Selfie z Prowansją

Na wstępie chciałabym podziękować Autorce oraz Wydawnictwu za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki "Selfie z Prowansją". Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko. Mi zapoznanie się z losami Antonii i jej bliskich zajęło tak naprawdę jedno popołudnie. Już od pierwszych stron zostałam wciągnięta do ich świata i z zainteresowaniem śledziłam to co działo się na kartach powieści. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Akcja powieści jest dość dynamiczna, cały czas coś się dzieje, naprawdę nie ma czasu na nudę. Razem z bohaterami (choć oni trochę osobno) wyruszyłam w podróż do malowniczej Prowansji. Uważam, że autorka w niesamowicie plastyczny i pobudzający wyobraźnię sposób ukazała niezwykłość tego regionu. Momentami czułam się tak jakbym razem z nimi zwiedzała i przemierzała uliczki urokliwych miasteczek.

Bohaterowie tej powieści zostali w ciekawy, barwny i autentyczny sposób wykreowani. Na kartach powieści mogłam głównie lepiej poznać Antonię, jej męża Mariusza, rodziców kobiety, przyjaciół oraz babcię mężczyzny - Krystynę. Są to niesamowicie złożone osobowości i muszę przyznać, że każda z nich wywołała we mnie wiele skrajnych emocji.  W szczególności babcia Mariusza, która ma wyjątkowo trudny charakter, jednak przekładało sis to również na wiele zabawnych, wręcz groteskowych sytuacji. Jeśli chodzi o Mariusza i Antonię to polubiłam małżonków od samego początku i ogromnie podobało mi się to jak jakim mimo wszystko szacunkiem oraz miłością się dażyli. Bardzo ciekawym wątkiem w tej opowieści jest ten związany z babcią Antonii - Rozalią. Śledziłam go z naprawdę dużym zaangażowaniem i pewną nutką nostalgii. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa o trudnych relacjach rodzinnych, realizacji odkładanych marzeń, przełamywaniu rutyny czy kobiecych problemach zdrowotnych. W tej powieści było naprawdę wiele takich optymistycznych momentów, które sprawiały, że uśmiech nie schodził mi z twarzy. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje, że nie powinniśmy odkładać na później swoich celów i marzeń, a zacząć żyć na swoich warunkach, tu i teraz. "Selfie z Prowansją" to emocjonująca, miejscami poruszająca historia, która motywuje do działania i przewartościowania swojego życia. Z pewnością nie jednego Czytelnika skłoni do głębszych przemyśleć, a także bezapelacyjnie poprawi humor! Polecam!

Wakacje w kraju, czy za granicą? Macie już jakieś konkretne plany? Jeśli nie, to może Prowansja? Zapraszam na czytelniczą podróż do Francji.

Dwa tygodnie temu odbyła się właśnie premiera mojego patronatu "Selfie z Prowansja", tak więc można by rzec, że jeszcze pachnie świeżutko, niczym francuskie magdalenki. To idealna lektura na wakacje. Można się przy niej dobrze odprężyć, mimo iż nie brak w niej poważnego zagadnienia, jakim jest menopauza i konieczność operacji u głównej bohaterki, Antonii. Ten problem nie jest tu przedstawiony drastycznie, a raczej trochę z przymrużeniem oka, bo i tak na pewne rzeczy nie ma się wpływu i trzeba je po prostu przyjąć do wiadomości. Najważniejsze, by nie zwariować i nie wpaść w czarny dół. Antonia z pewnością w niego nie wpada, ponieważ pragnie przed operacją spełnić swoje największe marzenie-odwiedzić Prowansję, którą tak barwnie jej przedstawiała niegdyś przed laty nie żyjąca babcia, Rozalia. Udaje jej się tego dokonać, choć nie było łatwo. Początkowo podróż miała odbyć się z małżonkiem, ale on postanowił na wycieczkę zabrać swoją babcię, która nawiasem mówiąc nie pałała sympatią do zony swojego wnuczka i oczywiście z wzajemnością. Antonia nie zamierza spędzić podróży swego życia z nielubianą seniorką i udaje jej się z tego wymiksować. Postanawia wybrać się do Francji na własnych zasadach i utrzeć nosa mężowi, by w końcu coś sobie uświadomił. Jak skończy się to wszystko, zachęcam do lektury.

"Selfie z Prowansja" to lekka obyczajówka, która bawi wywołując śmiech, ale też wzruszenie, bowiem autorka funduje nam wspomnienia o babci Rozalii, kiedy przebywała we Francji w czasach młodości. Ten zabieg uczynił tę książkę ciekawą. Tak więc autorka przenosi nas do pięknej Prowansji i ukazuje nam podróż do francuskich zakątków oraz francuskiego jedzenia.

Czytałam tę powieść w każdym wolnym czasie, czując się niemalże jak na urlopie, z zaciekawieniem śledząc losy bohaterów, niby prostych, ale na swój sposób oryginalnych. Każdy z nich ma przypisane charakterystyczne cechy, które dopełniły fabułę. Ani przez chwilę się nie nudziłam. Świetna historia o tym, by zatrzymać się na chwilę, zastanowić się nad tym, czego chcemy, czego pragniemy, bowiem nikt za nas życia nie przeżyje i nie zrealizuje naszych marzeń, nie pchnie do przodu. Jeśli niczego nie zrobimy w tym kierunku, to zostaną tylko i wyłącznie marzeniami, czymś bardzo ulotnym.

Autorkę cechuje lekkość pióra, przyjemna w odbiorze fabuła, zabarwiona dużą dawką humoru i klimatyczną Prowansją.

Wszystko to tworzy powieść, którą czyta się jednym tchem. Oprócz tego MonikaB. Janowska ukazuje, jak ważną rolę pełni rodzina, przyjaźń, jak ważne są więzy rodzinne. Fantastyczna historia o spełnieniu własnych marzeń.

Polecam również inne książki tej pisarki, które powstały wcześniej. Są utrzymane w podobnym stylu. Śmiało można je czytać osobno.

"Selfie z Toskania" zabiera do Włoch, przedstawiając w zabawny sposób wypad do słonecznej Toskanii dwóch przyjaciółek. Pełna włoskiego klimatu, ciekawych przygód autokarowych wycieczek, z nutą romantyzmu.

Z kolei "Selfie z Katalonia" to wyprawa do Hiszpanii dawno niewidzianych przyjaciółek jeszcze z czasów studiów. Nie zabraknie jak zwykle niecodziennych i śmiesznych wydarzeń oraz subtelnej magii Katalonii przedstawionej przez te autorkę w bardzo ciekawy sposób. Polecam Wam zatem wszystkie trzy pozycje. Z nimi wakacje będą udane!