Dzieci wierzby

Dziś przychodzę do Was z powieścią Małgorzaty Stasiak „Dzieci wierzby”. To moje pierwsze spotkanie z tą autorką i mam nadzieję poznać lepiej jej twórczość.
Karolina i Kuba to ludzie po pięćdziesiątce, wychowywali się razem, ich rodzice się przyjaźnili. Dzieciństwo nie było jednak szczęśliwe. Rodzice oddani ideologii hipisowskiej nie stronili od używek. Kiedy Kuba czuł się przytłoczony życiem uciekał na swoje ulubione drzewo, starą wierzbę. Gdy dorośli każde z nich poszło w swoją stronę. Po dwudziestu pięciu latach ich drogi ponownie się splatają. Karolinę mąż zostawia z długami, kobieta musi sprzedać mieszkanie i przeprowadzić się do matki. Kuba wraca z Norwegii aby zająć się swoją matką chorą na Alzheimera. Między przyjaciółmi zaczyna rodzić się uczucie tylko dokąd ono ich zaprowadzi?
Autorka zaserwowała nam niezwykle życiową i zaskakującą opowieść o zwykłych, nieidealnych ludziach, ich problemach i zakrętach życiowych. O układaniu życia na nowo mimo piętrzących się przeciwności. Wszystko było tu prawdziwe do bólu. Pokazana została hipisowska codzienność daleka od ideału. Brak zainteresowania dziećmi, złe decyzje rodziców i konsekwencje dorastania w dysfunkcyjnej rodzinie. Nijakość i wypalenie w małżeństwie prowadzące do nieuchronnego rozpadu. Mamy też motyw opieki nad chorym członkiem rodziny. Książka pełna jest emocji przedstawionych tak po ludzku, czasem nawet sarkastycznie. Są to emocje bardzo skrajne od pogodnego uśmiechu po ból i złość. Wszystko to zmusza czytelnika do refleksji. Tę powieść czytało mi się bardzo dobrze i szybko. Z dużym zainteresowaniem przewracałam kolejne strony a gdy dobiegłam do zakończenia czułam niedosyt. Chciałabym poznać dalsze losy bohaterów.

Informacje dodatkowe o Dzieci wierzby:

Wydawnictwo: Mięta
Data wydania: 2025-10-01
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788368371826
Liczba stron: 368
Dodał/a opinię: zabookowana78

Tagi: obyczajowe