Kręte drogi do Wiklińca

*współpraca reklamowa z Wydawnictwem Filia*

Interesuje was mitologia słowiańska? Ja odkąd pamiętam mam bzika na punkcie mitologii, także tej słowiańskiej, dlatego bardzo mnie cieszy że w książkach coraz częściej pojawia się jej tematyka. Ta książka zwabiła mnie do siebie miłą dla oka okładką ale też i prostym opisem, a słowiańska otoczka jeszcze bardziej mnie nakręciła do lektury. Książka jest kontynuacją "Widunki" ale moim zdaniem nie trzeba jej znać by w pełni cieszyć się lekturą.

Żniwa dobiegają końca, a przez to w Wiklińcu czuć ekscytację nadchodzącymi wydarzeniami. Jednym z nich jest objazd, czyli wyprawa do sąsiednich wiosek w celu wymiany towarów. Po raz pierwszy w objeździe mogą wziąć udział kobiety, a więc Mira i Lutka już nie mogą doczekać się wyprawy. Wraz z nimi w podróż wyruszają ich narzeczeni i przyjaciele z wioski. Ekscytacja miesza się ze strachem i chęcią przygody, a droga jaka ich czeka będzie dokładne taka jak mówi sam tytuł.

Wiecie co, jestem niemal całkowicie zakochana w tej książce. Jest to powieść bardzo spokojna, nieco monotonna, ale też pojawiają się lekkie afery, konflikty czy zwroty akcji. Cała fabuła wydaje się bardzo naturalna, tak lekka i przyjemna w odbiorze, że naprawdę można z nią płynąć, a to moje ulubione uczucie. We mnie wzbudziła ona sporą dawkę nostalgii, bo przypomniały mi się popołudnia z babcią, kiedy ta opowiadała jak to kiedyś było, tak jak moja babcia podobnie autorka wplata w swoją opowieść elementy magii, starych wierzeń, tradycji, tzw. zabobonów ale też wyjątkowości dawnego życia. Oczywiście w tej powieści skupiamy się w większym stopniu na pozytywach niegdysiejszego świata, przez co wydaje się on jeszcze bardziej wspaniały, niezwykły i magiczny.

Autorka w głównej mierze skupia się na codzienności mieszkańców Wilkińca, pokazuje co robią, w co wierzą, jakie panują tam zwyczaje. Pokazuje słowiańskie lasy, święte gaje, opisuje dawne rytuały, właściwości i dary natury, to wszytko wzbogacone jest domieszką pradawnej magii, bo pojawia się tutaj postać czarownicy, która zdecydowanie zawładnęła fabułą tej powieści, ale mi to nie przeszkadza, a na koniec sama autorka stwierdziła, że jej się należało. Obok tych wątków nieco ze świata fantasy i wątków obyczajowych, dołączają też wątki romantyczne, dostajemy intensywną relację Czębiry i Falmira, piękną i dopiero rozkwitającą relację Miry i Bogdasza, a do tego jeszcze miłosne zawirowania Lutki, także fanki romansu też nie będą narzekać.

To jedna z takich książek, które czytają się same, w której czytelnik całkowicie poddaje się fabule, nie potrafiąc odłożyć lektury na później. To książka, której nie ma się dość i na koniec naprawdę robi się przykro, że nie ma już nic więcej. Ja naprawdę nie chciałam jej kończyć, powiem szczerze, że jest mi mało i choć wmawiałam sobie, że nie potrzebuję pierwszej części, to chęć na nią coraz bardziej mi doskwiera i coraz trudniej mi się jej oprzeć. Dlatego nie wykluczam, że "Widunka" już wkrótce dołączy do mojej biblioteczki...

Książka cudowna, napisana w świetnym i bardzo przyjemnym stylu, jej czytanie to sama przyjemność. To lekka a zarazem zajmująca historia, która łączy szarą rzeczywistość z delikatnym magicznym czy mitycznym akcentem, ja szczerze uwielbiam i polecam ją z całego serca.

Informacje dodatkowe o Kręte drogi do Wiklińca:

Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2025-08-13
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788384025116
Liczba stron: 344
Dodał/a opinię: Aleksandra Iwanek

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna