Recenzja książki: Czarna walizka. Dalej niż daleko

Recenzuje: truskawka2

Serce Mikołaja jest bardzo pojemne. Potrafi zmieścić nie tylko żonę i córeczkę, ale też kochankę. Mikołaj nie jest w stanie podjąć męskiej decyzji i pożegnać którejś z kobiet. W pewnym momencie żona zapada na chorobę psychiczną. Wydaje się jej, że rozmawia z archaniołem Gabrielem, który każe jej robić różne dziwne rzeczy. Stan pogłębia się, a sytuacja pogarsza z miesiąca na miesiąc. W końcu kobieta trafia do zakładu dla chorych psychicznie. Po paru latach Mikołaj dostaje stamtąd wiadomość, że umarła. Wydaje się, że mimo wdowieństwa może być szczęśliwy – w sercu przecież od dawna miał kochankę. Nie ma już przeszkód, żeby byli razem. Ewelinka – córka – akceptuje nową miłość ojca, matka jest dla niej mglistym wspomnieniem. Jednak czy będą szczęśliwi? Nie wiadomo – tym bardziej, że na ich skomplikowane losy nakłada się Historia. Wybucha wojna. Nasza trójka dostaje propozycję schronienia się w Nowym Jorku razem z Chają, która kiedyś była mamką Mikołaja. Czy dotrą do celu? Czy znajdą przystań?

Czarna walizka. Dalej niż daleko Katarzyny Ryrych (Prószyński i S-ka) to lektura niewesoła. Powikłane losy bohaterów budzą współczucie. Powieść zostawia w sercu gorzki osad. Ale dzięki temu książkę długo się pamięta.

dr Kalina Beluch