Wiedźma z Sudetów, Monika Raspen

“...choć minęło wiele lat, ludzkość niczego się nie nauczyła. Cały czas z lubością pali się czarownice, choć nie zawsze rozpalając stos”.

Morawy, końcówka XVII wieku. W przeddzień Wielkanocy, w niewielkiej świątyni niedaleko Szumperka, dochodzi do zdarzenia, które z pozoru wydaje się błahe. Zdesperowana, uboga kobieta, popychana przez głód, przekracza granicę, której przekraczać nie powinna. Ten jeden moment staje się jednak iskrą — zapalnikiem dla wydarzeń, które wymykają się spod kontroli. Duchowny, dla którego ambicja i potrzeba władzy okazują się silniejsze niż współczucie, wprawia w ruch machinę oskarżeń, podejrzeń i lęku. Wkrótce w jej tryby wpadają niewinne kobiety. Nie bez znaczenia jest też postać hrabiny Angeli z rodu Żerotinów — kobiety, którą kierują emocje trudne do ujarzmienia. To ona sprowadza do miasta inkwizytora, człowieka owianego ponurą reputacją, ukrywającego własne, niewygodne tajemnice. Są jednak osoby, które wiedzą o nim więcej, niż powinny, miejscowa zielarka oraz żyjąca na uboczu pustelnica. Ich obecność dodaje tej historii niepokoju i tajemnicy.

Kolejny raz dałam całkowicie się porwać! Monika Rapsen czaruje słowem. Tym razem trafiamy na XVII-wieczne Morawy, do czasów, gdy echa procesów o czary rozbrzmiewały coraz głośniej. Wyraźnie czuć ciężar oskarżeń, niesprawiedliwości, narastającego okrucieństwa. Styl autorki jest piękny, barwny, a przy tym lekki, naturalny, powodował ogromną przyjemność z czytania. To było niesamowite i piękne! Czuć ogrom wiedzy, dbałość o detale, ale przede wszystkim emocje. Niepodważalnym atutem powieści są bohaterowie. Skomplikowane, autentyczne osobowości, wzbudzają w czytelniku wiele emocji. Nie wszystkich polubiłam.

Powieść wybitna!

Autorka prowadzi nas przez tę historię z niezwykłą wrażliwością. To nie jest tylko powieść historyczna. To opowieść o człowieku. O jego mroku. Trafiamy do świata, w którym strach miesza się z niewiedzą, a ludzka zawiść potrafi przybrać najokrutniejsze formy. Wystarczy drobny gest, jedno podejrzenie, jedno słowo rzucone półgłosem by rozpętać lawinę, której nie da się już zatrzymać. Bo tu nie chodzi o czary. Tu chodzi o ludzi. O ich lęki, uprzedzenia, potrzebę władzy i okrutną skłonność do osądzania. Opowieść o kobietach, zielarkach, akuszerkach, ubogich, stojących najniżej w hierarchii społecznej. Inność w tamtym świecie była wystarczającym powodem do nienawiści. Opowieść ukazuje ciemną stronę ludzkiej osobowości. Tłum, który nie szuka prawdy, bezmyślnie ulega podszeptom tych, którzy roszczą sobie prawo do jedynej prawdy, z przyzwoleniem na krzywdę, prześladowanie i okrucieństwo.

To jedna z tych książek, które zostają na długo. Które zmuszają do zatrzymania się, do refleksji nad tym, jak łatwo ulec uprzedzeniom i fali nienawiści. Bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :) 

Informacje dodatkowe o Wiedźma z Sudetów, Monika Raspen:

Wydawnictwo: Replika
Data wydania: 2026-03-17
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788368560916
Liczba stron: 416
Dodał/a opinię: Wiesława Biegańska

Tagi: Współczesna proza literacka