Płacz wilka

Wydawnictwo: selfpublishing
Data wydania: 2014-06-25
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788393473991
Liczba stron: 205

Ocena: 5.25 (4 głosów)

"Hania, studentka ostatniego roku, otrzymuje pismo od notariusza, informujące, że jest współspadkobierczynią starego dworku na ziemi warmińsko-mazurskiej. Przekonana, że dom, który odziedziczyła po nieznanym do tej pory ojcu jest tylko starą ruderą, jedzie na rekonesans. Po przybyciu na miejsce odkrywa jednak, że dom jest zamieszkały.

Historii przyjaźni córki zmarłego marynarza z jego pseudo rodziną towarzyszy wilk, którego dziewczyna poznaje w dość osobliwym momencie pobytu. Zwierzę zostało przygarnięte, przez jej ojca, jako szczenię i po śmierci swojego pana uciekło do lasu."

Kup książkę Płacz wilka

Zobacz także

Opinie o książce - Płacz wilka

Avatar użytkownika - izabela81
izabela81
Przeczytane:2016-08-08, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki - 2016, Mam,

Sięgając po tę książkę nie wiedziałam czego się spodziewać i czego tak naprawdę oczekuję. I jaką rolę odegra tytułowy wilk? Tego nie zdradzę. To moje pierwsze spotkanie z twórczością z Ewy Formella, i muszę powiedzieć, że autorce udało się mnie pozytywnie zaskoczyć. 
To powieść wielowątkowa, w której autorka porusza wiele ciekawych tematów - depresję, wykluczenie z rodziny z powodu mezaliansu, przemoc fizyczną, biedę. To książka o niespełnionej miłości, przyjaźni, rodzinie, pomocy w potrzebie, dumie, walce z nałogami, sile charakteru. Bardzo podobał mi się przedstawiony w mądry i szczery sposób obraz relacji międzyludzkich. Autorka swoją książką przywraca wiarę w człowieka i w jego bezinteresowną pomoc. 
Sporo miejsca autorka poświęca rodzinie. Uświadamia nam tym samym, jak ważna dla każdego z nas powinna ona być, i to niekoniecznie ta łącząca nas więzami krwi, ale również taka, w której ani w jednej z osób nie płynie ta sama krew. 
Dużym zaskoczeniem były dla mnie pojawiające się nadprzyrodzone zjawiska, które dopełniają tajemnicy i sprawiają, że niemal czułam na własnej skórze tę wyjątkową aurę.
Bohaterowie są wiarygodni, wyraziści i barwni. Największą moją sympatię wzbudziła postać Marty, dla której życie nie było łaskawe - z całego serca jej kibicowałam. 
Książkę czyta się jednym tchem, a nieoczekiwane zwroty akcji sprawiają, że nie można się z nią nudzić do ostatniej strony. Aż dziwiłam się, że tyle wszystkiego i tyle emocji można zmieścić w tak niewielkiej objętościowo książce. Dzięki tej historii, myślę że trochę zmieniło się moje spojrzenie na świat, a przede wszystkim na innych ludzi.
Warmińskie zakamarki to dla mnie dodatkowy smaczek, ponieważ mieszkam na Warmii i te klimaty nie są mi obce. 
To ciepła, niezwykle żywa i prawdziwa lektura z odrobiną magii, która wywołuje wiele emocji, skłania do refleksji oraz daje nadzieję, że wśród nas są jeszcze dobrzy ludzie. 

Link do opinii
To moja pierwsza styczność z twórczością Ewy Formella, ale mam nadzieję, że nie ostatnia. Książka może nie jest zbyt gruba, ale za to posiada wiele cennych uwag dotyczących życia, nie tylko naszego, ale też różnych osób. Główną bohaterką jest Hania, młoda dziewczyna, która całe życie myślała, że jej ojciec nie żyje, a tymczasem wychodzi na jaw, że żył i interesował się nią cały czas. W momencie jego śmierci, otrzymuje od niego w spadku pół domu, drugie pół należy do jej brata, którego nie zna. Kiedy przyjeżdża na miejsce, by zobaczyć dom zastaje tam istną ruderę, ale nie jest ona pusta, wręcz przeciwnie tętni życiem i to nie jednym. Autorka zafundowała nam niesamowitą historię, dzięki, której człowiek inaczej zaczyna patrzeć na świat, a przede wszystkim na innych ludzi. Hance całe życie brakowało ojca, zawsze zastanawiała się jaki był, a dzięki ludziom, których zastała w jego domu, udało jej się odkryć jak wielkie posiadał serce. "Andrzej mimo fizycznej nieobecności w życiu swoich potomków, uczestniczył w nim bardziej, niż ktokolwiek mógłby go o to posądzić. Znał wszystkie ich osiągnięcia i porażki, znał te dzieci lepiej niż niejeden ojciec mieszkający ze swoimi pociechami w jednym domu." Na łamach każdego kolejnego rozdziału poznajemy każdego z mieszkańca tego domu i jego historię, która pozwala Hance zrozumieć w jaki sposób dana osoba trafiła do domu jej ojca. Jak widać, Andrzej miał wielkie serce i przygarnął do domu całkowicie obcych sobie ludzi, którzy stworzyli jedną wielką rodzinę. Czytając książkę myślałam o tym jak wielka i silna więź łączyła tych ludzi, że w niejednej prawdziwej rodzinie brakuje tego wszystkiego czego im nie brakowało. Zaufanie, szczerość i szacunek dla drugiego człowieka to podstawa. Ewa Formella uświadamia nam jak ważna dla każdego powinna być rodzina, niekoniecznie ta łącząca się więzami krwi, ale nawet taka w której ani jedna osoba nie jest ze sobą spokrewniona. "Nie mogli uwierzyć w to, co zastali na miejscu. Dla nich to był inny, nieznany świat, który kojarzył się tylko z filmami. Grupa ludzi, zebrana z najróżniejszych miejsc, ludzi ze smutną przeszłością, potrafiła założyć bardzo specyficzną rodzinę i to taką, jakiej mogłyby pozazdrościć najznakomitsze rody. Spójność i solidarność panująca w tym starym domu, była czymś więcej niż rodziną." Andrzej ofiarował dom nie tylko niejednej osobie, która miała smutną przeszłość, ale także wilkowi, który stał się również członkiem rodziny. Oczywiście nie zabrakło też postaci, która pragnęła zniszczyć tę szczęśliwą rodzinę, a mianowicie przyrodni brat Hanki - Marcel, który stał się współwłaścicielem domu Andrzeja. Czy jego próba sprzedania domu dojdzie do skutku? Czy pozbawi dachu nad głową wiele osób? O tym już przeczytajcie sami. Powiem jedynie, że zakończenie książki wywołało u mnie łzy. Płacz wilka to powieść , która uświadamia nam, że rodzina to nie tylko więzy krwi, ale również osoby, które pragniemy uważać za rodzinę. Książka uczy nas również, by nie oceniać wszystkich ludzi pochopnie, bo nigdy nie wiadomo kiedy i my będziemy potrzebować pomocnej dłoni w naszym życiu. W książce nie brakuje emocji, postacie są dobrze wykreowane, a świat jaki stworzyła autorka ocieka na każdym kroku wielką i bezinteresowną przyjaźnią, między ludźmi, których doświadczyło życie, a których w naszym życiu wielu z nas najzwyczajniej w świecie by ominęło z daleka. Gorąco zachęcam do przeczytania tej niezwykle cennej pozycji.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Uleczkaa38
Uleczkaa38
Przeczytane:2014-09-08, Ocena: 6, Przeczytałam, 26 książek 2014, Mam,

 Wraz z XXI stuleciem wkroczyliśmy w czasy bardzo specyficzne dla literatury. Oto bowiem  jesteśmy naocznymi świadkami tego istnego fenomenu, iż liczba czytających  niemalże dorównuje liczbie osób piszących książki. Dziś książki tworzy w zasadzie każdy, począwszy od  zawodowych pisarzy, poprzez aktorów, polityków, instruktorów fitness, a na blogerach skończywszy. Niestety liczba autorów nie przedkłada się na jakość współczesnej literatury polskiej, która krótko mówiąc, w wielu swoich "segmentach", kuleje. Nie sztuką jest bowiem zapisać kilkaset stron tekstem, z którego nie wynika nic interesującego, odkrywczego, pouczającego czy chociażby szczerego..Na szczęście wciąż są jeszcze tacy autorzy, który potrafią na kartach swych opowieści opowiadać o życiu i świecie w sposób mądry, piękny i pasjonujący..I choć korci Mnie,  by odnośnie tych nielicznych autorów użyć tutaj określenia "zagrożony gatunek", to jednak postaram się zachować tę niewielką dozę optymizmu wywodzącą się z tego przekonania,  iż dopóki na półki polskich księgarń trafiają dzieła takich pisarzy,  jak autorka przedmiotu niniejszej recenzji, to dobra literatura wciąż ma szansę na przetrwanie. Z wielką przyjemnością mogę przedstawić zatem tę autorkę i jej znakomitą powieść, czyli Ewę Formellę i "Płacz wilka".

 

 Książka opowiada o wydarzeniach rozgrywających się we współczesnej Polsce, a konkretnie w niezwykle klimatycznych rejonach ziemi warmińsko - mazurskiej. Główna bohaterka - Hania, to pełna energii, marzeń i optymistycznego nastawienia do życia, młoda studentka.  Jej uporządkowane i spokojne życie wywraca się całkowicie "do góry nogami", gdy oto pewnego dnia  otrzymuje Ona list od notariusza, który informuję ją o otrzymaniu spadku po zmarłym ojcu. Ojcu, którego nigdy nie poznała, gdyż  ten porzucił jej, nieżyjącą już,  matkę lata temu.  Wiedziona ciekawością, a być może także poczuciem obowiązku, dziewczyna postanawia wyruszyć w podróż i ujrzeć na własne oczy jej nową własność. Na miejscu okazuje się, iż dom ten, wbrew jej przewidywaniom, wcale nie jest pusty, lecz zamieszkuje go niezwykła grupa lokatorów. Od tej chwili Hania wkracza w życie tych ludzi, jak i również Oni wkraczają w życie Hani, które już nigdy nie będzie takie jak dawniej..Jednocześnie w okolicy pojawia się jeszcze jeden tajemniczy człowiek, który okazuje się przybranym bratem dziewczyny, a który to ma całkowicie odmienne spojrzenie na ten niezwykły dom i jego mieszkańców..

 

 Czy powieść Ewy Formelli przypadnie do gustu wszystkim czytelnikom..? Pewności tej mieć nie mogę, choć gdybym miała zgadywać, to jak najbardziej wskazałabym na TAK. Niemniej pewna mogę być jednego, a mianowicie tego, iż książka ta absolutnie zaskoczy każdego czytelnika, który tylko po nią sięgnie. Zaskoczenie to wynika z faktu, iż rozpoczynając lekturę tejże pozycji, spodziewamy się kolejnej lekkiej, ciepłej, zabawnej opowieści obyczajowej o szczęśliwych ludziach, którym los zawsze wynagradza wszelkie smutki i troski. Tymczasem otrzymujemy tutaj historię ciepłą, częściowo pogodną, nad wyraz mądrą i przede wszystkim niezwykle prawdziwą. Prawdziwą i realną z tego powodu, iż szczęście i smutek, uśmiech i płacz, dobro i zło,  nawzajem się tutaj ze sobą przeplatają w proporcjach ze wszech miar wiarygodnych, życiowych, ludzkich. Książkę tę czyta się nie tylko jako porcję doskonałej rozrywki fabularnej, ale także jako swoisty przewodnik, poradnik, dziennik życia każdego z Nas samych, którzy to mogliby stać się bohaterami tej opowieści z dnia na dzień. Prawda i emocje płynące z lektury tej powieści, czynią ją wyjątkową i niezwykłą.

 

 "Płacz wilka" to przede wszystkim opowieść o ludziach i niezwykłej przewrotności losu, który to zaskakuje człowieka w najmniej spodziewanym momencie jego życia. Interesujące jest to, iż powyższe prawdy poznajemy zarówno na przykładzie głównej bohaterki, jak i również bohaterów drugoplanowych, czyli lokatorów tego magicznego domu, wśród których trudno znaleźć osobę, z którą to los i życie obchodziło się zawsze dobrze i łagodnie. I tak jak dla Hani ten nieoczekiwany spadek staje się początkiem nowego etapu w jej życiu, tak dla tych ludzi przyjazd tej młodej kobiety staje się także szansą na pewną zmianę, początkowo podszytą strachem i obawami, ale mimo wszystko zmianę na lepsze. I trudno nie użyć tutaj słowa "przeznaczenie", które to połączyło tych ludzi w momencie ich życia, w którym to nawzajem siebie najbardziej będą potrzebować. Oni potrzebują ochrony i pomocy ze strony Hanny, jej ludzie Ci pomogą poznać prawdę o jej ojcu, dramatycznej przeszłości jak i również prawdę  o jej samej.

 

 Drugim, niezwykłym atutem tej opowieści jest to, iż jak rzadko która współczesna książka, opowiada w tak szczery i mądry sposób o relacjach międzyludzkich, i to pomiędzy ludźmi nie będącymi ze sobą spokrewnionymi. Na przykładzie lokatorów tej niezwykłej kamienicy, możemy przypomnieć sobie niejako na nowo znaczenie słowa "sąsiad", które to dziś przestało znaczyć to, co znaczyło przed kilkudziesięciu laty. Ofiarność, życzliwość , bezinteresowna pomoc i przyjaźń - wszystko to stanowi codzienność z życia tych ludzi, którzy są po prostu dobrzy dla siebie, tylko lub aż.., dobrzy.  Co więcej, ludzie Ci są przykładem i potwierdzeniem tej oto prawdy, iż ofiarowana pomoc zawsze powraca ze zdwojoną mocą, gdyż tym ludziom kiedyś ktoś pomógł i wyciągnął do Nich swoją dłoń, by dziś to Oni mogli pomóc innym, w tym sobie nawzajem. I za to także pragnę podziękować autorce, iż pozwoliła Mi na przypomnienie tych wszystkich emocji, o których na co dzień zbyt często zapominamy, chociażby mijając Naszych własnych sąsiadów przed domem.

 

 Silną stroną tej opowieści jest bogaty i mocny bagaż emocjonalny, jaki niosą ze sobą bohaterowie tej historii. Przemoc fizyczna, niespełniona miłość, zaprzepaszczone marzenia, prawdziwa bieda, postępująca depresja.. - to tylko niektóre z problemów nękających mieszkańców tego domu, z którymi to będą musieli Oni sobie radzić, na szczęście nie w pojedynkę. Przyznam szczerze, iż niejednokrotnie historie tych bohaterów budziły we mnie pytania o sprawiedliwość i okrucieństwo życia, zaś jedyną odpowiedzią na nie były moje łzy na policzku. Dopiero wraz z końcem lektury uświadomiłam sobie, że wszystkie te smutne i złe "rzeczy" musiały się tutaj znaleźć i musiały stać się częścią Mojego spotkania z tą opowieścią, właśnie po to by uświadomić sobie tę prawdę, że tylko drugi człowiek i poczucie obecności kogoś obok,  na kogo zawsze możemy liczyć, ma naprawdę sens i wartość. I myślę, że warto o tym mówić, pisać i przypominać, choćby właśnie na łamach takich książek, gdyż takiej życiowej nauki z pewnością nigdy nie jest i nie będzie za wiele. 

 

 Książka ta stanowi doskonałą mieszkankę kilku gatunków literackich, które to wspólnie tworzą bardzo ciekawą i pasjonującą opowieść. I tak oto mamy tu do czynienia z historią obyczajową, w której to miłość i rodzące się uczucie odgrywają decydującą rolę. Jesteśmy świadkami wydarzeń natury sensacyjno - kryminalnej, które to podniosą ciśnienie każdemu miłośnikowi opowieści z zagadką kryminalną  w tle. Znajdą tutaj coś dla siebie także zwolennicy dramatu społecznego, ukazującego z wielką szczerością i realnością wszelkie ciemne strony zwykłego życia, niczym nie koloryzowane i nie upiększane na potrzeby fabuły. Ba!, usatysfakcjonowani będą tu także fani historii z odrobiną fantastyki i magii, która wiąże się oto z tajemniczą postacią wilka..Jednym słowem, powieść ta oferuje czytelnikowi tak wiele  różnych swoich "twarzy", iż nie sposób jest określić jej charakter jednym słowem, szufladkującym ją w ramach tylko jednego gatunku literackiego. Na szczęście.., gdyż dzięki temu otrzymujemy pozycję, która zaskakuje, fascynuje, porywa bez reszty i pozostawia po sobie wiele kwestii do przemyśleń, nad którym warto się zastanowić w wolnym czasie, a być może także i zaczerpnąć z nich coś do własnego życia..

 

 Powieść ta nie byłaby z pewnością tak interesująca, gdyby nie cała gama wyrazistych i barwnych postaci. Począwszy od głównej bohaterki - Hani, poprzez lokatorów kamienicy, a skończywszy na typowym czarnym charakterze, czyli jej przyszywanym bracie, wszyscy Oni są nad wyraz interesujący i bardzo wiarygodni w tym, co robią i jak postępują. Moją największą sympatię wzbudziła postać Marty - kobiety posiadającej talent kulinarny, której to życie nie było wyściełane różami, gdyż przez wiele lat padała ofiarą przemocy fizycznej i psychicznej ze strony swego byłego męża. Kobieta ta mimo wszystko nie traci wiary w szczęście, w to że kiedyś i do Niej los się uśmiechnie, jak i również w to, iż trzeba pomagać innym za wszelką cenę, bo tylko wtedy można naprawdę żyć..Bardzo polubiłam tę postać i gorąco jej kibicowałam, podobnie jak i całej reszcie tych niezwykłych lokatorów, z Zuzanną i Błażejem, Goldstar, Ninie i samej Hani, na czele..

 

 Jeśli miałabym złożyć życzenia na ręce miłośników literatury, to z pewnością życzyłabym Im właśnie takich powieści jak "Płacz wilka" i spotkań z takim autorami jak Ewa Formella. Przede wszystkim dlatego, iż książka ta stanowi niezapomniane i rzadko spotykane przeżycia, których nie doświadczymy w większości powieści obyczajowych, tak powszechnie eksponowanych i promowanych przez największe wydawnictwa. I aż dziw bierze, iż Pani Ewa wydaje swoje książki własnym nakładem, zaś żadne z wydawnictw nie zaprosiło jej dotąd do współpracy..Choć z drugiej strony być może to właśnie dlatego jej powieści są takie wyjątkowe, niepowtarzalne i tak dobre, gdyż są właśnie takie, jakimi być miały od początku do końcu, w zamyśle autorki. Polecam i gorąco zachęcam do sięgnięcia po "Płacz wilka":)

Link do opinii
Avatar użytkownika - justa21
justa21
Przeczytane:2014-08-07, Ocena: 5, Przeczytałam,

Dom Wschodzącego Słońca

„Jest dom w Nowym Orleanie, który nazywają Wschodzącym Słońcem. Był on zgubą wielu biednych chłopców (…)” – te słowa piosenki Animals brzmią inspirująco i pobudzają wyobraźnię. Co kryje się w tym domu Wschodzącego Słońca?  Takie pytanie możemy sobie zadać sięgając po powieść Ewy Formella „Płacz wika”. To moja pierwsza przygoda z twórczością autorki, znanej z takich pozycji, jak „Leśniczówka” czy „Pamiątka z Paryża”, i z pewnością nie ostatnie. Mimo sporej dozy naiwności i kilku słabszych fragmentów, otrzymujemy ciepłą historię o ludziach pokrzywdzonych przez los, życiowych rozbitkach, którzy spotkali się w niezwykłym domu otoczonym lasem.

Przenosimy się w okolice Olsztyna, gdzie królują warmińskie kapliczki i lasy wypełniające powietrze zapachem natury. To właśnie tu Hanka, studentka z Wrocławia, dziedziczy po ojcu dom. Spadek jest prawdziwą niespodzianką i odmienia życie dziewczyny przekonanej, że ojciec zmarł wiele lat temu i dlatego matka wychowuje ją samotnie.

Stary dom na końcu świata to nie jedyna pamiątka po tacie – pod dachem Domu Wschodzącego Słońca mieszkają bowiem ludzie, którzy u boku Andrzeja znaleźli swą bezpieczną przystań. Jest Barbara, operowa diwa o pseudonimie Goldstar, której sława już dawno wybrzmiała, jest też Marta, która w przeszłości była maltretowana przez męża, a także Wiktor, najlepszy przyjaciel ojca Hanki, która razem z nim pływał na statkach. W niezwykłym domu schronienie znalazła również Ninoczka, piękna Ukrainka sprzedana do burdelu oraz jej dwóch synków, urwisów, a także małżeństwo Zuzanny i Błażeja, wyklęte przez rodzinę chłopaka, który w oczach rodziców popełnił mezalians. Ostatnim ocalonym przez Andrzeja rozbitkiem jest Piotrek, obecnie absolwent ASP, jeszcze kilka lat temu bezdomny nastolatek utrzymujący się z kradzieży.

Wszystkie te osobowości gospodarzą wspólnie w domu Andrzeja, teraz domu Hanki i … jej przyrodniego brata. Okazuje się bowiem, że ojciec miał jeszcze jedno dziecko, Marcela, który zamieszkuje we Francji. Spadek ma być podzielony pomiędzy dwójkę dzieci Andrzeja, co spędza sen z powiek mieszkańcom. Gdzie się podzieją, kiedy przyjdzie im opuścić ten bezpieczny zakątek świata? Dom, w którym mieszka miłość i zaufanie?

Hanka, wysłuchawszy historii każdego z mieszkańców wcale nie ma zamiaru pozbywać się swojego spadku. Tym bardziej, że w pokoju ojca odkrywa listy, które pisał do niej całymi latami. Listy, których nigdy nie otrzymała… Dziewczyna podejmuje odważną decyzję i postanawia kontynuować dzieło swojego ojca, dzieląc z niezwykłą grupą lokatorów nie tylko powierzchnie domu, ale i przyszłość. W oczekiwaniu na pojawienie się brata Hanka zbliża się do mieszkańców, którzy stają się dna niej ostatnią pamiątką po ojcu, niemal rodziną. Rodziną, której przybywa jeszcze jeden członek – wilk przygarnięty przed laty przed Andrzeja,  samotny i bezradny, jak każda z uratowanych przez niego osób. Czy jednak taka sielanka będzie trwała wiecznie? Co zrobi Hanka, jeśli Marcel nie będzie podzielał jej zdania w kwestii przeznaczenia domu, jeśli zdecyduje się na sprzedaż swojej części spadku?

Odpowiedź na te pytania niesie lektura powieści „Płacz wilka”. Ewa Formella nie tylko raczy nas wciągającą historią mieszkańców i samego domu, ale przemyca sporo wiadomości na temat buddyzmu czy warmińskich kapliczek. Całość składa się na przyjemną i wciągającą opowieść ze wspaniałym przesłaniem. Choć niektóre dialogi wymagają dopracowania, a styl nieco przypomina licealne wypracowanie, to jednak urok bohaterów przesłania wszelkie niedoskonałości, a czytelnik pozostaje z przeświadczeniem, że niekiedy wystarczy tylko podać rękę, wskazać drogę, by uratować czyjeś życie. Tylko tyle i aż tyle!

 

 

 

Link do opinii
Inne książki autora
Carpe diem
Ewa Formella0
Okładka ksiązki - Carpe diem

Kiedy jest czas na spełnianie MARZEŃ? Czy dążenie do tego, aby mieć siebie dla SIEBIE to źle? Co tak naprawdę oznacza słowo SZCZĘŚCIE? Alina jest kobietą...

Szkatułka wspomnień. Muzyka dla Ilse
Ewa Formella0
Okładka ksiązki - Szkatułka wspomnień. Muzyka dla Ilse

Historia czerpiąca ze szkatułki wspomnień kobiety, która przeżyła piekło wojny. Mała Ilse nie zdaje sobie sprawy, jak potworny los miał stać się jej...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Pasażer na gapę
Adrian Bednarek
Pasażer na gapę
Plan Huberta
Kluss Ewelina, Prokopek-Pyśk Marta
Plan Huberta
Nigdzie indziej
Tommy Orange
Nigdzie indziej
Trefny Tatuś
David Walliams;
Trefny Tatuś
Dom lalek
Edyta Świętek
Dom lalek
Pokaż wszystkie recenzje