Bestia i pani Róża. Demon

"Wpatrywali się w siebie nawzajem. Rozalia doszła do wniosku, że jej mąż się waha. Chce i nie chce jednocześnie wyjawić, co jest przyczyną sztormu, w którego epicentrum się znajdowali [...] Mogła sto razy prosić i błagać go o zrozumienie, o podzielenie się problemami, przeszłością...to wszystko na nic."*

"Bestia i Pani Róża. Demon" to drugi tom dylogii autorstwa Katarzyny Hewy. Różni się od swojej poprzedniczki tym, że jest w niej więcej powagi, mroku oraz ludzkich dramatów.

✨️ Kto pokocha?

Każdy, kto pokochał pierwszy tom. Choć druga odsłona jest poważniejsza i bardziej mroczna, to razem stanowią jedność. To historia dla miłośników romansów historycznych, wyrazistych portretów psychologicznych, moralnych dylematów, intryg i nieoczywistych zwrotów akcji.

✨️ Za co pokochasz?

Emocje, emocje, emocje! Książki autorki nigdy nie pozostają obojętne dla tej emocjonalnej czytelniczej sfery. Jeśli potrzebujesz wzruszeń, roztrzaskanego serca, zaskoczeń a chwilami odrobiny sarkazmu to znajdziesz je w książkach Kasi Hewy. I musisz wiedzieć jedno: zakończenia nie są przewidywalne. Pokochasz też za świetne intrygi i jeszcze lepsze połączenie nitki z kłębkiem.

✨️ Czy ja pokochałam?

Też mi pytanie! Oczywiście, że tak. To powieść, która nie boi się ani nie traktuje po macoszemu trudnych tematów. Raczej buduje wokół nich przestrzeń i pozwala czytelnikowi znaleźć miejsce dla siebie, własnych domysłów i interpretacji. Jestem zachwycona tym, jak autorka rozbudowała postaci, każdej z nich oddała jakąś część w powieści.

W tym tomie “rozgrzebujemy” przeszłość Jana Konrada, przez co jego postać ponownie zaczyna malować się w szarych barwach. To już nie jest ten bezwzględny, surowy, niedający wejść sobie na głowę swojej młodej żonie człowiek. To mężczyzna zagubiony, zrezygnowany, naznaczony przeszłością, która tylko na moment została stłumiona w zarodku. 

Poznajemy okrutnego intryganta Feliksa Doronina, który jest postacią...zaskakującą i to pod wieloma względami. To bohater, którego nienawidzisz i uwielbiasz jednocześnie. Autorka zadbała też o postaci żeńskie — Rozalia i Klara, to młode kobiety, a już tak ciężko doświadczone przez los. Bez tej przyjaźni byłoby marnie, z tą przyjaźnią jest o niebo lepiej.

Pokochałam tę powieść za styl i język, jakim pisze autorka. Barwny, lekko stylizowany, ale nieprzestylizowany — nawiązuje do epoki, w której toczy się akcja, ale nie przytłacza archaizmami. Narracja jest niezwykle nastrojowa, urzekły mnie opisy emocji i przeżyć, a tych w tej historii nie brakuje. No kocham, no!

✨️ Czy polecam?

Tak, bardzo tak! I jestem pewna, że będziecie zachwyceni. Ważna sprawa: książki są dylogią, którą trzeba czytać w kolejności (ajajaj zazdroszczę tym, którzy mają je przed sobą).

✨️ O czym jest?

Spokojne życie Rozalii i Jana Konrada zostaje przerwane przez przyjazd dawnego znajomego, Feliksa Doronina. Jego intrygi prowadzą do pewnej zdrady, utraty domu i dobrego imienia. Rozalia, rozdarta między wiernością mężowi a własną godnością, zostaje wciągnięta w niebezpieczną grę pozorów. Feliks, choć jawi się jako bezwzględny manipulator, okazuje się człowiekiem naznaczonym stratą i niespełnioną miłością. Obok tych wydarzeń rozgrywa się historia Klary, dziewczyny, która straciła nadzieję na szczęście. Poznajemy okrutnego intryganta Feliksa Doronina, który jest postacią...zaskakującą i to pod wieloma względami. To bohater, którego nienawidzisz i uwielbiasz jednocześnie. Autorka zadbała też o postaci żeńskie — Rozalia i Klara, to młode kobiety, a już tak ciężko doświadczone przez los. Bez tej przyjaźni byłoby marnie, z tą przyjaźnią jest o niebo lepiej.

__

*cytat pochodzi z książki “Bestia i Pani Róża. Demon” K.Hewy

Informacje dodatkowe o Bestia i pani Róża. Demon:

Wydawnictwo: Prozami
Data wydania: 2025-11-17
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788368249446
Liczba stron: 312
Dodał/a opinię: zaczytania

Tagi: obyczajowe z historią w tle