Mapa pragnień

Recenzja

„Mapa pragnień”

Autor: Alice Kellen
Wydawnictwo: Must Read

"Tak więc przywykłam do życia w cieniu, za kulisami.
Jesli nie hałasujesz, jeśli nauczysz się poruszać na palcach, to nadchodzi taki moment, w którym stajesz się niewidzialna nawet wtedy, gdy patrzysz na siebie w lustrze. ,, Kim jestes?",..."

Są historie, które czyta się szybko, odkłada i zapomina. I są takie, które nie kończą się na ostatniej stronie, tylko zostają, cicho pulsując gdzieś pod skórą. „Mapa pragnień” należy właśnie do tej drugiej kategorii. To powieść, która nie zaczyna się od nadziei. Ona rodzi się z jej braku, z pustki, która potrafi być bardziej przytłaczająca niż jakikolwiek dramat.

Punktem wyjścia jest strata. Nie nagła, spektakularna, ale głęboka, rozlewająca się na każdą sferę życia. Śmierć siostry odbiera Grace nie tylko bliską osobę, odbiera jej sens istnienia. Bo Grace przez całe życie była „dla kogoś”, nigdy naprawdę „dla siebie”. I kiedy ten fundament znika, zostaje cisza. Pytanie. I coś na kształt emocjonalnej próżni.

To właśnie w tej przestrzeni zaczyna się prawdziwa historia.

Grace nie jest bohaterką, którą łatwo podziwiać. Nie jest silna w oczywisty sposób, nie podejmuje wielkich, heroicznych decyzji. Jest zagubiona, wycofana, momentami wręcz bierna. I choć bywa to frustrujące, trudno jej nie rozumieć. Bo jej reakcje są boleśnie prawdziwe. To postać, która nie walczy z życiem, ona próbuje je przetrwać. Dzień po dniu. Krok po kroku.

I wtedy pojawia się mapa pragnień.
Nie jako rozwiązanie.
Jako początek.

Motyw tytułowej „mapy pragnień” jest jednym z najpiękniejszych elementów tej powieści. To nie lista spektakularnych marzeń ani planów do odhaczenia. To coś znacznie bardziej subtelnego, impuls do zmiany, który nie narzuca kierunku, ale zachęca do ruszenia z miejsca. Zadania pozostawione przez siostrę nie mają w sobie nic widowiskowego. Ich siła tkwi w drodze, w procesie, w powolnym odkrywaniu siebie.
I właśnie ten proces jest sercem tej historii.

Podróż, którą odbywa Grace, nie jest tylko przemieszczaniem się w przestrzeni. To wędrówka przez żałobę, lęk, samotność i rodzącą się nieśmiało nadzieję. Każdy przystanek to emocja. Każda decyzja to krok bliżej siebie, choć często okupiony niepewnością.

Na tej drodze pojawia się Will.
Ich relacja nie jest klasyczną historią miłosną. Nie ma tu gwałtownych zwrotów akcji ani wielkich deklaracji. To więź budowana w ciszy, w spojrzeniach, w niedopowiedzeniach. Delikatna. Niepewna. Prawdziwa. Will nie jest wybawicielem i to jedna z największych zalet tej historii. Nie naprawia Grace. On po prostu jest. A czasem to wystarczy.

Ich relacja nie daje gotowych odpowiedzi, nie rozwiązuje problemów. Tworzy przestrzeń. I właśnie w tej przestrzeni bohaterka zaczyna oddychać na nowo.

Ogromną siłą tej książki jest sposób, w jaki przedstawia żałobę. Nie jako jeden moment eksplozji emocji, ale jako proces, długi, nierówny, często niewidoczny dla świata. To coś, co nie znika, tylko zmienia formę. Coś, co uczy żyć na nowo, choć już nigdy tak samo.

Widać to nie tylko w Grace, ale też w jej rodzinie, w ich milczeniu, w próbach normalności, w drobnych gestach, które próbują posklejać rzeczywistość.

Styl Alice Kellen jest dokładnie taki, jakiej ta historia potrzebuje, oszczędny, subtelny, pełen niedopowiedzeń. Autorka nie epatuje dramatyzmem, nie szuka łatwych wzruszeń. Emocje wybrzmiewają między wierszami, w ciszy, w tym, co niewypowiedziane. I właśnie wtedy uderzają najmocniej.

To książka, która nie krzyczy.
Ona… szepcze.

I może właśnie dlatego trafia tak głęboko.

„Mapa pragnień” to nie tylko opowieść o stracie i miłości. To historia o odnajdywaniu siebie wtedy, gdy wszystko się rozpada. O zadawaniu sobie niewygodnych pytań. O budowaniu tożsamości od nowa, bez punktu odniesienia, bez pewności, bez gwarancji.

To także opowieść o niewidzialności. O byciu „obok” własnego życia. I o momencie, w którym trzeba zdecydować, czy chce się w nim w końcu naprawdę być.

✨ Co znajdziesz w tej historii?

– 🌿 podróż — fizyczną i emocjonalną
– 💔 autentyczny, poruszający obraz żałoby
– 🌫️ poczucie zagubienia i poszukiwanie tożsamości
– ❤️ subtelną, powoli rozwijającą się relację
– 🔍 proces odkrywania siebie krok po kroku
– 🕊️ nadzieję, która pojawia się po cichu
– 🧠 głębię emocjonalną i psychologiczną
– 🌌 pytania, które zostają na długo po lekturze

To nie jest książka dla każdego.
Nie dla tych, którzy szukają szybkiej akcji i łatwych odpowiedzi.

Ale jeśli szukasz historii, która coś w Tobie poruszy…
która zostawi ślad…
która sprawi, że na chwilę się zatrzymasz.

„Mapa pragnień” trafi dokładnie tam, gdzie powinna.
I kiedy ją skończysz…
coś w Tobie naprawdę może być inne.

"Gdybym wszystkie osoby, które tak jak ty czy Grace czują się pogubione, miały do dyspozycji mapę? Mapę pełną niewypowiedzianych życzeń, zapomnianych marzeń, możliwości, które je przerażają? Mapa pragnień. Wtedy wszystko byłoby znacznie prostsze, prawda? Bo łatwo zrobić krok, kiedy wiesz, dokąd iść"

Pierwsze zdanie w książce, które zaintrygowało? "Nazywam się Grace Peterson i urodziłam się po to, żeby uratować moją siostrę" 

To właśnie te słowa już na pierwszej stronie zwróciły moją uwagę. Słowa, które zapowiadały emocjonującą i intrygującą historię. Mieliście kiedyś tak, że treść historii znacznie odbiega od tego, co sobie wyobrażaliście? Ja miałam tak z tą historią i tak naprawdę, nie do końca wiem co o niej myśleć. Liczyłam na pełną emocji, wzruszającą historię. Historię, która spowoduje łzy. W moim przypadku tak się nie stało. Niby nie była zła, ale jednak nie było to co chciałam. Gdybym miała drugi raz ją przeczytać to raczej nie skorzystałabym z tej możliwości. Styl pisania. To właśnie on najbardziej mi przeszkadzał podczas całej lektury. Pierwszy raz tak miałam, że mi nie przypadł totalnie do gustu i to powodowało, że ciężko mi się czytało. Nie potrafiłam się wgryźć, zanurzyć w historię, tak jakbym stała z boku. Do tego bardzo duża ilość opisów, tego co się dzieje w głowie głównej bohaterki też było trochę dla mnie męczące. 

"Nieważne, czego chcesz, czas wciąż biegnie i nigdy nie ogląda się za siebie, żeby sprawdzić, czy ktoś został gdzieś po drodze. W życiu jest tak, że nie możesz przełączyć się w tryb czuwania"

Grace to naprawdę dosyć specyficzna bohaterka, które wszystko analizuje i dużo myśli. Dosyć skomplikowana i nie do końca wzbudziła moją sympatię. Will z kolei bardzo mnie intrygował od samego początku, bo dlaczego pojawił się w życiu Grace? A przede wszystkim jak poznał Lucy?  A teraz łączy ich gra. Gra, gra życia, w którą ma Grace zagrać. Jest to też podróż. Podróż bohaterki, aby odkryć kim naprawdę jest. Do odkrycia tego, co jest dla niej ważne. Bo zawsze żyła dla kogoś innego, a teraz? Nie wie co zrobić ze swoim życiem. 

Akcja historii jest powolna, bardzo powolna. Sama książka jest podzielona na kilka części i to bardzo mi się podobało, bo na początku odkrywana jest historia głównej bohaterki, a później poznajemy coś więcej na temat Willa. Każdy z bohaterów przeszedł bardzo dużą przemianę, a bardzo lubię takie coś obserwować, zwłaszcza widać to przede wszystkim w przypadku mężczyzny. Jest to dosyć tajemnicza postać i tak naprawdę poznając jego przeszłość dosyć się zaskoczyłam tym co skrywał. A to powodowało, że jego zmiana była jeszcze bardziej spektakularna.

Pojawia się tutaj również delikatny wątek romantyczny pomiędzy bohaterami, ale tak naprawdę nie wzbudził we mnie dużych emocji. Zdecydowanym plusem jest to, że ta relacja rozwija się powoli. 

To historia o nabieraniu odwagi. Podejmowaniu działań, w dążeniu do znalezienia własnej drogi. To historia o pogodzenie się z przeszłością, rozwiązaniu pewnych spraw. Każdy ze stratą radzi sobie w całkiem inny sposób. Niektórzy radzą sobie sami, a niektórym trzeba pomóc i że pomóc w postaci uczestnictwa w grupkach wsparcia ma często bardzo duże znaczenie. Czasami trzeba się po prostu wygadać komuś obcemu, prawda? Komuś, kto również doświadczył podobnej tragedii, prawda? Strata wszystko zmienia i nie każdy jest w stanie sobie z nią poradzić. Miłego!

🫧 „𝓜𝓪𝓹𝓪 𝓹𝓻𝓪𝓰𝓷𝓲𝓮ń” 𝓐𝓵𝓲𝓬𝓮 𝓚𝓮𝓵𝓵𝓮𝓷 🫧

🅿🅰🆃🆁🅾🅽🅰🆃  🌼 Goszaczyta 🌼

 Przystojny nieznajomy, gra pełna emocji i miłość, która zmienia wszystko. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Powiem wprost - KOCHAM TAKIE KSIĄŻKI! Pełne skrajnych emocji, głębszych przeżyć bohaterów i ich wewnętrznych rozterek. Bo to właśnie dzięki takim książkom, czytelnik uświadamia sobie, że każdy w swoim życiu mierzy się z czymś innym. Tutaj autorka przedstawia nam poruszającą historię o stracie bliskiej osoby, o śmierci, o poszukiwaniu siebie i odnajdywaniu na nowo piękna życia.

🫧 Książka opowiada historię dwudziestodwuletniej Grace, która przez całe życie miała tylko jeden cel, uratować swoją starszą siostrę Lucy. Urodziła się właśnie po to, by dzięki niej ona mogła żyć, dlatego od zawsze wiedziała, jaka jest jej rola. Wszystko się zmienia, gdy Lucy umiera. Grace zostaje sama z poczuciem pustki i pytaniem, kim właściwie jest, skoro jej dotychczasowy sens życia przestał istnieć. Lucy przewidziała zagubienie siostry i jeszcze przed śmiercią przygotowała dla niej wyjątkową grę „Mapę pragnień”. Dzięki tym zadaniom Grace zaczyna na nowo poznawać samą siebie, odkrywać własne marzenia i próbować odnaleźć swoje miejsce w świecie. W tym wszystkim pomaga jej Will Tucker. 🫧

Ta historia pokazuje jaką drogę musi odbyć Grace. Począwszy od poczucia straty i chaosu do stopniowej akceptacji siebie oraz budowania życia na własnych zasadach. Bardzo podobało mi się to, że poznajemy historię zarówno z perspektywy Grace, jak i Willa. Dzięki temu można lepiej zrozumieć ich uczucia oraz to, jak każde z nich radzi sobie z bólem. Narracja prowadzona z dwóch punktów widzenia sprawia, że historia staje się bardziej poruszająca.

„Mapa pragnień” to książka, którą się przeżywa całą sobą. Nie mogłam się oderwać od tej historii. Rozdział za rozdziałem mi umykał i wiedziałam, że nie zasnę dopóki nie poznam zakończenia. A gdy już skończyłam to nie mogłam zasnąć, ponieważ emocje nagromadzone we mnie przez książkę spowodowały burzę uczuć. Smutek, wzruszenie, kilka łez, by na koniec na twarzy zawisł ogromny uśmiech. To historia, która pokazuje, jak trudne doświadczenia mogą zmienić człowieka i jego spojrzenie na życie. Podczas czytania często można poczuć smutek bohaterów, ich tęsknotę i zagubienie, ale jednocześnie dostrzec nadzieję.

Poruszyła mnie, sprawiła, że nie mogłam wyjść z podziwu, zawładnęła moim sercem. I teraz na pewno będę polecać ją każdemu! To powieść o czerpaniu radości z życia, które jest bardzo krótkie. Historia pełna emocji, łez i smutku. Ale właśnie te trzy rzeczy sprawiają, że jest ona tak wyjątkowa i warta poznania. Jestem oczarowana jak wielki wpływa wywarła na mnie ta historia. Przeżywałam ją całą sobą i odczuwałam każde ich przeżycie jakbym była tam razem z nimi. I jestem ogromnie szczęśliwa, że mogłam napisać polecajke na skrzydełko książki 🥰🥰 .

„Mapa pragnień” autorstwa Alice Kellen to poruszająca i niezwykle emocjonalna powieść obyczajowa z elementami romansu, która opowiada o stracie, poszukiwaniu sensu życia i odwadze, by zacząć wszystko od nowa. To historia pełna refleksji, ciepła i wzruszeń, która pokazuje, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć w sobie siłę, by ruszyć dalej.

Główną bohaterką książki jest Grace Peterson – młoda kobieta, która przez całe życie czuła się trochę niewidzialna. Od zawsze miała jedno ważne zadanie: być wsparciem dla swojej ciężko chorej siostry Lucy. Grace wierzyła, że właśnie po to pojawiła się na świecie – by pomagać i chronić ukochaną siostrę. Kiedy jednak Lucy umiera, wszystko w jej życiu nagle traci sens. Grace zostaje sama z ogromną pustką i poczuciem, że jej istnienie nie ma już żadnego celu.

Właśnie wtedy w jej życiu pojawia się tytułowa „Mapa pragnień”. To lista marzeń i wyzwań, które Grace ma zrealizować. Pierwszym krokiem jest odnalezienie tajemniczego Willa Tuckera – chłopaka, który znał Lucy i który ma pomóc Grace wypełnić kolejne punkty z listy. Spotkanie z Willem okazuje się początkiem niezwykłej podróży – nie tylko tej dosłownej, ale przede wszystkim emocjonalnej.

Will Tucker jest bohaterem bardzo złożonym – z jednej strony charyzmatyczny i pewny siebie, z drugiej skrywający własne sekrety i zranienia. Jego relacja z Grace rozwija się powoli, stopniowo, wypełniona jest niedopowiedzeniami, napięciem, ale też ciepłem i wzajemnym wsparciem. Wspólna realizacja marzeń zapisanych na mapie staje się dla obojga okazją do zmierzenia się z własnymi lękami, przeszłością i uczuciami, których wcześniej nie chcieli lub nie potrafili nazwać.

Jednym z największych atutów powieści są emocje. Alice Kellen w niezwykle wrażliwy sposób pokazuje ból po stracie bliskiej osoby, poczucie zagubienia, ale także rodzącą się nadzieję i siłę, która pozwala bohaterom powoli odbudowywać swoje życie. Podczas czytania łatwo poczuć smutek i wzruszenie, ale też ciepło i delikatną radość, kiedy bohaterowie zaczynają dostrzegać, że życie mimo wszystko może być piękne.

Autorka porusza w książce wiele ważnych tematów. Jednym z najważniejszych jest radzenie sobie ze stratą i żałobą. Pokazuje, że każdy przeżywa ją na swój sposób i że proces godzenia się z odejściem bliskiej osoby jest długi i trudny. Kolejnym ważnym wątkiem jest odkrywanie własnej tożsamości i poszukiwanie sensu życia. Grace przez wiele lat definiowała siebie poprzez chorobę siostry i swoją rolę opiekunki. Dopiero po jej śmierci zaczyna zadawać sobie pytanie: kim właściwie jest i czego sama pragnie.

Styl Alice Kellen jest niezwykle lekki, a jednocześnie bardzo emocjonalny i obrazowy. Autorka pisze w sposób prosty, ale pełen wrażliwości i subtelności. Dialogi są naturalne, a opisy uczuć bohaterów bardzo autentyczne. Dzięki temu czytelnik szybko angażuje się w historię i zaczyna przeżywać ją razem z postaciami.

„Mapa pragnień” to powieść, która skłania do refleksji nad własnym życiem i marzeniami. Pokazuje, że czasami potrzebujemy impulsu – nawet bolesnego – aby zacząć naprawdę żyć. Przypomina również, jak ważne jest pozwolenie sobie na marzenia, nawet wtedy, gdy wydają się trudne lub niemożliwe do spełnienia.

Książka należy do gatunku literatury obyczajowej z silnym wątkiem romantycznym. Jest idealna dla czytelników, którzy lubią emocjonalne, wzruszające historie o relacjach międzyludzkich, dojrzewaniu i odkrywaniu siebie. Szczególnie spodoba się osobom, które cenią powieści pełne uczuć, refleksji i bohaterów przechodzących głęboką przemianę.

„Mapa pragnień” to historia o miłości, nadziei i drugiej szansie. Pokazuje, że nawet jeśli życie odbierze nam coś bardzo ważnego, wciąż możemy odnaleźć nowy sens i nowe marzenia. To książka, która wzrusza, skłania do myślenia i zostawia w sercu ciepło jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. Jeśli szukacie historii pełnej emocji, pięknych relacji i inspiracji do odważnego podążania za własnymi pragnieniami, zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

*współpraca reklamowa*

Każdy ponoć rodzi się po coś, ale nie każdy zna powód swojego istnienia. Kiedy przeczytałam pierwszą stronę, szczerze miałam dość, bo przyszło mi na myśl, że po raz kolejny będziemy ogrzewać tego samego kotleta. Mimo to nie dawało mi spokoju, że gdzie takie tematy w literaturze młodzieżowej... Im bardziej wgłębiałam się w historię, tym bardziej przekonywałam się, że to coś innego, coś inspirującego, coś co z szablonami i schematami nie ma nic wspólnego. Nie czytanie opisu dało o sobie znać, ale takie zaskakiwanie mi pasuje.

Grace od najmłodszych lat wiedziała po co się urodziła, miała uratować siostrę. Jej komórki miały ratować Lucy, wspomóc jej leczenie, a rodzinie dać nadzieję, że jeszcze nie wszytko stracone. Rodzina przechodziła przez wzloty i upadki, aż niestety jej świat zachwiał się w posadach, a Grace straciła sens swojego istnienia. Po śmierci Lucy wszytko się zmieniło, rodzina zaczęła się sypać, a Grace nie potrafiła odnaleźć się w nowej rzeczywistości, aż jednego dnia dostaje tajemnicze pudełko i list, w którym jej zmarła siostra informuje ją o grze o nazwie "Mapa pragnień", nakazuje odnaleźć niejakiego Willa i podążać za instrukcjami. Gra ma na celu pogodzić się ze stratą, odnaleźć na nowo sens życia, i nową drogę.

Niby to literatura młodzieżowa, ale uwierzcie na słowo, poruszone w niej tematy dotyczą osób w każdym wieku, więc moim zdaniem to lektura niemal uniwersalna. To historia, która mnie totalnie pochłonęła, pomimo tego że gabarytowo przypomina cegiełkę (które ja bardzo lubię) to naprawdę miałam wrażenie, że czytała się ona sama, nawet nie wiem kiedy minął ten czas, a ja ocknęłam się na samym końcu. To nie jest prosta historia, to opowieść o siostrzanej miłości, o śmierci, stracie i żałobie, o sposobach radzenia sobie z traumatycznymi wydarzeniami, o szukaniu sensu życia, w czym pomaga niby tak prozaiczna rzecz jak gra, ale to nie jest taka typowa gra. Lucy zostawiła swojej siostrze niezwykły prezent, coś od serca, udowodniła jak dobrze znała swoją młodszą siostrzyczkę i nie pozwoliła jej się załamać. Stworzyła dla niej Mapę pragnień, cały szlak wskazówek, drogowskazów, znaków i misji do wykonania. Przeprowadziła Grace przez trudną i wyboistą drogę, która pomogła jej odbić się od dna, dostrzec wiele rzeczy, nauczyć się żyć na nowo, ale też pomóc rodzicom, w tej również dla nich trudnej sytuacji.

Książka mnie totalnie poruszyła, z zapartym tchem śledziłam poczynania Grace. raz jej współczułam, raz mnie irytowała, innym razem trzymałam kciuki żeby się jej udało, a innym razem nie rozumiałam jej zachowań. Autorka stworzyła nam tutaj wspaniałą postać, pełną sprzeczności, kontrastów, bardzo zagubioną, ale też wrażliwą i na swój sposób silną. To postać, której nie da się jednoznacznie określić, na jej przykładzie można dostrzec, że życie to wybory, to trudne decyzje, to cały szereg czynników, który kształtuje. Autorka pokazała tutaj młodym ludziom, że nigdy nie jest za późno, że z najgorszych rzeczy można wyjść, że trzeba walczyć o siebie i doceniać wsparcie, które może przyjść z nieoczekiwanego kierunku. Z koeli tym starszym czytelnikom daje wiele wskazówek jak pogodzić się ze stratą i żałobą, ale też pokazuje jak wspierać innych, w szczególności młodych i to nie tylko w żałobie, ale w ogóle w życiu.

To wspaniała, wyjątkowa i bardzo refleksyjna opowieść, którą moim zdaniem każdy powinien przeczytać. Nie jest ona kolorowa czy urocza jak można zakładać po okładce. To opowieść o życiu i śmierci, zmuszająca do myślenia, pełna pięknych wartości, skupiająca się na ważnych aspektach życia, a co ważne pokazująca jego wszystkie strony, nie tylko te dobre i pożądane. Ja jestem nią całkowicie oczarowana, wzbudziła ona we mnie całą gamę uczuć, poruszyła jakieś moje wrażliwe strony, choć byłam pewna że zostały ono głęboko zakopane. To historia, która zostaje na dłużej, efekt i uczucia jakie wywarła zostają i ciągną się dalej nawet kilka dni po zakończeniu czytania i mam nadzieję, że ta pozytywna aura utrzyma się jak najdłużej.

Książka ma przenieść się na ekrany, ma to być serial i powiem wam szczerze, że już dawno nie miałam tak ogromnej ochoty, żeby jakiś obejrzeć. To historia, która moim zdaniem jak mało która zasługuje na ekranizację. Ja będę wypatrywać i z pewnością to obejrzę. Was tymczasem zachęcam, zapraszam, a wręcz nawołuję, żebyście zdecydowali się na tę fantastyczną książkę, NAPRAWDĘ warto!

Wyobraź sobie, że od samego początku żyjesz ze świadomością, iż urodziłaś się po to, aby uratować własną siostrę. Jesteś jej jedyną i ostatnią szansą, dlatego zostałaś powołana na ten świat. Jednak Twoja siostra umiera i dokładnie w tym samym momencie powód Twojego istnienia znika. 

Zawsze byłaś osobą przezroczystą, niewidzialną. Każdy wiedział o Twoim istnieniu, jednak nikt nie zwracał na Ciebie szczególnej uwagi. Teraz, po śmierci Twojej ukochanej siostry, to wszystko staje się jeszcze bardziej dotkliwe. Zostałaś sama. Życie odebrało Ci najbliższą osobę, której nie udało Ci się ochronić, a przecież po to się pojawiłaś. 

Twoja siostra wiedziała jednak, że po jej odejściu możesz czuć się zagubiona, jak nigdy dotąd. Przygotowała dla Ciebie grę - MAPĘ PRAGNIEŃ. Stworzyła ją bardzo dokładnie, przemyślała każdy jej najdrobniejszy szczegół. Ta gra ma pomóc Ci odbudować siebie i odnaleźć sens życia. 

,,Mapa pragnień" to historia pełna bólu, a towarzyszący temu smutek jest wręcz namacalny. Nie jest to historia rodem z bajecznych opowieści. To raczej życiowa historia, w której wielu z nas mogłoby odnaleźć cząstkę siebie. 

Bohaterowie tej historii są prawdziwi, nieidealni. Ich emocje nie są sztuczne, co sprawia, że stają się oni wiarygodni dla odbiorcy. Jest ból, smutek, rozpacz, ale też nadzieja i... miłość! 

Ta książka niesie w sobie ogromną moc! Pokazuje, że można podnieść się nawet po najgorszych chwilach. Można żyć i czerpać z tego życia radość. Jednak nic nie dzieje się od razu. Potrzeba czasu, który uświadomi, że to jeszcze nie koniec... 

Piękna, wzruszająca, dająca nadzieję - tak w skrócie można tę książkę podsumować. ?

Grace przyszła na świat w ściśle określonym celu. Miała uratować życie swojej ciężko chorej siostry. Przez to została odsunięta na drugi plan, zawsze z boku, wręcz niewidzialna. Tak naprawdę mogła liczyć na dziadka. Teraz, gdy Lucy odeszła nie zmieniło się zbyt wiele. Rodzice w dalszym ciągu nie zwracają na nią uwagi, a ukochany dziadek wyjeżdża. Nikt z tej rodziny nie pogodził się z bólem i wciąż przeżywają żałobę. Co prawda jest jeszcze Tayler ale Grace nie może na niego liczyć. Czy coś się w końcu zmieni?

Niespodziewanie Grace dowiaduje się, że Lucy przygotowała dla niej grę "Mapa pragnień". Ma ją przeprowadzić przez nią Will. Tylko kim jest ten tajemniczy młodzieniec i co go łączyło z Lucy? I jaką rolę odegra teraz w życiu dziewczyny?

Nie spodziewałam się aż tak świetnej historii. Mamy tu cały wachlarz emocji. Są chwile, gdy łzy cisną się do oczu. Są też takie, które zmuszają do refleksji. Okazuje się, że Lucy bardzo dobrze znała swoją siostrę. Teraz gdy już jej nie ma w dalszym ciagu towarzyszy Grace. Przygotowała dla niej emocjonalną podróż. Młodsza siostra Peterson będzie mogła zajrzeć do swojego wnętrza, przypomnieć sobie co było dla niej ważne i spróbować odnaleźć swoje miejsce w świecie. A przede wszystkim odkryć swoje pragnienia. Grace jest pogubiona i samotna. Jednak wraz z kolejnymi rozdziałami przechodzi przemianę. Will natomiast jest wielkim znakiem zapytania i to z wieloma tajemnicami. Relacja między tą dwójką rozwija się stopniowo, byłam bardzo ciekawa dokąd ich to zaprowadzi. Ta książka nie należy do łatwych lektur. Jest przepełniona bólem i żalem. Jednak wciąga do swojego świata tak mocno, że trudno się od niej oderwać. Lucy jeszcze za życia pomyślała o tym, by pomóc bliskim przejść przez żałobę i pogodzić się z jej stratą. To prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Polecam całym sercem. W moim ta historia pozostanie na długo.

Alice Kellen nakreśliła odurzającą historię, jaka gra na najczulszych strunach wrażliwości, trafia do najmroczniejszych zakamarków ludzkiego serca i funduje nieopisane tortury emocjonalne, które z każdą kolejną stroną miażdżą jeszcze mocniej! To jeden z tych dotykających duszy rollercoasterów, obok którego nikt nie będzie w stanie przejść obojętnie. I choć zaintrygowany i poruszony do granic czytający pragnie z jednej strony jak najprędzej dotrzeć do finału, to jednak lawina skrajnych emocji wymaga co pewien czas ukojenia.

Kreacje bohaterów wypadły doskonale! Tak dosadnie i trafnie opisane zostały wszelkie rozterki i lęki postaci, że nie sposób ich nie pokochać i nie kibicować im całym sercem. Każdy z nich został boleśnie doświadczony przez los, bagaż doświadczeń stał się dla nich prawdziwym piętnem. Dziewczyna, która urodziła się po to, by uratować życie chorej siostry i chłopak, zmagający się z mrocznymi demonami przeszłości, a połączy ich tajemnicza mapa pragnień, wyjątkowy prezent, jak ma pomóc przejść żałobę, odnaleźć siebie i zacząć żyć, tak naprawdę - czerpać garściami, a nie egzystować bez celu i emocji. I choć czytelnik doskonale zdaje sobie sprawę, że Grace i Willa zaczyna powoli łączyć coś wyjątkowego, to jednak ma też bolesną świadomość, że miłość nie zawsze jest w stanie uleczyć...

Bezsprzecznie, najnowsza książka Alice Kellen jest niezwykłą, nostalgiczną, przejmującą historią o stracie, poświęceniu, ale to przede wszystkim dotykająca najczulszej struny opowieść o nowym początku, o odnajdywaniu własnego miejsca na ziemi oraz o walce o marzenia, te ukryte głęboko i dawno zapomniane.

Porażająca, wzruszająca do łez, nadzwyczaj refleksyjna, przeszywająca na wskroś! "Mapa pragnień" jest prawdziwą torpedą emocjonalną, jaka pozostawia w absolutnej rozsypce! To nie tylko odurzająca opowieść o ulotności ludzkiego losu, o tłumieniu w sobie emocji, paraliżującej żałobie czy błędach młodości, ale również dotykająca duszy historia o niesamowitej więzi, która może okazać się prawdziwym antidotum, jakie pozwoli na nowo docenić życie. Przepiękna, niezapomniana uczta literacka! Polecam gorąco!?

Wzruszająca książka o życiu po stracie bliskiej osoby.. ale inna, niż się można spodziewać!
Grace traci siostrę, a razem z nią sens życia. Siostra jednak nie zostawia jej "do końca" - pozostawia po sobie samodzielnie zaprojektowaną Mapę Pragnień, która ma pomóc dziewczynie uporać się ze stratą - i odnaleźć cel w życiu. Do pomocy dostaje też pewnego pomocnika....
To delikatny romans, ale napisany w niekonwencjonalny sposób. Czyta się szybko, chociaż momentami boleśnie.

Czy potrafiłabyś odnaleźć sens życia, gdyby nagle zniknął powód, dla którego - jak Ci się wydawało - przyszłaś na świat?

,,Mapa pragnień" autorstwa Alice Kellen to jedna z tych historii, które czyta się powoli, ale zostają z czytelnikiem na długo po zamknięciu ostatniej strony. To nie jest tylko opowieść o miłości. To przede wszystkim bardzo emocjonalna historia o stracie, poszukiwaniu siebie i o tym, jak trudno czasem nauczyć się żyć dla samego siebie.

Poznajemy Grace Peterson - dziewczynę, która przez całe życie czuła się... jakby była dodatkiem do czyjejś historii. Urodziła się po to, by pomóc swojej chorej siostrze Lucy. To właśnie Lucy była centrum jej świata i powodem, dla którego Grace zawsze wiedziała, kim jest i dlaczego istnieje. Kiedy jednak Lucy umiera, wszystko nagle się rozpada. Grace zostaje sama z ogromną pustką i pytaniem, które jest chyba jednym z najtrudniejszych: kim jestem, skoro nie mam już roli, którą pełniłam przez całe życie?

Właśnie wtedy pojawia się tytułowa ,,Mapa pragnień". Lucy, zanim odeszła, przygotowała dla swojej siostry coś w rodzaju gry - zestaw zadań, które mają pomóc Grace odnaleźć siebie i nauczyć się żyć na nowo. Pierwsze zadanie brzmi dość tajemniczo: odnaleźć Willa Tuckera. I tak zaczyna się podróż, która początkowo wydaje się tylko dziwnym pomysłem zmarłej siostry, a z czasem staje się drogą do poznania własnych pragnień, słabości i marzeń.

Podczas czytania bardzo mocno czułam, że Alice Kellen nie próbuje opowiedzieć prostej historii o miłości, która nagle wszystko naprawia. Wręcz przeciwnie. Autorka pokazuje coś znacznie bardziej prawdziwego. Uświadamia, że zanim zbudujemy relację z kimś innym, musimy najpierw nauczyć się być w relacji z samym sobą.

Grace i Will są bohaterami bardzo niedoskonałymi, a przy tym tak ludzkimi. Oboje noszą w sobie sporo lęków, wątpliwości i emocjonalnych ran. Dzięki temu ich historia wydaje się niezwykle autentyczna. Nie ma tu idealnych dialogów ani bajkowych scen. Są za to momenty ciszy, niepewności i małych odkryć, które powoli zmieniają sposób patrzenia na świat.

Ogromną siłą tej książki jest styl autorki. Alice Kellen pisze w sposób bardzo refleksyjny i pełen emocji. Wiele zdań, aż prosi się o zatrzymanie na chwilę, podkreślenie ich i powrót do nich po zakończeniu lektury. To jedna z tych powieści, które nie tylko opowiadają historię, ale też zmuszają do zadania sobie kilku ważnych pytań o własne życie.

,,Mapa pragnień" jest opowieścią o żałobie, ale też o nadziei. O pożegnaniach, które zmieniają wszystko, i o drugich szansach, które czasami pojawiają się tam, gdzie najmniej się ich spodziewamy. To historia o tym, jak łatwo zapomnieć o swoich marzeniach, kiedy całe życie skupiamy się na innych i o tym jak trudno, ale jednocześnie pięknie jest je później odnaleźć.

Ocena 10/10 - jeśli lubisz powieści, które poruszają emocje, zostawiają w głowie mnóstwo refleksji i sprawiają, że na chwilę zatrzymujesz się w codziennym pędzie ,,Mapa pragnień" zdecydowanie jest książką, po którą warto sięgnąć.