Niebo w kolorze kaliny

*współpraca reklamowa*

Do sięgnięcia po tę książkę skłonił mnie głównie tytuł. Moja córka nazywa się Kalina, więc mam sentyment. Z twórczością autorki już też miałam przyjemność się niegdyś poznać, więc spodziewałam się pięknej i emocjonalnej historii, taką też dostałam, a oprócz tego natknęłam się na trudności, cierpienie, szukanie sensu życia jak i nadzieję na to, że los może się uśmiechnąć, ale trzeba wypatrywać znaków. Powieść obyczajowa, życiowa i moim zdaniem dla każdego.

Laura prowadzi pensjonat na skraju puszczy, w miejscu z dala od zgiełku, do którego drogę znają nieliczni, bądź znajdują ją ci którzy potrzebują zmiany, pomocy czy ciszy. Do siedliska przybywa Ksawery, który nie potrafi odnaleźć się po śmierci ukochanej żony. Mężczyzna pogrążony w rozpaczy coraz bardziej się stacza, aż natyka się na wskazówkę żeby wracać do domu. Laura przyjmuje przyjaciela pod swój dach, sama zmaga się ze stratą i żałobą, jak i z codziennymi problemami, na które Ksawery postanawia zaradzić, bo w końcu zaczyna czuć, że wraca do żywych. Drogę do pensjonatu znajduje też Lea, której życie posypało się dosłownie w jednej chwili. Przypadek sprawia, że natyka się na Laurę i Ksawerego, którzy nie pytają, nie oceniają ale mimo to są i swoją obecnością udowadniają, że jeszcze nic nie jest stracone.

Historia poruszająca, emocjonalna, trudna ale i sentymentalna. Do tego wielowątkowa, ale jednocześnie przemyślana i dopracowana, przez co wszytko fajnie się ze sobą łączy, choć na początku można poczuć lekką dezorientację. Spotykamy się tutaj z trzema głównymi postaciami, Laurą, Ksawerym i Leą. Każde z nich ma za sobą bolesne przeżycia, zmaga się z problemami, trudnościami i czymś na kształt własnego końca świata. Autorka tutaj poszalała, bo wplątała do fabuły wiele problemów współczesnego świata, jak i wiele trudnych czy kontrowersyjnych tematów, i podzieliła nimi swoich bohaterów, którzy przestają sobie z nim radzić. Dała im też jednak szansę na poprawę, coś na kształt lekarstwa. Ich drogi przecinają się w ukrytym w cieniu pensjonacie, to tam mogą się zresetować, podjąć ważne decyzje i zrobić krok naprzód, a ich losy już na zawsze zostają ze sobą splecione.

Autorka po mistrzowsku oddała tutaj zagubienie, bezsilność i emocje bohaterów, które mogą się udzielać czytelnikowi. Czytając przeżywamy całą gamę emocji, historia mocno chwyta za serce, porusza, skłania do refleksji, a nawet sprawia, że trzeba walczyć ze zbierającymi się w oczach łzami. Oj dawno tak nie musiałam walczyć, mocno mnie ta opowieść poruszyła, przez co też zapisała się w mojej głowie mocnymi głoskami. Całość napisana jest w przyjemnym ale zajmującym stylu, przez który się płynie, a człowiek mocno zżywa się z bohaterami i sam ma ochotę pojechać do tego wspaniałego miejsca.

Czułam, że będzie dobrze, a było wręcz rewelacyjnie. To historia realistyczna, której scenariusz śmiało mogło napisać samo życie. Z bohaterami można się w jakimś sensie utożsamić czy przyrównać do dobrze znanych nam osób. To książka, która ukazuje ludzkie słabości, trudne emocje, która nie dzieli na silnych i słabych, na kobiety i mężczyzn, bo życiowe przeciwności spotykają każdego. Dlatego uważam, że to książka ważna i potrzebna, która pokazuje, że życie nawet to książkowe to nie bajka. To też w mojej opinii lektura uniwersalna, bo każdy starszy czy młodszy, kobieta czy mężczyzna, znajdzie w niej coś dla siebie, coś co mu pomoże lub sprawi że na chwilę się zatrzyma. Ze swojej strony polecam i mocno zachęcam do lektury, naprawdę warto przeczytać.

Informacje dodatkowe o Niebo w kolorze kaliny:

Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2026-06-03
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788384412510
Liczba stron: 352
Dodał/a opinię: Aleksandra Iwanek

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna