Daleko od siebie

💙„Daleko od siebie” to historia pogubionej bohaterki,która uciekając przed relacjami,gubi się w pożądaniu i przyjemnościach.Przez lata błądzi we mgle i wyniszcza się. Nawet będąc teraz świetną psychoterapeutką nie potrafi znaleźć dla siebie idealnej drogi,by cieszyć się z bliskości i mieć ją obok-na dłużej.

💙Historia ukazuje kobietę i jej samotność.Gdy wreszcie pozwala sobie na szansę,to życie przynosi jest cierpienie.Nowe obowiązki & nowe wyzwania,by zrealizować swój cel jest początkiem nowej znajomości,która budzi napięcie i emocjonalne chwile. Przypomina o zapomnianych potrzebach oraz pokazaniu swojej prawdziwej twarzy-nie tej wykreowanej na potrzeby świata,lecz tej innej-w czterech ścianach.

💙„Daleko od siebie” to historia o traumach przeszłości,które niepytane weszły w życie,relacjach tylko na chwile,przyjaźni,powrocie przeszłości,aby uporządkować papierologię oraz bliskości budzącej zapomniane pożądanie i wyzwalające nowe uczucia.
💙Piękna historia o tym,by dać sobie drugą szansę i pozwolić wreszcie sobie na szczęście.
💙Czytajcie-polecam📖

🥀”𝓓𝓪𝓵𝓮𝓴𝓸 𝓸𝓭 𝓼𝓲𝓮𝓫𝓲𝓮” 𝓐𝓷𝓷𝓪 𝓚𝓾𝓵𝓪𝔀𝓲𝓴 🥀

 Nie każda miłość jest wyborem.

Czasem jest wyzwaniem. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Daleko od siebie” to druga książka autorstwa Anny Kulawik, którą miałam okazję poznać. Bardzo polubiłam się z twórczością autorki. Jej historie cechuje przede wszystkim psychologiczna obserwacja ludzkiej psychiki. Anna Kulawik snuje opowieść o drugiej szansie, ale robi to z dużą wrażliwością i bez uciekania w łatwe schematy. To opowieść o powolnym oswajaniu własnych uczuć, o mierzeniu się z tym, co boli i czego najchętniej by się uniknęło, oraz o odwadze, która jest potrzebna, by jeszcze raz zaufać, sobie i drugiej osobie.

💙 Anka całe życie uciekała przed bliskością. Przy Wojtku po raz pierwszy pozwoliła sobie czuć i zapłaciła za to stratą, która zostawiła w niej pustkę na lata. Gdy na jej drodze staje jego syn, między nimi od pierwszej chwili jest gniew, napięcie i coś niebezpiecznie znajomego. Im bardziej próbują się od siebie odsunąć, tym mocniej wraca to, co nigdy nie zostało naprawdę zakończone.💙

To opowieść przesycona emocjami, w której strach, tęsknota i skrywane pragnienia często okazują się silniejsze niż rozsądek. Autorka pokazuje, jak łatwo można pogubić się w uczuciach, kiedy serce podpowiada coś zupełnie innego niż rozum. Relacja Anki i Olgierda od pierwszych chwil budzi niepokój i ciekawość. Jest momentami bardzo intensywna, pełna napięcia i trudna do jednoznacznego określenia. Między bohaterami wyczuwa się silne przyciąganie, ale też dystans, który sprawia, że każdy ich krok budzi emocje. Z ogromnym zainteresowaniem śledzi się rozwój tej znajomości, bo do końca nie wiadomo, czy doprowadzi ich ona do bliskości, czy stanie się źródłem kolejnych zranień.

Bardzo przypadły mi do gustu opisane przez autorkę sceny o erotycznym zabarwieniu, ponieważ zostały przedstawione w taki sposób, w jaki lubię najbardziej. Nie były przesycone wulgarnością, zostały pozbawione pierwiastka, który mógłby sprawić, że krzywiłabym się z absurdu sytuacji lub po prostu omijała dane fragmenty, byleby tylko mieć je jak najszybciej za sobą. Tutaj wręcz idealnie współgrały z całą fabułą książki.

To historia o wielu obliczach miłości, o rozterkach z nią związanych. To zastanawianie się co wypada robić, a czego nie. Bardzo życiowa, a zarazem kontrowersyjna historia kobiety, która postanowiła zawalczyć o siebie. Dojrzała kobieta, która swoją postawą pokazuje kobiecą siłę. Uświadamia, że trzeba walczyć o swoje szczęście za wszelką cenę, bo ono jest najważniejsze.

„Daleko od siebie” to historia, w której nie ma prostych rozwiązań, są za to prawdziwe emocje, chwile zwątpienia i momenty, które potrafią poruszyć naprawdę głęboko. Pełna napięcia, refleksyjna i bardzo ludzka, trafia do czytelnika, który w książkach szuka czegoś więcej niż tylko przewidywalnego romansu.

,,Życie pisze scenariusze, na które nigdy nie jesteśmy gotowi."

Miłość nie zawsze przychodzi w odpowiednim momencie, ale to nie znaczy, że jest mniej prawdziwa."

,,Najtrudniej nie jest odejść, tylko nauczyć się żyć z pustką, którą ktoś po sobie zostawił."

Anka ma ponad czterdzieści lat, bogatą karierę jako psycholog i terapeutka. 

Na co dzień pokazuje swoim pacjentom mechanizmy sterujące ich życiem i pomaga nie tyle znaleźć rozwiązanie, co spojrzeć prawdzie w oczy. 

Mimo wszystko wydaje się, że jej życie wcale nie jest idyllą czy pełnią szczęścia.

Jej historia zaczyna się jak wiele innych - młoda dziewczyna, emocje i uczucie nie mające prawa bytu , przynajmniej z moralnego punktu widzenia.  

Ania weszła bowiem w intymną relację ze swoim promotorem i wykładowcą - Wojciechem Starowskim. 

Po latach kobieta potrafi wyjaśnić większość swoich wyborów od strony psychiki , lecz zmaga się z żalobą i samotnym macierzyństwem.

Wszystko zmienia się w chwili, gdy rozmawiając z przyjaciółkami- Kamilą i Anitą Anna uznaje ,że pragnie, by mała Laura nosiła nazwisko ojca i miała swoją historię. 

Właśnie wtedy do jej życia wkracza Olgierd-syn zmarłego Wojciecha.  

Wtedy właśnie zaczynają się prawdziwe emocje oraz napięcie.  

Nienawiść zmienia się w zwierzęce pożądanie ,to z kolei ewoluuje w coś co oboje boją się nazwać.

Historia Anki pokazuje, że nawet posiadając wiedzę i narzędzia, które pomagają innym, nie jesteśmy w stanie uchronić samych siebie przed emocjami. Bo serce nie działa według schematów, a przeszłość potrafi wracać w najmniej oczekiwanym momencie.

Relacja z Olgierdem jest pełna sprzeczności - zbudowana na bólu, stracie i niedopowiedzeniach, a jednocześnie intensywna, wręcz niepokojąco prawdziwa. To historia, która balansuje na granicy tego, co właściwe, i tego, co nieuniknione. Autorka odważnie pokazuje, że uczucia nie zawsze wpisują się w przyjęte normy, a życie rzadko daje proste odpowiedzi.

Daleko od siebie to opowieść o konsekwencjach wyborów, o mierzeniu się z własną przeszłością i o tym, jak cienka jest granica między nienawiścią a miłością. To również historia o samotności - tej, która nie znika nawet wtedy, gdy obok pojawia się drugi człowiek.

To książka, która zostawia czytelnika z refleksją, że nie wszystko da się naprawić, nie każdą ranę zagoić, a niektóre relacje - choć intensywne i prawdziwe - mogą nigdy nie znaleźć swojego właściwego miejsca.

I chyba właśnie dlatego tak trudno o niej zapomnieć.