Pożegnania i powroty (#1). Serce bez posagu. Pożegnania i powroty tom 1

“...czasem to, czego naprawdę potrzebujemy, jest tuż obok, tylko nie chcemy tego dostrzec, będąc zapatrzeni w nieosiągalne”.

Warszawa, jesień 1878 roku. Miasto pod rosyjskim zaborem pulsuje konwenansami, społecznymi zależnościami i nieustanną walką o przetrwanie. Helena oraz jej trzy córki Klara, Rozalia i Stefania, po śmierci ojca zostają same z długami i widmem utraty stabilizacji. Aby utrzymać rodzinny dom, zmuszone są wynajmować pokoje w swojej kamienicy. Klara doskonale zna reguły tego świata. Wie, że kobieca inteligencja częściej budzi niepokój niż podziw. Za dnia prowadzi lekcje francuskiego na pensji dla panien, próbując zapewnić rodzinie byt, nocami zaś ukrywa się pod męskim pseudonimem i publikuje błyskotliwe recenzje literackie, które wywołują poruszenie w warszawskich salonach. Najzagorzalszym przeciwnikiem tajemniczego krytyka okazuje się Julian Korzyński, człowiek pewny swojej pozycji, uwielbiany w towarzystwie i przekonany, że kobiecy umysł nigdy nie dorówna męskiemu. Los stawia ich na swojej drodze…

Autorka snuje historię spokojnie, bez pośpiechu, z dużą wrażliwością oddaje emocje, wewnętrzne rozterki i ciche drżenia serca swoich bohaterów. A oni sami zostali wykreowani bardzo wiarygodnie i naturalnie. Z zainteresowaniem śledziłam ich trudne życiowe ścieżki. Klarę polubiłam od pierwszych stron. To kobieta inteligentna, ambitna i znacznie odważniejsza, niż pozwalały na to realia epoki, w której przyszło jej żyć.

Historia o kobiecie próbującej zawalczyć o własne miejsce w rzeczywistości stworzonej przez mężczyzn, ale również o uczuciu rodzącym się pośród pychy, niedomówień i salonowych gier. Relacja Klary i Juliana Korzyńskiego od początku jest pełna napięcia, które wyczuwa się niemal w każdej ich rozmowie. To zderzenie dwóch silnych osobowości, odmiennych poglądów i emocji, których żadne z nich początkowo nie chce nazwać. Julian momentami irytował swoim przekonaniem o wyższości mężczyzn.

Atutem owieści jest tło historyczne. Autorka bardzo plastycznie oddała atmosferę XIX-wiecznej Warszawy, salonowe spotkania, społeczne oczekiwania, plotki mogące zniszczyć reputację i życie podporządkowane temu, „co wypada”. I pozycja kobiet, od których oczekiwano przede wszystkim posłuszeństwa, skromności i odpowiedniego zamążpójścia. To historia o marzeniach tłumionych przez epokę, ale też o odwadze, by mimo wszystko próbować żyć po swojemu. O rodzinnych tajemnicach i trudnych zobowiązaniach, którym trzeba sprostać, nawet gdy serce podpowiada zupełnie inną drogę.

To historia napisana wrażliwym sercem i pięknym językiem. A do tego to przepiękne, dopracowane w każdym detalu wydanie. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :) 

Informacje dodatkowe o Pożegnania i powroty (#1). Serce bez posagu. Pożegnania i powroty tom 1:

Wydawnictwo: Replika
Data wydania: 2026-04-14
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788368742206
Liczba stron: 304
Dodał/a opinię: Wiesława Biegańska

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna