Zmowa tarota

,,Zmowa tarota" Barbary Baraldi to książka, która miała zadatki na absolutny hit, ale ostatecznie zostawiła mnie z potężnym niedosytem. A szkoda, bo początek zapowiadał coś naprawdę genialnego.

Zaczyna się z grubej rury i ten start kupił mnie totalnie. Triest- miasto mroczne, duszne i sparaliżowane strachem, robi niesamowity klimat od pierwszych stron. Brutalne morderstwa, przy których sprawca zostawia karty tarota (Umiarkowanie, Koło Fortuny), to motyw, który natychmiast podkręca ciekawość. Do tego dochodzi świetnie zarysowany konflikt na linii policja-skomplikowana przeszłość sióstr Emmy i Mai. Przez dobre dwie trzecie książki bawiłam się świetnie. Tempo było idealne, zagadka intrygująca, a strony wręcz same się przewracały. Czytało się to z zapartym tchem, próbując samemu poskładać te puzzle w całość.

I kiedy wszystko szło w stronę genialnego finału, coś po drodze pękło.

Zakończenie tej historii po prostu mi się nie podobało. Miałam wrażenie, że po tak misternie budowanym napięciu i świetnym klimacie, autorka trochę za bardzo przekombinowała albo wręcz przeciwnie-poszła na skróty. Rozwiązanie całej intrygi zamiast efektu WOW wywołało u mnie raczej lekkie rozczarowanie. Cały ten mroczny, hipnotyzujący balon, który Baraldi pompowała przez całą powieść, na koniec pękł z dość cichym sykiem, nie dając tej satysfakcji, na jaką liczyłam po tak dobrym początku.