Zemsta rodziców

Książka Daniela Hursta zatytułowana "Zemsta rodziców" jest thrillerem psychologicznym.
Autor jest młodym brytyjskim pisarzem, który upodobał sobie właśnie ten rodzaj literatury. Jego twórczość mimo, że jest skromna, bo stanowi ją dopiero kilka pozycji, zdobyła już uznanie czytelników na całym świecie.

Fabuła powieści osnuta jest wokół problemu prześladowania rówieśniczego. Głównymi bohaterami jest rodzina w której 15-letni Jakob pada ofiarą swojego szkolnego kolegi. Akcja toczy się w Anglii w czasach współczesnych. Kiedy rodzice odkrywają przyczynę zamiany zachowania syna podejmują energiczne działania w kierunku ukarania sprawcy, którzy ma już na koncie takie zachowania. Niestety ich syn po raz kolejny pada ofiarą agresora. Okazuje się, że prawo jest mało skuteczne w takich sytuacjach. Sara i Guy decydują się sami wymierzyć sprawiedliwość.

Poruszony temat ukazany został z pozycji rodziców prześladowanego dziecka. Rodzice Jakoba są dbający, wrażliwi, silnie związani ze swoim synem i wyczuleni na wszelkie zmiany. Szybko zauważają nietypowe zachowanie swojego dziecka. Autor bardzo dobrze oddaje wszystkie emocje jakie w rodzicach wywołuje skrzywdzenie ich dziecka. Wręcz czujemy ich przerażenie, niepewność, a potem bezsilność i narastającą złość. To emocje powodują, że postępują początkowo impulsywnie, ale miłość do syna i chęć jego ochrony usprawiedliwiają ich działania. Stworzona intryga i pojawiające się zwroty akcji skutecznie utrzymują czytelnika w napięciu. Każdy rodzic doskonale wczuje się w sytuację wykreowaną przez autora i odnajdzie w reakcjach Sary i Guy’a odbicie swoich, gdyby znaleźli się w takiej sytuacji. Bowiem zachowania i przemyślenia rodziców Jakoba są jak najbardziej realne i naturalne. Zakończenie historii mnie zaskoczyło.

Powieść została podzielona na trzy części, a każda z części na krótkie rozdziały, w których na zamianę narrację pierwszoosobową prowadzą Sara i Guy’a. Thriller czyta się bardzo szybko, także ze względu na niewielką obojętność (niecałe 300 stron). Wiarygodni bohaterowie, dobre tempo akcji, umiejętnie podtrzymywane napięcie i atmosfera niepewności i zagrożenia sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Mimo, że postępowanie rodziców jest moralnie negatywne to jesteśmy w stanie zrozumieć ich postępowanie, wręcz je usprawiedliwić zwłaszcza w kontekście wcześniejszych wydarzeń z udziałem prześladowcy Jakoba.

Lektura pokazuje, że szkolne nękanie może być bardzo niszczące i stanowić ogromne zagrożenie. Ważne jest zdecydowane postępowanie wszystkich wobec takich zachowań. Istotne jest jak najszybsze wychwycenie takich sytuacji i otoczenie opieką ofiary. Ale także trzeba zdiagnozować przyczyny takiego postępowania u agresora, bowiem zachodzi ryzyko ich powtórzenia. Na kartach książki pokazano rodziców blisko związanych z dzieckiem, którzy szybko zauważyli niepokojące sygnały. Ale jak często dzieci z różnych powodów ukrywają swoją sytuację przed rodzicami. Albo rodzice bagatelizują informacje od dziecka. Uważni i czujni powinni być nie tylko rodzice, ale całe otoczenie dziecka. Daniel Hurst stawia też pytanie o granice zachowań rodzica w obronie swojego dziecka.
"Zemsta rodziców" to moim zdaniem wciągająca lektura z przesłaniem.

Jak daleko posuniecie się, by ochronić własne dziecko?

Daniel Hurst porusza w tej książce temat przemocy w szkole. Rodzice Jacoba dowiadują się, że jest on dręczony i prześladowany przez kolegę z klasy. Kiedy próbują porozmawiać o tym z rodzicami dręczyciela tylko pogarszają sprawę. Postanawiają wziąść sprawy w swoje ręce i zemścić się. Prześladowca Jacoba już doprowadził do jednej tragedii więc jego rodzice nie pozwolą, by coś takiego spotkało ich syna.

Jesteście ciekawi do czego posuną się rodzice chłopca?

"Zemsta rodziców” autorstwa Daniela Hursta to intrygująca powieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron. Autor zręcznie łączy elementy dramatu i kryminału, tworząc historię, która skłania do refleksji nad relacjami międzyludzkimi oraz wpływem rodzicielskich decyzji na życie dzieci. Fabuła skupia się na skomplikowanej sytuacji rodzinnej, w której rodzice postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce, by odnaleźć sens w swoich życiowych wyborach. Autor z doskonałym wyczuciem kreśli portrety postaci, nadając im głębię i wiarygodność. Każda z postaci ma swoje unikalne motywacje, co sprawia, że ich działania są zrozumiałe, a jednocześnie budzące wątpliwości.
Styl pisania autora jest lekki i przystępny, co sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością. Dialogi są naturalne, a opisy sytuacji plastyczne, co pozwala na łatwe wyobrażenie sobie przedstawianych zdarzeń. Hurst w mistrzowski sposób porusza w książce tematy, które
są aktualne i bliskie wielu czytelnikom. Autor podejmuje ważne kwestie dotyczące rodzicielstwa, oczekiwań społecznych i relacji międzyludzkich, co czyni tę powieść nie tylko rozrywką, ale również źródłem inspiracji do przemyśleń.
"Zemsta rodziców” to książka, która dostarcza zarówno emocji jak i refleksji. Daniel Hurst udowadnia, że potrafi stworzyć angażującą i pełną zaskakujących zwrotów akcji historię, która pozostaje w pamięci na długo po przeczytaniu ostatniej strony. To pozycja, którą warto mieć w swojej domowej biblioteczce.

Czytajcie! Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

W tej historii autor pokazuje, jaką można mieć wręcz obsesję na punkcie bezpieczeństwa swoich dzieci. Kontrolowanie każdej sytuacji, podejmowanie decyzji pod wpływem impulsu i wzburzonych emocji, niepohamowana miłość do dziecka i niezmierna chęć trzymania parasola ochronnego nad nim, może w końcu doprowadzić do paranoi i nieodwracalnych skutków. Książka ta, to nie są jedynie emocje rodziców, ale to przede wszystkim historia prześladowanego chłopaka przez swojego rówieśnika z klasy. Poczucie wstydu, zażenowanie, strach czy nawet ból, jakiego doznawał chłopak, były do tego stopnia odczuwalne, że sama przeżywałam i utożsamiałam się wraz z nim. Może miało to też związek z tym że w gimnazjum sama byłam prześladowana przez kolegów z klasy.
.
Przerażający był fakt, że wcześniej samobójstwo popełniła dziewczynka, która była również prześladowana przez tego samego chłopaka, który kompletnie nie poczuwa się do odpowiedzialności za tę tragedię. Mało tego, nawet jego rodzice uważają, że wina leży jedynie po stronie dziewczyny, wręcz totalna znieczulica. Książka pełna emocji, tym bardziej dla rodziców, którzy mają już dzieci w wieku nastoletnim. Wyobraźnia zaczyna pracować i przywoływać wiele sytuacji, które mogą spotkać i nasze pociechy. Czy wtedy bylibyście przygotowani do walki o ich bezpieczeństwo i ile byście zrobili?
.
Książkę czyta się szybko i przyjemnie, nawet jeśli zostały w niej poruszona tak mocne tematy. Historia, która wręcz zmusza do zatrzymania się, ochłonięcia i refleksji nad tym trudnym tematem. Wciągająca lektura na dłuższe wieczory, nie za długa, wręcz w sam raz wystarczy, aby pozostała z Wami ta historia na długo po jej przeczytaniu. Zakończenie, którego nawet byście się nie spodziewali, może wręcz Was powalić na kolana. Naprawdę polecam!

,,Musisz zrobić wszystko co w twojej mocy, by chronić swoje dzieci (...) Nie martw się policją, opinią publiczną ani niczym innym. Troszcz się o swoją rodzinę, bo tylko to ma znaczenie. Rozumiesz?"

Tak naprawdę w tej książki można wybrać całą masę wartościowych cytatów, ale postanowiłam, że przedstawię wam ten jeden, moim zdaniem najważniejszy. Bo ile byście byli w stanie zrobić dla swoich dzieci? Czy kochacie je na tyle bezwarunkowo, by nie oceniać ich wyglądu, nie zmieniać na siłę punktu widzenia i w każdym momencie móc zawsze stanąć po ich stronie? Pomimo wszystkiego, zrobić dla nich wszystko? Nawet dopuścić się zbrodni?
Zanim przejdę do bezpośredniej treści, chcę by czytelnik zauważył, że padły w niej bardzo mądre słowa. Pewien mężczyzna daje tutaj przykład, by nie robić sobie niczego z opinii publicznej, bez względu czy jest to rodzina, czy znajomi, czy obcy, lecz by chronić tylko własny domowy krąg. Każdy z nas ma inny punkt widzenia i my sami powinniśmy znać na tyle swoją wartość, by nie pozwolić nikomu wejść z butami do naszego życia. Ktoś ma nam coś za złe? Coś zrobiliśmy nie tak jak chciał? Trudno, to tylko jego problem. Jego opinia nie może zatruwać waszego życia. Nie wolno sobie pozwolić, by zdanie innych miało wpływ na to, jak my się będziemy czuli. To od nas samych zależy co myślimy, co chcemy osiągnąć, co lub kto jest dla nas wartością. To my mamy władzę nad swoim życiem, nie oni. I teraz przerwę.
Historia z książki opowiada o dwóch rodzinach, gdzie jedna jest najgłówniejszą, oddaną z perspektywy matki i ojca chłopca, który nagle zaczyna dziwnie się zachowywać. Robią co mogą, by dowiedzieć się, dlaczego tak się postępuje. Instynkt matki był tutaj niezawodny. Kiedy już wychodzi na jaw, że został pobity i jest dręczony przez chłopaka z sąsiedztwa, rodzice biorą sprawę w swoje ręce. Wpierw chcą polubownie załatwić sprawę, lecz szybko dochodzi do nich, że nigdzie nie ma sprawiedliwości, nawet w świecie policji. Tutaj pojawia się wzmianka o drugiej rodzinie, której córka popełniła samobójstwo, gdyż była dręczona przez tego samego chłopaka, co ich syn. Autor przez moment chciał dać nam zwątpienie, gdyż pokazał punkt widzenia rodziców chłopca, który się znęca. Oni niby również chcą dobrze dla syna, ale następne wydarzenia pokazują, jak niesprawiedliwy jest ich punkt widzenia. Mają swoje sposoby wychowawcze i oby nigdy nikt nie miał podobnych. Nagłośnienie sprawy nastolatka i jego rodziny trafia do mediów społecznościowych, więc ich życie staje dosłownie. Zostają nokautowani przez ludzi, którzy ich osądzają, przez pracodawcę, który odmawia pomocy i dokłada mu zmartwień, jedynie rodzina, która straciła córkę, staje po ich stronie. W przypływie ogromnych emocji, załamania i związanych rąk, gdziekolwiek by się nie udali, biorą sprawy w swoje ręce. Obiecują sobie, że już nigdy przenigdy chłopak z sąsiedztwa nie będzie dręczył nikogo. Jak uważacie, czy będąc pod ogromną presją można myśleć trzeźwo?
Tak naprawdę mamy tu trzy zakończenia książki o których już nic nie powiem. Dodam tylko, że niektórzy potrafią kochać na zabój i nie ważne czy jest się rodzicem, czy dzieckiem...
Nigdy nie róbcie czegoś, czego nie chcecie robić. Nie wierzcie opiniom innym, bo to ich opinie, nie wasze. Żyjcie tak, by wam było dobrze. Jeśli macie ochotę przeczytać tą książkę, to pamiętajcie, że jej wielki przekaz to emocje niepokoju. Oni opisują co robią, o czym rozmawiają i jak radzą się między sobą, by pomóc ich dziecku i by chronić również drugie. Prawdziwa emocjonalna bomba, która mnie urzekła!

Witajcie moi kochani

Jak myślicie do czego zdolny jest rodzic, aby chronić swoje dziecko?

Dziś chciałabym przedstawić Wam historię, w której została zobrazowana odpowiedź na te pytanie.

Tytuł: Zemsta rodziców

Autor: Daniel Hurst

Wydawnictwo: Filia

Książkę przeczytałam w ramach maratonu ,,Miesiąc z Hurstem" organizowanym przez @suspense_books

Historia opowiada o małżeństwie, którego piętnastoletni syn doświadcza nękania ze strony rówieśnika. Pokojowe rozwiązanie sprawy staje się nierealne, a do tego zaognia sytuację. Pewnego dnia chłopak wraca do domu cały zakrwawiony, więc jego rodzice postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce i rozprawić się z dręczycielem. A dla dobra swego dziecka są gotowi zrobić dosłownie wszystko.

To była dobra lektura.

Fabuła mnie zaciekawiła, ponieważ poruszony został w niej bardzo istotny oraz aktualny w dzisiejszych czasach temat nękania i prześladowania. Także z przyjemnością śledziłam poczynania bohatera, który był sprawcą nagannego czynu oraz bohaterów, którzy doświadczali, zarówno pośrednio jak i bezpośrednio, tegoż działania.

I początkowo bardzo zaangażowałam się w lekturę. Niestety trochę czar prysł w momencie, gdy poznałam działania rodziców, które podjęli, aby chronić syna. Owszem zostały one dobrze przedstawione zarówno pod względem logistycznym, ale również i psychologicznym. Muszę przyznać, iż skutki psychiczne wynikające z podejmowanych przez nich działań zostały świetnie zobrazowane, zwłaszcza w kontekście wyrzutów sumienia. Lecz tak najbardziej zawiodłam się na samym zakończeniu historii.

Gdy poznałam prawdę, gdy zrozumiałam co tak właściwie się wydarzyło, miałam co do tego bardzo mieszane odczucia. Ponieważ z jednej strony stanowiło to idealny obraz tego do czego zdolny jest człowiek, aby chronić członków rodziny, zaś z drugiej strony trochę to było nierealne. Rozumiem zamysł oraz cel takiego zakończenia, ale niestety mnie nie do końca to przekonało.

Jeżeli chodzi o sam styl autora to zauważyłam schematyczność w jego powieściach. Książka rozpoczyna się zakończeniem historii, a następnie następuje rozwinięcie całej fabuły od początku, aż do zakończenia. I początkowo nie mogłam się do tego przyzwyczaić, ale już o kilku powieściach stwierdzam, że nawet mi się to podoba. I przy tej książce był to duży plus, ponieważ dzięki temu już na samym początku byłam zaciekawiona fabułą oraz zastanawiałam się jak do tego wszystkiego doszło.

Reasumując ,,Zemsta rodziców" to dobra powieść, która umiliła mi czas, a do tego zwróciła uwagę na bardzo istotny temat. Nie można o tym zapominać, w takich sytuacjach trzeba reagować. Także jeżeli szukacie powieści, którą czyta się lekko, przyjemnie i mimo wszystko bardzo szybko to będzie to książka dla Was.

Polecam, strona.394

Dobry temat i wykonanie też niezłe. Sądzę, że motywację bohaterów zrozumie większość osób, które były w młodym wieku prześladowane przez rówieśników, a także rodzice gnębionych dzieci. Najgorsza jest bezsilność i bezskuteczna walka z systemem. Dodatkowo książka wywołała mnie jeszcze silniejsze emocje, bo czytałam ją akurat w czasie, gdy w mediach opisywana była historia kolejnej nastolatki, która w wyniku hejtu odebrała sobie życie...

Co rodzic jest w stanie zrobić dla swojego dziecka? Gdy Sara i Guy dowiadują się, że ich piętnastoletni syn padł w szkole ofiarą dręczyciela, którego zachowanie kilka lat wcześniej doprowadziło do samobójstwa młodej dziewczyny, są przerażeni i wściekli. Gdy okazuje się, że system zawodzi, a ich syn boi się własnego cienia, postanawiają wziąć sprawy we własne ręce. A co to właściwie oznacza? Że nie cofną się przed niczym, aby chronić swoje dziecko. I być może będą mieli w swych działaniach tajemniczego sprzymierzeńca...

Mam ogromną nadzieję na to, że Daniel Hurst, jako autor książek z gatunku sensacja/thriller/kryminał da nam możliwość przeczytania jeszcze wielu historii. Nie są one wymyślone na siłę. Wręcz przeciwnie- Polacy mogą przeczytać jak na razie trzy opowieści i każda z nich wnosi coś mądrego, a zarazem szokującego.

Nękanie, poniżanie, znęcanie się- terminów na wielce niestosowne zachowanie się agresora wobec osoby trzeciej jest wiele. Jakiego jednak słowa bym nie użyła, brzmi to strasznie, oburzająco, szokująco. Niestety, wychowanie nowoczesnych rodziców w wielu przypadkach pozostawia wiele do życzenia, a wirtualny świat może zrobić z ludzi potworów- bez serca, empatii, ale za to z niewyobrażalną wręcz chęcią dominacji i zadawania bólu. To właśnie przemoc jest tematem najnowszej powieści Daniela Hursta. Czytałam ją bardzo uważnie i doszłam do jednego ważnego wniosku- ogromnie cieszę się, że nie jestem dzieckiem XXI wieku, gdzie wielu nastolatków nie tylko znęca się nad rówieśnikiem, ale na dodatek nagrywa swoje haniebne czyny. Włos się jeży na głowie, tym bardziej, że rodzice nic z tym nie robią, bo sami są pochłonięci wirtualnym światem. Czyżby skończyła się era kultury i dobrego zachowania? Takie odnoszę wrażenie...

Sam początek powieści to typowe wysokie C- masakryczny prolog, choć jest mocno wbijający w fotel, jeszcze nic nam nie mówi. Na złożenie puzzli, czyli wszystkich elementów fabuły, trzeba jeszcze poczekać. W tym właśnie celu autor stosuje retrospekcję i odsyła nas do dawnych wydarzeń, które wymusiły taki, a nie inny finał opowieści. Co się stało i o kogo chodzi? Daniel Hurst z głównych bohaterów uczynił Sarę i Guy'a. Mają oni dwójkę dzieci. Córka Amber i syn Jacob nie mogą narzekać na zainteresowanie ze strony rodziców, gdyż robią oni wszystko, by zapewnić dzieciom odpowiednie warunki bytowe. Kto jednak ma dzieci, ten doskonale rozumie, czym jest słynny okres dojrzewania. Nie jest to termin zmyślony, tylko prawda w stu procentach.

Zdalna praca Sary pozwala jej zauważyć coraz bardziej odmienne zachowanie syna. W końcu jest matką z niezawodnym instynktem, którego nie można kupić. Jacob chowa się w pokoju, nie rozmawia z rodzicami, a wcześniej uchodził za pogodnego chłopaka. Co go tak nagle zmieniło? Niby w wieku 15 lat problemem wagi państwowej może być dosłownie wszystko, ale ja mogę zapewnić tylko, że autor zadbał o odpowiednie stopniowanie napięcia. Zdradzać szczegółów nie chcę, bo warto samemu poznać wszystkie szczegóły, jak i poboczne wątki.

Prawdziwy dręczyciel ma w powieści swoje ,,korzenie", których także nie zdradzę. Są one wstrząsające, jak też, niestety, możliwe, by przenieść ich sens na każde, nawet polskie podwórko.

Autor nie stworzył banalnej bajeczki, tylko coś, dzięki czemu możemy zmusić się do myślenia i zrozumieć, jak zły potrafi być świat. Co więcej, lepiej wiedzieć, że alkohol nie rozwiązuje problemów, tym bardziej rodzinnych. Wręcz przeciwnie- może je tylko pogłębić, więc nie sięgajmy po tę niebezpieczną opcję. Akcja w książce momentami mnie zaskoczyła, a jedna bitwa o dobro dziecka zamieniła się w wojnę. No ale powiedzmy sobie sami: ile jesteśmy w stanie zrobić dla naszych najbliższych?

Polecam. 

Czy zrobiłbyś wszystko, żeby chronić swoje dziecko? Czy zemściłbyś się na tym kto wyrządził mu krzywdę?

Sara i Guy są zwyczajną brytyjską rodziną , mieszkają w domu, który jest spełnieniem ich marzeń i doczekali się dwójki dzieci, które bardzo kochają. 

Gdy ich piętnastoletni syn Jacob zaczyna się dziwnie zachowywać rodzice są wyraźnie zaniepokojeni.  

W końcu sytuacja zaczyna eskalować , a chłopak trafia do szpitala po wyjątkowo poważnym pobiciu, którego sprawcą jest Mason Burton. 

Okazuje się, że trzy lata wcześniej jego działania doprowadziły do samobójstwa dwunastoletniej Zoe Atkinson.

Małżeństwo postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i uprowadza młodocianego dręczyciela. 

Jednak wykonanie zadania i realizacja planu nie są takie proste...

Kilka dni później przypadkowy spacerowicz wyprowadzający psa odnajduje zwłoki młodego Burtona w opuszczonym magazynie.  

Kto zabił? Jakie motywy nim kierowały?

Czy zdesperowani rodzice posunęli się o krok za daleko? 

Czy wszyscy wyjdą z tej historii bez szwanku?

Było to moje pierwsze spotkanie z piórem Daniela Hursta i naprawdę świetnie się bawiłam poznając tę historię. 

Autor niezwykle umiejętnie odmalował portrety psychologiczne swoich bohaterów i targające nimi emocje. 

Fabuła zaś trzymała w napięciu od pierwszego przeczytanego rozdziału, aż do samego zakończenia książki, którego nie sposób przewidzieć. 

Polecam i czekam na kolejne powieści Daniela z zapartym tchem.