Tell me with kisses

Taylor i Thiago. A pomiędzy nimi Kamila. Oboje ją kochają. Oboje jej pragną, ale tylko jeden może nią być. Kogo wybierze? Jak skończy się ten skomplikowany trójkąt miłosny?

To było dobre. Naprawdę bardzo dobre. Dawno żadna seria nie wywołała we mnie aż tylu emocji. Napięcie i oczekiwanie na to co się zdarzy towarzyszy od pierwszych stron. I właśnie to podobało mi się najbardziej – tutaj kompletnie nie da się przewidzieć kolejnych wydarzeń. Do samego końca trudno odgadnąć, którego z braci wybierze bohaterka, a przecież... nie może mieć obu, prawda?

Zachowanie Kamili nadal mnie frustrowało, bo miałam wrażenie, że sama nie wie, czego a raczej kogo, chce. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że ma świadomość, że rani obu braci, a mimo to nie zmienia swojego postępowania. Wie, co robić, ale nie potrafi podjąć ostatecznej decyzji. Jest z jednym, a wzdycha do drugiego. Rani jednego, biegnie do drugiego i tak w kółko. To momentami było naprawdę bardzo toksyczne. Powinna albo w końcu wybrać, albo odejść i przestać ich krzywdzić. Szczególnie, że po kłótni czy komplikacjach bardzo szybko szuka pocieszenia u drugiego. Sama stwierdziła, że najlepiej byłoby wrzucić każdego z nich do szejkera - wtedy powstałby jej idealny facet.

A Thiago i Taylor? Oboje kochają Kamilę, ale tylko jeden z nią może być. Thiago niby ją kocha, chce o nią walczyć, ale momentami brakowało mi konsekwencji. Rozumiem jego motywację i to, że nie chce ranić brata, ale wystarczy jedno jego słowo i on nadzwyczajnie odpuszcza.

Wątek romantyczny jest tutaj niesamowicie skomplikowany. Z jednej strony frustrujący, a z drugiej tak wciągający, że nie potrafiłam oderwać się od książki. Chyba żadna seria nie wywołała we mnie aż tylu skrajnych emocji– zarówno pozytywnych, jak i negatywnych. Autorka pokazuje miłość jako coś trudnego, pełnego poświęceń i walki do samego końca. Bardzo dobrze ukazuje to, że można kochać dwie osoby równie mocno, choć w zupełnie inny sposób.

Książka zaskakuje już od pierwszych stron, bo prolog był naprawdę bardzo mocny i od razu wzbudził ogromną ciekawość. Kompletnie nie spodziewałam się tego, co tu się wydarzyło. Pojawia się tutaj bardzo nieoczekiwany zwrot akcji - niebezpieczny, przerażający i wywołujący ogromne poczucie niesprawiedliwości. Bo gdyby nie zachowanie pewnych osób, gdyby ktoś zdecydował się odezwać to wszystko mogłoby się całkiem inaczej potoczyć. Gdyby, gdyby... to właśnie sprawiało, że ta historia mocno łamie serce.

Zakończenie historii bardzo mi się podobało. Było satysfakcjonujące i przede wszystkim pokazujące, że każdy z bohaterów odnalazł swoją własną drogę i szczęście - nawet jeśli ktoś w tym wszystkim musiał zostać zraniony.

To naprawdę świetna seria i ogromnie polecam po nią sięgnąć. Dawno żadna historia nie wychowała we mnie takich emocji. Mam ochotę napisać o niej jeszcze więcej, ale trudno zrobić to bez spoilerów. Dlatego po prostu przeczytajcie koniecznie.

Współpraca reklamowa @hardewydawnictwo

,,Tell me with kisses" to trzecia i zarazem ostatnia odsłona trylogii ,,Tell me" autorstwa Mercedes Ron. Miłosny trójkąt pomiędzy Kamilą Hamilton a Thiago i Taylorem Di Bianco trwa w najlepsze, ale kogo ostatecznie wybierze serce dziewczyny? Po odpowiedź na to pytanie odsyłam was do lektury!

Ta część historii zdecydowanie podobała mi się najmniej, ale nie znaczy to wcale, że była gorsza od swoich poprzedniczek. Była, po prostu inna, nie taka, jakiej się od początku spodziewałam, dlatego nawet po jej zakończeniu odczuwam pewien mały niedosyt, pomimo tego, że ostatecznie Kamila wybrała tego brata, któremu bardziej kibicowałam.

Niemniej jednak w dalszym ciągu nie czułam między głównymi bohaterami tego specyficznego napięcia, które towarzyszyło mi podczas lektury pierwszej odsłony. Oczywiście nie zrozummy się źle -- napięcie było, ale mam wrażenie, że to z pierwszego tomu bardziej do mnie przemawiało. Przez część książki, w której pierwsze skrzypce grała właśnie relacja między Kamilą a braćmi Di Bianco, miałam trochę wrażenie, że dziewczyna sama nie wie, czego chce. Czy wolałaby poddać się namiętności, która napędza jej relację z Thiagiem, czy jednak chce postawić na stabilność, którą zapewnia jej Taylor? Przez to miałam trochę wrażenie, że jest taką chorągiewką na wietrze, jak powieje -- tak będzie, co nie do końca mi się podobało.

Z drugiej strony nie rozumiem też trochę reakcji jednego z braci na wybór tego drugiego. Zabrakło mi tutaj większej ekspresji tego, który ,,utracił" Kamile i przede wszystkim jakiejś większej skruchy tego drugiego względem brata. Dla mnie wyszło to trochę sztucznie, ale może była to też kwestia interpretacji tłumacza, więc aby to ocenić, musiałabym sięgnąć po oryginalną powieść.

Tym, co najbardziej zaskoczyło mnie w tym tomie była akcja w szkole, która na zawsze zmieniła życie całego miasteczka. Drastyczna, nieprzewidywalna i tak bardzo bolesna na bohaterów, którzy stracili w niej nie tylko przyjaciół, ale i samych siebie. Pomysł na umieszczenie takiego zdarzenia było świetnym posunięciem, jednak w mojej ocenie autorkę poniosła nieco wyobraźnia. Myślę, że gdyby oszczędziła kilka osób, nie wyszłoby tak przesadnie drastycznie, a wszystko, co działo się później i tak trzymałoby czytelników w napięciu.

Cieszę się jednak, że zakończenie historii było takie, jakiego się spodziewałam. Kamila wybrała brata, któremu sama kibicowałam, a drugi również odnalazł swoje szczęście, chociaż nie takie, jakiego się spodziewał.