Odrodzenie

Trzecia i ostatnia część historii Ewy po OCALENIE i ODKUPIENIE, to równie mocna emocjonalnie lektura, która z pewnością u wielu czytelniczek wywoła wzruszenie.

Agnieszka Lis pisze takie powieści, których nie można zaliczyć do lekkich, łatwych i przyjemnych jednocześnie będące takimi, przy których nie można się nudzić.

W tej książce autorka poruszyła wiele trudnych i bolesnych tematów od dość skomplikowanych spraw rodzinnych po głęboko polityczne.

Czasami związki małżeńskie bywają z jednej strony piękne, bo strony darzą się głębokim uczuciem, ale bywają również bolesne, kiedy to uczucie spada z piedestału i zostaje zastąpione ambicjami zawodowymi czy politycznymi.

Główna bohaterka przeszła w życiu wiele, doświadczyła zła w pełnym tego słowa znaczeniu, doświadczyła smutku i bólu takiego, że nawet nie można sobie tego wyobrazić, ale nie zabiło to w niej ani ambicji, ani miłości, szczególnie do dzieci.

Postać głównej bohaterki wykreowana przez autorkę jest tak realistyczna, że pewnie niejednej osobie skojarzy się z kimś kogo zna lub znała.

Obserwujemy zarówno Ewę, typową matkę-Polkę, kobietę uległą mężowi i na pierwszym miejscu stawiającą rodzinę i zobowiązania wobec niej, ale z drugiej strony kobietę silną, upartą i potrafiącą dążyć do obranego celu i potrafiącą zawalczyć o swoje pragnienia.

Ale widzimy także inną kobietę, Krystynę, z którą łączy Ewę długoletnia przyjaźń. Ale jest to przyjaźń trudna, trochę nawet chyba toksyczna. Krystyna jest kobietą zupełnie inną osobowościowo, dla korzyści materialnych i potencjalnej wygody potrafi poświęcić siebie i swoją godność.

To jest książka o miłości i o współuzależnieniu od drugiego człowieka. O wewnętrznej sile kobiet, które potrafią walczyć o własny dobrobyt. Ale to jest również opowieść o odpowiedzialności za drugiego człowieka i o empatii, którą nie każdy posiada. O lojalności i bardzo trudnych życiowych wyborach, a także o bólu, który cały czas jest w związku z bolesną przeszłością. Powojenna codzienność kobiet nie była łatwa, szczególnie tych kobiet, których mężowie piastowali ważne stanowiska.

To powieść pełna emocji pokazanych w bardzo wyrazisty sposób, powieść obrazowo przedstawiająca zarówno stosunki rodzinne jak i przemiany polityczne, często równie trudne.

A świetnie oddany klimat lat 50-tych i 60-tych to jeden z wielu atutów tej powieści.

Jeżeli ktoś ma ochotę na lekturę, w której znajdzie wiele ciekawych wątków, lekturę wzruszającą z wciągającą fabułą, to myślę, że to jest właśnie odpowiednia książka.

Jeśli chodzi o mnie to muszę przyznać, że cierpiałam razem z bohaterami, ale to świadczy tylko o tym jak bardzo wciągnęłam się w ich losy. A wiadomo, że książki, których bohaterowie wzbudzają w nas skrajne emocje są lekturami, które warto przeczytać, bo ich fabuły zostają w głowie czytelnika na długi czas.

Taka właśnie jest ta książka.

„Odrodzenie” to poruszająca powieść obyczajowo-historyczna, której akcja rozgrywa się w Warszawie lat 50. i 60. XX wieku – mieście wciąż dźwigającym się z ruin, podobnie jak jego mieszkańcy. Główną bohaterką jest Ewa, młoda kobieta próbująca odnaleźć siebie i zbudować stabilne życie w świecie naznaczonym wojenną traumą, społecznymi ograniczeniami i surowymi zasadami narzucanymi kobietom. Codzienność Ewy to nieustanna walka o godność, bezpieczeństwo i prawo do własnych uczuć, podczas gdy przeszłość wciąż kładzie się cieniem na jej teraźniejszości.

Obok Ewy ważną rolę odgrywa Krystyna – przyjaciółka, której wybory bywają trudne do zrozumienia. To postać niejednoznaczna, balansująca na granicy między lojalnością a egoizmem, między pragnieniem miłości a potrzebą przetrwania. Relacja obu kobiet jest jednym z najmocniejszych elementów powieści – pokazuje, jak cienka potrafi być granica między wsparciem a zdradą, między solidarnością a rozczarowaniem. Bohaterowie drugoplanowi również są wyraziści – jedni próbują budować mimo przeciwności, inni ranią, wykorzystując słabość i zależność innych.

W książce dominują silne emocje: wstyd, lęk, tęsknota, poczucie niesprawiedliwości, ale także nadzieja i pragnienie miłości. Czytelnik towarzyszy bohaterce w chwilach zwątpienia i upokorzenia, odczuwa jej bezsilność wobec realiów epoki, a jednocześnie podziwia jej wewnętrzną siłę. To historia, która nie epatuje dramatyzmem w sposób przesadzony – emocje są tu subtelne, autentyczne i długo wybrzmiewają po zakończeniu lektury.

Styl Agnieszki Lis jest spokojny, uważny i nasycony wrażliwością. Autorka z dużą dbałością oddaje realia powojennej Warszawy, tworząc sugestywne tło historyczne, które nie dominuje nad historią, lecz ją dopełnia. Narracja skupia się na psychologii postaci – ich myślach, dylematach i moralnych rozterkach. Język jest przystępny, ale pełen emocjonalnej głębi, dzięki czemu czytelnik łatwo angażuje się w losy bohaterów.

„Odrodzenie” należy do gatunku powieści obyczajowej z wyraźnym tłem historycznym. To książka skierowana przede wszystkim do czytelników ceniących historie o silnych kobietach, trudnych wyborach i skomplikowanych relacjach międzyludzkich. Spodoba się osobom, które lubią literaturę skłaniającą do refleksji nad przeszłością i nad tym, jak bardzo okoliczności potrafią determinować ludzkie decyzje.

Wśród najważniejszych motywów pojawiają się: odbudowa – zarówno miasta, jak i własnego życia; trauma wojenna; lojalność i zdrada; kobieca solidarność; miłość wystawiona na próbę; wstyd oraz konieczność dokonywania wyborów w świecie pozbawionym prostych zasad. Szczególnie mocno wybrzmiewa motyw odradzania się – powolnego, bolesnego, ale możliwego.

To opowieść o sile kobiet, które nawet w niesprzyjających czasach próbują zawalczyć o siebie. Porusza, wzrusza i zostawia czytelnika z refleksją nad tym, jak wiele kosztuje prawdziwe „odrodzenie”. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć, jeśli szuka się historii pełnej emocji, autentyczności i życiowej prawdy.

🌹 „𝓞𝓭𝓻𝓸𝓭𝔃𝓮𝓷𝓲𝓮” 𝓐𝓰𝓷𝓲𝓮𝓼𝔃𝓴𝓪 𝓛𝓲𝓼 🌹

 To powieść o lojalności i zdradzie, miłości i wstydzie. Historia o tym, jak cienka jest granica między wyborem a koniecznością. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Odrodzenie” to trzeci i zarazem ostatni tom z serii „Światło” Agnieszki Lis, która opowiada nam niezwykłą historię Ewy.

🌹 Akcja książki rozgrywa się w latach 50 i 60 XX wieku. Warszawa na nowo odradza się po wojennych zgliszczach. Podobnie jest z naszą główną bohaterką Ewą, która wraz z mężem i dziećmi mieszka na wsi, starając się toczyć spokojne życie. Jej mąż obraca się w wyższych kręgach próbując tym samym zapewnić rodzinie godne życie, a Ewa postanawia odnaleźć swoją matkę, którą wszyscy uznali za morderczynię. Pragnie oczyści jej imię z postawionych zarzutów. Ewa nie zapomina o swoich bliskich koleżankach: Wandzie i Annie, których połączyła niezwykła przyjaźń w sierocińcu. Wie, że zawsze może liczyć na ich pomoc. Nadal utrzymuje kontakt z Krystyną, jednak nie może zrozumieć dlatego kobieta związała się z Nagajką - mężczyzną, który bardzo skrzywdził Ewę i zostawił w niej ten bolesny ślad do dziś.

Ewa to główna bohaterka książki wokół, której toczy się cała akcja fabularna. Kobieta nie miała łatwo. Wychowywała się w domu dziecka, nie znała swoich rodziców i już od najmłodszych lat musiała umieć się o siebie zatroszczyć. W dodatku wojna tylko komplikowała jej życie. Ewa jest kobietą silną i zdyscyplinowaną, lecz nawet ona nie potrafi obronić się przed okrucieństwem losu. A gdy wreszcie pojawia się szansa na lepszą przyszłość, przeszłość ponownie daje o sobie znać, burząc z trudem budowany spokój.

„Odrodzenie” to poruszająca i wciągająca opowieść o miłości, trudnych wyborach, zdradzie oraz bolesnej przeszłości. To historia o demonach dawnych lat, które nieustannie powracają i nie pozwalają o sobie zapomnieć. Wzruszająca narracja ukazuje, jak skomplikowane i wymagające potrafi być życie. Czasem trzeba najpierw zmierzyć się z tym, co było, poukładać dawne sprawy i wyjaśnić niewypowiedziane słowa, aby móc naprawdę zacząć żyć na nowo. Przyznam szczerze, że nie spodziewałam się takiego zakończenia. Po tym co przeszła główna bohaterka, miałam nadzieję, na lepszy finał jej bolesnej drogi, jednak jestem w stanie zrozumieć posunięcie autorki. Takie bywa życie, nigdy nie wiemy, co czeka nas za zakrętem, a losu nie da się oszukać.

Seria Agnieszki Lis „Światło” to niesamowicie emocjonalna seria, która zawładnie sercem każdego czytelnika. Te trzy książki wyciągnęły ze mnie wszystkie emocje, jakie jestem tylko w stanie okazać. I długo o nich nie zapomnę! ❤ Wam serdecznie je polecam! ❤