Siewcy koszmarów

"Prawda i kłamstwo. Rzeczywistości i iluzja. Jawa i sen. Wszystkie te nici przeplatały się teraz i wiązały z innymi tak, jak należy, wyznaczając wyraźnie i szczelnie granicę między tym, co realne, a w tym, co zmyślone"

Fałszywy Pieśniarz został pokonany, ale to nie koniec problemów. Drogi Idy i Kruchego się rozdzieliły, ale to dopiero początek...

Ta część naprawdę bardzo pomieszała mi w głowie. Już sam początek wywołuje wiele emocji. Po pierwszym rozdziale byłam wręcz zła - no serio? No naprawdę? Nie ma takiej opcji. Ale kolejny rozdział jeszcze bardziej wszystko skomplikował. Kompletnie nie potrafiłam się połapać, co się tutaj właściwe stało. Ale to był dopiero początek komplikacji.

To, co tutaj się dzieje, to jeden wielki chaos, ale w pewnym sensie pozytywny chaos. Czytelik nie wie co tutaj się dzieje, co jest prawdą a co złudzeniem. Naprzemienna narracja z perspektywy Idy i Kruchego jeszcze bardziej to pogłębia. Z jednej strony to wszystko dezorientuje, nie końca to mi się podobało w odbiorze, ale z drugiej strony bardzo fajnie łączy wszystkie wątki. Nie pojawiają się tutaj żadne nowe intrygi czy niebezpieczeństwa, a wszystko nawiązuje do opowiadań, które można było poznać przed każdą częścią.

Historia zaskakuje i trzyma w napięciu od pierwszych stron. Tym razem fabuła mocno skupia się na snach tak realistycznych, że trudno odróżnić je od rzeczywistości. Co jest prawdą a co snem. Co tu się dzieje? Niestety momentami czułam zmęczenie historią. Pojawia się dużo poetyckich opisów, zbędnego rozwlekania. Czuję też trochę rozczarowanie, bo czekałam na tę część i liczyłam, że historia potoczy się całkiem inaczej. Chciałam więcej momentów Idy i Kruchego. Razem, a nie osobno. To wszystko powodowało, że historię ciężej mi się czytało niż poprzednie części.
Najbardziej podobała mi się końcówka historii, bo jest pełna emocji i zaskoczeń, choć z drugiej strony mało realistyczna.

Brakowało mi duetu Idy i Kruchego. Liczyłam, że autorka bardziej się skupi na ich relacji. A zamiast tego dostajemy osobne historie. Tym razem jest dużo też na temat ich rodzin i był to naprawdę wątek bardziej ciekawy. Zdecydowanie ich rodzin nie można zaliczyć do normalnych. W głowie się nie mieści, że można zrobić coś takiego własnemu dziecku.

"Miałaś być moją zgubą, a jednak mnie ocaliłaś. Miałaś być moim końcem, a teraz okazuje się, że być może jesteś także moim początkiem"

W historii jak zawsze nie brakuje humoru, tylko tym razem nie za sprawą Idy czy Kruchego. Tutaj zdecydowanie wyróżnia się Smok, a jego teksty wywołują uśmiech na twarzy.

To fajny tom, który jednak nie zapewnił mi takiej rozrywki jak poprzednie. Zakońecznie też nie do końca mnie usatysfakcjonowało. Autorka nie oszczędza bohaterów i co chwilę rzuca im kłody pod nogi, co zaczyna być już męczące i nudne.

Na duży plus zasługuje wydanie - piękne barwione brzegi, a okładka świetnie pasuje do reszty.

Informacje dodatkowe o Siewcy koszmarów:

Wydawnictwo: Mięta
Data wydania: 2026-04-08
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 9788368608465
Liczba stron: 528
Język oryginału: Polski
Dodał/a opinię: ilovebook26