Obietnica

 "Obietnica"  Agnieszki Peszek to kolejna książka, od której bardzo trudno było mi się oderwać. To dobrze napisany i dość intrygujący thriller psychologiczny, w którym nie brakuje zabójstwa i śledztwa policji, ale znajdziemy również sporą dawkę mrocznych i zagadkowych tajemnic. Tytułowa "obietnica", bezmyślnie kiedyś wypowiedziana, ma kluczowy wpływ na rozwój wydarzeń.
Chociaż to druga część z nowego cyklu autorki "Konieczna", lecz można obie książki traktować jako odrębne powieści. Łączą je tylko policjanci prowadzący dochodzenia, Tobiasz Michalski oraz Renata Konieczna.

Weronika jest szczęśliwą mężatką, od kilku lat mieszka w dużym domu poza miastem, gdzie może spokojnie pracować. Weronika jest autorką kilku bestsellerowych kryminałów, w których nie brakuje krwawych i makabrycznych zbrodni.  Pewnego ranka nieoczekiwanie coś ją wybudziło ze snu. Nie podejrzewając niczego złego próbuje przytulić się do śpiącego obok męża. Lecz Grzegorz jest martwy. Na domiar złego został zamordowany. Lecz Weronika nie może sobie uzmysłowić, jak to się stało? Przecież w domu byli tylko oni. Kto więc zamordował jej męża? Czyżby ona sama zabiła Grzegorza? To niemożliwe...
Lecz okazuje się, że Grzegorz został pozbawiony życia w sposób opisany przez Weronikę w jej najnowszej książce, która jeszcze nie została wydana. Poznało ją tylko kilka osób.
Policjanci przybyli na wezwanie, zatrzymują Weronikę i proszą o wykaz osób, które mogą znać treść jej nowej powieści.

" Już sam fakt, że jest pisarką kryminałów, sugerował im, że jest ta złą, a jak do równania dodadzą jeszcze jej niewierność wobec ofiary... Coraz bardziej obawiała się, że mając taki zestaw, policja nie podejmie jakichkolwiek działań, aby znaleźć prawdziwego mordercę. "
Weronika razem z Grzegorzem oraz Aneta i Wojtkiem stanowili zgraną paczkę jeszcze z czasów liceum, ale do tej pory ich przyjaźń trwa nierozerwalnie. Chociaż po aresztowaniu Weroniki coś zaczyna się psuć między przyjaciółmi... Każda osoba z tej czwórki ukrywa przed innymi wiele prawdy o sobie i swym życiu.
Autorka prowadzi narrację z perspektywy kilku postaci i jednocześnie przeplata wątki z przeszłości z wydarzeniami bieżącymi. Pozwala to na lepsze poznanie bohaterów oraz na motywy ich postępowania. 
Co naprawdę stało się w mieszkaniu Weroniki? Kto i dlaczego zamordował jej męża? Jakie tajemnice skrywają jej przyjaciele?  Co ukrywa Weronika, czy ona może być mordercą?
Nawet policjantka Renata Konieczna jest zaskoczona pewnymi tajemnicami, do których dotarła...

" Nie sądziła, że w przeszłości zamordowanego może być coś tak szokującego. "
Moim zdaniem to bardzo dobry kryminał, który przykuwa uwagę i nie pozwala oderwać się od lektury.

Polecam.

Kiedy tylko zobaczyłam w swojej skrzynce mejlowej wiadomość z pytaniem o recenzję, nie wahałam się nawet przez moment, bo książki Agnieszki Peszek od jakiegoś czasu biorę dosłownie w "ciemno" i jest to jedna z tych Autorek, która zawsze mnie zaskoczy. Jeszcze nigdy się na nich nie zawiodłam, a każda kolejna powieść tylko umacnia mnie w przekonaniu, że pani Peszek po prostu umie w dobry kryminał.
Dziś przychodzę do Was z kontynuacją "Narośli" ale jeśli tak jak i ja jej nie czytaliście, mogę zagwarantować, że odnajdziecie się w tej historii bez większego trudu.
Ja jestem zachwycona, ale Ci, co tu zaglądają i troszkę mnie znają, wiedzą, że nigdy nie pogardzę dobrym kryminałem.
Ta historia jest w moim odczuciu naprawdę bardzo dobra, niezwykle przenikliwa, pokazująca jak łatwo jest zmanipulować drugiego człowieka, by po czasie zniszczyć go dosłownie w sekundę, jak łatwo jest omotać go sobie wokół palca i wmówić rzeczy, które nie mają miejsca.
Ta historia wstrząsa każdą komórką ciała, jest autentyczna i niewyobrażalnie mocna, przepełniona złem i mrokiem, wyciąga swe macki po czytelnika i wciąga go w brutalny świat gdzie przemoc zarówno psychiczna jak i fizyczna ubrana w eleganckie słowa i czyny gra pierwsze skrzypce. Stawia pytanie, czy ci, którzy podają się za naszych przyjaciół, są nimi naprawdę i czy możemy na nich liczyć gdy bezwiednie pomieszamy im ich własne szyki i plany.
Nie będę opisywać fabuły, bo jest ona tak skonstruowana, że wszystkie wątki są mocno ze sobą powiązane i każdy z nich może stać się zaczątkiem niefajnego spojlera, który odbierze Wam przyjemność z odkrywania tej historii. A poznajemy ją krok po kroku z perspektywy wszystkich czterech głównych postaci- dla mnie świetny pomysł, bo dzięki temu możemy, choć próbować rozumieć ich postępowanie i motywy, którymi się kierują, dostając skrawki z ich przeszłości, sami stajemy się detektywami i próbujemy rozszyfrować, kto tak naprawdę zabił i dlaczego, a wnioski, które wyciągniemy, mogą naprawdę porazić.
Autorka doskonale pokazuje, jak wiele sekretów potrafią skrywać ludzie pod maską "normalności".
Bohaterowie wywołują skrajne emocje, albo się ich lubi, alb szczerze nienawidzi, i w moim odczuciu dowodzi to tylko kunsztu pisarki, bo nadała im autentyczny wymiar.

"Obietnica" do naprawdę dobrze napisany i intrygujący kryminał. Pełno tu mroku, napięcia, zagadek i tajemnic. Książkę czyta się naprawdę świetnie i nim się obejrzałam, już ją kończyłam.
Bardzo lubię styl pisarki pani Peszek, jest on barwny, potrafiący pobudzić wyobraźnię, jest w jakiś sposób niepokojący, ale i w odpowiednich momentach zaskakujący. Fabuła niczym rozsypane puzzle, układa się w wyrazisty obraz.

Czy polecam?
Zdecydowanie! To ciekawa i wciągająca historia o poszukiwaniu prawdy, walce z przeciwnościami, które rzuca nam los pod nogi. O przyjaźni, która nie zawsze wytrzyma próbę czasu... i szczęście drugiego człowieka.

Jak wielkie znaczenie ma dla Was dane słowo? Dotrzymujecie go? Czy jesteście wyznawcami obecnie modnego : “cóż szkodzi obiecać” ?

“Od zawsze ojciec powtarzał, że słowo to najważniejsza waluta i wypowiedziana obietnica jest wiążąca niczym umowa notarialna.”

Przyjaźń, miłość, rodzina - to wartości niezwykle ważne w naszym życiu. Czwórka bohaterów tej książki Agnieszki Peszek miała to wszystko, a zarazem nie miała z tego nic - można odnieść takie wrażenie podążając kolejnymi rozdziałami. Byli dla siebie wszystkim - wsparciem, opoką, przyjaciółmi, rodziną. Wydawało się, że są lojalni wobec siebie, szczerzy, wskoczą za sobą w ogień bez wahania. A jednak… Gdy dochodzi do tragedii, ten idealny obraz szybko zmienia się w karykaturę przyjaźni. Dlaczego?

“Ona - znana pisarka, która słynie z pisania krwawych powieści - morduje męża.

W tle kochanek oraz spisany testament, według którego dziedziczy wszystko.

Prosta i szybka sprawa.

Sukces prokuratury i policji.”

Gdy Weronika budzi się obok zakrwawionego i ewidentnie martwego męża, wie, że będzie główną podejrzaną i zarazem nie ma pojęcia kto i jak mógłby wejść nocą do ich domu i tak dokonać tego czynu, by nie pozostawić śladów. Dla policji z pozoru wszystko jest oczywiste. Ale jednak z czasem pojawia się niepewność i biorąc pod uwagę standardowe domniemanie niewinności, mają obowiązek sprawdzić wszelkie możliwe scenariusze i przesłuchać każdego kto ma związek z tą sprawą. W trakcie śledztwa wychodzi na światło dzienne wiele tajemnic grona przyjaciół. Czy któreś z nich ma …krew na rękach?

Już wiem, że książki Peszek są zawiłe, nieoczywiste, zaskakujące. I spodziewałam się… niespodziewanego. To kolejna historia pełna emocji, zwrotów akcji i szokujących sekretów. Ciekawiło mnie, który z nich okaże się mieć wpływ na całość, co będzie takim zapalnikiem, który spowodował, że Grzegorz zginął. Czy sam do tego doprowadził swoim trybem życia, głęboko skrywanymi tajemnicami? Czy jednak żona stwierdziła, że nie akceptuje jego zdrad? A może podejrzenia należy skierować na kogoś innego? 

To co oczywiste nie zawsze takie jest i fakt, że Weronika pisząc kryminały ma wiedzę jak dokonać morderstwa i uniknąć odpowiedzialności za takowy czyn, wręcz oczyszcza ją z zarzutów moim zdaniem, bo byłaby głupia zabijając mężą w ich łóżku. 

To drugi tom serii jednak łączy te książki chyba tylko prowadząca dochodzenia Renata Konieczna. Nie odczuwałam tego, że to ciąg dalszy, wciągnęłam się w to bez problemu, bez znajomości pierwszej części i bez reszty. Świetna historia dająca do myślenia, robiąca chwilami niezły zamęt w głowie, wystawiająca na próbę naszą moralność. Bohaterowie co rusz ją naginali i sami możemy nie raz się zastanowić czy też takie czyny uznalibyśmy za dopuszczalne. Wątek zdrady też jest tu wykorzystany ciekawie, sama jestem do niego zwykle negatywnie nastawiona ale tu nie umiałam tak do końca potępić bohaterów. Zakończenie było mocne, wstrząsające i dla mnie dość przykre, a nawet przygnębiające. Liczyłam na szczęśliwszy koniec ale to nie romans gdzie miłość zwycięża wszystko.

Lubię poznawać nowych autorów i biorąc pod uwagę, że twórczość Peszek odkryłam w tym roku, cieszę się, że do tego doszło. Coraz bardziej ją cenię i serdecznie polecam. Dziękuję za zaufanie, cierpliwość i egzemplarz do recenzji. 

„Obietnica” to książka, która wciąga jak rwący nurt rzeki i już po pierwszych stronach nie ma odwrotu. To thriller tak intensywny, że czytelnik ma wrażenie jakby czytał z przyspieszonym tętnem i lekko ściśniętym gardłem. Jestem jej patronką i mogę z pełnym przekonaniem powiedzieć, że ta historia jest jak precyzyjnie skonstruowana pułapka. Raz wejdziesz i nie znajdziesz wyjścia dopóki nie poznasz prawdy.

Weronika, autorka bestsellerowych thrillerów, wiedzie życie idealne przynajmniej z pozoru. Ma męża, przyjaciół, odnosi sukcesy, aż do pewnego momentu, gdy … Agnieszka Peszek prowadzi nas od pierwszych stron przez gęstniejący mrok, a z każdą kolejną sceną czujemy, że powietrze staje się cięższe i każdy cień może kryć coś czego wolelibyśmy nie zobaczyć. Mamy tu wszystko czego oczekuje się od najlepszego thrillera: nagłe zwroty akcji, napięcie jak napięta struna gitary tuż przed zerwaniem i nieustanne poczucie że ktoś patrzy nam przez ramię.

To nie jest tylko historia o zbrodni. To opowieść o tym jak łatwo runąć w przepaść nieufności kiedy fundamenty relacji zaczynają pękać. Krąg przyjaciół Weroniki, dotąd nierozerwalny, okazuje się labiryntem kłamstw i niedopowiedzeń. Autorka z chirurgiczną precyzją odsłania kolejne warstwy jakby zdejmowała bandaże z dawno zagojonych ran, które jednak w środku nadal ropieją.

Psychologiczne portrety postaci są mistrzowskie. Każda z nich jest jak kryształ, w którym pod odpowiednim kątem odbija się inny kolor prawdy. Bohaterowie są żywi, pełni sprzeczności, a ich emocje czujemy niemal na własnej skórze. Z kolei fabuła jest utkana jak misterne gobeliny. Każdy wątek został starannie przemyślany, a kiedy zaczynamy myśleć, że rozumiemy co się wydarzyło, Agnieszka Peszek wyciąga nam dywan spod nóg.

„Obietnica” trzyma w napięciu do ostatniego zdania. To książka, która sprawia, że zaczynamy się zastanawiać nad czymś niewygodnym: jak dobrze znamy swoich przyjaciół. To pytanie samo w sobie jest jak ostrze, wbija się w umysł i zostaje tam na długo po odłożeniu książki.

Jeśli szukacie thrillera, który jest jednocześnie inteligentny, emocjonalnie intensywny i fabularnie dopracowany w najmniejszych szczegółach, to jest ten tytuł.

„Obietnica” to kontynuacja „Narośli”, ale można ją czytać również jako samodzielną powieść. Historia po raz kolejny rozpoczyna się od dramatycznych wydarzeń: mąż głównej bohaterki zostaje znaleziony martwy w ich domu. Nic nie wskazuje na włamanie, a jedyną osobą obecną na miejscu była Weronika - żona i znana pisarka kryminałów. Szybko staje się główną podejrzaną w sprawie, która niepokojąco przypomina fabułę jednej z jej książek. Podobnie jak w „Narośli”, wraz z rozwojem akcji odkrywamy coraz więcej tajemnic, toksycznych zależności i emocjonalnych pułapek, z których trudno się wydostać. Fabuła nieustannie zaskakuje, prowadząc przez gęsty las kłamstw, pozorów i manipulacji. Ja wciągnęłam się od pierwszej strony i nie odłożyłam książki, dopóki jej nie skończyłam. Atmosfera jest duszna, niepokojąca i pełna psychologicznego napięcia oraz podejrzeń na każdym kroku. Tego nauczyłam się już w „Narośli” - nic nie jest takie, jak się wydaje!

Główną bohaterką jest Weronika, pisarka powieści kryminalnych. Jest osobą balansującą pomiędzy kruchością a siłą, emocjonalnym chaosem i racjonalnym myśleniem. To postać bardzo złożona i ciężko mi ją jednoznacznie ocenić. Jej mąż, Grzegorz, którego śmierć otwiera drzwi do wielu sekretów, jest postacią pełną tajemnic, które odkrywane krok po kroku ujawniają nam jego przeszłość. Moimi ulubionymi bohaterami drugoplanowymi są Aneta i Wojtek — przyjaciele głównych bohaterów, którzy odgrywają kluczową rolę w książce. Ich przyjaźń trwa od wielu lat, więc relacje są mocne, wspierające, niemal rodzinne, ale jednocześnie pełne napięć, niedopowiedzeń i ukrytych motywów.

Agnieszka Peszek kolejny raz nie tworzy czarno-białych postaci. Każdy z bohaterów ma swoje sekrety, motywacje i traumy, które wpłynęły na jego osobowość. Jednym z głównych motywów książki jest tytułowa obietnica. Składana w dobrej wierze, może z czasem stać się więzieniem. Autorka pokazuje, jak pewne zobowiązania  mogą prowadzić do powolnej destrukcji. Kolejnym motywem jest manipulacja i kontrola. Podobnie jak w poprzedniej części, relacje między postaciami są pełne subtelnych (i mniej subtelnych) form dominacji. Peszek mistrzowsko ukazuje, jak władza emocjonalna może przenikać codzienne interakcje, tworząc napięcie i niepokój. Ważnym elementem jest również zderzenie fikcji z rzeczywistością. Weronika, jako pisarka, żyje częściowo w świecie wyobraźni. Jednak gra przybiera inny bieg, gdy fikcja zaczyna przenikać do świata realnego,  a granice między jednym a drugim zaczynają się zacierać, prowadząc do nieoczekiwanych konsekwencji. Ostatnim, a zarazem jednym z moich ulubionych motywów, jest trauma. Przeszłość nieustannie wpływa na teraźniejszość, a Peszek pokazuje, jak nierozliczone emocje mogą zatruwać relacje międzyludzkie, prowadząc niekiedy do tragedii.

Styl Agnieszki Peszek i tym razem jest pełen emocjonalnego napięcia. Autorka kolejny raz udowadnia, że nie boi się trudnych tematów. Jej język jest obrazowy, a przy tym doskonale balansuje między narracyjną dynamiką a literacką głębią. Dialogi brzmią naturalnie, często skrywając coś pomiędzy wierszami, co dodaje im autentyczności i wielowymiarowości. Narracja prowadzona z różnych perspektyw pozwala czytelnikowi wniknąć w psychikę bohaterów, zrozumieć ich motywacje, lęki i pragnienia. Dzięki temu opowieść nabiera intensywności, a emocje stają się niemal namacalne.

To książka o psychologicznej głębi. Postacie są wielowymiarowe, momentami wręcz przerażająco żywe. Powieść trzyma w napięciu aż do ostatniej strony, a styl autorki jest dopracowany w najmniejszych detalach. Agnieszka Peszek po raz kolejny porusza ważne tematy: traumę, manipulację, toksyczne relacje — wszystko to w sposób subtelny, ale poruszający. Kolejny raz przepadłam w historii wydanej spod jej pióra. „Obietnica” to świetny thriller psychologiczny, który dostarcza emocji, porusza i zmusza do refleksji nad naturą ludzką. To książka, która zostanie ze mną jeszcze przez chwilę, zanim przeskoczę na coś innego w tym klimacie.

Często wydaje nam się, że znamy drugiego człowieka, ale czy na pewno? Ta mieszanka kryminału z thrillerem psychologicznym brutalnie obala tę iluzję. To historia, w której nic nie jest tym, czym się wydaje, a każdy, nawet najbliższa osoba, skrywa mroczną twarz.

Akcja rozpoczyna się od mocnego uderzenia: Weronika, poczytna pisarka, budzi się obok martwego męża. Natychmiast staje się główną podejrzaną w policyjnym śledztwie, a my, jako czytelnicy, zadajemy sobie pytanie – czy to naprawdę ona? Autorka mistrzowsko używa retrospekcji, by przenosić nas w czasie i odkrywać skomplikowaną sieć relacji, która łączy czwórkę przyjaciół z liceum: Weronikę, Grzegorza, Wojtka i Anetę.

Z każdym kolejnym rozdziałem napięcie rośnie, a powieść nabiera tempa. Agnieszka Peszek udowadnia, że jest doskonałą obserwatorką ludzkich zachowań, zręcznie manipulując naszymi emocjami i wodząc nas za nos. Bohaterowie, na pierwszy rzut oka zwyczajni, okazują się mieć dwa oblicza. Ich prawdziwe motywacje, lęki i sekrety stopniowo wychodzą na jaw, uświadamiając nam, jak bardzo przeszłe traumy i doświadczenia z dzieciństwa potrafią kształtować dorosłe życie. Autorka subtelnie pokazuje, że nasze blizny – te widoczne i te ukryte – wpływają na to, jak budujemy relacje z innymi, często powielając destrukcyjne wzorce.

Prawdziwe oblicza bohaterów fascynują i przerażają jednocześnie. Mimo ich okropnych postępków trudno się wyzbyć pewnego zrozumienia, bo wiemy, co leży u podstaw ich zachowań. To sprawia, że postacie są niezwykle realne i ludzkie. W końcu nikt z nas nie jest idealny, a w każdym z nas drzemie jakaś ciemniejsza cząstka.

"Obietnica" to idealna pozycja dla fanów mocnych, psychologicznych historii. Czyta się ją jednym tchem, a wciągająca fabuła nie pozwala odłożyć książki. Lektura ta staje się emocjonalną podróżą w głąb ludzkiej psychiki, zmuszając nas do refleksji. A co najważniejsze, zakończenie zaskakuje i jest tak dobrze przemyślane, że na długo po odłożeniu książki zastanawiamy się nad tym, o czym właśnie przeczytaliśmy.

,,Niestety okazało się, że geny są silniejsze od obietnic (...)".

Weronika, Aneta, Grzegorz i Wojtek.

Czwórka przyjaciół jak z obrazka. Wiernych, oddanych, wymarzonych. Poznali się w czasach licealnych i ta niezwykła relacja przetrwała próbę czasu, stając się w ich dorosłym życiu wartością bezcenną.

Wśród nich idealne małżeństwo, które stworzyli Weronika z Grzegorzem. Kobieta robi karierę literacką, jest autorką bestsellerowych thrillerów, w których mężczyźni z reguły nie kończą dobrze.. No ale to tylko fikcja literacka..

Pewnej nocy jej mąż zostaje brutalnie zamordowany. W ich wspólnym domu. W ich wspólnym łóżku. Ta zbrodnia przypomina jedną ze scen opisanych przez Weronikę. Kobieta staje się więc główną podejrzaną, a przyjaźń bliskich jej ludzi ,,zaczyna chwiać się w posadach"..

Okazuje się, że czwórkę przyjaciół łączy głównie to, że każdy z nich ma swoje tajemnice, którymi nie chce się z nikim dzielić..

,,Obietnica" to świetnie skonstruowany, nieprzewidywalny i emocjonujący thriller psychologiczny. Dostajemy tu wciągającą historię i barwnych bohaterów. Autorka rozsypuje przed nami jak puzzle różne punkty widzenia i głęboko zakorzenione w przeszłości osobiste traumy. Rzuca w wir zaskakujących zdarzeń. Obnaża ludzkie słabości, oprowadzając po zakamarkach egoistycznych żądz, niewinnych nadziei i poplamionych sumień. Przedstawia ludzi żyjących w fałszywych relacjach, tłumiących emocje, skrywających mroczne sekrety i bez skrupułów łamiących dane obietnice, nawet jeśli jej wartość jest warta życie..

Polecam.

,,Emocje nigdy nie były dobrym doradcą. Zawsze komplikowały życie.".

Słowa mają moc, nawet te wypowiedziane mimochodem, pod wpływem chwili, mogą zostać potraktowane z powagą, trafić na podatny grunt, czy nabrać wiążącego znaczenia. Mogą wzbudzić w kimś nadzieję, zranić lub stać się impulsem do działania. Weronika, autorka bestsellerowych thrillerów, od lat żyje w świecie utkanym z własnych opowieści. To one przyniosły jej sukces i uznanie. Prywatnie wiedzie spokojne życie u boku męża, chętnie, spędzając czas w gronie przyjaciół. To właśnie oni stają się jej największym oparciem w trudnych chwilach, a zwłaszcza wtedy, gdy jej mąż zostaje brutalnie zamordowany. Kiedy pierwsze podejrzenia padają właśnie na nią, bo tylko ona była wtedy w domu. Tylko ona mogła to zrobić. A może ktoś zadbał o to, by właśnie ona wyglądała na winną?

Czworo przyjaciół. Cztery osobne historie. Jeden moment, który zmienia wszystko. Każdy z nich niesie własny bagaż doświadczeń pełen wspomnień, porażek, niespełnionych pragnień i sekretów których nie chcą ujawniać. Nikt tu nie jest bez skazy, a każdy z nich skrywa coś, co mogłoby zachwiać kruchą równowagą małej ekipy. Autorka prowadzi opowieść niespiesznie, choć napięcie wyczuwalne jest już od pierwszych stron. Zamiast gwałtownej akcji otrzymujemy głęboką analizę psychologiczną, wnikliwe portrety bohaterów oraz ich słabości. Śledztwo wydaje się pełnić jedynie rolę dodatku, porządkującego fakty i splatającego w całość, poszczególne wątki, ale to nie ono stanowi sedno tej historii. Prawdziwa rozgrywka toczy się we wnętrzach postaci, we wciąż jątrzących się ranach, które nigdy się nie zabliźniły, w zakorzenionych przez lata schematach myślenia i uczuciach, pulsujących podskórnym niepokojem. To precyzyjnie utkany obraz relacji, w której zależność i lęk przed odrzuceniem mieszają się z nieufnością, a ukryte pragnienia i napięcia ujawniają się w najmniej oczekiwanych momentach.

,,Obietnica" to drugi tom cyklu ,,Konieczna." Choć to kontynuacja "Natośli", to można ją czytać jako odrębną powieść. W prologu dostajemy zajawkę tego, wokół czego toczy się fabuła książki. Główna bohaterka Weronika to kobieta spełniona, jest uznaną pisarką, ma kochającego, troskliwego męża i przyjaciół na których może liczyć w różnych sytuacjach. Wszystko zaczyna się sypać, gdy pewnej nocy znajduje w swoim łóżku zakrwawionego, martwego męża. Nie było włamania do domu, jej mąż nie miał żadnych wrogów, był lubiany. Weronika staje się główna podejrzaną. To doskonały thriller psychologiczny, trzymający w napięciu od początku, aż do zaskakującego zakończenia. Zarówno pomysł na fabułę, jak i tempo akcji jest takie jak lubię. Autorka systematycznie przybliża przeszłość bohaterów, o której nie wiedzą najbliżsi. Okazuje się, że nic nie jest takie, jakby się wydawało. Wszyscy mają swoje sekrety, ukrywane od dawna. Poznajemy coraz więcej kłamstw i manipulacji. ,,Obietnica" to mroczny i intrygujący thriller psychologiczny o konsekwencjach wynikających z przeszłości, o tym, że nikomu nie można ufać bezgranicznie. Opowieść o miłości, przyjaźni i wyborach, które mają swoje tragiczne konsekwencje. Opisana historia  na długo pozostaje w pamięci. Polecam.