To nie było na zawsze

Zamojszczyzna, czas wojny, Łucja jako kilkuletnia dziewczynka zostaje brutalnie odebrana mamie i razem z innymi dziećmi wsadzona do pociągu i wywieziona do obcego miejsca, by już nie zobaczyć mamy ani nikogo bliskiego.
W Warszawie ledwo żywą dziewczynkę z pociągu ratuje kilkunastoletni Janek, dogląda ją w szpitalu, rodzi się miedzy nimi więź, którą przerywają dalsze losy bezwzględnej wojny.
Łucja zostaje wywieziona na wieś, gdzie żyje u samotnej Marianny, a Janek w Warszawie walczy o wolną Polskę.

Warszawa, lata pięćdziesiąte. Łucja wraca do Warszawy, gdzie mimo poharatanej przez wojnę psychiki próbuje zacząć normalnie żyć, pracuje w przedszkolu, gdzie staje się ulubienicą małej Johanny. Nie spodziewa się, że ta mała dziewczynka jest częścią życia Janka, który po wojnie odbudowuje stolicę i ma... rodzinę.

Czy tych dwoje może być kiedyś jeszcze razem?
Czy wojna nie zrujnowała ich psychiki tak bardzo, że nie potrafią już kochać?

Wzruszająca opowieść o bólu, staracie, okrucieństwach wojny i o próbie pozbierania się na nowo. Wojna odciska swoje piętno na każdym bohaterze książki, czy to dziecko czy dorosły, nikt nie jest już tym samym człowiekiem. Dzieci dorosły za szybko, bo każdy ich dzień był walką o przetrwanie, a wokół widziały śmierć.

Autorka napisała bardzo emocjonalną powieść, którą dopracowała w każdym fragmencie książki. Wszyscy bohaterowie są wyraziści, każdy ma swoją smutną historię. Ale to też nie jest tylko smutna opowieść, bo autorka daje nam nadzieję, że po ciężkich czasach też można się pozbierać i po prostu żyć.

Piękna, wzruszająca historia, osadzona w okrutnych czasach.

Bardzo polecam

Informacje dodatkowe o To nie było na zawsze:

Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2026-05-20
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788384412572
Liczba stron: 416
Dodał/a opinię: pesciorka

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna