Jak radzić sobie z lękiem

Myślę, że dla każdego człowieka wiedza z tej książki będzie przydatna, gdyż opisana została na podstawowym poziomie, aby w jak najprostszy sposób doradzić nam skąd się lęk bierze, jak możemy go zmniejszyć i w jaki sposób sobie radzić, kiedy pojawia się niespodziewanie. Te najważniejsze rzeczy będą opisane jako tabelkowe hasła, które zawierają rzeczy podsumowujące każdy rozdział oraz opisaną sytuację. Aby było bardziej wiarygodnie, na początku książki mamy recenzje osób wyuczonych, którzy klasyfikują ją na bardzo pomocnym poziomie. Później mamy dodane, że sam autor miewał ataki paniki, więc wiemy kiedy doszło u niego do pierwszego ataku, skąd się on wziął i jak później potrafił radzić sobie z nimi, kiedy rzadko, ale jednak nadal się pojawiały. Nawet mamy wytłumaczone w jaki sposób do nich dochodzi od strony układu naszego ciała. W późniejszych stronach poznamy ćwiczenia oddechowe oraz wizualizację przyjemnego i spokojnego miejsca w którym czujemy się bezpiecznie. Aby nie było tak sielankowo, mamy podkreślone kiedy czegoś samemu nie robić, oraz jakich sytuacji unikać w momencie wprowadzania ich. 
Taką ciekawostką było to, że kiedy uciekamy od lęku, czy sytuacji w której wiemy, że ten lęk może na nas czekać, to tylko bardziej potęgujemy jego działanie. Omijanie sytuacji stresowych nie sprawi, że one zniknął.
,,Głównym problemem nie jest treść twoich myśli, ale sposób, w jaki twój mózg nauczył się myśleć, czyli sam proces."
Kolejną rzeczą, która mnie zaciekawiła było akceptowanie swoich stanów emocjonalnych. Jeśli jesteśmy źli, czy smutni, czy znieważeni, to wypowiedzmy w głowie nazwę tej emocji, by mózg mógł ją zaakceptować i szybciej ją ukrócić. W momencie, kiedy dusimy w sobie lęk raz, drugi i kolejny, nabiera on coraz większą formę niczym nadmuchiwany balon. Kiedy zostaje nazwane to co nam dolega, pojawia się akceptacją i szybsze przywrócenie do stanu spokoju. Oczywiście jest szereg technik, które można zastosować i serio, pomagają:-) 
Autor dosyć indywidualnie podszedł do tematu, dlatego opisuje nam kilka schematów uspokojenia i zrozumienia stanu, który wytwarza nasze ciało, bo jeśli coś znamy, to przestajemy na to reagować. Każda osoba znajdzie coś dla siebie. Nieraz nie na wszystko mamy wpływ, ponieważ napady lęku mogą być dziedziczne. Ten temat będzie tu ładnie opisany. Dział trzeci to układ nerwowy i nerw błędny. Bardzo polecam przestudiowanie go, ponieważ więcej rzeczy odnośnie waszych panik się wyjaśni. Lęk w umyśle również jest ciekawy. W sumie każdy dział jest potrzebny aby pojąć co zrobić, kiedy wydaje nam się, że zaraz dostaniemy ,,zawału serca":-) To bardzo praktyczny poradnik na każdym poziomie świadomości. Bardzo go polecam:-)

W literaturze psychologicznej i poradnikowej niezwykle rzadko spotyka się pozycje, które potrafią połączyć surowy akademizm neuronauki z głęboko intymnym, wręcz konfesyjnym tonem. Sebastian Sitowski w swojej książce podejmuje to ryzyko i wychodzi z tej próby zwycięsko, oferując czytelnikowi coś znacznie większego niż kolejny schematyczny zbiór gotowych recept na egzystencjalne bolączki. Autor zdejmuje maskę niedostępnego eksperta, stając przed nami jako człowiek, który nie tylko badał mechanizmy niepokoju w zaciszu gabinetu, ale przede wszystkim doświadczył ich na własnej skórze. Ta rzadko spotykana perspektywa podwójnego narratora - terapeuty i pacjenta zarazem - nadaje publikacji niezwykły walor autentyczności, budując pomost zaufania, którego próżno szukać w chłodnych, czysto teoretycznych monografiach.

Największą merytoryczną siłą tej publikacji jest jej holistyczna struktura konstrukcyjna, która nie separuje procesów mentalnych od fizjologii organizmu. Autor z godną podziwu precyzją dowodzi, że emocje nie są zawieszone w próżni, lecz trwale rezonują w strukturach mięśniowych, rytmie oddechowym i biochemii mózgu. Zamiast rewolucyjnych, trudnych do wdrożenia strategii, w tekście proponuje się powrót do korzeni - ku naturalnym, codziennym mechanizmom regulacji, takim jak świadoma praca z oddechem, uważność czy subtelna stymulacja układu nerwowego. Ta wielość i różnorodność ścieżek sprawia, że książka staje się bezpieczną przestrzenią wyboru, w której każdy ma szansę odnaleźć rytuał dostrojony do własnej wrażliwości. Co niezwykle istotne, autor zdejmuje z nas ciężar walki, kładąc nacisk na głębokie zrozumienie i akceptację tego, co trudne, zamiast destrukcyjnego tłumienia objawów.

Pod kątem stylistycznym książka urzeka swoją lekkością oraz wyjątkową płynnością narracyjną. Język publikacji, choć głęboko zakorzeniony w terminologii naukowej i odkryciach neuronauki, pozostaje całkowicie klarowny i plastyczny dla laika. Autor operuje piórem z niezwykłą gracją, umiejętnie przeplatając trudne prawdy z subtelnym, ciepłym humorem, co skutecznie rozbraja powagę poruszanej tematyki i chroni czytelnika przed poczuciem emocjonalnego przytłoczenia. Fraza jest melodyjna, kojąca i wyważona, dzięki czemu materiał chłonie się niczym dobrą literaturę piękną, a nie suchy podręcznik samopomocy. To stylistyka pełna empatii, która otula niczym bezpieczny koc, dając jednocześnie solidne oparcie w postaci wiedzy merytorycznej.

Gdybym miała wskazać drobne mankamenty tego dzieła, dotyczyłyby one prawdopodobnie pokusy zbyt szerokiego ujęcia niektórych zagadnień. W pewnych momentach wielość proponowanych metod - od technik stricte somatycznych, przez arteterapię, aż po praktyki wdzięczności - może wywołać u bardziej wrażliwego odbiorcy chwilowy zawrót głowy i poczucie przesytu bogactwem wyboru. Choć intencją autora było stworzenie jak najszerszego wachlarza możliwości, miejscami odnosi się wrażenie, że delikatne zawężenie katalogu narzędzi na rzecz jeszcze głębszej analizy wybranych aspektów mogłoby przynieść korzyść strukturze książki. Nie zmienia to jednak faktu, że owa inkluzywność metodologiczna dla większości czytelników okaże się zbawiennym ułatwieniem.

To lektura, która nie obiecuje dróg na skróty ani magicznych transformacji w pięć minut, ale w zamian daje uczciwą, merytoryczną wiedzę i poczucie, że w swoich zmaganiach nie jesteśmy sami. Urzekł mnie w niej brak patosu oraz rzetelność, z jaką autor podchodzi do ludzkiego cierpienia, nie oferując taniego pocieszenia, lecz realne instrumenty do pracy nad sobą. To książka, która uczy czułości dla własnego ciała i umysłu, stając się mądrym towarzyszem w podróży po wewnętrzny spokój. W swojej klasie jest to dzieło kompletne, niosące realne ukojenie i głęboką humanistyczną mądrość, która zostaje w sercu na bardzo długo.