reklama

Zbrodnia i Karaś

Wydawnictwo: Initium
Data wydania: 2019-03-15
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 9788362577903
Liczba stron: 288
Tytuł oryginału: Zbrodnia i Karaś
Język oryginału: polski

Ocena: 4.92 (24 głosów)

Na terenie kampusu Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie dwie sprzątaczki znajdują ciało Ernesta Karasia, znienawidzonego przez współpracowników i studentów profesora. Gdy wykładowca wydawał ostatnie tchnienie, w budynku Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych przebywało tylko dziesięć osób: czy którejś z nich mogło zależeć na usunięciu Karasia? A może po prostu doszło do nieszczęśliwego wypadku? Tak byłoby lepiej dla wszystkich zainteresowanych i samej uczelni, bo skandal mógłby zniszczyć jej i tak nienajlepszą opinię...


„Zbrodnia i Karaś” Aleksandry Rumin to brawurowo napisana, pełna absurdalnego humoru powieść, która łączy elementu kryminału z satyrą na środowisko uniwersyteckie. Zawrotne tempo, nieprawdopodobne zbiegi okoliczności i galeria bohaterów – z kotem Stefanem na czele – sprawiają, że nie można się od niej oderwać. Barwne perypetie wsysają niczym błoto na drodze do budynków UKSW przy ulicy Wóycickiego w roku 2006.

Tagi: zbrodnia humor uniwersytet

Kup książkę Zbrodnia i Karaś

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Zbrodnia i Karaś


Powieść została podzielona na rozdziały, które zostały dedykowane poszczególnym bohaterom. Dzięki temu poznajemy ich życie prywatne i zawodowe z punktu widzenia zainteresowanej postaci. Niestety w każdym rozdziale występowały powtórzenia tych samych zdań, raz opowiadał jeden bohater aby za chwilę powtórzył to drugi bohater. Na dłuższą metę było to męczące i denerwujące.
Autorka w książce "Zbrodnia i Karaś" punktuje świat celebrytów, uzależnienie od hazardu, metody działania szantażystów i manipulatorów, rzuca światło na prawa rządzące w świecie polityków, pokazuje środowisko kiboli, LGBT. Całość stanowi bardzo karykaturalny opis rzeczywistości, która nas otacza.
Nastawiłam się na lekturę, która oprócz dreszczyku emocji związanych z prowadzonym śledztwem dostarczy mi również sporą dawkę śmiechu.
Niestety nie znalazłam sporej dawki humoru w powieści ani śledztwa. Nie było mi dane zaśmiać się z żadnej opisanej sytuacji. Cechy bohaterów są mocno przerysowane, przez co trudno było mi ich polubić.

Link do opinii
Avatar użytkownika - red_sonia
red_sonia
Przeczytane:2019-04-10, Ocena: 5, Przeczytałam,

Na terenie kampusu Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie dwie sprzątaczki znajdują ciało Ernesta Karasia, znienawidzonego przez współpracowników i studentów profesora...

W powieści „Zbrodnia i Karaś” znajdziemy to, czego szukamy, sięgając po komedię — dużo dobrego humoru, który zapewnią nietuzinkowi bohaterowie, w tym mój ulubiony, tłusty kocur Stefan, ale że książka to po trosze również kryminał, więc jest i trup. Akcja książki dzieje się w dwóch płaszczyznach czasowych w roku 2006, bo wtedy ginie profesor Karaś oraz 12 lat później, kiedy sprawa już dawno została uznana za nieszczęśliwy wypadek, a Uniwersytet przeżywa modernizację. Jednak kogoś gryzie sumienie, bo czy Ernest Karaś naprawdę się poślizgnął, czy ktoś mu w tym pomógł?

 
Autorka podzieliła rozdziały na poszczególnych bohaterów, których dzięki temu możemy lepiej poznać, a wierzcie mi, są oni plejadą niesamowitych osobowości. Już same ich imiona i nazwiska czy pseudonimy — Wacław Pierożek, Piękny Michał czy Trefny Bolek, pokazują, z jakim dystansem autorka podchodzi do rzeczywistości. „Zbrodnia i Karaś” jest zabawna, lekka i bardzo dobrze skonstruowana. Autorka powoli odkrywa karty, tak by czytelnik snuł domysły i po prostu dobrze się przy tym bawił. Genialnym posunięciem było wprowadzenie do fabuły ducha Karasia, który nie może zaznać spokoju i nadal błąka się po szkolnych korytarzach oraz zakochuje w paproci :) 


Serdecznie polecam, bo to książka, z którą przyjemnie spędzicie czas i oderwiecie się na kilka chwil od codzienności i może spojrzycie na swoje życie w mniej krytyczny sposób i trochę większym dystansem.

Link do opinii
Avatar użytkownika - monweg
monweg
Przeczytane:2019-03-08, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, Egzemplarz recenzencki, czytam regularnie,

Dzisiaj o powieści, która swoją premierę będzie miała 15 marca 2019 roku - Zbrodnia i KaraśAleksandry Rumin (nie mylić ze Zbrodnią i karą – bo ta to od Fiodora Dostojewskiego).


Aleksandra Rumin (jak przeczytać można na skrzydełku książki) – warszawianka z urodzenia, uksfordka z (braku) wyboru, pesymistka z zamiłowania. Absolwentka Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Laureatka niezliczonej liczby wyimaginowanych nagród literackich, które jednoosobowo, ale niejednomyślnie – sama sobie przyznała. Zdaniem wielu (członków rodziny i skończonych szaleńców) najwybitniejsza autorka w historii polskiej literatury rozrywkowej.
Witajcie na Uniwersytecie Kardynała Wyszyńskiego! Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy tu wchodzicie! Nieszczęśnicy! Trafiliście na ulicę Wóycickiego, więc musieliście zawalić egzaminy wstępne na wszystkie prestiżowe uczelnie w stolicy (...) Tak jesteście nieudacznikami! Przynieśliście wstyd waszym rodzinom! A teraz czeka was pięć lat mordęgi na totalnym zadupiu. Trafiliście tak, gdzie nawet diabeł przestał mówić dobranoc, bo okolica za bardzo go przygnębiała!


Tak zaczyna się powieść debiutującej na rynku wydawniczym Aleksandry Rumin. I te kilka pierwszych słów (w moim mniemaniu) zapowiada ciekawą lekturę. W dodatku książkę polecają Aleksander Rogoziński – Emocje i dobra zabawa – gwarantowane; Bernadetta Darska – W „Zbrodni i Karasiu” Aleksandra Rumin pokazuje, że komedia kryminalna może nie tylko bawić, ale i celnie portretować pewne zjawiska; Iwona Banach – Ta autorka przewróci świat komedii kryminalnej do góry nogami! I co, już macie ochotę?


Północny skraj Bielan, czyli Młociny. Jeśli ktoś tam jeszcze nie był, to nic nie stracił (tak twierdzi autorka). Brak widoków – zwłaszcza tych na przyszłość; atrakcje dla zabłąkanych turystów: owiany złą sławą Lasek Młociński, Cmentarz Północny i oczywiście klockowate budynki Wydziałów UKSW; rozrywki – brak – chyba, że weźmie się pod uwagę niebywałą atrakcję w postaci sklepu spożywczego MarcPol, w którego krajobraz wpisał się już pewien kloszard.


Nikt z was się nie zdziwi, że głównym tematem jest zbrodnia popełniona na Erneście Karasiu, którego ciało znalezione zostało w łazience przez dwie sprzątaczki. W tym momencie na Uniwersytecie przebywało dziesięć osób (jak u Agathy Christie) i każdy po wstępnej analizie miał powód, żeby skrócić życie niezbyt lubianego, delikatnie mówiąc, profesora: dwie sprzątaczki – Jadwiga Mazuś i Aniela Skawińska; ochroniarz i facet od wszystkiego Stanisław Leśniewski; Piękny Michał, czyli ks. prof. Michał Damięcki; dziekan ks. prof. Alojzy Świderek; student politologii Adrian Cymes-Dobrzański; dr Ewa Maślanka; dr Wacław Pierożek; mgr Justynian Dobrodziej; były student UKSW, obecnie kloszard Trefny Bolek. I nie mniej ważny w sprawie kot (tak, dobrze widzicie) Stefan, który jest oficjalną maskotką uczelni. Bo oto okazuje się, że prof. Ernest Karaś był zwyczajną kanalią i szantażystą.

- Cieszę się, że Karaś nie żyje.
- Pani Ewo, na Boga, co też pani mówi – Świderek złapał się za serce.
- Większej mendy w życiu nie spotkałem! - dorzucił Pierożek.
- I do tego pazernej! - włączył się Adrian.
- Podły człowiek, nie ma co! - dodał Justynian.
- Wreszcie się doigrał! - rzucił Staszek.
- Sam się prosił! - nie mogła się powstrzymać Jadwiga.
- Niech sczeźnie – wyszeptała Aniela.
- Na wieki wieków – wyrwało się Michałowi.
- Amen – odruchowo dopowiedział dziekan, a potem z przerażeniem zakrył sobie usta dłonią.


Zbrodnia i Karaś to prawdziwy tygiel gatunkowy. Czego tu nie ma. Oczywiście kryminał, a raczej komedia kryminalna, obyczajówka, satyra, a nawet odrobina powieści romantycznej. Choć po zastanowieniu należałoby dodać jeszcze całkiem udany wątek fantastyczny. A wszystko napisane zostało w niebywałym wyczuciem i humorem. Brawo! Pani Aleksandro! Dawno się tak świetnie nie bawiłam przy czytaniu książki. Miałam szczęście, że czytałam w domu, bo co chwilę wybuchałam całkiem niekontrolowanym śmiechem. Dlatego ostrzegam wszystkich potencjalnych czytelników – nie czytajcie w środkach transportu, pod biurkiem w pracy, ani w kolejce do lekarza. Możecie być wzięci za niespełna rozumu. Mam tylko jedno bardzo poważne zastrzeżenie – dlaczego ta powieść jest taka krótka?Z chęcią przeczytałabym historię podwojonej grubości, 300 stron to stanowczo za mało.


Jeśli zainteresowałam was tymi kilkoma zdaniami, to bardzo się cieszę, bo powieść Aleksandry Rumin warta jest waszej uwagi, od świetnie opisanego środowiska studenckiego po celnie oddane realia w ogóle. Rewelacyjni bohaterowie, których się lubi bardziej lub mniej. Karaś, który mimo że nie żyje, jest „obecny” przez cały czas i rudy sierściuch, po prostu cudny, choć nie zawsze i nie dla każdego jednakowo sympatyczny. Zakończenie zwala z nóg i grozi salwą śmiechu.


Zbrodnia i karaś to wspaniała książka i cudowny debiut. Ja chcę więcej takich książek i mam nadzieję, że Aleksandra Rumin jeszcze nie jeden raz zaskoczy mnie tak wciągającą i zabawną historią. Ja, w każdym razie kolejną książkę biorę w ciemno. A wam życzę bardzo przyjemnej lektury ze Zbrodnią i Karasiem, nie wątpiąc, że będziecie się świetnie bawić.

Link do opinii
Avatar użytkownika - kavayee
kavayee
Przeczytane:2019-03-09, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,

To debiutancka powieść Aleksandry Rumin. Połączenie poczucia humoru z tajemniczą zbrodnią sprawia, że "Zbrodnia i Karaś" przypomina mi "Trupa na trzepaku" Konstancji Nowickiej. Lekkość narracji przypadnie do gustu fanom kryminałów z dystansem. Tutaj nie sama zbrodnia jest najważniejsza, lecz powiązania wszystkich wokół ofiary.

Amatorzy powieści obyczajowych znajdą w książce Aleksandry Rumin wielu ciekawych bohaterów i ich perypetie. Co więcej! Urzeknie ona także czytelników szukających intrygujących i, momentami zadziwiających, romansów. Wtłoczenie zbrodni w polskie realia i polskie stereotypy czasem skłania do refleksji, ale częściej przynosi uśmiech na usta! Polecam z całego serca!

Całość recenzji na zukoteka.pl

Link do opinii
Avatar użytkownika - nalogowyksiazkoh
nalogowyksiazkoh
Przeczytane:,

Zapraszam na nalogowyksiazkoholik.pl

Komedia kryminalna? Mówię jak najbardziej tak – tym bardziej, jeśli dotyczy miejsca akcji, z którym mogę się utożsamić. Bo kto widział kiedy, żeby na uniwersytecie trupa znaleźć? A no właśnie... Nikt jeszcze nie wpadł na taki pomysł, żeby uśmiercać w uniwersyteckich łazienkach – a zbrodnia tak doskonała, że policja by ręce rozłożyła, a i dziekan by wspomógł dobrym słowem. Dlatego zastanówcie się mordercy, czy jak już mordować, to nie lepiej na uniwersytetach!

W łazience Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie sprzątaczki znajdują ciało jednego z profesorów. Nikt nawet nie stara się ukrywać, że śmierć Karasia wszystkim była na rękę i tylko cud sprawił, że akurat w tym momencie opuścił ziemski padół. Problem jednak w tym, że w czasie śmierć w budynku znajdowało się tylko dziesięć osób i każda z nich jest podejrzana o zabójstwo. Gdy policja stwierdza, że jednak to był tylko nieszczęśliwy wypadek, dwie sprzątaczki i dozorca postanawiają wziąć sprawę we własne ręce i dowiedzieć się, co tak naprawdę się stało z Karasiem. Nikt nawet nie podejrzewa, że duch Ernesta przetrwa jeszcze wiele lat w murach Uniwersytetu, mając za towarzysza jedynie kota Stefana, nim zagadka zostanie rozwiązana. A finał tej historii będzie bardziej niż zaskakujący.

Tak naprawdę nie namawiam nikogo do zabijania – choć czasem sama mam ochotę wysadzić w powietrze moją uczelnię! Chciałam choć trochę dorównać autorce w satyrze, którą zaprezentowała w książce. Zbrodnia i Karaś to powieść pełna absurdu, a jednak tak bardzo przybliżająca środowisku uniwersyteckie, że czasem się zastanawiałam, czy to nie przypadkiem literatura faktu. W końcu nie od dzisiaj wiadomo, że na Uniwersytecie rączka rączkę myje, sprzątaczka jest najważniejszą osobą na całym wydziale, a student to niewolnik... nauki. No tak – i nie zapominajmy o profesorach, którzy wciąż prowadzą jakieś badania, tylko nie za bardzo wiadomo, czego one dotyczą. Taa... Czasem można kogoś z nerwów zamordować.

Książka jest prawdziwą wylęgarnią indywiduów – poczynając od sprzątaczki Jadwigi, a kończąc na menelu Bolku. Każdy z bohaterów posiadał własną historię, która została przybliżona w powieści, a poszczególne wątki pięknie się ze sobą łączyły. Naprawdę doskonale się bawiłam, czytając tę powieść – czarny humor wylewał się niemal z każdej strony, co wcale nie przeszkodziło w przekazaniu pewnej prawdy, która wiąże się ze środowiskiem akademickim. Po przeczytaniu książki Zbrodnia i Karaś poczułam pewną satysfakcję. Mianowicie każdy z bohaterów powieści miał swoje własne zakończenie historii, dzięki czemu ja nie pozostałam na koniec z pytaniami, co się z nimi stało. To sprawiło, że odłożyłam książkę z uśmiechem na ustach.

Ponadto ta książka jest naprawdę dobrym kryminałem, tylko trochę w innej odsłonie. Jeśli ktoś nie przepada za książkami kryminalnymi, ale jednak chciałby trochę pogłówkować nad morderstwem, to ta książka z pewnością będzie najlepsza. Do ostatniej strony nie potrafiłam wydedukować, któż jest naszym tajemniczym zabójcą – a rozwiązanie zagadki sprawiło, że otworzyłam z wrażenia usta!

Dobrze było przeczytać powieść, w której żaden z bohaterów nie był idealny. W końcu każdy za uszami swoje brudy chowa. Miałam wrażenie, że postaci z książki Zbrodnia i Karaś to ludzie z krwi i kości, choć trudno było sobie wyobrazić, że ktoś mógłby się zmagać z takimi nieprawdopodobnymi problemami, jak oni. Uśmiałam się przy tej książce i moje zastrzeżenie wiąże się jedynie z objętością tej powieści. Jest zdecydowanie za krótka!

Zbrodnia i Karaś to lektura obowiązkowa.

Link do opinii

Książka, która gwarantuje dobra zabawę. Dzięki autorce wkraczamy w świat zagadki morderstwa nielubianego profesora. Potencjalnych morderców jest dużo, a każdy z kich miał dobry motyw, aby skrócić życie profesora. Kto to zrobił? Przeczytajcie:) Podczas poznawania tej historii śmiałam się wiele razy (prawie jak głupi do sera :)). Świetnie napisana historia, zróżnicowani bohaterowie I kot Stefan który wygrał wszystko :) Polecam zapoznać się z tym debiutem, a ja czekam na inne książki autorki:)

Link do opinii
Avatar użytkownika - Spadlomizregala
Spadlomizregala
Przeczytane:2019-03-22, Ocena: 5, Przeczytałam,

Wreszcie! Wreszcie komedia, przy której rzeczywiście się uśmiałam! A nikt nie polecał, nikt nie zachwalał, nikt nie mówił „ona pisze świetnie”. Zresztą trudno byłoby tak powiedzieć o debiutantce. I choć moja wiara w debiuty została jakiś czas temu mocno zachwiana, to okazuje się, że nie można kierować się uprzedzeniami. I choć wszystkie komedie kryminalne odrzucałam w kąt, bo jakoś wcale nie wydawały mi się śmieszne, a najczęściej zwyczajnie przegadane, to w tym wypadku muszę przyznać, że pojawił się ktoś, kto trafił w punkt, jeśli chodzi o moje poczucie humoru. Wydawnictwo Initium miało nosa i postanowiło dać szansę komuś, o kim nic właściwie nie wiadomo. Mowa tutaj o Aleksandrze Rumin i jej świetnej powieści, jaką jest Zbrodnia i Karaś. Mam tylko nadzieję, że autorka nie napisała tej książki na podstawie swoich doświadczeń. Choć niewątpliwie zazdrościłabym tych wszystkich przygód. To genialna satyra na całe studenckie środowisko i czasy, jakie nastały dla studentów kierunków humanistycznych.

Kiedy na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie zostają odnalezione zwłoki profesora Ernesta Karasia, znienawidzonego zarówno przez studentów, jak i całe grono pedagogiczne łącznie z resztą pracowników uczelni (nazwijmy ich administracyjnymi), nie wiadomo, czy się śmiać, czy płakać. A właściwie wiadomo, tylko nikt nie chce się do tego głośno przyznać. No, może poza matką samego zamordowanego, która… nie potrafi ukryć radości. Tak, dobrze czytacie. Ta historia jest tak bardzo nieprawdopodobna, że aż jestem w stanie w nią uwierzyć. W dodatku jest pełna absurdu i humoru, który cenię. Przyznaję też, że mam do niej szczególny stosunek, bowiem sama jestem „produktem” słynnego WNS-u (Wydziału Nauk Społecznych), choć akurat innego uniwersytetu. Nie ukrywam, że lektura Zbrodni i Karasia pozwoliła mi wrócić wspomnieniami na korytarz, po którym jeden z profesorów jeździł rowerem, do zadymionego gabinetu mojego promotora i ciągle zacinającego się automatu z kawą. Jednak nie trzeba studiować nauk społecznych (a właściwie wcale nie trzeba studiować), żeby świetnie bawić się przy tej książce.

Na uwagę zasługują też postacie, których jest niemało, a jednak każda ma przypisane tak charakterystyczne przymioty, że trudno pomylić ją z kimkolwiek. Rumin pomaga nam zaszufladkować swoich bohaterów niemalże od razu poprzez bardzo wymowne opisy sytuacji, których są uczestnikami. Jednak, gdy przyjrzeć się bliżej, autorka nie tworzy komicznych postaci – ona w bardzo dosłowny sposób portretuje ludzi, pokazując ich przywary. Oprawia to w humor, aczkolwiek tak naprawdę wcale nie tworzy takiej fikcji, jakiej moglibyśmy się spodziewać lub o jaką w pierwszym momencie moglibyśmy ją posądzać. Dlatego, czytając tę książkę, spoglądamy trochę w lustro – to, czy dostrzeżemy w nim jakieś swoje niedoskonałości, to już inna sprawa.

Wraz z pojawieniem się Zbrodni i Karasia oraz Aleksandry Rumin w literackim światku powiało świeżością. To coś nowego, rzeczywiście zabawnego, do bólu absurdalnego, a jednocześnie prawdziwego. W tej książce wszystko ma swoje znaczenie, nawet kot. A że kot jest niezwykle ważny, wszyscy w Polsce wiemy. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego również nie mógłby bez niego istnieć. Jednak to nie jest lektura tylko dla miłośników kotów, studentów i humanistów. To powieść zdecydowanie dla każdego.

Link do opinii
Avatar użytkownika - nataliasz221
nataliasz221
Przeczytane:,

 Mieliście zły dzień? Chcecie się pośmiać? Czytajcie ,,Zbrodnie i Karasia"! Pełna paradoksów satyra na uczelniane życie i... śmierć.  Jeden trup, dziesięcioro podejrzanych, kot i duch. Mieszanka wybuchowa. Autorka świetnie łączy czarną komedię z kryminałem z nutką fantastyki. Czytelnik jest obserwatorem wydarzeń, z których często wyniesie błędne wyobrażenia (przyznaje się - do końca nie wiedziałam kto zabił). Zupełnie nie czuć, że to debiut pani Aleksandry. Czekam na kolejne książki!

Link do opinii
Avatar użytkownika - szulikmonia
szulikmonia
Przeczytane:,

„Zbrodnia i Karaś” to pierwszorzędna komedia kryminalna! Wyśmienite poczucie humoru, wiec przygotujcie się na głośnie i częste wybuchy śmiechu. Bohaterowie to prawdziwa mieszanka wybuchowa, różnorodność charakterów, orientacji i wyznania. Jeśli chodzi o morderstwo, to od pierwszej strony wiedziałam, że zabójcy należą się gratulacje. Karaś, choć martwy, nadal jest cwany i nieprzyjemny, co wzbudza dużo emocji. Doskonale się bawiłam i z prawdziwą rozkoszą będę wyczekiwać kolejnej książki autorki, bo z tak skrzętnie uknutą intrygą i ciętym dowcipem dawno się nie spotkałam! 8/10

Link do opinii

Na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego znalezione zostaje ciało nielubianego profesora Ernesta Karasia. Makabrycznego odkrycia dokonują dwie sprzątaczki: Jadwiga i Aniela. Oprócz nich i portiera w budynku przebywało w tym czasie jeszcze siedem osób. Jak się rychło okazuje, każda z nich miała z Karasiem prywatny zatarg. Czy to ktoś z nich zabił profesora, pozbywając się problemu, czy też był to tylko nieszczęśliwy wypadek?

Natrafiając na tę książkę w księgarni, bibliotece czy też w Internecie, czytając opis i przeglądając ją, zrobiłabym wielkie oczy i zapytała „CO?!”, a zaraz potem postanowiłabym: „Muszę to przeczytać!”. „Zbrodnia i Karaś” to debiutancka powieść Aleksandry Rumin, absolwentki wspomnianego już z nazwy uniwersytetu.  Nie jest to typowy kryminał, więc jeśli szukacie powiewu grozy i śledztwa z prawdziwego zdarzenia, to nie ta półka, natomiast jeśli potrzebujecie lekkiej i przezabawnej lektury z całą gamą różnorodnych i zakręconych bohaterów - trafiliście idealnie!

Powieść już od pierwszych stron urzeka oddziaływującymi na wyobraźnię opisami i barwnym, humorystycznym językiem. Mamy tu całą gamę różnorodnych bohaterów z kotem Stefanem na czele, którego od razu pokochałam. Opanować tylu bohaterów pewnie było niełatwo, ale autorka poradziła sobie z tym doskonale - każdy ma swoją historię, a ich losy przeplatają się ze sobą i uzupełniają. Każdy z nich ma też motyw, by zabić profesora Karasia i na każdego pada cień podejrzenia.

Liczyłam na „śledztwo” przeprowadzane przez sprzątaczki i portiera, ale po rozwiązaniu sprawy z Karasiem niestety wątek kryminalny przycichł, ustępując miejsca wątkom obyczajowym. Akcja przeskoczyła o 12 lat, bohaterowie porobili kariery, a o sprawie Karasia niemal zapomniano. Tylko duch Karasia wciąż smętnie snuł się po uczelni. Za tego ducha wielki plus - jego pojawienie się naprawdę mnie zaskoczyło, a pod koniec nawet zaczęłam mu trochę współczuć.

Ta powieść to 300 stron doskonałej rozrywki. Mnóstwo humoru, trafne oddanie polskiej rzeczywistości, galeria barwnych bohaterów i szereg uroczo absurdalnych sytuacji sprawiają, że czyta się naprawdę przyjemnie, a uśmiech nie schodzi z twarzy. Idealna lektura nie tylko na poprawę humoru!

Link do opinii
Avatar użytkownika - ewaboruch
ewaboruch
Przeczytane:2020-09-27, Ocena: 5, Przeczytałam, humor, detektyw, kryminał, 52 książki 2020,

,,Zbrodnia i Karaś", to kryminał, ale nie taki oczywisty, ponieważ przeplata się w nim dużo satyry. Dzięki temu zabiegowi autorka funduje czytelnikowi dobrą zabawę. Aleksandra Rumin wprowadza w świat zagadkowej śmierci nielubianego profesora Ernesta Karasia, którego mogło potencjalnie zamordować dziesięć osób. Każda z nich miała nie mały powód, by skrócić życie Karasia. Czy było to morderstwo, czy nieszczęśliwy wypadek? Czy po 12 latach śmierć kolejnego profesora zszarga dobre imię uczelni? Co się stanie ze Stefanem? Tego Wam nie zdradzę, musicie przeczytać sami! 

 

Moja ogólna ocena tej pozycji to 2/10. Dlaczego? Mimo iż autorka starała się, by w całej fabule ksiązki było dużo śmiesznych wątków, one niestety do mnie nie przemawiały, czasem były one dość absurdalne, a czasem takie na siłę.Miałam wrażenie, że autorka skupiła się na dość obszernym opisie każdej z postaci, tym samych trochę zapominając o głównym wątku.

 

Książce dałam szansę i przeczytałam do końca, ale niestety nie podbiła ona mojego serca.

Myślę, że pozycja przypadnie do gustu tym czytelnikom, którzy lubią pełne paradoksów satyry.

Link do opinii
Avatar użytkownika - martucha180
martucha180
Przeczytane:2020-02-10, Ocena: 5, Przeczytałam, Moje 2020,

http://zycieipasje.net/2020/03/18/szpieg-w-ksiegarni-zbrodnia-i-karas-aleksandra-rumin-recenzja/

Link do opinii
Avatar użytkownika - Verri
Verri
Przeczytane:2019-09-07, Ocena: 5, Przeczytałem, 26 książek 2019,
Avatar użytkownika - Karmelitka
Karmelitka
Przeczytane:2019-08-30, Ocena: 4, Przeczytałem, 26 książek 2019, Z biblioteki,

Przewrotna, przezabawna i bardzo przyjemna powieść. Idealna na odreagwanie stresu po całym dniu w pracy. Polecam, w szczególności do pociagu!

Link do opinii
Inne książki autora
Zbrodnia po polsku
Aleksandra Rumin0
Okładka ksiązki - Zbrodnia po polsku

Na mieszkańców Warszawy pada blady strach, ponieważ na ulicach stolicy grasuje zabójca, który za cel obrał sobie młode kobiety. Jego...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Szpetnicy
Maciej Kapuściński
Szpetnicy
Przyjdę, gdy zaśniesz
Agnieszka Lingas-Łoniewska
Przyjdę, gdy zaśniesz
Tango
Ewa Cielesz
Tango
Na zawsze w lodzie
Owen Beattie; John Geiger
Na zawsze w lodzie
Każde twoje słowo
Marta Reich
Każde twoje słowo
Cień Debory
Magdalena Mosiężna
Cień Debory
Pocztówki z Portugalii
Jolanta Kosowska
Pocztówki z Portugalii
Pani Cisza
Arkady Saulski
Pani Cisza
Komnata głodu i chłodu
Magda Chruścińska
Komnata głodu i chłodu
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy