Światło ukryte w mroku

Wydawnictwo: Kobiece
Data wydania: 2020-03-25
Kategoria: Historyczne
ISBN: 978-83-66436-98-5
Liczba stron: 480
Tytuł oryginału: The Light in Hidden Places
Tłumaczenie: Urszula Gardner

Ocena: 6 (9 głosów)

Przejmująca powieść oparta na prawdziwej historii sióstr Podgórskich – Heleny i Stefanii, które podczas II wojny światowej ocaliły trzynaścioro Żydów, ukrywając ich na poddaszu własnego domu.

Jedno pukanie do drzwi mogło dla wszystkich oznaczać śmierć…

Przemyśl, 1943 rok. Nastoletnia Stefania Podgórska, nazywana od dziecka Fusią, pracuje w sklepie rodziny Diamantów.  Jest zaręczona z jednym z ich synów, co młodzi muszą jednak utrzymywać w tajemnicy – ona jest katoliczką, on Żydem.

Wszystko się zmienia, kiedy do Przemyśla wkracza armia niemiecka. Diamantowie zostają zesłani do getta, a matka i brat Fusi na roboty przymusowe do Niemiec. Stefania zostaje sama w okupowanym mieście, mając pod opieką kilkuletnią siostrę Helenkę.

Nagle rozlega się pukanie do drzwi. To Max Diamant, który wyskoczył z pociągu jadącego do obozu śmierci. Siostry podejmują odważną decyzję o ukryciu Maxa, a potem dwunastu kolejnych Żydów.

Odtąd znów czekają na pukanie do drzwi, które może oznaczać koniec dla wszystkich.

„Książka jest wierna prawdziwej historii dzięki gruntownym i skrupulatnym badaniom, jakich dokonała autorka, przygotowując się do jej napisania. Sharon stworzyła porywającą opowieść, która łączy w sobie poczucie wszechogarniającego strachu z pewną niefrasobliwością oraz ukazuje niezwykłą wewnętrzną siłę młodej kobiety, mojej Mamy. »Światło ukryte w mroku« przekroczyło moje najśmielsze oczekiwania”.
Ed Burzminski, syn Stefanii Podgórskiej

Tagi: powieść historyczna

Kup książkę Światło ukryte w mroku

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Polecana recenzja

Historia Stefanii Podgórskiej, dziewczyny z Przemyśla, która przy pomocy sześcioletniej siostry Helenki uratowała podczas II wojny światowej trzynaścioro Żydów, wydarzyła się naprawdę. To opowieść o tym, co potrafi zrobić człowiek, który jest zdany na siebie w sytuacji, która przekracza ramy najgorszego koszmaru. W przedwojennym Przemyślu młodziutka Stefania znajduje pracę i schronienie u rodziny Diamantów – sklepikarzy. Zakochana w Izydorze Diamancie, marzy o uroczej przyszłości u jego boku. Tymczasem wojna rujnuje plany dziewczyny. Holokaust, potworna bieda, głód, praca przez dwanaście godzin na dobę po to, aby wyżywić siebie i siostrę okazują się niczym w chwili, gdy do drzwi Stefanii pewnej nocy puka brat Izydora. Prosi o nocleg. A potem o życie – dla siebie i dla grupy uciekinierów z przemyskiego getta. Gdyby ta historia nie miała miejsca, można by pomyśleć, że autorka zbyt daleko odeszła w tworzeniu fabuły od realiów. A jednak ta przerażająca opowieść to zapis tego, co wydarzyło się w Przemyślu w latach 1942-1944. Światło ukryte w mroku to niezwykle wyrazista opowieść o ludzkich wyborach, o strachu, przejmującym, oblepiającym ciało tak mocno, że można się udusić. To nieustające poczucie zagrożenia i próby przełamania go, często brawurowe i zupełnie szalone. Nie sposób zliczyć, ile razy Stefanii groziła śmierć za ukrywanie i za ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Światło ukryte w mroku

Avatar użytkownika - pola84
pola84
Przeczytane:,

Lubię książki historyczne, jednak ograniczam się raczej do czasów II wojny światowej. Ten okres jest dla mnie najbardziej wstrząsający. "Światło ukryte w mroku" Sharon Cameron jest właśnie taką historią. Cieszyłam się, że tym razem nie była to opowieść dziejąca się w obozie koncentracyjnym. Mało tego, to książka oparta na faktach, tym bardziej jest dla mnie zdumiewające, że ktoś może wykazać się taką odwagą.

Stefania Podgórska już od najmłodszych lat była bardzo rezolutna. Postanowiła, że będzie mieszkać w mieście i z pomocą starszych sióstr uknuła mały spisek i jej mama musiała pozostawić ją w Przemyślu. Nasza bohaterka zaczęła pracę w sklepie u państwa Diamantów. Wkrótce była traktowana jak członek rodziny. Jednak gdy do Polski wtargnęli Niemcy los wszystkich stał się mocno niepewny, gdyż jej pracodawcy było Żydami. Jednak z tej historii możemy przekonać się, że odwaga ludzka nie zna granic. I naprawdę jesteśmy w stanie dla drugiego człowieka znieść wiele.

Książka ma prawie 500 stron, ale nie odczułam tego. Była naprawdę ciekawie napisana. Może chwilkami ociupinke mi się dłużyło, ale to chyba jedyny minus tej powieści. Były w niej momenty wstrząsające, były również wzruszające. Bałam się strasznie o główną bohaterkę i jej rodzinę. Martwiłam się, że naprawdę to wszystko źle się skończy, bo rzadko przy takich tematach liczymy na dobre zakończenie. Książka bardzo zyskuje na tym, że jest oparta na faktach. Aż wydaje się nieprawdopodobne, że takie rzeczy się kiedyś działy. Mimo to historia ta natchnęła mnie pozytywnie. Oby więcej takich ludzi jak główna bohaterka książki. Wtedy świat stałby się lepszy.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Bookendorfina
Bookendorfina
Przeczytane:,

"Nie należy wrzucać wszystkich do jednego worka. Ludzie różnią się między sobą. Zarówno Żydzi, jak i Polacy. A nawet Niemcy."

Wojna wyzwala różnorodne typy zachowań człowieka, w tym skrajne i kontrastowe, okrutne i bezlitosne, odważne i heroiczne. Sami do końca nie wiemy, do której z grup zaliczylibyśmy się, gdyby los postawił nas w mega dramatycznej sytuacji. Czy bylibyśmy zdolni stanąć w obronie słabszych i dyskryminowanych? A może krylibyśmy się za plecami innych udając, że nie dostrzegamy niedoli sąsiadów i przyjaciół. A jeśli zwykła ludzka przyzwoitość wymagałaby dać schronienie obcym, a przy tym ryzykować życiem własnym i rodziny, stać byłoby nas na okazanie prawdziwego człowieczeństwa? Wielokrotnie, przy okazji czytania podobnych powieści, podejmowałam w rozważaniach i rozmowach te zagadnienia. Za każdym razem, wraz z wiekiem, mój podziw wobec faktyczne dających świadectwo heroizmu i sprawiedliwości, nieustannie rośnie i utrwala się. „Światło ukryte w mroku” zmusza jeszcze do dociekań, skąd u młodych osób wielka chęć i siła niesienia pomocy potrzebującym, tak szczera, że zawstydza biernych dorosłych?

Powieść wywiera ogromne wrażenie, wyzwala mnóstwo emocji, przywołuje prawdziwe zdarzenia, miejsca i osoby. Pięknie sfabularyzowana opowieść o niezwykłej postawie sióstr podczas drugiej wojny światowej. Chociaż same osamotnione i oddzielone od rodziny podejmują się bohaterskich czynów. Ledwie dorosła Stefania Podgórska i jej sześcioletnia siostra Helena ukrywają na strychu trzynaścioro osób żydowskiego pochodzenia. Koszmar wojennej codzienności zintensyfikowany strachem przed wykryciem. Cudem zdobywają żywność i podstawowe artykuły, maskują istnienie ukrywających się, przenikają ukradkiem ulicami podczas godziny policyjnej, zaglądają śmierci w oczy podczas wizyt w getcie. Dochowują ścisłej tajemnicy, nawet przed sąsiadami i znajomymi, tak naprawdę nie wiedzą, kto jest sprzymierzeńcem lub wrogiem, kto wykaże się zrozumieniem lub doniesie gestapowcom. Jednak i w zgliszczach zbombardowanego i okupowanego Przemyśla może tlić się nieśmiały promyk nadziei, rodzić przyjaźń i miłość. Sharon Cameron zwraca uwagę nie tylko na chwalebną postawę Polek w niesieniu pomocy wykluczonym ze społeczeństwa, ale również uświadamia jak różnie cudem ocaleni Żydzi wykazywali wdzięczność i podziękowania wobec wybawczyń. Niektórzy nawet bez zwykłych słów pożegnań zrywali w dniach wyzwolenia kontakt z dziewczętami, a przecież zawdzięczali im życie. Wspomnienia dające do myślenia. Zło i dobro kryją się w każdym z nas, i to od nas zależy, której stronie pozwolimy dojść do głosu, jakie wnioski wyciągniemy z wewnętrznej walki miotających się sprzeczności, uczuć i lęków.

bookendorfina.pl

Link do opinii

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Niebawem będzie miała swoją premierę niesamowita opowieść amerykańskiej pisarki Sharon Cameron pt. "Światło ukryte w mroku". Już 25 marca na półkach księgarń (także tych wirtualnych) znajdziecie powieść wydaną nakładem Wydawnictwa Kobiecego, która jest przepięknym świadectwem poświęcenia, odwagi, nadziei i miłości w tragicznych czasach II wojny światowej. Dwie barwne postaci spoglądające na nas z szarej, monotonnej okładki to siostry Podgórskie, które są jedynym jasnym elementem pośród szarzyzny i beznadziei okupowanego Przemyśla. To właśnie te dwie dziewczynki zachęcają Ciebie i mnie do wsłuchania się w ich prawdziwą historię...

II wojna światowa pomimo, że zakończyła się 75 lat temu wciąż jest obecna w naszej teraźniejszości. To jeden z tych tematów, o których powiedziano i napisano już bardzo wiele, ale zawsze będzie to nie wystarczające. Naoczne relacje, wspomnienia z tamtych strasznych czasów, tak nam bliskich i jednocześnie tak dalekich, mają ogromną wartość. Ludzi, którzy przeżyli ten koszmar jest coraz mniej, a my chcielibyśmy dowiadywać się więcej i więcej. Taka szansa pojawia się między innymi dzięki powieści "Światło ukryte w mroku", w której szesnastoletnia Polka Stefania Podgórska opowiada o swoim życiu w okupowanym Przemyślu. Bohaterka opiekuje się swoją kilkuletnią siostrą Heleną, a od 1942 roku narażając własne życie stara się pomagać żydowskiej rodzinie osadzonej w miejscowym getcie. Zaręczona z Izydorem Diamantem robi wszystko, aby on, jego rodzice i rodzeństwo przetrwali gehennę zesłania. Za murami codziennie dochodzi do egzekucji, a pozostali umierają od głodu i chorób. Ci, którym uda się przetrwać, są wywożeni do obozów np. w Bełżcu, by stamtąd nigdy nie wrócić. Taki los spotyka rodziców Izydora, a chłopak najprawdopodobniej zostaje rozstrzelany.

Od listopada 1942 roku Stefania nazywana przez znajomych Fusią podejmuje ryzyko ukrycia braci Izydora - Maksa i Heńka oraz ich najbliższych znajomych aby ocalić wszystkich przed wywózką. Na szczęście wcześniej udaje jej się zdobyć pracę w fabryce, dzięki czemu ma zapewnione minimalne zarobki. Teraz jeszcze musi zorganizować odpowiednie lokum dla siebie, Heleny i dziewięciu osób z getta. Ostatecznie w mieszkaniu przy Tatarskiej 3 bez prądu i bieżącej wody przez prawie dwa lata ukrywa się trzynastu Żydów mając do dyspozycji malutki odpowiednio przygotowany stryszek i jeszcze mniejszy bunkier wykopany pod podłogą.

Obie dziewczyny Fusia i Hela narażając własne życie dbają o bezpieczeństwo swoich mieszkańców, dostarczają im wodę ze studni oraz jedzenie zakupione bądź wymienione na miejscowym bazarze. Pozbywają się nieczystości i dbają, aby sąsiedzi nie odkryli prawdy. Sytuacja jeszcze bardziej się komplikuje, gdy część domu zostaje zarekwirowana przez Niemców dla dwóch pielęgniarek z wojskowego szpitala.

Sharon Cameron pisząc sfabularyzowaną historię sióstr Podgórskich opierała się na prawdziwych wspomnieniach Stefanii opisanych w jej pamiętniku. Autorka dołożyła wszelkich starań, aby dokładnie poznać tamte wydarzenia, odwiedzić opisywane miejsca i wiernie odtworzyć realia wojennych czasów. Dzięki temu otrzymaliśmy zachwycającą opowieść o niezłomnej dziewczynie, która ryzykując życie swoje i siostry ocaliła od śmierci trzynaście osób nie oczekując niczego w zamian.

Pozostaję pod ogromnym wrażeniem tej historii, która jest dla mnie niezwykłym świadectwem dobroci, odwagi i poświęcenia dla drugiego człowieka. Książka ta nie jest zbiorem suchych faktów, trudniej ale beznamiętnej historii. To fascynująca opowieść o ludziach, którzy żyli, walczyli, pomagali i kochali. Ich determinacja, spryt i wewnętrzna siła jest godna podziwu. Szesnastoletnia Stefania, dziewczyna nad wiek dojrzała, urzekła mnie swoim mocnym charakterem, zaradnością, ale też pewną niefrasobliwością, bezczelnością i nonszalancją jeśli sytuacja tego wymagała. Małą Helenę, której wojna odebrała dzieciństwo pokochałam bezwarunkowo. Nie mogłam się nadziwić jej sprytowi, nieprzeciętnej dziecięcej wyobraźni i rozwadze. Ta mała - dorosła dziewczynka stała się moją ulubienicą.

Czytałam sporo książek podejmujących wojenną tematykę, także tych dotyczących ludności żydowskiej i życia, czy raczej wegetacji za murami getta. Zdziwił mnie bardzo mocno fakt, że w Przemyślu stosunkowo łatwo było przekroczyć mury żydowskiej dzielnicy. W porównaniu z Warszawą czy Łodzią było to o wiele prostsze. A to dlatego, że część strażników patrzyła przez palce na osoby z miasta przekraczające bramę. Momentami zastanawiałam się, czy to aby na pewno było możliwe. Stefania narażała się w ten sposób wielokrotnie mając na pewno wiele szczęścia.

Książkę Sharon Cameron bardzo dobrze się czyta. Jej lektura dostarcza niezapomnianych wrażeń i pozwala poznać bohaterskie siostry, które ocaliły trzynaście istnień skazanych na zagładę. Bohaterki zostały uhonorowane odznaczeniem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata, co jest chyba najlepszą rekomendacją. Z całego serca polecam Waszej uwadze "Światło ukryte w mroku". To lektura obowiązkowa!

Link do opinii
Avatar użytkownika - Tatiaszaaleksiej
Tatiaszaaleksiej
Przeczytane:2020-07-30, Ocena: 6, Przeczytałam,

"Strach przychodzi w ciemnościach, gdy leży się nieruchomo i czeka, aż rozlegnie się pukanie do drzwi"

 

Przenosimy się do czasów II wojny światowej, do Przemyśla. Wojenna zawierucha i terror okupanta trwa w najlepsze. Stefania Podgórska nazywana przez bliskich Fusią ma niespełna osiemnaście lat, opiekuje się młodszą siostrą Heleną. Pochodzą ze wsi, to tam przed wojną w sklepie u Żydowskiej rodziny Diamantów, pracowała Stefania i tam poznała miłość swojego życia. Po wybuchu wojny przenoszą się do Przemyśla, ich życie jest bardzo trudne, brak żywności, brak pracy, przerażająca codzienność. Dziewczyny radzą sobie jak mogą. Ich pogoda, hart ducha i odwaga są godne podziwu. Stefania to niesamowita, inteligentna i odważna młoda kobieta, niejednokrotnie jej szybka reakcja i spryt ratują im życie. W końcu udaje jej się podjąć pracę, zamieszkują w niewielkim domku ze strychem. I o tam właśnie narażając się na utratę życia, będą ukrywały przez prawie dwa lata trzynaścioro Żydów.

 

Niesamowita, genialna opowieść, pełna emocji, bólu, strachu, grozy i nadziei. Trudno było ją odłożyć. Pani Cameron posługuje się bardzo płynnym, obrazowym i plastycznym językiem. Często miałam wrażenie, że przebywam między tymi ludźmi, tak sugestywnie ukazała ówczesną rzeczywistość. Autorka do napisania tej powieści przygotowała się bardzo starannie. Czuć ogromne zaangażowanie, pracę i serce, jakie włożyła w swoją powieść. Przeprowadziła wiele wywiadów z ludźmi, którzy znali nasze niesamowite bohaterki, korzystała ze wspomnień spisanych przez Stefanię. Była w miejscach, którymi chodziła Stefania. Ogrom nienawiści, dzika satysfakcja i radość z zadawania cierpienia niewinnym, bezbronnym ludziom. Trudna wojenna rzeczywistość, walka o przetrwanie, głód, nędza. I miłość, Stefania po wojnie wyszła za mąż za Maksa, którego narażając własne i siostry życie ukrywała.

 

Obraz okrucieństwa II wojny światowej i bohaterska postawa młodej dziewczyny i jej siostry. Każdy z nas, bez wyjątku powinien się zapoznać z tą powieścią. Płynie z niej mądrość, nauka i wiara w bezinteresowną dobroć drugiego człowieka. Powieść chwyta za serce, głęboko porusza i zastawia w nim trwały ślad. Z całego serca polecam :)

 

http://tatiaszaaleksiej.pl/?p=3201

Link do opinii
Avatar użytkownika - karolinaosewska
karolinaosewska
Przeczytane:2020-07-15, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2020,

59/52/2020
"Światło ukryte w mroku" Sharon Cameron
@wydawnictwo Kobiece #recenzja

Mało jest takich książek po lekturze których nie wiem co mam napisać. Minęły dwa dni od przeczytania, a ja dalej nie umiem ubrać myśli w słowa. A emocje po tej powieści zostaną ze mną na długo. Tym bardziej, że to nie fikcja literacka, to prawdziwa historia życia, wielkiej odwagi i bohaterstwa młodej dziewczyny, Stefanii Podgórskiej.

O czasach wojennych, obozach, o rzeczywistości lat 1939-1945 napisano już wiele książek. Jedne lepsze, drugie gorsze. "Światło ukryte w mroku" należy zdecydowanie do kategorii tych lepszych.

Śledzisz z ściśniętym sercem, mocno bijącym, losy młodej dziewczyny, która staje przez wyzwaniem życia. Musi rozważać w duchu czyje życie i ile jest warte, i czy ratować siebie i swoją młodszą siostrę czy trzynastkę w większości obcych ludzi.

Akcja niczym w sensacyjnym filmie, a przecież to wydarzyło się naprawdę.
Przez całą powieść zastanawiałam się nad dwiema rzeczami, czy ja byłabym gotowa z narażeniem życia swojego i bliskich, z widmem śmierci wiszącym nad głową, z takim poświęceniem, hartem ducha i ciała, z takim oddaniem, odwagą ukrywać pod swoim dachem gromadkę ludzi, którzy drżą o życie, bo nie pasują w chorym świecie ideologii jednego człowieka i czy w dzisiejszym świecie, kogoś byłoby stać na takie zachowanie, poświęcenie, by nie patrząc na siebie ratować życie innych. Bardzo mnie to zastanawia, obserwując to co dzieje się w naszym kraju od paru miesięcy. Obserwując te komentarze pełne jadu i nienawiści krążące w internecie, Polacy dziś najchętniej pierwsi w kolejce zadenuncjowali by rodaka niż by go ratowali. Może to zbyt pesymistyczny obraz, może się mylę, może tragedie zbliżają nawet tak skłócony i podzielony naród. Obyśmy nie musieli już nigdy w życiu sprawdzać tego na własnej skórze.

"Światło ukryte w mroku" to przepiękna opowieść o walce, o woli życia na przekór panującej dookoła śmierci, o bohaterstwie zwykłej dziewczyny, o przyjaźni, miłości, o poświęceniu, a w końcu o stracie, pożegnaniu, upadku marzeń, śmierci, ale także nadziei, która jak te nieśmiałe światło w ciemnościach, wskazuje drogę, niesie pocieszenie, a także daje siły do walki, do życia. Cała książka jak i zakończenie poruszyły mnie dogłębnie, wzruszyły nieraz i skłoniły do przemyśleń, czytając o takich ludziach jak Stefania i Helena wraca wiara w ludzi i w ich dobre, pełne miłości serca. Polecam !

Link do opinii

...

Nie do końca wiem jakich dokładnie słów użyć aby opisać tę książkę. Nie jest ona wspaniała, pełna szczęścia, czy przyjemna. Jest mroczna i straszna. Podczas czytania niektórych rozdziałów, mnie samej serce podchodziło do gardła, zupełnie tak jakbym była razem z siostrami w kamienicy, a później na Tatarskiej. Wędrowałam razem ze Stefanią po ulicach Przemyśla, unikając gestapo, polskiej policji i innych niebezpieczeństw. Z tej lektury zapamiętuje się strach. Wieczny strach.

Jestem pełna podziwu, że takie książki, pokazujące okrucieństwo II Wojny Światowej, ukazują się, ponieważ właśnie dzięki nim, możemy sobie ze zgrozą, wyobrazić jak wyglądało nasze państwo podczas wojny. Jak nienawiść zniszczyła mnóstwo istnień. 

Podziwiam również, w tym przypadku, siostry Podgórskie, które ukrywały Żydów, pomimo świadomości tego, co im grozi. Nie każdy potrafił się zdobyć na coś takiego, a ja uważam, że każde życie jeste cenne, ponieważ jest życiem. Nie da się ocenić drugiego człowieka tylko po jego narodowości i pochodzeniu, ale moim zdaniem, po czynach. 

Jestem wstrząśnięta, ale chętnie będę sięgała po takie właśnie historie i uważam, że każdy chociaż raz powinien przeczytać tę książkę, żeby nigdy więcej nic takiego się nie wydarzyło.

Link do opinii

Niesamowita historia dwóch sióstr ratujących 13 Żydów przed zagładą w czasie wojny. Jedna nastoletnia, druga właściwie jeszcze dziecko- nie wszystko świadomie dostrzega a jednak doskonale odnajduje się w sytuacji... Codziennie ryzykują własnym życiem, a jednak nie poddają się...

Link do opinii
Avatar użytkownika - wampirka44
wampirka44
Przeczytane:2020-06-03, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2020,

Wspaniała książka o dwóch siostrach, które ratują aż 13 Żydów w swoim domu. Codziennie ryzykują własnym życiem 

Link do opinii