Przepowiednia dla Dobrochny

Przepowiednia, dziś utracony status magii, zyskuje prawdziwość w powieści "Przepowiednia dla Dobrochny" Marty Diels.
🌻Rok 1014. Dobromiła, córka Bogdana, pana na Lubuszu jest gotowa wyjść za mąż za każdego mężczyznę, którego wybierze jej ojciec oraz starszyzna dla dobra grodu. Jednak bliższa relacja z mężnym wojem Witosławem, sprawia, że zaczyna się zastanawiać nad obowiązkiem wobec rodziny.
🌻Pięknie opowiedziana spójna opowieść ze wplecionym wachlarzem emocji oraz nutą tęsknoty, nasycona lawiną gorących namiętności. Między tymi emocjami rozpięta jest historia i właśnie ona jest fundamentem lektury. Prawdziwa kopalnia przeróżnych ludowych podań, rozmaitych kręgów kultury słowiańskiej i tego, jak się przenikają, kipiąca od ciekawych obrzędów, które odgrywają znaczącą rolę. Obrazy głęboko oddziałujące na wyobraźnię, gdzie można wyczuć zapach krwi i trujący grot by po chwili uczuciowe niuanse podbiły dramatyczny bębenek do granicy zacierającej się między faktami a fikcją literacką. Wielozmysłowa narracja łączy brutalność z kontemplacyjną mozaiką romantycznego nastroju. Przede wszystkim zajmująca walka o władzę i miłość zaowocowała w porwanie, spisek, a także zerwanie przymierza. Na szczególną uwagę zasługuje ścieżka zakochanych, ich siła przyciągania i burzliwa relacja ku szczęściu. Surowy klimat wzbogaca kruchość zaufania. Historia okraszona mocnym wątkiem psychologicznym ukazującym wewnętrzną przemianę bohaterki. Obserwujemy spektakl realistycznych, mistycznych oraz nieprzewidywalnych zdarzeń, gdzie nasze nerwy drgają. Wciągająco z uwagą dla poszczególnych wydarzeń obnażających wczesną część Wysokiego Średniowiecza, zanurzyć się można i przenieść w inny świat.
🌻Polecam powieść z kunsztowną odą do tradycji i ziarenkiem ślepego oddania idei w aurze wielkiej miłości.

Dzisiaj lektura o nieco zamierzchłych czasach.

Rzecz dzieje się w 1014 roku, podczas wojennej zawieruchy i za panowania Bolesława Chrobrego.

Stykają się dwie religie jednakże przy mądrze rządzących wojach pogodzenie tych kultur jest możliwe.

Dobromiła jest córką kasztelana Lubusza i z utęsknieniem czeka na zamążpójście.

Jednakże ojciec odrzuca wszystkich kandydatów i stawia warunki dla przyszłego wybranka swojej jedynej pociechy.

Dobrochna jest gotowa się poświęcić dla dobra ludu.

Do czasu, gdy zacieśnia więź z pewnym silnym wojem księcia.

Czy dziewczyna znajdzie szczęście?

Czy uda się jej wziąć ślub z miłości?

Czy przepowiednia się sprawdzi?

Jeśli chodzi o tę książkę to spokojnie mogłaby być dużo krótsza, niepotrzebnie przeciągane były niektóre opisy czy wydarzenia a ja takiego przeciągania nie lubię.

Wolę wartką akcję niż mnogość szczegółów.

Ich ilość momentami jest przytłaczająca i niepotrzebnie przeciągana.

Całościowo lektura jest całkiem przyjemna, taka obyczajówka z dodatkiem historii.

Tylko zyskałaby o wiele wyższą notę, gdyby była krótsza.

Nie sprawdzałam, jak dużo się zgadzało z rzeczywistością bo jednak ten okres historyczny nie należy do moich ulubionych ale w książkach mi nie przeszkadza.

Romans kwitł powoli ale jak już rozkwitł to było gorąco, momentami czułam się jakbym czytała lekki erotyk.

Do tego trochę podróży i walki urozmaica fabułę.

Całość jest napisana (na szczęście) bardziej współczesnym językiem, który znacznie ułatwia zrozumienie treści.

Czy wrócę do książki ponownie? Nie sądzę.

Czy polecam jej przeczytanie? Tak, jak najbardziej jednak nie jest to książka, która mocno zapada w pamięć, raczej przyjemnie z nią spędzimy czas i pójdziemy dalej.

Jeśli ktoś pasjonuje się okresem historii, gdzie w Polsce mieliśmy królów, to pozycja niemalże obowiązkowa o ile nie przeszkadza Wam romans bo wydaje mi się, że ten motyw przewija się przez całą treść.

Możemy poznać zwyczaje, przybliżyć się do Piastów a także zrelaksować się przy lekturze.

Całościowo 7/10 więc dosyć wysoko jak na moje

standardy, czyli książka jest dobra.

,,Żyję tylko dlatego, że cały ten czas wiedziałem, że czekasz na mnie''

Dobrochna jest jedyną córka kasztelana. Z utęsknieniem wypatruje swojego zamążpójścia, które w pierwszej kolejności podyktowane jest dobrem Lubusza. Jej przyszły małżonek musi się być silnym i nieustraszonym wojem, który nie cofnie się przed niczym, by chronić gród. Nieoczekiwanie do Lubusza przybywa Witosław. Roztacza wokół siebie aurę tajemniczości, która bardzo intryguje młodą dziewczynę. Jego nieoczywisty urok i odwaga odciąga jej myśli od powinności, którym do tej pory była wierna. Mimo że jej wybór wydaje się być wszystkim oczywisty, a starszyzna wraz z jej ojcem im błogosławią, znajdzie się ktoś, kto ma wobec Dobrochny inne zamiary. Nie cofnie się przed niczym, byle osiągnąć swój cel.

Dobrochna to świetnie stworzona postać. Odważna, świadoma i pewna siebie. Podczas, gdy wszyscy wątpią, ona z podniesioną głową obstaje przy swoim. Słucha głosu serca, nie zdając się jedynie na podszepty ludzi. Niestety, ma to też swoje słabe strony, gdyż bywa podatna na manipulacje, której niewątpliwe pada ofiarą. Witosław jest odważnym i pełnym męstwa wojem, którego serce skradła piękna słowianka. Oczarowany jej charakterem i urodą, nienachalnie zabiega o jej względy. Dzięki temu zyskuje w oczach, nie tylko Dobrochny. Mimo powściągliwości i pozornego wycofania, ma w sobie coś magnetycznego, co mimowolnie przyciąga wzrok.

Muszę przyznać, że bardzo spodobał mi się klimat tej powieści. Słowiańskie wierzenia, rytuały, a to wszystko okraszone nutką tajemniczości. Postaci wydają się być proste, a zarazem mają w sobie coś niespotykanego, niemal magicznego. Każda z nich charakteryzuje się odwagą i niesamowitym oddaniem. Wzajemnie się uzupełniają, tworząc przepiękny obraz powieści. Historia jest przepełniona emocjami, ale intryg także nie zabraknie. A to wszystko za czasów Bolesława Chrobrego, gdy dwa światy chrześcijaństwa i słowiaństwa zaczęły się przenikać, by stworzyć zupełnie nowe realia. Myślę, że to bardzo udany debiut, którego serdecznie Autorce gratuluję. Bardzo polecam.