Recenzja książki: Miłość i odwaga

Recenzuje: Danuta Awolusi

Miłość i odwaga Anety Krasińskiej to opowieść osadzona w Poznaniu w czasie Powstania Wielkopolskiego i walk o niepodległość. Zabór pruski, żołnierze, czas okazywania patriotyzmu i walki o wszystkie wartości. To naprawdę ciekawa podstawa do stworzenia historii o dziewczynie, która zaangażowała się w tę rzeczywistość dosłownie całą sobą. Co ją w związku z tym czeka? Czy pakowanie się w sam środek konfliktu oznacza zapłacenie najwyższej ceny?

Główna bohaterka, Felicja Wolińska, dorasta w rodzinie kultywującej tradycyjne wartości. Według jej matki kobiety mają być posłuszne, skromne i oddane rodzinie. Matka Felicji bywa surowa, ale budzi też zrozumienie – w końcu straciła syna na froncie. Pragnie więc, by córki były bezpieczne i za bardzo się nie wychylały. Sęk w tym, że Felicja nie chce siedzieć w domu. Wbrew matce angażuje się więc w pomoc żołnierzom wracającym z frontu. Pracuje jako wolontariuszka w jadłodajni dworcowej, zbiera żywność od mieszkańców Poznania. Wciąż jej mało, dlatego trafia do grupy zajmującej się renowacją broni dla powstańców i coraz mocniej angażuje się w działalność niepodległościową. Ryzykuje, ukrywa część swoich działań przed rodziną, zaczyna żyć podwójnym życiem.

Miłość i odwaga nie jest jednak opowieścią o gorliwej patriotce, ale o dziewczynie, która chce więcej, pragnie niezależności, chce coś z siebie dać. To także książka o kobietach, które próbują znaleźć własny głos w rzeczywistości budowanej przez mężczyzn i toczone przez nich wojny. Felicja jest symbolem młodości, wiary w ideały, żarliwości, potrzeby działania.

(…) w jej sercu pojawiła się nadzieja, że zdoła dać od siebie coś więcej niż tylko recytacja polskich wierszy i śpiew zakazanych pieśni.

Od kilku dni dławiła ją niemoc. Podskórnie czuła, że czas działać. Miotała się pomiędzy nadzieją a ograniczającym działania rozumem. Coś jej podpowiadało, że nadszedł czas próby, o którym marzyło wiele poprzedzających ją pokoleń. Klęski powstania listopadowego, a potem styczniowego przyczyniły się do utraty wewnętrznego przekonania, że naród polski jest w stanie zerwać okowy nałożone im przez zaborcę i twardą ręką trzymającego zagarnięte ziemie.

I, szczerze mówiąc, Felicję łatwo jest zrozumieć. Dlaczego młoda, silna kobieta ma się wyłącznie bać i bezczynnie patrzeć na to, co się dzieje z jej ojczyzną? Przyszło jej żyć w takich właśnie czasach i pragnienie działania jest naturalne. Historia Polski pełna jest bohaterek, które wykonywały działania zwiadowcze, pomagały żołnierzom, wykonywały niebezpieczne misje. Ich odwaga i poświęcenie nie odbiegają od tego, czego dokonywali mężczyźni na froncie. Trzeba przyznać, że działania Felicji i akcje, jakich się podejmowała, są naprawdę brawurowe. Dlatego tytułowa odwaga w tej książce ma naprawdę duże znaczenie.

Aneta Krasińska ukazuje, jak Powstanie Wielkopolskie determinuje życie trzech pokoleń rodziny Wolińskich. Felicja ma to wszystko we krwi, dojrzewa na naszych oczach, popełnia błędy młodości, chce być wolna, pragnie wolności dla Polski. Poznaje smak pierwszej miłości, ale powstańcy nigdy nie zaznają spokoju. Ona także to wie.

Miłość i odwaga to piękna i świetnie napisana powieść. Czuć w niej ideały, energię, wielkie pragnienia, ale też strach i ucisk. Nie gaśnie jednak nadzieja na lepsze dni. I chyba właśnie nadzieja, obok tytułowych wartości, jest w tej książce najważniejsza.

Tagi: Klasyka prozy literackiej