Oddycham, odkąd moi rodzice umarli

,,Oddycham, odkąd moi rodzice umarli"... Na pewno każdy z nas zdaje sobie sprawę z tego, jak trudno jest wypowiedzieć takie słowa. Jak trudno jest znaleźć w głębi swojego serca tak ciężko wybrzmiewającą, jednak jak się okazuje, wyzwalającą prawdę. Biografia Katarzyny Butowtt to jedno z najbardziej szczerych, poruszających i zapierających dech w piersiach świadectw, jakie czytałam. Jej historia boli, ale jednocześnie uzdrawia. Uświadamia bowiem, że nawet z najciemniejszych miejsc, można wrócić do siebie i zbudować swoje życie zupełnie od nowa. Katarzyna Butowtt wreszcie mówi własnym głosem. Mocnym, pewnym, odważnym. Nie pozwala odwracać wzroku. Swoją prawdą trafia celnie w miejsca, które bolą najbardziej. Daje do myślenia. Jestem pewna, że dla wielu, jej odwaga i to świadectwo będą ocaleniem. ,,Oddycham, odkąd moi rodzice umarli" to książka wyznanie. To historia kobiety, która zaczyna mówić, po wielu latach milczenia, strachu, niepewności i wstydu. Katarzyna Butowtt, ikona urody, stylu i klasy, w swojej biografii jawi się czytelnikowi nie jako gwiazda z plakatu, ale przede wszystkim kobieta, która przez wiele lat pod płaszczykiem perfekcyjnego wizerunku ukrywała swój ból i traumę niesioną od dzieciństwa. Właśnie te opisy dzieciństwa naznaczonego przemocą i obojętnością poruszyły mnie najbardziej. Uczciwie przyznam, że nie jest to coś, co czyta się łatwo. Każde słowo, wspomnienie Butowtt rani jak szkło. Jednak przyznać również trzeba, że każde z nich jest też krokiem do wewnętrznej wolności. Czytając tę książkę chwilami odnosiłam wrażenie, że Katarzyna Butowtt siedzi obok mnie. Pozwala mi zajrzeć w głąb swojego serca, wspomnień i tych miejsc, których nikt nigdy nie miał zobaczyć. Odkrywa przede mną dwa światy, w których przyszło jej żyć. Rodziny dom i zgotowane jej tam piekło. Wybiegi, blask fleszy, kamer, reklamy. Towarzyszący popularności splendor. Historia Butowtt uświadomiła mi, jak wiele potrafi unieść jedno ludzkie życie. Jak bardzo można się uśmiechać, jednocześnie w środku krzycząc i płacząc. Jak bardzo można być podziwianą, a czuć się zupełnie niewidzialną i niezrozumianą. Biografia Katarzyny Butowtt nie jest opowieścią o modzie. To bardziej świadectwo przetrwania. Przerwanie milczenia. To historia o tym, jak z rozbitych kawałków, można stworzyć siebie na nowo. Jak odnaleźć siebie w sobie. Jak oddać sobie głos i wyrażać siebie z odwagą. Przede wszystkim jednak, to historia o tym, że prawdziwa siła nie polega na całkowitym braku słabości. Ta siła polega na odwadze by się do tej słabości przyznać i stawić jej czoła. To niezwykłe katharsis, brutalnie szczere, prawdziwe, zostanie we mnie na długo. Bardzo poruszająca książka. Szczerze polecam!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)