Odroczone szczęście

Szczęście. Czasami jest dzisiaj. Czasami trzeba na niego poczekać. 

Gdy jest dzisiaj często go nie widzimy. Ucieka między palcami. Gdy minie zdajemy sobie sprawę, że oto odeszło i lepiej to już było. 

Dwie kobiety.

Dwie siostry. 

Różniące się od siebie jak ogień i woda. A jednak się uzupełniały. 

Świat, który stworzyła autorka dla bohaterów 4 części sagi jest bliski, na wyciągnięcie ręki, a jednocześnie tak daleki. 

To słodko-gorzka opowieść o cierpliwości, życiu matek, żon, przyjaciółek, relacjach rodzinnych, codzienności.

Ciężko jest mi wyobrazić sobie te postaci w takiej życiowej odsłonie. Bo są zbyt idealne. Dominika, poukładana, mistrzyni ciętej riposty, ktora nie może już dłużej w domu usiedzieć. Wnosiła ona do tej historii ogrom realizmu. 

Hania, cicha, poukładana, wszystko ma zapięte na ostatni guzik, dziecko jakby go nie było, a mąż do rany przyłóż, takiego tylko ze świeczką szukać.

Flora, chodząca kobieta nieszczęście. 

Pani Irenka, oaza mądrości.

I morze. Tam gdzie wszystko się zaczęło. Tam, gdzie problemy udaje się rozwiązać, a źłe myśli odchodzą w zapomnienie.

Gdybym jednak miała tę część opisać jednym słowem to byłaby to sielanka. Autorka potrafi opisać trudne problemy w sposób łagodny, jakby faktycznie wszystko dało się naprawić. 

Jeśli lubicie takie słodkie, rodzinne opowieści, to ta seria jest zdecydowanie dla Was. 

Informacje dodatkowe o Odroczone szczęście:

Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2024-10-23
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788324069026
Liczba stron: 672
Dodał/a opinię: anatomiaemocji

Tagi: Proza literacka