„Wiara w cokolwiek daje człowiekowi odwagę i motywację do działania.”
Marta to dojrzała kobieta, której życie małżeńskie dalekie jest od ideału. Relacja z mężem jest trudna, brakuje w niej miłości, szacunku i zrozumienia. W jej rzeczywistości zaczynają pojawiać się niepokojąco znajome głosy i twarze: kobieta przypominająca zmarłą babcię oraz mężczyzna łudząco podobny do jej męża. To, co dotąd wydawało się stabilne, nagle staje się zagadką. Marta krok po kroku wchodzi w historię, której być może nigdy nie powinna była odkryć. Równolegle poznajemy losy Zuzanny, jej babci, Żydówki, której młodość została brutalnie przerwana przez piekło Auschwitz. To właśnie jej przeszłość, bolesna i naznaczona stratą, staje się kluczem do zrozumienia tego, co dzieje się w życiu Marty.
Bianka Kunicka buduje narrację na dwóch przenikających się planach czasowych. Współczesność i wojenne doświadczenia splatają się w jedną, spójną, choć niepokojącą całość. Motyw metafizyki nadaje całości niepokojący, lekko symboliczny wymiar. Styl autorki jest naturalny, wrażliwy i plastyczny. Robi wrażenie, pokazując, jak złożona i niejednoznaczna potrafi być ludzka rzeczywistość. Atutem powieści są bohaterki. Silne, choć niepozbawione zwątpienia i wewnętrznych pęknięć. Podejmują trudne decyzje i mierzą się z konsekwencjami, które często wykraczają poza ich własne życie. Ich historie pokazują, jak trauma potrafi wrosnąć w człowieka i stać się jego częścią.
Historia wymagająca i poruszająca, niepokojąca i symboliczna. Opowieść o tym, że nic nie jest przypadkowe, a przeszłość nie znika, przenika na kolejne pokolenia i mawpływ na ich wybory. To historia o kobietach, których losy splatają się mimo upływu czasu, zmuszonych do zbyt wielu poświęceń, uwikłanych w miłość w jej najtrudniejszych, nieoczywistych odsłonach. Opowieść o poszukiwaniu siebie, o próbie odnalezienia własnej tożsamości i rodzinnych tajemnicach, które potrafią zmienić wszystko, gdy w końcu ujrzą światło dzienne. Dobro i zło współistnieją tu obok siebie, nieustannie się przenikają.
To nie jest książka do szybkiego przeczytania i odłożenia na półkę. Pozostaje w czytelniku na dłużej, skłania do refleksji i zadawania pytań. Polecam, Tatiasza i jej książki :)
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska
Data wydania: 2026-04-08
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 336
Dodał/a opinię:
Wiesława Biegańska
Nawoja po latach wygnania, wraca do rodzinnej wsi, chcąc rozprawić się z przeszłością. Schowana przed światem, leczy ludzi, odczynia uroki i pomaga pokonywać...
We wsi Łowce rodzi się dziewczynka, Nawoja. Szybko okazuje się, że różni się od pozostałych mieszkańców nie tylko niezwykłą urodą, ale posiada też nadludzki...