Upadek bogów

Zaczęłam czytać tę książkę i przepadałam, po prostu nie sposób się było od niej oderwać.
Zaznaczę od razu, że uwielbiam mitologię nordycką, więc klimat tej historii kupił mnie już od pierwszych stron. Akademia, tajemnice, runy, bogowie i giganci, a do tego Rey, która trafia tam jako uczennica, choć przyświeca jej zupełnie inny cel. Musi sprawić, by jej niedoszły narzeczony Aric zdradził jeden z największych sekretów swojej rodziny. Problem jest tylko jeden Aric serdecznie jej nienawidzi.
To idealna historia enemies to lovers, czuć te chemię między bohaterami, wzajemne przyciąganie a z drugiej strony ich umysły mówią "stop, nie angażuj się, wiesz że to się źle skończy".
To historia pełna starożytnych run, zdrad, szantaży i walki o władzę oraz moc. Sama akademia i jej nietypowe tradycje dodają tej historii niesamowitego charakteru. Bohaterowie są wykreowani mistrzowsko i naprawdę czuć ich ambicje, emocje oraz wewnętrzne konflikty. Kreacja pewnego zabawowego boga, który lubi mącić to prawdziwy majstersztyk (to mój ulubieniec).
A w tym wszystkim budzi się miłość, powoli, kawałek po kawałki i niespiesznie. A na koniec oczywiście nie mogłoby się obyć bez zwrotu akcji, po którym człowiek od razu chce sięgnąć po kolejny tom.
Ocena: 10/10

„Upadek bogów” to jedna z tych książek, które czyta się błyskawicznie, nie dlatego, że są wybitnie skomplikowane, ale dlatego, że mają w sobie coś uzależniającego. Rachel Van Dyken wrzuca czytelnika w świat nordyckich bóstw, gigantów i rodzinnych wojen, a wszystko to otacza aurą tajemnicy, która naprawdę potrafi zaciekawić. Najbardziej kupił mnie właśnie ten klimat: przebudzeni bogowie ukrywający się w śmiertelnych ciałach, mroczne sekrety uniwersytetu Endiru, nawiązania do Odyna, Thora czy Mjölnira oraz motyw gigantów. Czuć tutaj inspirację mitologią nordycką i choć nie jest ona przesadnie rozbudowana, stanowi bardzo przyjemne tło dla całej historii.
Relacja Rey i Arica od początku przyciąga uwagę. Ich wzajemna zawziętość, wrogość i słowne przepychanki potrafią wciągnąć, chociaż trudno nie odnieść wrażenia, że cały motyw „enemies to lovers” znika praktycznie na pstryknięcie palcem. Niby się nienawidzą, niby stoją po przeciwnych stronach konfliktu, ale bardzo szybko zaczynają bardziej flirtować niż faktycznie ze sobą walczyć. Trochę zabrakło mi tutaj większego napięcia i czasu na rozwinięcie tej relacji, bo potencjał był naprawdę ogromny.

Mimo tego autorka potrafi pisać lekko i z humorem. Kilka dialogów i docinek naprawdę mnie rozbawiło, dzięki czemu książka nie była przesadnie ciężka czy patetyczna. To bardziej historia, przy której można dobrze się bawić, niż epickie fantasy z ogromnym światem i skomplikowaną polityką. I chyba właśnie z takim nastawieniem najlepiej po nią sięgnąć, aby nie było rozczarowania. Bo „Upadek bogów” to przede wszystkim romans z fantasy w tle, a nie odwrotnie. Jeśli ktoś oczekuje rozbudowanego świata bogów i gigantów, może poczuć niedosyt. Sama fabuła bywa dość banalna i momentami bardzo przewidywalna, ale jednocześnie ma w sobie coś, co sprawia, że chce się czytać dalej. To trochę jak oglądanie serialu, który niekoniecznie jest arcydziełem, ale i tak włącza się kolejny odcinek „tylko na chwilę”. Nie jest to książka idealna i zdecydowanie dało się wycisnąć z tego pomysłu znacznie więcej, autorka zdecydowanie trochę za dużo chciała wrzucić w krótkim czasie, jednak klimat tajemniczości, nordyckie motywy i lekki styl sprawiły, że finalnie dobrze spędziłam z nią czas.

"Odpowiednia książka potrafi pochłonąć człowieka. Sprawić, że zapominasz o jedzeniu, o spaniu. Że po prostu musisz przeczytać kolejną stronę, chociaż wiesz, że nie powinnaś. Potrafi być nieodpartą pokusą"

Ona jest córką Odyna i właśnie rozpoczyna naukę na uniwersytecie Endiru - miejscu należącym do wrogów jej rodziny. Co tak naprawdę się za tym kryje? Zadanie. Jeśli zawiedzie, ktoś bliski poniesie cenę. Tylko co, jeśli jego wykonanie okaże się trudniejsze niż myślała? I pojawi się pewna komplikacja w postaci chłopaka?

Oni są wrogami... a przynajmniej powinni być. Bo co, jeśli wszystko się skomplikuje?

To historia, co do której mam bardzo mieszane uczucia. Podobała mi się, ale minusy znacząco przeważają nad plusami, których jest tu naprawdę niewiele. Świat fantastyczny został przedstawiony całkiem fajnie, jednak jest dosyć słabo wykreowany, bo mało o nim wiadomo - jak działa magia czy jak to wszystko funkcjonuje? Bitwa między Gigantami a Bogami? Mało konkretów. Dlaczego są wrogami? Dlaczego doszło do wojny? Co było tego powodem? Przyczyną? Zero informacji na ten temat. A o tym co się naprawdę stało wie niewiele osób i nikt nie chce się tą wiedzą dzielić, ale jednak dobrze byłoby dowiedzieć się czegoś więcej. Czytelnik dostaje niewielkie ochłapy informacji.

Historia została zdominowana przez wątek romantyczny. Sama nie mam nic przeciwko temu, bo uwielbiam romantasy, ale tu tak naprawdę jest wyłącznie romans i nic więcej. Enemies to lovers? Może tylko przez kilka stron. Chyba najszybsze lovers jakie można zrobić. Wzajemna niechęć bohaterów trwa tylko chwilę - właściwie tylko do drugiego spotkania. Jeszcze szybciej pojawia się miłość, bo jak okazuje się to wystarczy jedna noc.

"Historia ma paskudny zwyczaj powtarzania się. Naprawdę sądzisz, że nasza opowieść skończy się inaczej?"

Rey ma tylko 7 dni na wykonanie zadania i wydaje się kompletnie nierealne. Bohaterka jest bardzo naiwna, a momentami wręcz głupia. Bo jak inaczej ją nazwać, jeśli jej rzekomy najlepszy przyjaciel mówi jej ojcu o każdym ruchu i tylko sprowadza na nią kłopoty? A ona? Nawet nic mu nie wyrzuca. Żadnych pretensji, żadnej większej reakcji. Do tego, Rey od razu ufa Arickowi i mówi mu wszystko, mimo, że powinni być wrogami. A on? Zgadza się na współpracę bez zbędnego zastanowienia nad tym, jak to może źle się dla niego skończyć.

Arick? Tak naprawdę niczym się tutaj nie wyróżnia. Jest, bo jest. Najpierw uparcie chce się trzymać od Rey z daleka, żeby za chwilę wręcz jej szukać. Łączy ich zdecydowanie to, że oboje są pionkami. Pionkami swoich rodzin.

Akcja jest bardzo spokojna, niewiele się tutaj dzieje. Prawie połowę książki zajmują przemyślenia bohaterów, którzy ciągle obiecują sobie, że będą trzymać się od siebie z daleka... ale kończy się to tylko na słowach. Momentami było naprawdę bardzo nudno.

Wszystko tutaj wydaje się dziwne, zbyt łatwe i przewidywalne. Do tego bardzo chaotyczne - jakby autorka sama nie wiedziała, w którym kierunku poprowadzić bohaterów. Wszystko przychodzi im bez większego wysiłku i praktycznie nikt niczego im nie utrudnia.

"Myśliwi zawsze zapominają o jednej rzeczy: prędzej czy później zwierzyna też uczy się polować"

Pomysł na historię był naprawdę bardzo ciekawy, ale początek książki bardzo się dłużył, a końcówka bardzo przyspieszyła - i nagle koniec.
Mocne strony? Chyba tylko humor dzięki Reeve'owi i samo zakończenie. Dopiero pod koniec zaczęło się coś dziać. Pojawiły się fajne zwroty akcji, zaskoczenia czy zdrada, które zdecydowanie znacząco polepszyły historię. Tylko czy na tyle żeby sięgnąć po kontynuację? Miłego!

 Mówili, że bogowie to mit. Że giganci są tylko bohaterami opowieści snutych przy dogasających ogniskach. Kłamali. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Bardzo polubiłam się z twórczością Rachel van Dyken i cieszę się, że przeczytałam kolejną książkę z jej dorobku. „Upadek bogów” to historia w klimacie urban fantasy i dark academia, która łączy magię z mitologią nordycką. Musze przyznać, że to połączenie bardzo mnie zainteresowało i nie mogłam się doczekać, aż poznam tę historię. 🖤

Nie będę zdradzać wam fabuły, bo myślę, że w tym przypadku najlepiej odkryć ją samemu, by w pełni cieszyć się lekturą tej książki. Jednak zapewniam was, że lekki styl pisania autorki sprawia, że przez całą książkę się po prostu płynie. Nie ma czasu choćby na złapanie oddechu. Od pierwszej strony czułam się wciągnięta w tę opowieść, urzekła mnie magia miejsca, w którym rozgrywała się cała akcja. Jeśli chodzi o charakterystykę postaci, to autorka stanęła stworzyła tak autentycznych, a zarazem sympatycznych bohaterów, że nie sposób ich nie polubić.

Kreacja świata to zdecydowanie jeden z mocniejszych elementów tej historii. Początkowo przypomina on zwyczajną, dobrze znaną rzeczywistość, jednak z biegiem fabuły odsłania coraz więcej tajemnic. Stopniowo ujawniają się w nim wpływy dawnych bóstw i olbrzymów, a całość wyraźnie czerpie inspirację z mitologii nordyckiej. Ten aspekt szczególnie przykuł moją uwagę i sprawił, że jeszcze bardziej zaangażowałam się w lekturę.

Jednak nie mogę nie wspomnieć, że najbardziej zawiódł mnie wątek miłosny. Zapowiadano go jako klasyczne „od wrogów do kochanków”, ale w trakcie lektury trudno było dostrzec ten pierwszy etap. Zamiast wyraźnej niechęci dostałam raczej relację, w której bohaterowie tylko deklarują wzajemną antypatię, a ich zachowanie od początku temu przeczy. Już na starcie widać między nimi zainteresowanie, pojawia się flirt i wyraźne napięcie, co sprawia, że cały motyw traci wiarygodność. Nie poczułam tej chemii między bohaterami. Ich relacja wypadła dość płasko i nie wzbudziła większych emocji. Wszystko wydawało się trochę wymuszone i mało przekonujące. A szkoda, bo miało to duży potencjał. Myślę, że gdyby historia została rozciągnięta w czasie, relacja bohaterów miałaby szansę wybrzmieć znacznie lepiej.

„Upadek bogów” to wciągająca historia. Być może autorka trochę za bardzo pospieszyła się z tempem rozgrywania fabuły, przez co czytelnik, nie miał czasu tak bardzo zżyć się z bohaterami i polubić ich oraz ich historię, co przełożyło się na kilka negatywnych opinii. Mnie się dobrze to czytało i z przyjemnością sięgnę po kolejną część. ✨

Czy bogowie umarli? Nie. Oni tylko zostali uśpieni i uwiezieni w śmiertelnych ciałach. Czekają na to by zostać obudzony.

Rey to córka Odyna, który nauczył jej posłuszeństwa. Wysyła ją na Uniwersytet Endiru. Miejsca pełnego wrogów i sekretów. Zlecił jej specjalnie zadanie. Ma odnaleźć młot Thora. Na jej drodze stanie dwóch braci: Aric i Reeve. Czy dziewczynie uda się wykonać zadanie? I co stanie się, gdy bogowie obudzą się? Przekonacie się sami.

Książkę czytało mi bardzo przyjemnie. Ma ona jednak zarówno plusy i minusy.

Mocną strona tej fantastycznej historii są bohaterowie. Zarówno Rey jak i ja bracie, a zwłaszcza jeden z nich sprawili, że od książki ciężko było mi się oderwać. Relacja pomiędzy nimi rozwija się bardzo szybko i momentami miałam wrażenie, że za szybko.

Dużym plusem jest tutaj również stworzony przez autorkę świat. Jest to świat uśpionych bogów i gigantów. Książka łączy w sobie wiele motywów takich jak urban fantasy, dark academi i enemies to lovers. Wszystkie motywy bardzo lubię i w połączeniu z nordycka mitologia sprawiły, że zapomniałam o całym świecie.

Ogólnie z książką tą spędziłam bardzo miło czas, ale czegoś mi w niej zabrakło, a czasami czegoś było za dużo. Zdecydowanie było tu nierówne tempo. Bywało za dynamiczne, a nagle bardzo spowolniło, co wybijało mnie z rytmu. Za brakło mi również tutaj więcej opisów z wierzeń miologii nordyckiej, które by pomogły poczuć klimat.

Nie mniej jednak polecam ten tytuł i wyrobić swoje zdanie. Osobiście chętnie sięgnę po 2 tom.