Miłość i odwaga

Poznań to tu mieszka Felicja wraz z rodziną, to tu dorasta w zaborze pruskim ale w bardzo tradycyjnej polskiej rodzinie. Niestety są też minusy bo w takiej rodzinie kobieta ma określoną rolę - matka i gospodyni domowa. Matka dziewczyny najbardziej przestrzega tych zasad i ciężko jest jej zaakceptować emancypacje kobiet.

~

I wojna światowa dobiega końca, coraz więcej żołnierzy wraca z pola bitwy, a w kraju zaczęły krążyć plotki o niepodległości. To wtedy właśnie Felicja chce zaangażować się w pomoc żołnierzom. Oczywiście na początku jako wolontariusz w jadłodajni ale później trafia do grupy, która zajmuję się renowacją broni dla powstańców. 

~

Pomoc Felicji zaczęła pochłaniać coraz więcej czasu ale też i kobieta miała coraz to więcej obowiązków. A to wszystko musiała umiejętnie ukryć przed matka a żeby tego było mało pojawił się w jej życiu pewien jegomość. Pierwsza, niewinna i dość szalona miłość. Co wydarzy się w życiu Felicji? Jak potoczą się jej losy? Czy miłość będzie tą jedyną?

~

Książka jest pełna patriotyzmu, odwagi, poświęcenia dla ojczyzny ale przede wszystkim o tych wszystkich małych bohaterskich czynach. Bohaterka bardzo mi zaimponowała swoją odwagą, po mimo swojego młodego wieku oddała się ojczyźnie i pomocy innym.

~

Fabuła jest przesiąknięta historycznymi zdarzeniami co ja bardzo lubię. Autorka świetnie przedstawiła też historię roli kobiet na początku XX wieku. To właśnie wtedy kobiety były postrzegane jako te słabsze. Ale trzeba też przyznać, że autorka fajnie przedPoznań to tu mieszka Felicja wraz z rodziną, to tu dorasta w zaborze pruskim ale w bardzo tradycyjnej polskiej rodzinie. Niestety są też minusy bo w takiej rodzinie kobieta ma określoną rolę - matka i gospodyni domowa. Matka dziewczyny najbardziej przestrzega tych zasad i ciężko jest jej zaakceptować emancypacje kobiet.

~

I wojna światowa dobiega końca, coraz więcej żołnierzy wraca z pola bitwy, a w kraju zaczęły krążyć plotki o niepodległości. To wtedy właśnie Felicja chce zaangażować się w pomoc żołnierzom. Oczywiście na początku jako wolontariusz w jadłodajni ale później trafia do grupy, która zajmuję się renowacją broni dla powstańców. 

~

Pomoc Felicji zaczęła pochłaniać coraz więcej czasu ale też i kobieta miała coraz to więcej obowiązków. A to wszystko musiała umiejętnie ukryć przed matka a żeby tego było mało pojawił się w jej życiu pewien jegomość. Pierwsza, niewinna i dość szalona miłość. Co wydarzy się w życiu Felicji? Jak potoczą się jej losy? Czy miłość będzie tą jedyną?

~

Książka jest pełna patriotyzmu, odwagi, poświęcenia dla ojczyzny ale przede wszystkim o tych wszystkich małych bohaterskich czynach. Bohaterka bardzo mi zaimponowała swoją odwagą, po mimo swojego młodego wieku oddała się ojczyźnie i pomocy innym.

~

Fabuła jest przesiąknięta historycznymi zdarzeniami co ja bardzo lubię. Autorka świetnie przedstawiła też historię roli kobiet na początku XX wieku. To właśnie wtedy kobiety były postrzegane jako te słabsze. Ale trzeba też przyznać, że autorka fajnie przedstawiła wielką miłość wbrew utartym schematom.

~

Ja miałam małe kryzysy czytając tę książkę, miałam wrażenie że momentami po prostu za dużo było zbędnych wątków. Ale finalnie książka okazała się być ciekawa. Zdecydowanie odnajdą się w niej osoby, które lubią wojenne klimaty i wszechobecny patriotyzm. Myślę, że Wam też się spodoba ta książka. Ja polecam mimo wszystko bo wojenne klimaty w książkach to coś co lubię mimo wszystko, że ten temat wcale nie jest łatwy i przyjemny. stawiła wielką miłość wbrew utartym schematom.

~

Ja miałam małe kryzysy czytając tę książkę, miałam wrażenie że momentami po prostu za dużo było zbędnych wątków. Ale finalnie książka okazała się być ciekawa. Zdecydowanie odnajdą się w niej osoby, które lubią wojenne klimaty i wszechobecny patriotyzm. Myślę, że Wam też się spodoba ta książka. Ja polecam mimo wszystko bo wojenne w książkach to coś co lubię mimo wszystko, że ten temat wcale nie jest łatwy i przyjemny. 

Dziękuję wydawnictwu Zwierciadło za egzemplarz ❤️ 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

✨ RECENZJA ✨

„Miłość i odwaga”

Autor: Aneta Krasińska

Wydawnictwo: Zwierciadło

"Tych kilka dni było jak wieczność. Tak wiele się wydarzyło, a ona nie mogła się z nikim podzielić swymi rozterkami, smutkiem czy radością."

„Historia pamięta wielkie bitwy, ale to ludzkie serca zapisują jej najpiękniejsze rozdziały.”

Kiedy sięgam po powieść historyczną, szukam nie tylko wiernie odtworzonych wydarzeń, ale przede wszystkim ludzi, którzy żyli w cieniu wielkiej historii. Ludzi z marzeniami, lękami i nadziejami. Taką właśnie opowieścią okazała się dla mnie „Miłość i odwaga” Anety Krasińskiej, książka, która nie tylko przybliża ważny fragment dziejów Polski, ale przede wszystkim pokazuje niezwykłą siłę zwyczajnych ludzi.

Autorka zabiera nas do Poznania lat 1918–1919, gdy zakończenie Wielkiej Wojny rozbudziło w Polakach nadzieję na odzyskanie wolności. W tych niespokojnych czasach poznajemy Felicję Wolińską, młodą kobietę stojącą na progu dorosłości. Wychowana w domu pełnym zasad i oczekiwań, początkowo wydaje się jedynie obserwatorką wydarzeń. Jednak rzeczywistość szybko zmusza ją do odpowiedzi na pytanie, czy można pozostać obojętnym, gdy ważą się losy ojczyzny.

Felicja zachwyciła mnie swoją autentycznością. Nie jest bohaterką pozbawioną słabości. Boi się, waha, popełnia błędy i mierzy się z własnymi ograniczeniami. To właśnie dzięki temu jej historia porusza tak mocno. Każdy krok ku samodzielności, każda decyzja podejmowana wbrew strachowi sprawia, że czytelnik przeżywa jej drogę niemal jak własną.

Szczególnie urzekło mnie to, jak Aneta Krasińska oddała głos kobietom tamtej epoki. Kobietom, które rzadko trafiały na pierwsze strony historycznych kronik, a mimo to każdego dnia dokładały swoją cegiełkę do walki o wolność. Autorka przypomina, że odwaga ma wiele twarzy. Czasem jest to udział w tajnej działalności, czasem pomoc potrzebującym, a czasem po prostu przeciwstawienie się światu, który próbuje decydować za nas.

Historyczne realia zostały odtworzone z ogromną starannością. Podczas lektury niemal słyszałam gwar poznańskich ulic, czułam napięcie wiszące nad miastem i niepewność ludzi oczekujących na rozwój wydarzeń. To jedna z tych książek, które pozwalają nie tylko poznać historię, ale wręcz ją poczuć.

Na tle walki o niepodległość rozwija się również piękny wątek uczuciowy. Nie dominuje on fabuły, lecz naturalnie splata się z wydarzeniami, pokazując, że nawet w najtrudniejszych czasach człowiek potrzebuje bliskości, wsparcia i nadziei. To właśnie dzięki tym emocjom historia Felicji nabiera jeszcze większej głębi.

„Miłość i odwaga” poruszyła mnie również dlatego, że pokazuje wysoką cenę wolności. Nie tylko tę płaconą na polach walki, ale także w domach pełnych tęsknoty, niepewności i modlitw o powrót bliskich. Autorka przypomina, że za każdą wielką historyczną zmianą kryją się osobiste dramaty, poświęcenie i niezliczone akty codziennego bohaterstwa.

To powieść pełna emocji, refleksji i pięknych wartości. Opowieść o dojrzewaniu, patriotyzmie, rodzinie, miłości i sile kobiet, które potrafiły odnaleźć własny głos w świecie próbującym odebrać im prawo do decydowania o sobie.

Po zamknięciu ostatniej strony zostałam z poczuciem wdzięczności. Za tę historię, za przypomnienie o bohaterach, których często pomija się w podręcznikach, i za emocje, które towarzyszyły mi od pierwszego do ostatniego rozdziału.

❤️ „Miłość i odwaga” to książka, która wzrusza, inspiruje i pozostawia ślad w sercu. Polecam ją wszystkim miłośnikom powieści historycznych, silnych kobiecych bohaterek i historii, które przypominają, że największe zwycięstwa często zaczynają się od jednego odważnego kroku.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

„Miłość i odwaga” Anety Krasińskiej to niezwykle klimatyczna i poruszająca powieść historyczno-obyczajowa, która przenosi czytelnika do Poznania lat 1918–1919 – czasu pełnego nadziei, niepokoju i walki o wolność. Autorka po raz kolejny udowadnia, że doskonale odnajduje się w literaturze osadzonej w realiach historycznych, tworząc historię pełną emocji, autentyczności i bohaterów, z którymi łatwo się zżyć. To opowieść nie tylko o miłości, ale przede wszystkim o dojrzewaniu, odwadze i kobiecej sile w świecie pełnym ograniczeń i społecznych oczekiwań.

Główną bohaterką powieści jest Felicja Wolińska – młoda dziewczyna wychowana w tradycyjnej rodzinie żyjącej pod zaborem pruskim. W domu obowiązują jasno określone zasady dotyczące roli kobiety, których szczególnie pilnuje jej matka – kobieta surowa, naznaczona bólem po stracie syna na wojnie. Felicja jednak nie potrafi biernie przyglądać się wydarzeniom rozgrywającym się wokół niej. Gdy Polska coraz bardziej zbliża się do odzyskania niepodległości, bohaterka zaczyna angażować się w pomoc żołnierzom powracającym z frontu, a później również w działalność wspierającą przyszłych powstańców wielkopolskich. To właśnie wtedy rozpoczyna się jej droga pełna wyzwań, trudnych decyzji i emocjonalnych doświadczeń.

Aneta Krasińska prowadzi fabułę w sposób bardzo naturalny i płynny, doskonale oddając klimat tamtych czasów. Styl autorki jest lekki, obrazowy i pełen emocjonalnej subtelności. Nie znajdziemy tutaj przesadnego patosu, mimo że powieść porusza ważne historyczne wydarzenia. Wręcz przeciwnie – autorka skupia się przede wszystkim na ludziach, ich codzienności, emocjach oraz relacjach, dzięki czemu historia staje się niezwykle autentyczna i bliska czytelnikowi. W tle wydarzeń politycznych i walki o niepodległość pojawiają się motywy dojrzewania, kobiecej emancypacji, rodzinnych konfliktów, patriotyzmu oraz poszukiwania własnej drogi.

Bohaterowie zostali wykreowani bardzo wiarygodnie i wielowymiarowo. Felicja to postać, którą trudno jednoznacznie ocenić jedynie przez pryzmat jej odwagi czy patriotyzmu. To młoda kobieta próbująca odnaleźć siebie w świecie pełnym ograniczeń i oczekiwań wobec kobiet. Z jednej strony wrażliwa i emocjonalna, z drugiej coraz bardziej świadoma własnej siły i pragnień. Równie interesująco została przedstawiona relacja z matką – pełna napięcia, niezrozumienia, ale również ukrytego bólu i troski. Ważnym elementem książki jest także wątek miłosny, który został poprowadzony subtelnie i naturalnie, bez dominowania nad historycznym tłem wydarzeń.

Podczas lektury czytelnikowi towarzyszy wiele emocji – wzruszenie, nadzieja, niepokój, ale też duma i podziw dla bohaterów, którzy mimo strachu decydują się działać dla dobra ojczyzny. Autorka bardzo dobrze oddaje atmosferę tamtych czasów – napięcie związane z walką o wolność miesza się tutaj z codziennymi troskami, marzeniami i pragnieniem normalnego życia. Czytelnik nie tylko śledzi losy bohaterów, ale również czuje emocjonalne zaangażowanie w ich decyzje i wybory.

„Miłość i odwaga” to książka, która szczególnie przypadnie do gustu miłośnikom powieści historycznych i obyczajowych osadzonych w realiach początku XX wieku. To idealny tytuł dla osób ceniących historie o silnych kobietach, rodzinnych relacjach, patriotyzmie i miłości dojrzewającej w trudnych czasach. Powieść spodoba się także czytelnikom lubiącym subtelne, emocjonalne opowieści z dobrze oddanym tłem historycznym.

Aneta Krasińska stworzyła historię pełną ciepła, emocji i autentyczności, która pokazuje, że odwaga często rodzi się z małych kroków i codziennych decyzji. To piękna opowieść o walce o wolność, ale również o walce o własne miejsce w świecie — zdecydowanie warta przeczytania i polecenia.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Byliście kiedyś w Poznaniu? ja jeszcze nie, ale muszę to zmienić. Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją najnowszej książki Anety Krasińskiej pod tytułem "Miłość i odwaga". Autorka przenosi nas do Poznania, który znajduje się pod zaborem pruskim. Mieszka tu Felicja Wolińska, która trochę wyprzedza swoje czasy. Ludziom pod zaborem nie żyje się dobrze, dlatego marza o niepodległości. Ona nie potrafi być bierna, w związku z tym bez zgody najbliższych udziela się jako wolontariuszka i wraz z innymi kobietami pomaga powracajacym z wojny żołnierzom. Narażając momentami swoje życie walczy o ojczyznę, ale właśnie dzięki takim osobom my dzisiaj możemy żyć w wolnym kraju. Autorka oddaje w nasze ręce historię o niezwykle silnej kobiecie. Do tego całość jest tak realistycznie opisana jakbyśmy faktycznie żyli w tamtych czasach. W czasach strachu, cierpienia i niepewności co dalej. Ale mimo wszystko dawała nadzieję na lepsze jutro a dzięki rodzącej się miłości namiastkę normalności. Jest to wzruszająca historia o ludzkiej dobroci w tak trudnych czasach. Na sam koniec nie mogę pominąć pięknego wydania z barwionymi brzegami. Warto po nią sięgnąć.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Zaskoczyła mnie ta powieść totalnie. Jest taka niedzisiejsza, mało współczesna - ale nie jest to wobec niej zarzut, lecz komplement. Nie jest to oklepana, miłosna historia, ale powieść osnuta na świetnie zbudowanej historycznej podstawie, gdzie właśnie na tle dziejowych wypadków, rodzi się młodzieńcze uczucie. Nie często zdarza się by tłem historycznym był czas po Wielkiej Wojnie. Mamy teraz wysyp książek rozgrywającgch się podczas II wojny światowej, a autorka zabiera nas w " Miłości i odwadze" jeszcze jeden krok wstecz. Przenosimy się do Poznania, gdzie jesteśmy świadkami budzenia się do życia uśpionego przez zabory, narodu. Wiele jeszcze trzeba wywalczyć w tym świecie, ale zaangażowanie i patriotyzm bohaterów działa na rzecz odzyskania wolności i niepodległości.
Felicja nie zamierza czekać biernie, na to co się wydarzy. Pragnie działania, sprawczości, nawet gdy jej wybory będą kłóciły się z światopoglądem matki i stereotypowym rolom, jakie narzuca kobietom, społeczeństwo. Aktywnie angażuje się w pomoc wracającym z wojny, żołnierzom, a jej entuzjazm kieruje ją w kierunku niebezpiecznych misji: pozyskiwaniu i renowacji broni dla powstańców. To wielkie ryzyko, zwłaszcza dla kobiety, ale czy dla wolności nie należy ponieść poświęcenia? 
Miłość w tych burzliwych czasach daje nadzieję, ale i niesie wiele bólu i niepewności. Czy Felicji i Bronkowi się "poszczęści" żyć w kraju bezpiecznym i wolnym? 
To, co urzekło mnie w tej historii, to język powieści. Autorka zadbała pieczołowicie, by oddać nam nie tylko realia życia w Wielkopolsce, ale by i warstwa językowa przybliżyła nas do tego regionu. Wiele tu gwary, a ja łapałam się co rusz na tym, że i na Kujawach przesiąkło z poznańskiego wiele określeń. Tło historyczne, ciekawe postacie, historia niełatwej miłości dolełnia całość opinii, że to książka wartościowa i niosąca przesłanie. 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Oh! Ależ to była piękna książka. Trudna, momentami naprawdę bardzo, jednak finalnie skończyła się tak, jak chciałam. Nie chcąc spojlerować powiem tylko, że płakałam ale z uśmiechem na twarzy. 

 

Felicji Wolińskiej przyszło żyć w dziwnych czasach. 

Z jednej strony I wojna światowa powoli dobiega końca, z drugiej coraz częściej słyszy się o możliwości odzyskania niepodległości, wyrywając się spod pruskiego buta a z trzeciej widać raczkującą emancypację kobiet. Temu ostatniemu szczególnie przeciwna jest matka Feli, która powtarza córkom, że rolą kobiety jest zajmowanie się domem i dziećmi, a nie latanie w spodniach po mieście. 

 

Jest szczególnie rozgoryczona tym, że jej syn zginął na froncie a o drugim słuch zaginął i nie wiadomo czy jeszcze żyje. 

 

Felicja nie może siedzieć z założonymi rękami. Pomaga matce w obowiązkach domowych, a także przy pracach przy maszynie do szycia i bez zgody rodzicielki pracuje jako wolontariuszka w jadłodajni dworcowej, często zbierając żywność od Poznaniaków, słuchając o ich przeżyciach.

 

Pewnego dnia kiełkuje w jej głowie myśl, by zrobić dla ojczyzny coś więcej i z polecenia dołącza do grupy zajmującej się renowacją broni. A to dopiero początek jej oddania dla niepodległości.

 

 

Przez całą książkę byłam pod ogromnym wrażeniem, jak niesamowicie odważną kobietą jest Felicja. Choć targały nią sprzeczne emocje, strach, miała chwile zawahania, to mimo wszystko była w stanie zrezygnować z domowego spokoju i ryzykując życie walczyć o wolną Polskę. 

 

Pojawia się tutaj także wątek romantyczny. Miłości od pierwszego wejrzenia, pięknej, niezwykle silnej i tak bardzo potrzebnej w czasach niepokoju, jakim był 1918-1919 rok. 

 

Książek Anety Krasińskiej dotąd nie czytałam, choć napisała ich już kilkadziesiąt!, jednak po tej powieści jestem tak bardzo zachwycona płynną narracją, niezwykle wciągająco poprowadzoną fabułą i słownictwem autorki, że już żadnej nadchodzącej premiery nie przegapię! Pokochałam bohaterów i bardzo ciężko było mi się z nimi rozstać. 

 

Bardzo polecam, jeśli lubicie książki obyczajowo-historyczno-romantyczne, to ta książka jest idealna! 

 

Dodatkowym plusem jest przepiękne wydanie i barwione brzegi, jestem zakochana! 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Kończy się wielka wojna, na przełomie 1918-1919 roku w Wielkopolsce nadal nie jest bezpiecznie. Trwają ciągłe walki pomimo rzekomo podpisanych deklaracji pokojowych. Codzienność to cały czas niemieckie oddziały, które nie mają zamiaru opuścić miast, zajmowanych do tej pory. Utworzone grypy powstańcze angażują się w działania mające na celu odebrać okupowane przez wroga miejsca i oddać je tutejszym rodakom. Te niebezpieczne sytuacje wymagają odwagi i przemyślanego zorganizowania, by przyniosły upragniony sukces. Niestety pruskie wojsko nie ma zamiaru ustąpić...

Rodzina Felicji ciężko pracując stara się przetrwać trudny czas. Dwóch braci dziewczyny wyruszyło na front, niestety jeden nie przeżył. Matka, jak i reszta rodziny opłakiwali swoją stratę, ale to rodzicielka ma wpojone przez pokolenia poglądy i nie pozwala, aby córki zwabione emancypacją poszły w tym kierunku. Roztacza parasol ochronny nad nimi, jednak dziewczyny mają swoje pomysły na tę okoliczność...

Felicja angażuje się w pomoc w jadłodajni, która mieści się obok dworca, gdzie docierają żołnierze wracający z wojny. Jej głowa pełna jest wiary, że może jeszcze bardziej pomóc. Wizja odzyskania niepodległości kraju mobilizuje do działania, popycha ku dalszym odważnym, a nawet ryzykownym czynom. Młode serce dziewczyny rwie się do działania, jej siła i wytrwałość pozwala na podjęcie bardzo niebezpiecznych kroków, a wzajemne piękne uczucie do chłopaka dodatkowo wspiera podjęte decyzje...

 

Cudowna, wzruszająca i pełna emocji powieść, w której poznajemy wydarzenia z życia młodej kobiety, Felicji. Akcja toczy się pod koniec pierwszej wojny, w okresie który wcale nie okazał się bezpieczny. Był to moment w historii, gdzie miał się wreszcie pojawić upragniony pokój w kraju, a odzyskanie niepodległości było już na wyciągnięcie ręki, lecz codzienność wyglądała zgoła inaczej. Przepiękna opowieść o młodzieńczej miłości, odwadze, sile i ogromnym zaangażowaniu w sprawę, pomimo wielu niebezpieczeństw czyhających na ludzkie życie. Piękna szata graficzna książki. Gorąco polecam

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Czy można jednocześnie marzyć o miłości, walcząc o własną wolność,żyjąc każdego dnia w cieniu wojny? Czy młoda kobieta, wychowana według surowych zasad, potrafi odnaleźć w sobie siłę, by sprzeciwić się światu, który od dawna wyznaczył jej miejsce?

Uwielbiam książki, które przenoszą mnie do dawnych lat, pozwalają poczuć klimat ulic, codziennych rozmów, lęków i nadziei ludzi żyjących w czasach, których już nigdy nie doświadczymy. Lata 1918–1919 mają w sobie coś niezwykłego, bo z jednej strony ból po wojnie, a z drugiej ogromną nadzieję na odzyskanie wolności. Już sam tytuł tej powieści jest niezwykle wymowny, bo dokładnie o tym opowiada ta historia. Poznałam historię o miłości, ale też o odwadze potrzebnej do walki o siebie, o marzenia i o ojczyznę.

Nie mogę też nie wspomnieć o samym wydaniu tej książki, bo jest po prostu przepiękne. Okładka od razu przyciąga wzrok i idealnie oddaje klimat tej historii, a barwione brzegi sprawiają, że całość prezentuje się wyjątkowo elegancko i klimatycznie. To jedna z tych książek, które aż chce się postawić na honorowym miejscu w biblioteczce.

Akcja powieści rozgrywa się w Poznaniu w latach 1918–1919, w czasie kiedy w Wielkopolsce wrze, a ludzie coraz mocniej wierzą, że Polska może odzyskać niepodległość. Główną bohaterką jest Felicja Wolińska — młoda dziewczyna wychowana w tradycyjnej rodzinie, w której kobieta ma jasno określoną rolę. Szczególnie mocno pilnuje tego jej matka, boleśnie doświadczona stratą syna na wojnie. I właśnie ten rodzinny konflikt był dla mnie jednym z najmocniejszych elementów tej książki. Z jednej strony mamy matkę żyjącą według dawnych zasad i próbującą chronić córkę przed światem, a z drugiej Felicję, która coraz bardziej czuje, że nie potrafi bezczynnie patrzeć na to, co dzieje się wokół niej.

Bardzo podobało mi się to, jak autorka pokazała przemianę głównej bohaterki. Felicja początkowo pomaga żołnierzom jako wolontariuszka w dworcowej jadłodajni, słucha ich historii, zbiera żywność, angażuje się całym sercem w pomoc potrzebującym. Jednak z czasem zaczyna rozumieć, że chce zrobić coś więcej. I właśnie wtedy historia nabiera jeszcze większego tempa. Renowacja broni, działalność konspiracyjna, zadania zwiadowcze, te momenty sprawiły, że nie mogłam oderwać się od książki. Cały czas zastanawiałam się, czy Felicja poradzi sobie w tak niebezpiecznych sytuacjach. Czy jej działalność nie sprowadzi zagrożenia na rodzinę? I czy w świecie pełnym strachu oraz niepewności znajdzie jeszcze miejsce na prawdziwe uczucie?

Ogromnie doceniam też to, że Aneta Krasińska nie stworzyła historii przesłodzonej ani przesadnie patetycznej. Jej styl pisania jest bardzo naturalny, emocjonalny i niezwykle obrazowy. Czytając, naprawdę czułam klimat dawnego Poznania... ulic pełnych napięcia, rozmów o wolności, strachu przed tym, co będzie jutro, ale też tej niezwykłej nadziei, która wtedy rodziła się w ludziach. Uwielbiam, kiedy autorzy potrafią pokazać historię właśnie w taki sposób, gdzie poznajemy nie tylko zbiór dat, ale przede wszystkim prawdziwe życie zwykłych ludzi.

Bardzo poruszył mnie również wątek kobiet i ich miejsca w tamtych czasach. Felicja musi walczyć nie tylko o ojczyznę, ale też o własny głos i możliwość decydowania o sobie. To bohaterka, którą naprawdę da się polubić. Jest odważna, momentami zagubiona, emocjonalna, ale jednocześnie niezwykle silna. Jej historia pokazuje, jak wiele musiały poświęcać kobiety, które chciały zrobić coś więcej, niż oczekiwało od nich społeczeństwo.

W tej książce czeka na Was naprawdę wiele emocji. Są chwile wzruszenia, napięcia, strachu, ale też nadziei i ciepła. Są momenty spokojniejsze, rodzinne, przeplatane scenami pełnymi ryzyka i niepewności. Bardzo podobało mi się to połączenie powieści obyczajowej z tłem historycznym i elementami konspiracyjnymi, bo dzięki temu historia ani przez chwilę nie była nudna.

Najbardziej urzekło mnie jednak to, jak mocno ta książka pozwala poczuć klimat tamtych lat. Zawsze tęsknię za takimi powieściami, dopracowanymi historycznie, ale jednocześnie bardzo ludzkimi i emocjonalnymi. Miłość i odwaga to historia o walce, dojrzewaniu, kobiecej sile i nadziei, która potrafi rozświetlić nawet najtrudniejsze czasy. Jeśli kochacie powieści historyczne, w których oprócz wielkich wydarzeń liczą się także emocje i prawdziwi bohaterowie, to zdecydowanie polecam wam tę książkę. Ja spędziłam z nią naprawdę wyjątkowy czas i z ogromną przyjemnością zanurzyłam się w świecie Poznania sprzed ponad stu lat.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Temat Powstania Wielkopolskiego to historia nader rzadko poruszana w naszej literaturze ( w porównaniu choćby z tematem Powstania Warszawskiego). Dlatego bardzo się cieszę, że Pani Aneta w swojej powieści poruszyła ten temat.

Pietyzm i dokładny research, który wręcz bije z każdej strony czynią z tej powieści wspaniałą lekcję historii podaną w sposób prosty i bardzo interesujący. Pojawiające się w powieści postaci autentyczne ( jak choćby sam Paderewski) są dużym atutem tej książki. Przybliżenie czytelnikowi ówczesnych wydarzeń, walki o polskość, o kraj sprawiają, że książka przesycona jest patriotyzmem. Jednocześnie uświadamiając czytelnikowi tak dalece inną mentalność Polaków, dla których Bóg, honor i ojczyzna miały kiedyś najważniejszą wartość.

Ta powieść to również wciągająca historia dwójki młodych ludzi - Felicji i Bronka. Ich poznania, rodzącej się na naszych oczach miłości, a przede wszystkim walki o ojczyznę. Ich dusze przesycone patriotycznymi ideałami wyrywają się do walki, a my jako cisi obserwatorzy jesteśmy świadkami ich odwagi, porażek, a nawet walki o życie i wzajemne uczucie.

Ukłony należą się również wydawnictwu, które treść książki pięknie oddało w wydaniu książki. Sama okładka, barwione brzegi i wnętrze książki oddają retro charakter powieści i są pięknym dopełnieniem całości.

To powieść, która mnie oczarowała i zachwyciła i którą gorąco Wam polecam. Opowieść ta, nie tylko spodoba się pasjonatom powieści z "z historią w tle", ale tym wszystkim którzy pragną doświadczyć pięknej lekcji historii, a przede wszystkim poznać historię młodych ludzi.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Piękne wydanie, a w nim interesująca opowieść z wątkiem miłosnym na tle historycznym. Taką właśnie książką jest „Miłość i odwaga” Anety Krasińskiej i dlatego też postanowiłam ją przeczytać. Jaką historię skrywa ta powieść i jakie wywarła na mnie wrażenie? 

Akcja dzieje się w Poznaniu w latach 1918-1919. Dorastająca w zaborze pruskim młoda Felicja należy do tradycyjnej polskiej rodziny, w której kobiety mają określoną rolę w społeczeństwie. Matka Felicji, która mocno jej przestrzega, jest przeciwna emancypacji kobiet, szczególnie jej córek. W dodatku jest głęboko zraniona z powodu śmierci na froncie jej najstarszego syna. Pomimo końca pierwszej wojny światowej, sytuacja w kraju nie wygląda najlepiej, jednak Felicja i tak zaczyna wierzyć w to, że Polska może odzyskać niepodległość. Postanawia pomóc powracającym z wojny żołnierzom, pracując w jadłodajni dworcowej i zbierając dla nich żywność od Poznaniaków. Felicja pragnie jednak zrobić coś więcej dla ojczyzny. Z czasem zaczyna się jej przygoda niepodległościowa i trafia do grupy, która zajmuje się renowacją broni mającej posłużyć przyszłym powstańcom. Jak Felicja poradzi sobie z nowymi obowiązkami? Czy zdoła sprostać zadaniom zwiadowczym?

W książce narracja prowadzona jest w trzeciej osobie. Rozdziały są bardzo długie, jednak myślę, że warto ją przeczytać, bo dzięki niej można zobaczyć to, jak wyglądało życie w Polsce pod koniec pierwszej wojny światowej oraz to, z czym wiązało się odzyskanie niepodległości. Tak więc w tej historii występują autentyczne wydarzenia, a także postacie. Na przykładzie bohaterów książki, można również zobaczyć, jak wyglądało w tamtych czasach życie zwyczajnej tradycyjnej rodziny mieszkającej w Poznaniu. Był bardzo obrazowo opisany ich tryb życia, a także potrawy, jakie jadło się wtedy. Podobało mi się to, że autorka wplatała w dialogi gwarę poznańską z objaśnieniami, co dane wyrazy oznaczają. Podczas czytania występuje też wątek miłosny, który był bardzo interesujący. Oprócz tego dokładnie został przedstawiony los kobiet w tamtych czasach, czyli tych wiernych swojej dotychczasowej roli oraz tych, które dążyły do emancypacji i udzielały się na rzecz kraju. Myślę, że z pewnością jest to wartościowa powieść, dzięki której można poszerzyć swoją wiedzę historyczną oraz poznać ciekawe życie zwyczajnych ludzi w tamtych czasach. Interesująco spędziłam czas, tą książką, choć nie należy ona do lekkich lektur, które pochłania się na raz. Jej zakończenie było pełne emocji, bardzo mi się spodobało i idealnie domknęło całość.

„Miłość i odwaga” jest powieścią z bardzo obrazowym historycznym tłem, która może zaciekawić miłośników książek historycznych z wątkiem miłosnym. Nie żałuję, że powieść ta wpadła w moje ręce i myślę, że warto ją przeczytać, pełno w niej wiedzy historycznej i ogólnie można z nią bardzo ciekawie spędzić czas. Tak więc bardzo polecam tę historię! 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Kiedy sięgnęłam po tę książkę spodziewałam się ciepłej historii o uczuciu. Dostałam coś znacznie więcej – opowieść, która uderza prosto w serce i nie puszcza do ostatniej strony. Klimat? Prawdziwy, momentami surowy, ale pełen nadziei.

Fabuła skupia się na losach dwojga ludzi, których życie nie oszczędzało. Aneta Krasińska mistrzowsko buduje napięcie między tym, co chcielibyśmy mieć, a tym, czego boimy się najbardziej. Nie ma tu tanich melodramatów – jest walka, strach, ale i ogromna siła, by się nie poddać.

Bohaterowie? Autentyczni do bólu. Z ich ranami, lękami i momentami zwątpienia. Przez większość książki miałam ochotę ich przytulić, a czasem – potrząsnąć, ale właśnie za to ich kochamy. Ta historia wywołuje całą gamę emocji: od łez frustracji, przez ciepło w sercu, po dumę z małych zwycięstw.

Akcja toczy się w dobrym tempie – ani za szybko, ani za wolno. Autorka nie męczy opisami, ale daje przestrzeń, byśmy mogli oddychać razem z postaciami. Felicja Wolińska to główna bohaterka, która nie chce stać z boku. To ona jest sercem i motorem tej historii. Poznajemy ją jako młodą dziewczynę dorastającą w konserwatywnym domu, gdzie kobieta ma ściśle określoną rolę, ale Felicja ma "niespokojnego ducha" i wierzy, że może zrobić więcej dla ojczyzny niż tylko pilnowanie domowego ogniska. Jej wewnętrzna przemiana. Jest głodna działania i wolności – bez zgody nadopiekuńczej matki pomaga żołnierzom, zostaje wolontariuszką, by potem dołączyć do konspiracyjnej grupy. Z biernej obserwatorki przeobraża się w odważną i zaangażowaną patriotkę, która podejmuje się nawet takich wyzwań jak renowacja broni i misje zwiadowcze.  Klementyna to matka złamana przez wojnę  Największym kontrastem dla Felicji jest jej matka. Głęboko zraniona matka.  To wierna tradycjom kobieta, która niechętnie patrzy na emancypację córek. To, co często odbieramy jako jej konserwatyzm jest w dużej mierze próbą ochrony dzieci przed utratą. 
Życie Felicji nie kręci się tylko wokół rodziny i walki. Kluczową rolę odgrywa też miłość.
Nieznajomy z kościoła to młody mężczyzna w wojskowym płaszczu i z wąsami, którego Felicja zauważa podczas mszy. Jest wysoki, szczupły i emanuje godnością i siłą. Mimo że początkowo ginie w tłumie, to właśnie za nim najwyraźniej tęskni, gdy podejmuje ryzyko w służbie dla Polski.  W książce pojawia się też Bronek, a relacja między nim a Felicją jest piękna i romantyczna. Tworzy on ciekawy kontrast z wątkiem patriotycznym.
To właśnie te złożone i prawdziwe relacje tworzą tę historię tak autentyczną. Być może również inni mieszkańcy wspomnianej w recenzji kamienicy (pszczelego roju) oraz postacie historyczne, którymi autorka wzbogaciła swój świat, tworzą ten niesamowity klimat.

Styl pisania jest lekki, ale nie płytki – czyta się jednym tchem.

🎯 Dla kogo? Dla każdego, kto szuka książki nie tylko o miłości, ale przede wszystkim o odwadze – tej najtrudniejszej, codziennej. Spodoba się fanom wzruszających historii z życiowym pazurem i czytelnikom, którzy cenią sobie bohaterów z krwi i kości.

Moja ocena: 9/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Miłość i odwaga" Anety Krasińskiej - o sile kobiet, która zmienia bieg historii.  

 

Czasem, aby lepiej zrozumieć teraźniejszość, musimy spojrzeć wstecz i dostrzec w minionych pokoleniach ludzi, którzy czuli i kochali dokładnie tak samo, jak my. To w ich codziennych dylematach bije serce każdej ważnej opowieści, a wydarzenia znane z podręczników okazują się utkane z tysięcy cichych westchnień oraz lęku, o którym rzadko się wspomina. Często zapominamy, że wolność nie zawsze rodzi się na polach bitew. Nierzadko jej początek ma miejsce w dusznych pokojach, gdzie tradycja staje się przytłaczającym ciężarem, a troska najbliższych - subtelną formą uwięzienia. To właśnie tam krystalizuje się wola walki, a w tę gęstą od uczuć materię wprowadza nas Aneta Krasińska na kartach swojej najnowszej powieści "Miłość i odwaga", kreśląc portret bohaterki, która odważa się wyciągnąć rękę po własne życie w chwili, gdy świat staje w ogniu.

 

Zamiast patrzeć na przeszłość z dystansu, wchodzimy w codzienność Poznania z 1918 roku. Poznajemy Felicję - dziewczynę pełną obaw, której największym przeciwnikiem nie jest obcy żołnierz, lecz własna matka, próbująca zatrzymać ją w bezpiecznym, ale ciasnym świecie dawnych zasad. Pod płaszczem przygotowań do Powstania Wielkopolskiego autorka ukazuje losy zapomnianych bohaterek. Felicja powoli zrzuca pęta konwenansów, udowadniając, że te same dłonie potrafią równie sprawnie szyć suknie, co przygotowywać broń do starcia o prawo do bycia sobą.

Ten cichy, domowy przewrót staje się punktem wyjścia do wszystkiego, co następuje później. Śledząc ścieżkę bohaterki, widzimy, jak jej wewnętrzny kręgosłup stopniowo twardnieje, choć nie jest to obraz nieustraszonej wojowniczki, lecz osoby z krwi i kości. Felicja często odczuwa lęk, a mimo to idzie naprzód, odkrywając, że może pragnąć czegoś więcej niż tylko narzuconego jej scenariusza. Niezwykłym atutem lektury jest warsztat autorki, która z dbałością o detale oddała realia epoki. Historyczne tło stanowi solidny fundament, na którym akcja prowadzi nas od dusznego oczekiwania po dynamiczne, pełne napięcia momenty. Bariera czasu znika, pozwalając nam przeżywać każdą nadzieję tak, jakby była naszą własną.

Burzliwe losy ojczyzny stają się tu tłem dla rodzącego się uczucia, które dla Felicji okazuje się prawdziwym sprawdzianem dojrzałości. Jej relacja z Bronkiem to nie tylko romantyczne uniesienia, ale przede wszystkim bezpieczna przystań, w której dziewczyna uczy się ufać własnym pragnieniom. Ta więź, budowana w cieniu niepewnego jutra, staje się dla niej impulsem, by przestać być jedynie obserwatorką zdarzeń i zacząć pisać własną historię w świecie, który dotąd widział w kobietach tylko milczące tło. Autorka pokazuje, że wielkie zmiany zaczynają się od odwagi serca, a obawa o życie tych dwojga towarzyszy nam do ostatniej strony.

Podczas lektury moje serce wielokrotnie biło mocniej, a oczy szkliły się od łez, gdy patrzyłam na determinację Felicji i jej bezkompromisowe działanie w imię wyższych wartości. Jednak tym, co dogłębnie mnie poruszyło, była również tragiczna perspektywa rodzin trwających w katorżniczym oczekiwaniu. Świadomość tego, jak matki, żony i siostry każdego dnia karmiły się nadzieją na powrót bliskich, była wręcz obezwładniająca. Autorka z ogromnym wyczuciem oddała ból tych, których wiara zderzyła się z okrucieństwem losu. Cierpienie tych, którzy odeszli przedwcześnie, oraz tych, którzy musieli dźwigć żałobę, uświadamia, że cena niepodległości mierzona jest nie tylko krwią, ale i cichym dramatem w pustych domach. Ta historia to dla mnie lekcja pokory i głęboki ukłon w stronę miłości, która trwa do samego końca.

Siła powieści tkwi w jej szczerości. Choć od opisanych wydarzeń minął wiek, dylematy Felicji pozostają bliskie współczesnemu czytelnikowi, ucząc, że droga do odkrycia własnej tożsamości nigdy nie traci na znaczeniu. Odwaga, by żyć w zgodzie z sercem, jest wartością ponadczasową, dlatego tę opowieść polecam każdemu, kto chce poczuć puls dawnych dni na własnej skórze. Jeśli cenicie historie, w których uczucia są równie ważne co oddanie ideałom, ,,Miłość i odwaga" to dzieło, które po prostu trzeba przeżyć.

Na zakończenie warto uświadomić sobie, że ta książka to emocjonalny pomost łączący nas z pragnieniami kobiet sprzed lat. Aneta Krasińska przypomina, że wierność własnym przekonaniom i siła ludzkich więzi są jedynymi bastionami, których nie zdoła zburzyć żadna wichura dziejów. Zostajemy z tą opowieścią na długo, wdzięczni za przypomnienie, że prawdziwe bohaterstwo najczęściej ma twarz osoby, która po prostu odważyła się być sobą.

[Materiał reklamowy].

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Książki, których fabuła ociera się o historię wojenną są nie lada wyzwaniem dla autorek czy autorów. Trzeba się do napisania takiej książki porządnie przygotować, to nie jest tylko siadanie przed komputerem i wymyślanie historii, to długie godziny poświęcone na kwerendę, aby dana opowieść była zbliżona do opisywanej w niej rzeczywistości. I tu składam głęboki ukłon w stronę autorki za dogłębne zapoznanie się z historią, o której niewielu pamięta.

Pierwsza wojna światowa i Polska będąca latami pod zaborami to temat rzeka, można o tym pisać na wiele sposobów, ale żeby trafić do serca czytelnika trzeba też w daną historię wpleść sporo emocji i myślę, że tak właśnie postąpiła Aneta Krasińska.

Fabuła książki to historia młodej dziewczyny, której nie wystarcza do szczęścia rola kobiety w domu, rola kogoś kto stoi z boku i przygląda się temu co dzieje się na zewnątrz.

Główna bohaterka to wyjątkowo niespokojny duch, to dziewczyna odważna, pracowita i chcąca za wszelką cenę być pomocną nie tylko w obowiązkach domowych, ale również dla kraju, który pragnie wreszcie być wolnym.

Kilkakrotnie spędzając święta Bożego Narodzenia w Poznaniu (u rodziny) miałam okazję zobaczyć zainspirowany wydarzeniami sprzed lat ,,przyjazd" do tego miasta Paderewskiego. W dzisiejszych czasach, chociaż wiedziałam, że to jedynie inscenizacja, to widok na dworcu dziesiątek harcerzy, żołnierzy w ówczesnych mundurach i cywilów ubranych na modę sprzed lat wywoływał we mnie dreszcze. A co musieli czuć ludzie, którzy byli naocznymi świadkami przyjazdu Paderewskiego do Poznania?

O tym między innymi możemy przeczytać w tej książce, bo emocje jakie wywołał wówczas ten przyjazd autorka przekazała tak, jakby sama to przeżyła.

Miłość i odwaga często idą ze sobą w parze, motywują się nawzajem, bez względu na to, czy to jest miłość romantyczna, miłość do rodziny czy do kraju. Bohaterowie tej książki udowodnili, że chociaż miłość jest uczuciem kruchym to potrafi być silniejsza od wszystkiego innego.

Oprócz młodzieńczego zrywu patriotyzmu i chęci walki o niepodległość swojego kraju mamy tutaj również piękny romans, zbudowany na równi na uczuciu i na odwadze. Romans będący pewnego rodzaju mezaliansem, ale tak prawdziwy, że myślę, iż niejedna czytelniczka czy czytelnik będą mu szczerze kibicować.

Autorka oprócz oprawy historycznej dokładnie zadbała o wykreowanie ciekawych osobowości swoich bohaterów. Zarówno postacie pierwszoplanowe jak i te dalsze są wyraziste i bardzo prawdziwe. A to moim zdaniem duży plus tej powieści.

To nie jest książka lekka, łatwa i przyjemna, to powieść, w której czytanie trzeba zaangażować się całym sercem, ponieważ autorka porusza w niej wiele trudnych, a czasami bardzo bolesnych tematów. Ale z całą pewnością jest to książka warta przeczytania i moim zdaniem świetnie nadawałaby się na lekturę szkolną, ponieważ autorka z detaliczną wręcz dokładnością opisała historię, która wielu (nie tylko Poznaniakom) zapadła w serca.

To opowieść o pewnej rodzinie i o młodości, której niespokojny duch nie pozwala biernie patrzeć na to co dzieje się wokół. To historia młodej dziewczyny, która zamiast siedzieć w domu i pomagać matce i babce rwie się do walki, stając się lepszą od niejednego wyszkolonego żołnierza. To historia Wielkopolski, która nie pozwoliła sobie na to aby być gnębioną zbyt długo.

Polecam tę książkę zarówno paniom jak i panom, ponieważ jestem pewna, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Przy tej książce nie można się nudzić.

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Felicja, chociaż urodzona i wychowana pod zaborem pruskim, dzięki rodzinie trwa w duchu patriotyzmu. Gdy większa część Polski odzyskała już niepodległość, losy Poznania nadal pozostają niepewne. W duszach Polaków budzi ogromna chęć pozbycia się jarzma zaborcy. Chcą wolności, chcą móc nazywać się Polakami. W rodzinie Felicji sytuacja jest napięta, matka nie chce już nikogo stracić, a w młodej dziewczynie aż wrze i po prostu musi zrobić coś aby pomóc powstańcom. 

 

Rzadko się nad tym zastanawiam, że nawet sobie sprawy nie zdajemy jak wielkie mamy szczęście. Większość z nas urodziła się w wolnej Polsce. Nikt nie strzeli do nas bo na przykład zaśpiewamy jedną z patriotycznych piosenek. Nikt nie zamknie nas bo nazwaliśmy siebie Polakami. Nie doceniamy tego na codzień, nie wyobrażamy sobie innego świata. 

Podczas tej lektury płakałam. Właśnie dlatego, że nie doceniamy jak wiele nasi przodkowie poświęcili by żyło nam się tak jak teraz...

Bohaterka powieści, Felicja, to dziewczyna młoda ale z fundamentem mocnych wartości. Zakochana, pragnąca pomagać nie tylko w szpitalach - bo kobiety, podobno nadają się tylko do opieki nad innymi - mająca umiejętności, które zawstydzają nie jednego mężczyznę. Nade wszystko to kobieta chcąca żyć w wolnej Polsce, nie pod dyktando innego kraju. 

Historia jest nabuzowana emocjami, autorka tak zgrabnie, lekko i niezwykle plastycznie posługuje się piórem, że wczuwamy się w daną sytuację jakbyśmy tam byli, albo nawet jak gdyby dotyczyła nas samych. Piękna, wzruszająca, mi kazała dostrzec to co mamy i docenić trud jaki został wyłożony aby żyć na takim świecie, a nie innym. 

Wydanie prezentuje się przepięknie, na wklejkach znajdziecie zdjęcie z pocztówki przedstawiającej Zamek Cesarski w Poznaniu i dodaje on wiele uroku książce. 

Serdecznie polecam.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Aneta Krasińska w powieści ,,Miłość i odwaga" przenosi nas do Poznania z przełomu lat 1918 i 1919, przedstawiając obraz walki o wolność, w której centrum stawia wyjątkową postać kobiecą.

 

Felicja Wolińska to bohaterka, której wewnętrzna siła, determinacja i dojrzałość budzą autentyczny podziw. Wychowana w tradycyjnej polskiej rodzinie pod zaborem pruskim, gdzie rola kobiety była z góry zdefiniowana przez społeczeństwo, Felicja decyduje się na odważny bunt. Jej postawa udowadnia, że miłość do ojczyzny to nie tylko wielkie słowa, ale przede wszystkim konkretne czyny. Dziewczyna czuje głęboką, wewnętrzną potrzebę włączenia się w walkę o to, by Wielkopolska po zniszczeniach Wielkiej Wojny została ostatecznie przyłączona do Polski. Jej ewolucja - od niesienia pomocy powracającym z frontu żołnierzom w dworcowej jadłodajni, aż po ryzykowne zaangażowanie w renowację broni dla przyszłych powstańców - pokazuje, jak wielka siła drzemie w każdej jednostce. Felicja zadziwia empatią, bezkompromisowością oraz gotowością do oddania własnego bezpieczeństwa na rzecz wolności, chociaż muszę przyznać, że momentami zachowywała się brawurowo i doskonale rozumiem obawy jej matki.

 

Powieść jest doskonałym przykładem na to, dlaczego warto sięgać po powieści obyczajowe z szerokim tłem historycznym. Tego typu literatura pozwala nam nie tylko poznać suche fakty z podręczników, ale przede wszystkim poczuć emocje ludzi, którzy tę historię tworzyli na co dzień. Szeroki kontekst Powstania Wielkopolskiego staje się tutaj nie tylko drugim planem,  kształtuje relacje rodzinne trzech pokoleń Wolińskich, determinuje ich wybory życiowe. Dzięki takiemu zabiegowi czytelnik może dotknąć realiów minionej epoki, zrozumieć ówczesne dylematy moralne, konflikty pokoleniowe oraz potężną traumę rodzin, które w wojennej zawierusze straciły synów.

 

A wydanie? Piękna okładka, barwione brzegi, cudna grafika na wyklejce i wygodna dla oczu czcionka - zachwycają!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Zdarza się tak, że trafiają w moje ręce książki, które nie tylko uczą o przeszłości. One sprawiają, że zaczynam tę przeszłość naprawdę czuć. Do takich książek właśnie, należy najnowsza powieść Anety Krasińskiej ,,Miłość i odwaga". Opowieść, która oprócz tego, że prowadzi czytelnika przez ważny moment w historii Polski, porusza również bardzo ważne tematy i osobiste emocje, w nich lęk, stratę, nadzieję, miłość, odwagę i pragnienie wolności. Historia i losy głównej bohaterki powieści wciągają już od pierwszych stron. Akcja powieści toczy się niespiesznie, z bardzo dużym naciskiem na warstwę emocjonalną i uczuciową. Felicja Wolińska wychowywana jest w świecie pełnym ograniczeń. Jej rola, jako kobiety, jest z góry jasno określona. Bohaterka pragnie jednak czegoś znacznie więcej. Zaczyna dostrzegać, że jej życie może wyglądać zupełnie inaczej, że może pełnić całkiem inną rolę. Aneta Krasińska z subtelnością i empatią, ukazuje jej wewnętrzną przemianę. Nie jest to gwałtowna i przerysowana zmiana. To raczej spokojne i ciche dojrzewanie do tego, żeby czuć się potrzebną i mieć możliwość realizacji działań, które będą miały sens. Emocje bohaterki, jej odwaga i zapał sprawiają, że bardzo łatwo ją polubić i kibicować podejmowanym przez nią działaniom. Pięknym tłem dla osobistej historii Felicji, jest burzliwy czas końca I wojny światowej i rodzącej się coraz silniej nadziei na niepodległość. Autorka z rzetelnością oddaje atmosferę niepokoju i napięcia w Wielkopolsce. Wprawną ręką kreśli przed oczami czytelnika wielkie wydarzenia, które działy się na oczach zwykłych ludzi. Wydarzeniach, w których brały udział również kobiety. Odważne, niezłomne, zdeterminowane i gotowe do walki. Aneta Krasińska w bardzo przejmujący i poruszający serce sposób ukazuje w powieści odwagę. Nie są to jakieś spektakularne działania i decyzje. To raczej codzienne wybory, które mają swoje odzwierciedlenie w podejmowaniu ryzyka, pomocy potrzebującym, czy przeciwstawieniu się opinii najbliższych. W powieści wyraźnie zarysowany jest również wątek miłosny. W piękny sposób dopełnia on całą historię i jest wyjściem do wspomnianej już odwagi. Uczucie w książce pojawia się niespodziewanie lecz bardzo naturalnie. Przypomina to czytelnikowi o tym, że nawet w najtrudniejszych czasach, w wojennym chaosie, ludzie potrzebują ciepła i bliskości. To przesłanie płynące z kart książki niezwykle porusza. ,,Miłość i odwaga" to moim zdaniem najlepsza książka Anety Krasińskiej. Z całego dotychczasowego dorobku literackiego autorki, to właśnie ta książka poruszyła mnie najbardziej. Sposób w jaki autorka opowiedziała o dojrzewaniu nie tylko do miłości, ale przede wszystkim do wolności i odpowiedzialności za własne wybory przemówił głęboko do mojego serca. To również kolejna z książek autorki, która pięknie przypomina o tym, że historia naszego narodu, tonie tylko wielkie bitwy i wielkie, znane nazwiska. To także ciche bohaterki. Zwyczajne kobiety, które miały odwagę i piękne, waleczne serca. Polecam!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)