Pogrążeni w ciemności

„Pogrążeni w ciemnościach” to drugi tom cyklu „Dom na Groblach” i powiem szczerze, że po pięknym zakończeniu pierwszej części zupełnie nie byłam gotowa na to, co autorka zrobi tutaj z moimi emocjami.

Już sam początek złamał mi serce. Serio. A potem bardzo powoli zaczęła je sklejać kawałek po kawałku.

Biron po ogromnej stracie ukochanej żony całkowicie się załamuje. Wyjeżdża do rodziny razem z córeczką w Londynie i próbuje jakoś wrócić do życia, choć widać, że nie jest to łatwe. Bardzo podobało mi się pokazanie żałoby i tego, że po takiej stracie nic nie dzieje się szybko. To nie jest historia, gdzie nagle wszystko wraca do normy, tylko powolny proces uczenia się życia na nowo.
Ta książka mocno pokazuje też realia tamtych czasów. Nawet największa miłość nie była w stanie wygrać z ograniczeniami dawnej medycyny, która wtedy często pozostawiała więcej pytań niż odpowiedzi. I właśnie to było dla mnie bardzo poruszające, bo momentami aż czuło się taką bezsilność.

Podobało mi się również to, że autorka pokazuje, że nawet po ogromnej stracie można kiedyś spróbować poukładać sobie życie od nowa. Nie oznacza to zapomnienia, ale raczej nauczenie się żyć inaczej. I to było bardzo życiowe.

Ogromnym plusem, jest wątek kryminalny. Brutalne morderstwa kobiet dodają historii napięcia i sprawiają, że cały czas chce się czytać dalej, żeby dowiedzieć się, co właściwie się wydarzyło i kto za tym stoi. Bardzo lubię, kiedy obyczajowo historyczna historia ma w sobie też zagadkę kryminalną i tutaj to naprawdę dobrze działa.

Bardzo podoba mi się też klimat tej serii. Czuć historyczne tło, emocje bohaterów i taki lekki mrok unoszący się nad całą historią. To nie jest lekka książka, ale zdecydowanie taka, która zostaje w głowie na dłużej.

Po tej części jeszcze bardziej chcę wiedzieć, co wydarzy się dalej, bo autorka zdecydowanie potrafi wzbudzić emocje i zostawić czytelnika z głodem kolejnego tomu.

,,wzgardzona kobieta 

jest najniebezpieczniejszym przeciwnikiem"

Gdy rozstawałam się z Wandą Krzeszowską i Iwo Bironem w pierwszym tomie serii ,,Dom na Groblach", wszystko zmierzało ku temu, by oboje wiedli szczęśliwe, wspólne życie. Tymczasem drugi tom pt.: "Pogrążeni w ciemności", pokazuje, jak szybko szczęście potrafi się rozsypać. Sześć lat później spotykamy Iwo w zupełnie innym momencie życia, przygnębionego, zagubionego i próbującego poradzić sobie z bólem, który powoli go wyniszcza. Na szczęście jego ojciec ma w Anglii energiczną, mądrą siostrę, która doskonale rozumie swego bratanka i postanawia mu pomóc.

Blurb książki informuje, że Biron skorzystał z zaproszenia cioci Mali, ale wciąż pogrążony jest w depresji. Dlaczego? Tego oczywiście nie zdradzę, choć moje przypuszczenia dość szybko okazały się trafne. Wiadomo również, że Londynem wstrząsają brutalne morderstwa, które budzą strach mieszkańców i coraz bardziej komplikują sytuację głównego bohatera. W życiu Iwo pojawiają się także dwie kobiety, które, podobnie jak ukochana Wanda, próbują przełamywać obowiązujące stereotypy i walczyć o własne miejsce w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Jedną z nich jest pielęgniarka, Ewa Cavell, która mimo wiedzy i zaangażowania nadal bywa traktowana przez niektórych z pobłażaniem tylko dlatego, że wykonuje zawód uznawany wówczas za mało prestiżowy. Drugą ważną bohaterką jest Emma Owen, która od początku jest zafascynowana Bironem i wyraźnie wyróżnia się na tle kobiet swojej epoki charakterem oraz sposobem myślenia. Jej ambicją jest zdobycie stopnia naukowego z paleontologii, co w tamtym czasie nie było łatwe dla kobiet.

Fabułę otwiera prolog opatrzony datą: listopad 1888 roku i umiejscowiony właśnie w Londynie. Zastajemy Iwo Birona w trudnym położeniu, gdyż leży w szpitalu po tym, jak został brutalnie napadnięty w jednej z londyńskich dzielnic. Następnie cofamy się o dwa lata, by zobaczyć, co wydarzyło się w Biskupicach i dlaczego Biron zdecydował się wyjechać do stolicy Anglii. Dopiero później śledzimy kolejne wydarzenia prowadzące do sceny z prologu oraz dowiadujemy się, co stało się dalej.

Pani Wiktoria Gische stopniowo odsłania kolejne elementy układanki, a my próbujemy je dopasować, zanim zrobią to bohaterowie. Przy okazji bardzo sugestywnie oddaje klimat miasta końca XIX wieku. Londyn pokazany jest jako miejsce pełne kontrastów. Z jednej strony życie toczy się w eleganckich salonach i bogatych miejskich domach, z drugiej - w mrocznych zaułki, w które lepiej nie zaglądać, zwłaszcza po zmroku.

Styl Pani Wiktorii Gische wciąga od początku, między innymi dlatego, że autorka nie ma zwyczaju przeciągać scen czy niepotrzebnie rozwlekać wydarzeń. Dłuższe opisy są czasami przy przedstawianiu jakiejś osoby, ale przy tym powstaje rys psychologiczny danej postaci. Często kończy rozdziały w najbardziej emocjonujących momentach, tworząc rodzaj suspensu. 

Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie, a historia składa się z kilku wątków,  dzięki czemu możemy obserwować wydarzenia z perspektywy różnych bohaterów. Autorka pokazuje zarówno losy postaci pierwszoplanowych, jak i bohaterów drugoplanowych, którzy również mają znaczenie dla całej historii. Bardzo zgrabnie wprowadza również motyw kryminalny, umiejętnie budując atmosferę zagrożenia, odsłaniając przed nami niektóre fakty, o których nie wie nawet policja. My widzimy więcej, poznajemy sprawców, ich motywy oraz sposób działania, ale mimo tego i tak długo nie znamy całej prawdy. To sprawia, że napięcie utrzymuje się niemal do samego końca.

,,Dom na Groblach" to seria bardzo udanie łącząca romans historyczny z kryminałem retro. W pierwszym tomie ginęły kobiety w Krakowie i sprawa ta została wyjaśniona, a sprawca ukarany. Jednak teraz powstaje wątpliwość, czy na pewno wszystko zostało wyjaśnione. W drugim tomie pt.: ,,Pogrążeni w ciemności" pani Wiktoria Gische ponownie stworzyła historię pełną emocji, tajemnic, ekspresyjnych wydarzeń, a przy tym wykreowała wiele ciekawych postaci, będących przekrojem londyńskiego społeczeństwa. Można w niej dostrzec różne tematy, ale najbardziej widoczna jest kwestia wychodzenia z trudnej przeszłości, radzenia sobie z cierpieniem i stratą, ale też o dawaniu sobie drugiej szansy na miłość. Dzięki temu książka angażuje nie tylko intrygą kryminalną, lecz także samymi bohaterami i ich przeżyciami. Trzyma w napięciu i niepokojącym klimacie do ostatniej strony, by wraz finałem pozostawić nas z rosnącą ciekawością i nieodpartą potrzebą sięgnięcia po kolejny tom.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Videograf