Psy gończe 2. Leo Minor

Drugi tom ,,Psów gończych" to powrót do świata, który nie tylko intryguje samą zagadką kryminalną, ale przede wszystkim hipnotyzuje miejscem akcji. Międzywojenna Łódź nie jest tu jedynie tłem. Pełni funkcję równorzędnego bohatera.

Gdy na obrzeżach Nowego Cmentarza Żydowskiego zostaje odnalezione zbezczeszczone ciało, śledztwo szybko prowadzi w rejony znacznie bardziej skomplikowane niż klasyczne ,,kto zabił?". Dla Jakuba Gajcera ta sprawa staje się również osobistym sprawdzianem. Granica między obowiązkiem a własnym sumieniem zaczyna się niebezpiecznie zacierać.

Joanna Ufnalska ponownie pokazuje, jak ogromną wagę przywiązuje do realiów epoki. W książce czuć, że każdy detal ma swoje uzasadnienie: od topografii miasta, przez codzienne zajęcia bohaterów, po ich sposób mówienia i funkcjonowania w społeczeństwie czy nawet to co jedzą. Autorka nie upraszcza obrazu tamtych czasów. Obok rozwoju i ambicji widać biedę, napięcia społeczne i wielokulturowość Łodzi, która wpływa na przebieg wydarzeń. To właśnie ta konsekwencja sprawia, że historia wydaje się autentyczna i wiarygodna.

Na uwagę zasługują również postacie, wyraźniej zarysowane niż w pierwszym tomie. Gajcer nie jest idealnym śledczym. Popełnia błędy, wątpi i mierzy się z konsekwencjami swoich decyzji. Coraz większe znaczenie mają też bohaterowie drugiego planu, których relacje zyskują więcej przestrzeni i sensu. Sama intryga jest rozbudowana i prowadzona wielotorowo. Wymaga skupienia i uważnego czytania, ale odwdzięcza się spójnym i sensownym rozwiązaniem.

Finał domyka historię w sposób przemyślany i logiczny, bez tanich efektów. ,,Leo Minor" to kryminał retro, który stawia na klimat, psychologię i moralne dylematy, a nie tylko na samą zagadkę. To książka dla czytelników lubiących gęste historie i wyraźnie osadzone w realiach tło. Najlepiej sięgnąć po nią po pierwszym tomie, bo wtedy całość wybrzmiewa najmocniej.