Leszygród. Syn Welesa. Leszygród, prequel (barwione brzegi)

Cykl Leszygród od Elwiry Dresler-Janik, wprowadził nas w świat starodawnych słowiańskich bóstw i demonów już kilka tomów temu. Teraz czas na cofnięcie się trochę w wydarzeniach i poznanie początku historii Wyszomira i Tomiły. “Syn Welesa” pojawił się nakładem wydawnictwa Replika, w przepięknej oprawie. Wydawnictwo już przyzwyczaiło nas do pięknych okładek, wklejek i barwionych brzegów. Każdy tom, nie tylko ten z cyklu Leszgród, jest perełką w każdej biblioteczce. 
Z przyjemnością wróciłam do Leszygrodu i mimo że nie przeczytałam wszystkich poprzednich tomów, tylko ten ostatni, to nie gubiłam się i płynęłam z historią Wyszomira, Luby, Tomiłki i kilkorga innych bohaterów. A było ich tu naprawdę sporo i niekiedy miałam poczucie, że coś mnie ominęło. Jednak ostatecznie jestem zakochana w piórze autorki, ponieważ naprawdę ciężko było się oderwać od tej książki. 
Każde spotkanie z pradawnymi bogami, było naprawdę świetnie ukazane, było czuć klimat tamtych czasów w każdym słowie autorki. Mogłoby się wydawać, że w tak zacofanym świecie, wiara w bogów, nie będzie potępiana a chwalona. Nic bardziej mylnego. Każde odstępstwo od ścieżki, którą zapodał kapłan, była srogo karana. 
Do tego, zamiast poświęcać się bogom, żerca zaczął dążyć do coraz większych bogactw. Jednak sercem powieści zostają ci, którzy oddali się bogom. To oni poczują ich gniew, oni poczują ich błogosławieństwa i to oni są prowadzeni przez nich w swoich ścieżkach życia. Naprawdę świetnie się bawiłam przy lekturze tej książki i jestem pewna, że muszę znaleźć chwilę, by nadrobić pierwsze trzy tomy, których nie miałam jeszcze sposobności przeczytać. Szykują się zakupy, a ja się z tego bardzo cieszę, bo książki z tego cyklu naprawdę cieszą oko.  Polecam wam ten tom, który jest prequelem całego cyklu, tak samo jak i poprzednie tomy, ponieważ pióro autorki jest naprawdę świetne. Dziękuję bardzo wydawnictwu, za możliwość poznania historii Wyszomira i Tomiłki.

Elwira Dresler-Janik swoją serią o Leszygrodzie udowadnia, że wciąż w temacie słowiańskich klimatów można powiedzieć coś świeżego, głębokiego i niezwykle klimatycznego. „Syn Welesa” to prequel całego cyklu, co oznacza doskonałą wiadomość dla nowych czytelników: można po tę książkę sięgnąć bez znajomości poprzednich tomów i bez problemu dać się porwać opowieści.

Akcja powieści przenosi nas do serca pradawnych borów, do osady Leszygród. Poznajemy tu młode lata bohaterów. Największą siłą „Syna Welesa” jest jednak jej niesamowity, gęsty klimat. Autorka genialnie kreśli świat, w którym bóstwa i leśne duchy nie są jedynie elementem folkloru czy bajkami przy ognisku są realnymi bohaterami, postaciami mającymi realny wpływ na przebieg fabuły i wprowadzającymi słowiański klimat. Leszy, Mokosz, Weles to tylko niektórzy bogowie, którzy staną na Twojej literackiej ścieżce w czasie lektury tej powieści.

Warto również pochwalić warstwę językową. Elwira Dresler-Janik stosuje subtelną stylizację, malarski i lekko poetycki język, mnie osobiście zachwyca i staje się niebywałym atutem tej powieści.

Wspaniale wykreowany świat wierzeń słowiańskich, niepowtarzalny klimat, malarski język, wielowymiarowe postaci, akcja i przygoda, a także przepiękne wydanie z barwionymi/ilustrowanymi brzegami czynią z tej książki opowieść, która pachnie mchem, dymem z ogniska i pradawną magią. To opowieść o walce z przeznaczeniem i walce o miłość. Czy jesteś gotowy/ gotowa na nową słowiańską przygodę?