Miłość i odwaga

Temat Powstania Wielkopolskiego to historia nader rzadko poruszana w naszej literaturze ( w porównaniu choćby z tematem Powstania Warszawskiego). Dlatego bardzo się cieszę, że Pani Aneta w swojej powieści poruszyła ten temat.

Pietyzm i dokładny research, który wręcz bije z każdej strony czynią z tej powieści wspaniałą lekcję historii podaną w sposób prosty i bardzo interesujący. Pojawiające się w powieści postaci autentyczne ( jak choćby sam Paderewski) są dużym atutem tej książki. Przybliżenie czytelnikowi ówczesnych wydarzeń, walki o polskość, o kraj sprawiają, że książka przesycona jest patriotyzmem. Jednocześnie uświadamiając czytelnikowi tak dalece inną mentalność Polaków, dla których Bóg, honor i ojczyzna miały kiedyś najważniejszą wartość.

Ta powieść to również wciągająca historia dwójki młodych ludzi - Felicji i Bronka. Ich poznania, rodzącej się na naszych oczach miłości, a przede wszystkim walki o ojczyznę. Ich dusze przesycone patriotycznymi ideałami wyrywają się do walki, a my jako cisi obserwatorzy jesteśmy świadkami ich odwagi, porażek, a nawet walki o życie i wzajemne uczucie.

Ukłony należą się również wydawnictwu, które treść książki pięknie oddało w wydaniu książki. Sama okładka, barwione brzegi i wnętrze książki oddają retro charakter powieści i są pięknym dopełnieniem całości.

To powieść, która mnie oczarowała i zachwyciła i którą gorąco Wam polecam. Opowieść ta, nie tylko spodoba się pasjonatom powieści z "z historią w tle", ale tym wszystkim którzy pragną doświadczyć pięknej lekcji historii, a przede wszystkim poznać historię młodych ludzi.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Piękne wydanie, a w nim interesująca opowieść z wątkiem miłosnym na tle historycznym. Taką właśnie książką jest „Miłość i odwaga” Anety Krasińskiej i dlatego też postanowiłam ją przeczytać. Jaką historię skrywa ta powieść i jakie wywarła na mnie wrażenie? 

Akcja dzieje się w Poznaniu w latach 1918-1919. Dorastająca w zaborze pruskim młoda Felicja należy do tradycyjnej polskiej rodziny, w której kobiety mają określoną rolę w społeczeństwie. Matka Felicji, która mocno jej przestrzega, jest przeciwna emancypacji kobiet, szczególnie jej córek. W dodatku jest głęboko zraniona z powodu śmierci na froncie jej najstarszego syna. Pomimo końca pierwszej wojny światowej, sytuacja w kraju nie wygląda najlepiej, jednak Felicja i tak zaczyna wierzyć w to, że Polska może odzyskać niepodległość. Postanawia pomóc powracającym z wojny żołnierzom, pracując w jadłodajni dworcowej i zbierając dla nich żywność od Poznaniaków. Felicja pragnie jednak zrobić coś więcej dla ojczyzny. Z czasem zaczyna się jej przygoda niepodległościowa i trafia do grupy, która zajmuje się renowacją broni mającej posłużyć przyszłym powstańcom. Jak Felicja poradzi sobie z nowymi obowiązkami? Czy zdoła sprostać zadaniom zwiadowczym?

W książce narracja prowadzona jest w trzeciej osobie. Rozdziały są bardzo długie, jednak myślę, że warto ją przeczytać, bo dzięki niej można zobaczyć to, jak wyglądało życie w Polsce pod koniec pierwszej wojny światowej oraz to, z czym wiązało się odzyskanie niepodległości. Tak więc w tej historii występują autentyczne wydarzenia, a także postacie. Na przykładzie bohaterów książki, można również zobaczyć, jak wyglądało w tamtych czasach życie zwyczajnej tradycyjnej rodziny mieszkającej w Poznaniu. Był bardzo obrazowo opisany ich tryb życia, a także potrawy, jakie jadło się wtedy. Podobało mi się to, że autorka wplatała w dialogi gwarę poznańską z objaśnieniami, co dane wyrazy oznaczają. Podczas czytania występuje też wątek miłosny, który był bardzo interesujący. Oprócz tego dokładnie został przedstawiony los kobiet w tamtych czasach, czyli tych wiernych swojej dotychczasowej roli oraz tych, które dążyły do emancypacji i udzielały się na rzecz kraju. Myślę, że z pewnością jest to wartościowa powieść, dzięki której można poszerzyć swoją wiedzę historyczną oraz poznać ciekawe życie zwyczajnych ludzi w tamtych czasach. Interesująco spędziłam czas, tą książką, choć nie należy ona do lekkich lektur, które pochłania się na raz. Jej zakończenie było pełne emocji, bardzo mi się spodobało i idealnie domknęło całość.

„Miłość i odwaga” jest powieścią z bardzo obrazowym historycznym tłem, która może zaciekawić miłośników książek historycznych z wątkiem miłosnym. Nie żałuję, że powieść ta wpadła w moje ręce i myślę, że warto ją przeczytać, pełno w niej wiedzy historycznej i ogólnie można z nią bardzo ciekawie spędzić czas. Tak więc bardzo polecam tę historię! 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Kiedy sięgnęłam po tę książkę spodziewałam się ciepłej historii o uczuciu. Dostałam coś znacznie więcej – opowieść, która uderza prosto w serce i nie puszcza do ostatniej strony. Klimat? Prawdziwy, momentami surowy, ale pełen nadziei.

Fabuła skupia się na losach dwojga ludzi, których życie nie oszczędzało. Aneta Krasińska mistrzowsko buduje napięcie między tym, co chcielibyśmy mieć, a tym, czego boimy się najbardziej. Nie ma tu tanich melodramatów – jest walka, strach, ale i ogromna siła, by się nie poddać.

Bohaterowie? Autentyczni do bólu. Z ich ranami, lękami i momentami zwątpienia. Przez większość książki miałam ochotę ich przytulić, a czasem – potrząsnąć, ale właśnie za to ich kochamy. Ta historia wywołuje całą gamę emocji: od łez frustracji, przez ciepło w sercu, po dumę z małych zwycięstw.

Akcja toczy się w dobrym tempie – ani za szybko, ani za wolno. Autorka nie męczy opisami, ale daje przestrzeń, byśmy mogli oddychać razem z postaciami. Felicja Wolińska to główna bohaterka, która nie chce stać z boku. To ona jest sercem i motorem tej historii. Poznajemy ją jako młodą dziewczynę dorastającą w konserwatywnym domu, gdzie kobieta ma ściśle określoną rolę, ale Felicja ma "niespokojnego ducha" i wierzy, że może zrobić więcej dla ojczyzny niż tylko pilnowanie domowego ogniska. Jej wewnętrzna przemiana. Jest głodna działania i wolności – bez zgody nadopiekuńczej matki pomaga żołnierzom, zostaje wolontariuszką, by potem dołączyć do konspiracyjnej grupy. Z biernej obserwatorki przeobraża się w odważną i zaangażowaną patriotkę, która podejmuje się nawet takich wyzwań jak renowacja broni i misje zwiadowcze.  Klementyna to matka złamana przez wojnę  Największym kontrastem dla Felicji jest jej matka. Głęboko zraniona matka.  To wierna tradycjom kobieta, która niechętnie patrzy na emancypację córek. To, co często odbieramy jako jej konserwatyzm jest w dużej mierze próbą ochrony dzieci przed utratą. 
Życie Felicji nie kręci się tylko wokół rodziny i walki. Kluczową rolę odgrywa też miłość.
Nieznajomy z kościoła to młody mężczyzna w wojskowym płaszczu i z wąsami, którego Felicja zauważa podczas mszy. Jest wysoki, szczupły i emanuje godnością i siłą. Mimo że początkowo ginie w tłumie, to właśnie za nim najwyraźniej tęskni, gdy podejmuje ryzyko w służbie dla Polski.  W książce pojawia się też Bronek, a relacja między nim a Felicją jest piękna i romantyczna. Tworzy on ciekawy kontrast z wątkiem patriotycznym.
To właśnie te złożone i prawdziwe relacje tworzą tę historię tak autentyczną. Być może również inni mieszkańcy wspomnianej w recenzji kamienicy (pszczelego roju) oraz postacie historyczne, którymi autorka wzbogaciła swój świat, tworzą ten niesamowity klimat.

Styl pisania jest lekki, ale nie płytki – czyta się jednym tchem.

🎯 Dla kogo? Dla każdego, kto szuka książki nie tylko o miłości, ale przede wszystkim o odwadze – tej najtrudniejszej, codziennej. Spodoba się fanom wzruszających historii z życiowym pazurem i czytelnikom, którzy cenią sobie bohaterów z krwi i kości.

Moja ocena: 9/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Zdarza się tak, że trafiają w moje ręce książki, które nie tylko uczą o przeszłości. One sprawiają, że zaczynam tę przeszłość naprawdę czuć. Do takich książek właśnie, należy najnowsza powieść Anety Krasińskiej ,,Miłość i odwaga". Opowieść, która oprócz tego, że prowadzi czytelnika przez ważny moment w historii Polski, porusza również bardzo ważne tematy i osobiste emocje, w nich lęk, stratę, nadzieję, miłość, odwagę i pragnienie wolności. Historia i losy głównej bohaterki powieści wciągają już od pierwszych stron. Akcja powieści toczy się niespiesznie, z bardzo dużym naciskiem na warstwę emocjonalną i uczuciową. Felicja Wolińska wychowywana jest w świecie pełnym ograniczeń. Jej rola, jako kobiety, jest z góry jasno określona. Bohaterka pragnie jednak czegoś znacznie więcej. Zaczyna dostrzegać, że jej życie może wyglądać zupełnie inaczej, że może pełnić całkiem inną rolę. Aneta Krasińska z subtelnością i empatią, ukazuje jej wewnętrzną przemianę. Nie jest to gwałtowna i przerysowana zmiana. To raczej spokojne i ciche dojrzewanie do tego, żeby czuć się potrzebną i mieć możliwość realizacji działań, które będą miały sens. Emocje bohaterki, jej odwaga i zapał sprawiają, że bardzo łatwo ją polubić i kibicować podejmowanym przez nią działaniom. Pięknym tłem dla osobistej historii Felicji, jest burzliwy czas końca I wojny światowej i rodzącej się coraz silniej nadziei na niepodległość. Autorka z rzetelnością oddaje atmosferę niepokoju i napięcia w Wielkopolsce. Wprawną ręką kreśli przed oczami czytelnika wielkie wydarzenia, które działy się na oczach zwykłych ludzi. Wydarzeniach, w których brały udział również kobiety. Odważne, niezłomne, zdeterminowane i gotowe do walki. Aneta Krasińska w bardzo przejmujący i poruszający serce sposób ukazuje w powieści odwagę. Nie są to jakieś spektakularne działania i decyzje. To raczej codzienne wybory, które mają swoje odzwierciedlenie w podejmowaniu ryzyka, pomocy potrzebującym, czy przeciwstawieniu się opinii najbliższych. W powieści wyraźnie zarysowany jest również wątek miłosny. W piękny sposób dopełnia on całą historię i jest wyjściem do wspomnianej już odwagi. Uczucie w książce pojawia się niespodziewanie lecz bardzo naturalnie. Przypomina to czytelnikowi o tym, że nawet w najtrudniejszych czasach, w wojennym chaosie, ludzie potrzebują ciepła i bliskości. To przesłanie płynące z kart książki niezwykle porusza. ,,Miłość i odwaga" to moim zdaniem najlepsza książka Anety Krasińskiej. Z całego dotychczasowego dorobku literackiego autorki, to właśnie ta książka poruszyła mnie najbardziej. Sposób w jaki autorka opowiedziała o dojrzewaniu nie tylko do miłości, ale przede wszystkim do wolności i odpowiedzialności za własne wybory przemówił głęboko do mojego serca. To również kolejna z książek autorki, która pięknie przypomina o tym, że historia naszego narodu, tonie tylko wielkie bitwy i wielkie, znane nazwiska. To także ciche bohaterki. Zwyczajne kobiety, które miały odwagę i piękne, waleczne serca. Polecam!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

69/52/2026
"Miłość i odwaga" Aneta Krasińska Zwierciadło #recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #powstaniewielkopolskie

Za wolną Polskę!

Powstanie wielkopolskie było powstaniem polskich mieszkańców Prowincji Poznańskiej przeciwko niemieckiej Republice Weimarskiej, toczące się na przełomie lat 1918 - 1919. Polacy domagali się powrotu ziem pozostających pod zaborem pruskim w obrębie Prowincji Poznańskiej do Polski, umacniającej już w tym czasie niepodległość.

To wydarzenie czyni tłem swojej powieści pani Aneta Krasińska. "Miłość i odwaga" opowiada o losach młodej Felicji Wolińskiej, która dorastając w zaborze pruskim w tradycyjnej polskiej rodzinie, rozumie, że kobieta ma przyporządkowaną odpowiednią sobie rolę społeczną. Ale Felicja pragnie czegoś więcej, nie chce by jej życie i oddanie ojczyźnie i słusznej sprawie jaką jest odzyskanie upragnionej wolności i niepodległości po wielu latach zaborów, ograniczało się do zszywania podartych ubrań, gotowania czy pomagania jako wolontariuszka w dworcowej jadłodajni.

Tym pragnieniom i emancypacji kobiet jako takiej bardzo sprzeciwia się matka Felicji, Klementyna. Boi się o swoje dzieci, zwłaszcza, że podczas wojny na froncie jeden z jej synów zginął, a drugi zaginął.

Ale Felicja pragnie uczynić dla ojczyzny coś więcej, bardziej się przysłużyć sprawie w walce o wyzwolenie Poznania z rąk niemieckich. Z polecenia trafia do grupy zajmującej się renowacją broni mającej posłużyć przyszłym powstańcom. Jej pragnienie przysłużenia się ojczyźnie było godne podziwu i pochwały, ale nie ukrywam, że jej ostatnie działania opisane pod sam koniec książki zahaczały już o brawurę, nie odwagę. Można przyznać wręcz, że były nierozsądne i nieodpowiedzialne.

Powieść łączy wątek powstania z wątkiem romantycznym, który jest tu pięknie opisany. Relacja Felicji i Bronka rozgrzewa serce czytelnika i sprawia, że kibicuje się im do ostatnich stron. Godny pochwały jest fakt, że autorka wzięła na tapetę powstanie wielkopolskie, z którym nie miałam okazji dotychczas zetknąć się w literaturze obyczajowo- historycznej.

"Miłość i odwaga" to adekwatny tytuł dla tej powieści, choć odwaga tu czasem przebierała oblicze brawury, to miłość zarówno do ojczyzny jak i bliskich jest tu opisana i oddana idealnie ! Polecam lekturę wszystkim miłośnikom literatury obyczajowo - historycznej.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zwierciadło. 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)