Za późno na nas

„Za późno na nas” to jedna z najdojrzalszych i najbardziej przenikliwych powieści Gabrieli Gargaś, autorki znanej z umiejętności zaglądania w głąb ludzkiej psychiki i wydobywania z niej emocji, które zwykle skrzętnie ukrywamy. Tym razem Gargaś splata losy trzech rodzin, tworząc historię o sekretach, żałobie, zranionej miłości i rozpaczliwej potrzebie nadziei. To opowieść, która nie tylko porusza, lecz także zmusza do refleksji nad tym, jak niewiele trzeba, aby całe życie zaczęło się rozsypywać — i jak wiele siły potrzeba, by je odbudować.

Jedną z najmocniejszych stron powieści jest sposób, w jaki autorka prowadzi narrację. Gargaś przeplata trzy perspektywy, stopniowo odkrywając przed czytelnikiem tajemnice bohaterek. Dzięki temu historia rozwija się w rytmie przypominającym powolne zdejmowanie kolejne warstwy, a każda odsłania coś bardziej bolesnego, a jednocześnie bardziej prawdziwego. Mamy tu zarówno dramat psychologiczny, jak i elementy thrillera rodzinnego, lecz to emocjonalna autentyczność postaci stanowi główną oś powieści.

Postać Wiktorii otwiera książkę w sposób, który od razu budzi niepokój — moment przebudzenia w pustym domu jest jak uderzenie dzwonu zwiastujące katastrofę. Zniknięcie rodziny i ujawniające się stopniowo sekrety jej męża tworzą atmosferę zawieszonej grozy. Autorka odważnie pokazuje, jak niewiele trzeba, aby pewność co do najbliższej osoby zaczęła się kruszyć. Wiktoria jest postacią pisaną z dużą empatią: dostrzegamy jej przerażenie, zagubienie, ale też rosnącą determinację, by dowiedzieć się prawdy. Jej wątek balansuje na granicy dramatu obyczajowego i psychologicznego thrillera, co dodaje powieści dynamiki.

Anna i Michał to z kolei bohaterowie pogrążeni w żałobie po stracie syna. Gargaś przedstawia ich historię bez patosu – za to z surową, intymną szczerością. Autorka nie ucieka od trudnych emocji: od żalu, przez poczucie winy, aż po gniew, który potrafi niszczyć relacje równie skutecznie jak tragedia, która je wywołała. W tym wątku widać jeden z największych talentów Gargaś – umiejętność pokazania dwóch stron bólu, dwóch mechanizmów radzenia sobie i tego, jak łatwo ludzie mogą się minąć, nawet jeśli najbardziej pragną się odnaleźć.

Najbardziej poruszająca jest jednak historia Elizy, młodej matki zmagającej się z depresją poporodową i zdradą męża. Gargaś kreśli jej portret z ogromną delikatnością. To jeden z tych wątków, w których czytelnik czuje, jak bardzo bohaterka dryfuje, jak desperacko próbuje znaleźć choćby jedną nitkę, która poprowadzi ją z powrotem do siebie. Obok niej czai się zagrożenie, które narasta w cieniu codzienności — i choć autorka nie odsłania go od razu, czytelnik czuje, że świat Elizy może runąć w każdej chwili. To właśnie napięcie, wynikające z połączenia życiowych dramatów i tajemnic, sprawia, że powieść wciąga bez reszty.

Mimo ciężaru tematów, „Za późno na nas” nie jest książką przytłaczającą. Gargaś wie, jak dawkować emocje, jak pozwolić bohaterom upadać i podnosić się, jak sugerować, że nawet po największej burzy może przyjść światło. Powieść czyta się płynnie, a jej konstrukcja — oparta na przenikających się wątkach — sprawia, że odbiorca nieustannie czeka na moment, kiedy wszystkie elementy układanki połączą się w całość.

Podsumowując, „Za późno na nas” to poruszający, wielowarstwowy obraz trzech rodzin, które próbują poradzić sobie z utratą i bólem. Gabriela Gargaś udowadnia, że potrafi pisać nie tylko pięknie, ale przede wszystkim prawdziwie. To książka, która pozostaje w pamięci długo po przeczytaniu i skłania do pytań o to, jak dobrze znamy tych, których kochamy — i siebie samych.

Informacje dodatkowe o Za późno na nas:

Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2025-08-27
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788384025185
Liczba stron: 368
Dodał/a opinię: Beata Zielonka

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna