Nadzieja

*współpraca reklamowa*

Znacie jakąś Nadię bądź Nadzieję? Dla mnie to bardzo nietypowe i raczej rzadko spotykane imiona, choć Nadię mam po sąsiedzku, ale to jedyna taka dziewczyna jaką znam. Kolejna książkowa seria się kończy, kolejny raz staję w tym miejscu, gdzie nie wiem czy się cieszyć, czy płakać, że to koniec. Ostatnia z sióstr Złotowskich dostała swoje pięć minut i wykorzystała je najlepiej jak umiała, a ja dzięki temu na nowo poczułam ten klimat, który tak bardzo urzekł mnie w pierwszej części tej serii.

Nadia ma trzydzieści lat i poukładaną codzienność, która pomimo stabilności zaczyna ją męczyć. Nadia boi się zmian, wiec los postanawia wtrącić swoje trzy grosze. Pojawiają się pierwsze problemy zawodowe oraz rodzinny kryzys, który zmusza kobietę do działania. Powrót do Starego Młyna, choć spowodowany koniecznością, staje się dla Nadii zbawienny. Tam kobieta na nowo czuje chęć do życia, do zmian, do przewartościowania, do szukania nowych rozwiązań. Na miejscu natrafia też kolejną rodzinną zagadkę, którą chce rozwiązać, przez co rusza tropem zapomnianej historii, która całkowicie ją odmienia. Nadia szuka prawdy, rozwija własny biznes, pomaga rodzinie, poznaje Janka i w końcu zaczyna pojmować gdzie jest jej miejsce.

To najprawdopodobniej ostatni tom z tej serii, choć mam nadzieję że autorka jeszcze powróci to do Starego Młyna i jego historia będzie trwała nadal. Bardzo ciężko jest mi się pożegnać z tą serią, z którą bardzo polubiłam się już od pierwszej części, która ujęła mnie swoją realnością, prostotą i klimatem. Ten tom skupia się na najmłodszej siostrze Złotowskiej, która podobnie jak wcześniej jej siostry znalazła się na życiowym zakręcie, który zaprowadził ją z powrotem do młyna, do miejsca w którym dorastała, i które teraz ma wskazać jej nową drogę. Z Nadią można się spotkać w poprzednich tomach, ale jej rola była tam raczej epizodyczna i dopiero tutaj wychodzi ona na pierwszy plan, i okazała się wspaniałą osobą, z którą przypuszczam nie jedna z nas chciałaby się zaprzyjaźnić. Nasza bohaterka musi stawić czoła zmianom, niektóre z nich są wymuszone a inne stają się jej wyborem, czy konsekwencjom podjętych przez nią działań. Patrzymy jak kobieta szuka swojej drogi, jak próbuje nowych rzeczy, ale i zaczyna dostrzegać nowe rzeczy, zaczyna podążać za swoim przeznaczeniem i poddaje się temu co czuła będąc dzieckiem, a przed czym uciekała. W tle śledzimy rodzinną historię, sięgającą czasów wojennych i powojennych, a Nadia w swojej przodkini znajduje nauczycielkę i wzór do naśladowania.

Fabuła książki jest bardzo złożona i wielowątkowa. Główne wątki dotyczą oczywiście Nadii i jej życia, ale występuje też wiele wątków pobocznych, mniej lub bardziej związanych z główną bohaterką, a które również odgrywają dużą rolę w całości historii. Autorka ma bardzo lekki styl pisania, i nawet pomimo tego, ze w treści pojawiły się trudne tematy, nuta kontrowersji, czy elementy wprawiające w nostalgię czy zadumę, to całość czyta się lekko i przyjemnie. Tytułowa nadzieja ma tutaj dwoiste znaczenie, bo to zarówno uczucie jak i imię, i oba te aspekty mają wielki wpływ na działania naszej bohaterki.

Choć to czwarty tom serii, myślę, że śmiało można go czytać bez znajomości poprzednich. Pojawiają się co prawda delikatne nawiązania i spojlery, ale nie dotyczą one kluczowych kwestii. Warto jednak pamiętać, że historia płynie tutaj ciągiem i brak pojęcia o tym co działo się wcześniej może was ciut zdezorientować. Osobiście polecam zarówno serię jak i samą książkę, to coś idealnego dla fanów obyczajówek, historii wielowątkowych czy rodzinnych sag, to też idealna lektura dla tych, którzy cenią sobie historie, które mogłoby napisać samo życie.

Informacje dodatkowe o Nadzieja:

Wydawnictwo: Muza
Data wydania: 2026-05-27
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788328740006
Liczba stron: 320
Dodał/a opinię: Aleksandra Iwanek

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna