Pod milczącym niebem

Są takie książki, które nie tylko się czyta, ale którymi się oddycha. „Pod milczącym niebem”, czyli pierwszy tom cyklu Dom wyjątkowy, tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że autorka potrafi poruszyć w czytelniku najczulsze struny. Ta lektura nie była dla mnie zwykłym tekstem – to była emocjonalna podróż przez czas, która zostawiła w moim sercu trwały ślad.

Dla mnie jako stałej czytelniczki, pióro autorki jest synonimem literackiej wrażliwości. W tej powieści Katarzyna Majewska-Ziemba znów udowadnia, że włada słowem z niezwykłą gracją. Dzięki niej odbyłam spacer ulicami Warszawy – poczułam gwar Krochmalnej, specyficzny klimat Nalewek i handlowy chaos Kercelaka.
Warszawa lat 20. w jej wydaniu to nie jest wyidealizowany obrazek z pocztówki. To miasto pełne bolesnych sprzeczności, głębokich podziałów społecznych i religijnych, gdzie „swoi” i „obcy” rzadko podają sobie ręce. Uważam, że autorka z ogromną rzetelnością merytoryczną oddała realia epoki, dbając o każdy szczegół tła historycznego.

W centrum tej opowieści stoi dom dla sierot prowadzony przez zakonnice, a jego sercem jest siostra Benedykta. To postać integralna, bez której ta historia nie miałaby takiej siły rażenia. Moim zdaniem jej portret psychologiczny jest genialnie nakreślony. Poznajemy ją jeszcze jako Lucynę – dziewczynę, której życie nie szczędziło rozczarowań, od chłodnych relacji z ojcem po nieszczęśliwe miłości.
Decyzja o przywdzianiu habitu nie była ucieczką w sielankę, lecz poszukiwaniem drogi, na której wciąż towarzyszą jej ludzkie wątpliwości co do powołania. Dla mnie niezwykle istotne jest to, że aspekty wiary czy duchowości w żaden sposób nie dominują w fabule. Autorka nie narzuca nam religijnego tonu; sacrum stanowi tu jedynie tło dla głębokiego humanitaryzmu i misji ratowania dziecięcych istnień. Benedykta to przede wszystkim człowiek, który mimo wewnętrznych rozterek, z uporem walczy o każdą kromkę chleba dla swoich podopiecznych.

Fascynującym wątkiem jest podziw, jakim Benedykta darzy Janusza Korczaka. Postać Doktora oraz jego współpracownicy Stefanii Wilczyńskiej stają się dla młodej siostry drogowskazami w dziedzinie wychowania. To zestawienie dwóch światów pokazuje, że troska o dobro dziecka stoi ponad wszelkimi podziałami.

A same dzieci? Są nakreślone tak wiarygodnie, że niemal czułam ich obecność tuż obok siebie. Moje serce najszybciej biło dla Romka, zwanego Rączką, którego niezwykła zaradność w świecie nędzy zmusiła do zbyt szybkiego dorośnięcia. Poruszył mnie mądry i odpowiedzialny Jurek, marzycielska Ineza, szukająca w tańcu ucieczki od głodu, oraz Zosia – dziewczynka tak bardzo spragniona uwagi i pogubiona w swoich emocjach, że jej historia po prostu rozdarła mi serce.
Uważam, że autorka po mistrzowsku wyważyła nastroje. Choć temat sieroctwa jest bolesny, w książce nie brakuje zabawnych sytuacji, szczególnie gdy te bystre i nad wyraz zaradne dzieci biorą sprawy w swoje ręce. Jest w książce jeden moment, który rozbawił mnie do łez. Dzieci obdarzone zaufaniem potrafią je wykorzystać w niekontrolowany sposób.

„Pod milczącym niebem” to powieść o trudach wychowawczych, które są aktualne do dziś. To literatura obyczajowa z najwyższej półki. Autorka dokłada wszelkich starań, by oddać w ręce czytelnika książkę dopracowaną pod każdym względem. Rzetelnie odtworzone tło historyczne i pełne emocji historie dzieci, to połączenie, które daje satysfakcję z lektury.

Jestem przekonana, że pokochacie tę książkę i niecierpliwością, tak jak ja, będziecie wypatrywać kontynuacji. Tę historię nie tyle się czyta, ile przeżywa. Jest autentyczna, wzruszająca i pełna emocji. Moim zdaniem to jedna z tych pozycji, które po prostu trzeba znać!
Polecam całym sercem.

Informacje dodatkowe o Pod milczącym niebem:

Wydawnictwo: Replika
Data wydania: 2026-02-03
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788368560725
Liczba stron: 384
Dodał/a opinię: anetaiksiazki

Tagi: obyczajowe