Upiór

Ósmy tom cyklu z Jakubem Kanią opiera się na kilku płaszczyznach czasowych, dzięki którym poznajemy historię rodziny Kopczyńskich - cenionych w branży właścicieli prestiżowego domu pogrzebowego.
Gdy w niejasnych okolicznościach ginie Marek Kopczyński, Kuba Kania - główny detektyw Towarzystwa Ubezpieczeń Hathor - podejmuje się próby sprawdzenia, czy nie doszło do oszustwa. W końcu wysoka polisa musi zostać wypłacona, ale ciała, rzekomo zamordowanego mężczyzny, nikt nie widział. Dlaczego wyszedł ze swojego przyjęcia urodzinowego, zostawił posprzątany dom, hasła do kont... i rozpłynął się w powietrzu? Biorąc pod uwagę, że posiadał ogromną wiedzę dotyczącą procesu umierania, trudno nie podejrzewać go o upozorowanie własnej śmierci...

Centralnym motywem spajającym kilka wątków jest tafefobia, czyli paniczny lęk przed pochowaniem żywcem. Autor przywołuje między innymi postać Władysława Reymonta - noblisty i spirytysty - którego ta obsesja prześladowała przez lata. Analizuje, jak irracjonalny strach może zdominować życie nawet wybitnego umysłu, doprowadzając do kryzysu psychicznego.

Powieść zagląda za kulisy współczesnego biznesu pogrzebowego. Problematyka krąży wokół etyki i chciwości. Okazuje się, że nawet na śmierci można się wzbogacić, jeżeli jest się wystarczająco bezwzględnym. Jakub, jak zwykle, chce przede wszystkim dotrzeć do prawdy i nie może zrozumieć dlaczego policja mu to utrudnia, utajniając sprawę śmierci Kopczyńskiego.

Autor łączy trudne tematy - śmierć, strach, korupcję - ze swoim charakterystycznym humorem. Czytając tę zdumiewającą, trzymającą w napięciu powieść nie mogę przestać dziwić się Jego ogromnej wiedzy. Mam wrażenie, że zna się na wszystkim - od najpiękniejszych odmian gerber, przez symptomy porażenia przysennego czy mechanizm bezpiecznej trumny po postać ostatniego polskiego skryby.

A wszystko czyta się niezwykle lekko, zatapiając myśli w eleganckim, konkretnym, bardzo plastycznym sposobie snucia opowieści...