Na samym początku, zanim zapoznałam, się z kolejną książką pt. „Kolory pawich piór” autorstwa Jojo Moyes to analizowałam sobie treść opisu zamieszczonego z tyłu okładki. Wzbudził on moje zainteresowanie i lekkie poruszenie z powodów zachowań matki i córki.
Zanim rozpoczęłam, czytanie zadałam sobie dwa pytania:
1. Czy można wybaczyć zachowanie osobie, która ma swój własny świat, w którym nie dostrzega innych wokół siebie osób?,
2. Jak można pomóc tej osobie zmienić swoje nastawienie do świata, który skrywa wiele tajemnic?
Akcja powieści toczy się w świecie ludzi bogatych, zepsutych, niesympatycznych. Liczą się dla nich wyłącznie pieniądze.
Marzenie o prawdziwej miłości na łamach tej powieści to nie lada gratka i wyzwanie dla bohaterów, którzy mają mocno zbudowane charaktery, uczucia, emocje, które chętnie ujawniają, nie wstydząc się ich. Czasem są zbyt niedelikatni w wyrażaniu siebie.
Podoba mi się mimo wszystko otwartość, która daje mi im taką siłę, pole do walki.
Nie zabraknie poczucia humoru, obojętności, zazdrości, wyrażania własnych uwag u bohaterów, szczerości.
Powieść ta składa się z trzech części, w której zamieszczonych jest 29 rozdziałów.
Minus stanowią jak dla mnie zbyt długie opisy występujące w rozdziałach.
Uważam, że były potrzebne i konieczne zmiany odnośnie do całej osobowości, jeśli chodzi o jedną z trzech głównych bohaterek — Suzanna.
Jesteśmy na co dzień bardzo wyraziści, jak również Suzanna i obcy.
Gdy zaglądniemy na chwilkę do miejsca, jakim jest, Pawi Zakątek to, myślę, że na chwilę zapomnimy o naszych problemach, które zamiast znikać, pojawiają się i mnożą.
Wydawnictwu Znak- Między Słowami dziękuję za podarowanie mi do zrecenzowania książki autorstwa Jojo Moyes pt. ''Kolory pawich piór ''.
Polecam przeczytać tę książkę.
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2019-07-03
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 528
Tłumaczenie: Agnieszka Myśliwy
Dodał/a opinię:
Emilly26
From the bestselling author of Me Before You and two-time winner of the RNA Novel of the Year award.§In a hidden corner of London, Henri Lachapelle...
Dobry jeździec wie, że ma tylko jedną szansę, aby zaskarbić sobie szacunek konia. Wie też, że przez jeden wybuch gniewu może na zawsze stracić jego zaufanie...