Quantcast

Sezon pająków

Wydawnictwo: Arkady
Data wydania: 2022-07-07
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 9788321352299
Liczba stron: 392
Tytuł oryginału: La stagione dei ragni

Ocena: 4.63 (8 głosów)

Turyn, 1988. W mieście grasuje nieuchwytny seryjny morderca. Nad sprawą pracują równolegle Francesco Scalviati, zastępca prokuratora, oraz Leda de Almeida, dziennikarka śledcza - oboje na życiowych zakrętach: Scalviati wkrótce ma zostać ojcem, a de Almeida przepracowuje traumę, której doświadczyła, relacjonując konflikt w Libii. Wkrótce podejmują współpracę z ambitnym, ale aroganckim agentem FBI, Isaakiem Stonerem, wprowadzającym ich w tajniki najnowszych technik psychologicznego profilowania zbrodniarzy. Choć początkowo niechętna wobec Stonera, para musi przystać na jego pomoc, bo morderca uderza ponownie.

Wykorzystując elementy gatunku giallo, stylowego i nastrojowego włoskiego thrillera rozsławionego filmami Daria Argento, Barbara Baraldi tworzy gęstą opowieść z wartką akcją i pieczołowitym oddaniem atmosfery i stylu końcówki lat 80. XX wieku.

Tagi:

Kup książkę Sezon pająków

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Sezon pająków

Avatar użytkownika - AnnaBook
AnnaBook
Przeczytane:2023-01-17, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2023,

Ostatnimi czasy przejadły mi się thrillery amerykańskie i skandynawskie. Z większą chęcią sięgam więc po lektury będące w bliższym kręgu kulturowym. Wybór znów padł na Włochy. Okładka też zachęciła do zapoznania się z treścią książki.

Koniec upalnego lata. Rok 1988. Turyn. Młody prokurator Francesco Scalviati zostaje wezwany na miejsce zbrodni. Wszystko wskazuje na to, że dokonał jej ten sam nieuchwytny zbrodniarz, który siał strach poprzedniego lata. To byłoby już 3 brutalne podwójne morderstwo na jego koncie. Do akcji wkracza dziennikarka śledcza. Niezależnie od prokuratora podąża swoimi tropami. Tymczasem do sprawy włącza się amerykański profiler, który twierdzi, że zabójca wcześniej krążył i siał zniszczenie na ulicach San Francisco. Profiler FBI, zamiast pomóc, wszystko zagmatwał…

Co wyniknie z takiej współpracy? Co ma kolonizacja mostu imienia Wiktora Emanuela II przez stado obrzydliwych pająków a morderstwami?

Książka może się poszczycić nie tylko ciekawym rozpoczęciem, wciągającym i trzymającym w napięciu rozwinięciem, ale i zakończenie potrafiło zaskoczyć. Akcja rozgrywająca się w Turynie w 1988 roku zaczyna się nietypowo, bo od oblężenia jednego z mostów przez plagę pająków. Tak nagle się pojawiły, tak szybko i cicho znikną. Został tylko tajemniczy morderca, który nie tylko nie pozostawiał po sobie śladów, ale i nikt nie potrafił trafić w to, co jest jego motywacją. Najstraszniejszy jednak okazał się fakt, że on tak jak pająki skonstruował całą misterną sieć powiązań i zależności. Śledczy pozostawali krok za nim. Pojawiały się kolejne ofiary.

Fabuła była tym ciekawsza, że działa się w czasach, w których kryminalistyka dopiero raczkowała. Nie było jeszcze tych wszystkich maszyn i badań, które dziś tak ułatwiają i przyspieszają działania organów ścigania. Pierwsze kroki dopiero zaczęło stawiać profilowanie, które większość traktowała jako „głupotki”, mrzonki i stratę czasu. Przyzwyczajona do całego wachlarza możliwości nauk w służbie policyjnego śledztwa z przyjemnością cofnęłam się do czasów, w których przede wszystkim stawiano na rekonstrukcje wydarzeń, przesłuchania, analizę i dedukcję. Nadało to książce specyficzny, troszkę przytłaczający i ponury klimat.

Sezon pająków to typ kryminału, który lubię najbardziej, bo oprócz mrocznej zagadki, zgrabnie skonstruowanej i poprowadzonej intrygi przedstawia również rozbudowane tło obyczajowe i społeczne. Można poobserwować życie prywatne bohaterów i poznać ich rozterki. Polecam wszystkim, którzy cenią sobie powolne rozwiązywanie tajemnic zamiast rozlewu krwi i opisów tortur.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Arkady.

Link do opinii

Gdy słyszymy, morderca seryjny, co czujemy? - strach, przerażenie, niedowierzanie...
Bo to oznacza, że gdzieś w pobliżu czeka w ukryciu koś, kto precyzyjnie planuje i zabija z różnych pobudek, a jego ofiarą może być każdy.

Turyn, 1988 rok w mieście grasuje seryjny morderca, młodszy prokurator Francesco Scalviati dostrzega powiązania pomiędzy kolejnymi zbrodniami. Ostatnie zabójstwo zostało popełnione w czasie, nazywanym „Sezonem Pająków”. Jest to okres, kiedy most Wiktora Emanuela opanowują rzesze olbrzymich pająków, nawet naukowcy nie są w stanie wyjaśnić tego zjawiska.
Odrażający mord na dwóch ciałach, pokazuje, jak bardzo skrzywiona jest psychika mordercy. Jednak to, co najbardziej wstrząsa, to że morderstwo zgłosiło, dziecko, które na tylnym siedzeniu samochodu to wszystko widziało.

Nie jest to łatwa książka, wymaga dużego skupienia, ale naprawdę warto. Cała fabuła dopracowana do perfekcji, czuć tu wysoki poziom twórczości autorki.
Historia przyciąga niczym magnes nieco mrocznym, dusznym klimatem, ale przede wszystkim warstwą psychologiczną. Ciekawy pomysł na powiązanie potwora z astrologią i ezoterycznością. Barbara Baraldi  bardzo umiejętnie wciąga czytelnika w rozwiązywanie detektywistycznej zagadki, wplątuje nas w osobiste życie bohaterów. Do tego stopnia, że w pewnym momencie zaczynamy obawiać się o dalsze ich losy.

To, co dla mnie było największym atutem książki. Obrazowość sytuacji i miejsc, pobudziły moją wyobraźnię, do tego stopnia, że bez trudu przeniosłam się, w klimatyczną podróż uliczkami Turynu. Oczyma wyobraźni ujrzałam te niezwykła zabytki i poczułam ten niesamowity klimat tego miasta.

„Sezon Pająków” zachwyci miłośników mrocznych kryminalnych zagadek, ale też i zwolenników thrillerów. Inspiracją opisanej historii, były autentyczne wydarzenia we Florencji w latach 80 XX wieku, kiedy potwór paraliżował strachem całe miasto. Polecam.


 

Link do opinii
Avatar użytkownika - Ewelina-czyta
Ewelina-czyta
Przeczytane:2022-09-17, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,

Wszyscy, którzy mnie znają, wiedzą na jak mocną arachnofobię cierpię. Nawet milimetrowy pajęczak w mej wyobraźni staje się olbrzymim stworem i wywołuje we mnie atak panicznej ucieczki, tachykardie i niemożność uspokojenia się przez dłuższy czas. Bardzo utrudnia mi to życie i niestety, wierzcie lub nie, ale książka "Sezon pająków" dość długo czekała na swoją kolej- najzupełniej w świecie bałam się tego co w niej na mnie czeka i z uporem maniaka ciągle odsuwałam ją na bok.
Po raz pierwszy w życiu musiałam nabrać mentalnej odwagi, by w ogóle książkę otworzyć, tak bardzo boję się pająków, ale że strach ma wielkie oczy i okazało się, że tych pająków tak wiele w tej powieści nie ma. Ich rola nie jest najważniejsza i nie pojawia się na pierwszym planie, ale są dość istotnym elementem w rozwiązaniu całej kryminalnej zagadki, i pewną metaforą dotyczącą zabójcy- ale jaką? Tego musicie dowiedzieć się sami...

W moim odczuciu powieść jest rewelacyjna, trzyma w napięciu niemal od początku, jest tak nieprzewidywalna i zaskakująca, że opisywane wydarzenia na pierwszy rzut oka wydają się totalnie nierealne, a zakończenie genialnie łączy wszystkie wątki w spójną i klarowną całość.
Fabuła zaskoczyła mnie wiele razy, autorka miesza wątki, urywa snutą historię w najmniej spodziewanym momencie, by ta sama historia wypłynęła ponownie kilka stron później, i znów porządnie wszystko wymieszała- kiedy już byłam pewna, że rozwiązałam zagadkę, pojawiał się kolejny trop (ewentualnie trup), który totalnie burzył całą moją koncepcję.
Mroczny, ciężki i duszący klimat powieści podsyca tylko atmosferę niepewności i obawy co do dalszych losów bohaterów.
Same postacie są niezwykle barwne i doskonale wykreowane oraz poprowadzone. Są przepełnione emocjami, ideałami, z którymi nie każdy się zgadza, gotowe niemal na wszystko.
Akcja nie pędzi na złamanie karku, ale za to doskonale wyjaśnia motywy zabójcy, pokazuje żmudne śledztwo i wycieńczenie emocjonalne, które mu towarzyszy.

Książka potrafi zaciekawić. Obserwując śledztwo z końca lat osiemdziesiątych, gdzie śledczy nie mieli tylu możliwości w identyfikacji mordercy, gdzie metody balistyczne i kryminalistyczne dopiero zaczynały raczkować, można sobie wyobrazić jak trudna i mozolna była to praca.
Przypadł mi również do gustu pomysł wplecenia w fabułę historii słynnego zabójcy Zodiaka. Myślę, że każdy choć raz o nim słyszał.
"Sezon pająków" jest w pewnym sensie preludium do serii o Aurorze Scalviaty. Zdradzę, że Aurora przychodzi na świat w końcu tej historii, a ja z ciekawością poszukam książek z nią w roli głównej.

Czy polecam?
Polecam serdecznie. Zagmatwane śledztwo osadzone w końcówce lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku, toczące się w mrocznym i tajemniczym Turynie.

POLECAM...

Link do opinii
Avatar użytkownika - Jeanette
Jeanette
Przeczytane:2022-07-24, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,

Tytuł: „Sezon pająków”
Autor: Barbara Baraldi
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Letra
Data wydania polskiego: 07.07.2022
Ilość stron: 392

W „Sezonie pająków” akcja dzieje się w 1988 roku w Turynie, gdzie dochodzi do zabójstw młodych par będących w ustronnych miejscach na obrzeżach miasta, Młodzi ludzie w samochodach przeżywają chwile uniesień. Okazuje się jednak, że śledztwo w sprawie tych zabójstw nie będzie takie proste jakby mogło się wydawać, ponieważ „to nie był zwyczajny przestępca, ale pająk rozsnuwający sieć, rozszerzający ją w wiele stron, na miejsca widoczne i niewidoczne dla oczu”. W tej opowieści nie tylko zabójca rozsnuwa sieć, ale również poszczególne wątki rozwijają się jak budowane przez pająki sieci. Autorka zaskakuje nas połączeniem trójkąta zła, okultyzmu i spirytyzmu. Sprawę rozwiązuje prokurator Scalvati, dziennikarka Leda i dodatkowo amerykański agent FBI, Stoner. Co ich wszystkich łączy? Czy będą ze sobą współpracować, czy wzajemnie sobie przeszkadzać? I czy odnajdą zabójcę?

„Sezon pająków” tajemniczy tytuł, okładka jeszcze mroczniejsza. Pomysł bardzo mi się podobał. Wszystko ze sobą współgra. Zbrodnia w połączeniu z pająkami. Intrygujące. Bardzo szybko został wyjaśniony tytuł opowieści, ale tutaj sprytnie autorka zagrała i wywiodła mnie na manowce. Dopiero na końcu opowieści tak naprawdę rozszyfrowujemy tytuł. Długo nie mogłam wejść w tę historię. Rozdziały za krótkie, ciągłe przeskakiwanie pomiędzy prokuratora Scalvati'ego i dziennikarkę Ledę wybijały mnie z rytmu. Kryminał jak dla mnie specyficzny, w którym brak ruchu, emocji i portretów psychologicznych. Wyjaśnienie połączenia zjawiska sezonu pająków występującego na moście imienia Wiktora Emanuela II w Turynie z zabójcą mało przekonujące, a może tylko miało się takim wydawać?

„Sezon pająków” był dla mnie ciekawą podróżą w przeszłość, chwilą refleksji nad historią rozwoju internetu i darknetu, aparatów fotograficznych oraz sposobem prowadzenia śledztw policyjnych. Fascynującą przygodą było śledzenie tych wątków. W dobie szybkiego rozwoju technologicznego, wspaniałe było przypomnienie sobie jak obsługiwało się analogowy aparat fotograficzny z kliszą. Odkrywanie czym jest i jak działał BBS – Bulletin board system, w jaki sposób rozwiązywało się sprawy kryminalne zanim zostały wprowadzone profile psychologiczne sprawców i jakie znaczenie miało ich wprowadzenie do działań policji. Odkrycie nie tylko kto zabił, ale również motywacji tego czynu, co jest najbardziej fascynujące jak dla mnie w obcowaniu z literaturą kryminalną. Dla mnie wartością dodaną każdej opowiedzianej historii jest możliwość refleksji nad sensem dokonywania zbrodni ale również odkrywanie i nauka nowych zagadnień. To była dla mnie fascynująca i zaskakująca podróż w czasie.

Serdecznie polecam!

Za egzemplarz do recenzji dziękuję #wydawnictwoarkady

Link do opinii
Avatar użytkownika - kotoksiazka
kotoksiazka
Przeczytane:2022-08-14, Ocena: 3, Przeczytałam, Mam,

W zacisznym miejscu w Turynie dochodzi do podwójnego morderstwa kochanków. Młodszy prokurator Francesco Scalviati prowadzący to śledztwo odnosi wrażenie, że nie jest to przypadkowa zbrodnia, lecz ma jakieś przesłanie. Na pomoc przychodzi mu Amerykanin agent FBI oddelegowany do Włoszech za sprawą seryjnego mordercy Zenit, podejrzewa on, że sprawy łączą się ze sobą. Czy prokurator połączy siły z agent FBI? Będzie potrafił odnaleźć sprawcę? Czy zginie więcej osób?

SEZON PAJĄKÓW to spokojny kryminał z domieszka obyczaju obsadzonym w latach 80 w Turynie, przy którym się naprawdę wyciszycie. Jeśli macie ochotę na mozole śledztwo z technikami i profilowaniem kryminalnym dopiero co raczkującym w tamtych latach we Włoszech, to powieść dla was.

Pamiętacie taki film z 2007 roku „Zodiak”? Oglądaliście? No właśnie, podczas czytania tej powieści cały czas miałam wrażenie, że już gdzieś coś widziałam podobnego… Ta myśl ogromie mi przeszkadza w przy tej lekturze, przez co nie mogłam się wciągnąć w akcje.

Chociaż autorka wyjaśnia, że pomysł zrodził się za sprawą Potwora z Florencji grasującego w latach 1968-1985, jednak uczucie podobieństwa z „Zodiakiem” nie mogło mnie opuścić. Jak na mój gust zbyt dużo ich było: list z zaszyfrowaną wiadomością wysłany do gazet, dziennikarskie śledztwo, miejsce pierwszych zbrodni mordercy.

Mimo że nawiązałam nić porozumienia z bohaterami to nie zainteresowali mnie sobą na tyle, abym zżyła się z nimi. Natomiast  prowadzone śledztwo nie wzbudzało odpowiednich emocji, jakie powinny mi towarzyszyć przy poszukiwaniu seryjnego mordercy, do tego wlokąca się akcja, dopiero bliżej końca nabiera tempa. Są strzelaniny, pościgi i wybuchu, co rozbudziło mój rządzi krwi apetyt.

Link do opinii
Avatar użytkownika - przyrodaz
przyrodaz
Przeczytane:2022-09-02, Ocena: 6, Przeczytałem,

Bycie reporterem to nie przelewki. Trzeba umieć rozgrywać grę psychologiczną, by osoba pytana nawet się w tym nie zorientowała. I tak właśnie było tu z jednym mundurowym. Z początku tak bardzo stanowczo odmawiał, kiedy wścibska reporterka próbowała się czegoś od niego dowiedzieć, jednak tak go podeszła, że zeznał wszystko jak na spowiedzi i to z podkulonym ogonem:-) Oczywiście byli i tacy, że gdy się o nich czytało, to od razu człowiek miał ochotę stanąć na baczność i zasalutować:-))) Piszę o tym, bo podobał mi się tutaj dobór postaci. Mieli cechy przodujące, czym wyróżniali się w tłumie. Nie zlewali się z resztą. Fabuła jest całkiem napięta, choć będzie się to zmieniało w zależności od osoby o której czytamy. W ogóle książka cechuje się pewną zależnością. Przeplata się tu kilka rodzajów literatury. Począwszy od thrillera, później obyczajówki i następnie kryminału. I tak w kółko. Jednak nie były tu tylko zwyczajne opisy, tylko jeśli już opisana była śmierć, to w najgorszych szczegółach. Jeśli śledztwo, to na wysokim poziomie, a kiedy historie obyczajowe, to wtedy człowiek po prostu oddychał spokojnie. Taki prawdziwy kunszt literacki potrafiący wtopić się w każdą atmosferę:-)
Jeśli ciekawi was o co chodzi z tymi pająkami, to będzie to opisane zaraz na początku. Aż sprawdzałam czy czasem żaden nie chodzi obok mnie:-) Później będziemy odkrywać zwłoki i porównywać sposób działania z innymi, które miały miejsce kiedyś. Zastanawiał mnie tu ten chłopczyk z auta, który był świadkiem tej zbrodni. Byłam ciekawa, czy jego rola się później rozwinie. Sprawca tych makabrycznych morderstw działa w dość dziwny sposób, ale miłe było to, że nie powielał schematów z innych książek. No i to wieczne pytanie, jest jeden czy jest ich więcej? Nie potrafiłam przewidzieć jak to się zakończy, gdyż postacie są bardzo tajemnicze, równie dobrze każdy z nich może być winny. Do tego dziwne osoby interesują się śledztwem i te całe teorie, wciąż nie wiedziałam o co komu chodzi. Dość szybko ją przeczytałam, choć obrazy z niej wciąż siedzą mi w głowie. Niesamowita pozycja, naprawdę. Bardzo mocno ją polecam?

Link do opinii

Buenos Dias ?

 

,,Lustra były jeszcze zaparowane. Drobne strzępy pary unosiły się nad powierzchnią wody, pokazując, że była jeszcze ciepła."

 

Czymże jest ten ,,sezon pająków"?

 

Balustrady na moście imienia Wiktora Emanuela II zamieszkane zostały przez setki tysięcy pająków. To trwające przez parę miesięcy zjawisko zachowało się w pamięci mieszkańców właśnie jako sezon pająków.

 

Seria niewyjaśnionych zabójstw znów spędza sen z oczu organom ścigania. Jednak tym razem jeden ze śledczych zaczyna stosować nieznane w Włoszech techniki łapania seryjnych morderców. Profilowanie i znajdywanie odpowiednich motywów. Jednak współpracownik nie do końca jest przekonany do tych nowych technologii.

 

Jestem arachnofobem, więc sam tytuł już sprawiał, że miałam ciarki na plecach. Jednak najbardziej cieszy mnie to, iż o tych straszydłach nie było zbyt wiele w książce, bo chyba zaczęłabym spać przy zapalonym świetle.

 

Na początku nie do końca mogłam wkręcić się w historię. Krótkie rozdziały powodowały, że zbyt szybko przeskakiwaliśmy między postaciami. Jednak nie twierdzę, że był to zły zabieg. Z każdej ze stron mogliśmy wyciągnąć inne wnioski i spojrzenie na dane wydarzenia.

 

Bardzo podobało mi się przedstawienie dawnych Turynowych lat, względem prowadzonego śledztwa i przebieżek miejskimi uliczkami. Szkoda, że było tego tak mało, bo chętnie bym jeszcze więcej odkrywała z zakamarków tego pięknego miasta.

 

Książka uznana została jako thriller, jednak ja niestety nie zgadzam się z tym stwierdzeniem. Bardziej jak dla mnie jest to obyczajówka z elementami thrillera, które lekko podchodzą pod kryminał. Jednak nie jest to ciężka książka, a bardziej należąca do tych lekkich.

 

Ogólna ocena powieści jak dla mnie jest dobra. Ciekawa fabuła, oddanie klimatu panującego w tamtym czasie i ten czar niepewności. Autorka nie podała nam na tacy rozwiązania, sami śledczy musieli się troszkę namęczyć, a my towarzysząc im - również.

Link do opinii
Avatar użytkownika - mspodgorska
mspodgorska
Przeczytane:2022-07-22, Ocena: 4, Przeczytałem, Mam,

28 dzień sierpnia 1988 r.

Kilka minut przed północą...

... balustrady oblepione siecią, będącą dziełem setek, tysięcy pająków, które skolonizowały obie strony strony mostu Wiktora Emmanuela I.

Ten przerażający, a jednocześnie budzący ciekawość, niewyjaśniony fenomen, który trwał do października.

Tych kilka miesięcy zapisało się w lokalnej pamięci jako "sezon pająków".

 

 

Turyn, 1988r.

Sprawę kolejnych niewyjaśnionych zbrodni przejmuje prokurator Francesco Scalviati, któremu towarzyszy dziennikarka śledcza Leda De Almeida i profiler FBI z Ameryki - Isaak Stroner.

Szybko okazuje się, że wyjątkowo ciężko przewidzieć jakiekolwiek ruchy seryjnego mordercy, co czyni jego ujęcie wyjątkowo skomplikowaną czynnością, "bo w końcu jak możesz ubiec wariata, jeśli nie wiesz, jak myśli?"

Tym, co może jednak ułatwić złapanie sprawcy, jest fakt, iż "na poziomie psychologicznym, seryjny morderca jest podobny do każdego, kto cierpi na uzależnienie: wcześniej czy później poczuje palącą konieczność zaspokojenia swojego pragnienia."

 

Nadszedł w końcu moment, by wyrównać rachunki z przeszłością.

 

Wykorzystując elementy gatunku giallo, autorka przenosi czytelnika między wyjątkowo klimatyczne uliczki włoskich miast, doskonale oddając atmosferę i styl końcówki lat 80. XX wieku, lat, z których "nie uchodzi się z życiem".

Wraz z bohaterami "Sezonu pająków" przy dźwiękach piosenek Simple Minds, Duran Duran i Litfiba, odkrywamy mroczne tajemnice Turynu, który jednocześnie przeraża i fascynuje.

To czas, kiedy we Włoszech  panował twórczy duch, chęć eksperymentowania, tworzenia i wprowadzania innowacyjnych i rewolucyjnych zmian technologicznych, który ostatecznie ustąpił miejsca większej powtarzalności i wypracowanej schematyczności.

Jednak włoskie "la dolce vita" miało też swoją gorzką stronę.

Lata 80. bowiem, to również okres licznych katastrof, zamachów, tragicznych wypadków i klęsk żywiołowych, rządzony przez niezdrową pogoń za sukcesem i poczucie czyhającego zewsząd niebezpieczeństwa.

Baraldi w swojej powieści potwierdziła, że tamten świat zdecydowanie nie dawał upragnionego poczucia bezpieczeństwa.

 

Na uznanie zasługuje także konstrukcja zarówno głównego bohatera, jak i postaci drugo i trzecioplanowych.

Choć prokurator jest osobą kluczową dla koordynacji śledztwa oraz ustalenia prawdy, wykonującą zawód, która samą swoją obecnością przypomina o znaczeniu słowa "sprawiedliwość", w literaturze jest figurą, której nie poświęca się zbyt wiele uwagi.

W powieści Barbary Baraldi, Francesco początkowo jest bohaterem nieco "niewyraźnym", a to ze względu na brak skłonności do okazywania uczuć, którego twarz, bez względu na sytuację, nigdy nie wyraża emocji. Na przestrzeni fabuły wyłania się postać mężczyzny odważnego i asertywnego, nigdy autorytarnego, który skrywa w sobie wiele uczuć i emocji, będąc ogromnym wsparciem dla swej rodziny.

Równie skomplikowaną postacią jest Leda, kobieta po traumatycznych przejściach z misji w Libanie, które zdecydowanie pozostawiły swoje piętno. Choć przepełniona obawami i lękami, dręczona przez przypominające traumatyczne przeżycia sny, w pracy zawsze zachowuje zimną krew i rozsądek, usilnie dochodzi prawdy, chcąc być najlepszą w tym co robi. To taka dziennikarka śledcza w starym stylu.

Z kolei Isaak Stoner, profiler FBI, świeży nabytek z Ameryki, symbolizuje nadchodzące rewolucje. Stosuje on bowiem nieznane dotąd we Włoszech narzędzia kryminalistyczne, które z jednej strony nabierają coraz większej wagi w branży, z drugiej zaś, szczególnie wśród przedstawicieli starej szkoły, budzą nieufność (której przedstawicielami są Scalviati i De Almeida).

 

"Sezon pająków" zdecydowanie nie jest typową przedstawicielką gatunku, gdyż wykazuje wiele cech powieści obyczajowej, w której zagadka kryminalna tworzy jedynie tło dla nastrojów panujących wśród społeczeństwa w tamtych latach.

Pozostaje jednak pewien niedosyt, budząc w czytelniku chęć przyspieszenia akcji, wymuszenia większej gwałtowności, pojawienia się niespodziewanego zwrotu akcji. Liczne opisy otoczenia, szczególnie u osób, które za nimi nie przepadają, mogą powodować znużenie, lecz to zdecydowanie kwestia indywidualna.

Książka Barbary Baraldi to powieść przedstawiająca szaloną procesję strachów i obsesji tamtych czasów, to swoisty fresk ówczesnych Włoszech, który wciąga od pierwszych stron.

Trudna, lecz niezwykle intrygująca historia, która łączy przeszłość z teraźniejszością, a ogniwem je spajającym jest ta, której imię brzmi Aurora...

...by zawsze móc odnaleźć światło ukryte w mroku.

 

 

Link do opinii
Inne książki autora
Scarlett
Barbara Baraldi0
Okładka ksiązki - Scarlett

Scarlett ma szesnaście lat i właśnie przeprowadziła się do Sieny. Zostawiła za sobą wakacje, swoją najlepszą przyjaciółkę i kiełkującą miłość do...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Cytaty z książki

Na naszej stronie nie ma jeszcze cytatów z tej książki.


Recenzje miesiąca
Opowieść Północna
Szymon Krug
Opowieść Północna
Tamten utracony świat
Alina Staneczek
Tamten utracony świat
Jeden dzień
Katarzyna Rygiel
Jeden dzień
Nagual Julian
Robert Noble
Nagual Julian
Stitchrays. Moda na szydełko
Paula Palczewska; Oliwia Palczewska
Stitchrays. Moda na szydełko
Złociejowo
Katarzyna Ryrych;
Złociejowo
Lwów
Mirek Osip-Pokrywka
Lwów
Przebudzeni
Elżbieta Śnieżkowska-Bielak
Przebudzeni
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy