Opowiadania bizarne

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: 2018-04-18
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788308064986
Liczba stron: 148

Ocena: 4.33 (9 głosów)
Inne wydania:

Najnowszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk. Premiera w kwietniu 2018! 

Świat staje się coraz bardziej bizarny.

Najnowszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk.

Zaskakujące i nieprzewidywalne opowiadania, dzięki którym inaczej spojrzymy na otaczającą nas rzeczywistość.

Pochodzące z języka francuskiego słowo ,,bizarre" znaczy: dziwny, zmienny, ale też śmieszny i niezwykły. Taka właśnie - zadziwiająca i wymykająca się wszelkim kategoriom - jest najnowsza książka Olgi Tokarczuk.

Dziesięć opowiadań. Każde z nich toczy się w innej przestrzeni. Wołyń w epoce potopu szwedzkiego, współczesna Szwajcaria, odległa Azja i miejsca wyimaginowane.

Czym jest poczucie dziwności i skąd ono pochodzi? Czy dziwność jest cechą świata, czy może jest w nas?

Zmienny rytm książki sprawia, że czytelnik ani przez chwilę nie może być pewny tego, co wydarzy się na kolejnej stronie. Olga Tokarczuk wytrąca nas ze strefy komfortu, wskazując, że świat staje się coraz bardziej niepojęty.

Obecne w opowiadaniach elementy groteski, czarnego humoru, fantastyki i grozy unaoczniają, że w naszej rzeczywistości nic nie jest takim, jakim się wydaje.

Olga Tokarczuk - jedna z najbardziej cenionych na świecie i najczęściej nagradzanych polskich pisarek. Jej książki zostały przetłumaczone na ponad trzydzieści języków. Dwukrotnie uhonorowana Nagrodą Literacką Nike za powieści Bieguni (2008) i Księgi Jakubowe (2015). Otrzymała również m.in.: Paszport ,,Polityki", Nagrodę im. Kościelskich, Brücke Berlin-Preis, słoweńską Nagrodę Literacką Europy Środkowej - Vilenica, Uznamską Nagrodę Literacką, Międzynarodową Nagrodę Literacką Domu Kultury i Teatru Miejskiego w Sztokholmie oraz nominację do grona finalistów The International IMPAC Dublin Literary Award. Mieszka we Wrocławiu.

Kup książkę Opowiadania bizarne

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Opowiadania bizarne

Avatar użytkownika - Joannate
Joannate
Przeczytane:2018-06-29, Ocena: 4, Przeczytałam,

"Opowiadania bizarne" Olgi Tokarczuk - to zbiór dziwny i niezwykły - jak zapowiada sam tytuł... Zawiera dziesięć opowiadań (m.in.: Transfugium, Góra wszystkich świetych, Zielone dzieci), których akcja rozgrywas się w róznych miesjcach, przestrzeniach i płaszczyznach czasowych. 

Niektóre z tych opowiadań bardzo mi się podobały - np. "Zielone dzieci" (historia opowiadana przez medyka królewskiego, o odnalezieniu niezwykłych istot, które wydawały się połaczeniem ludzi i roślin), niektóre mnie nudziły. Jednak ogólnie tomik mi się podobał. Są tutaj nawiązania do mitów, dawnych wierzeń, związków ludzi z naturą, pradawnych obyczajów i mistycyzmu. Pełne są intrygujących postaci, niezwykłych zdarzeń, historii z pogranicza świata realnego i fantastycznego - czyli mają to wszystko, do czego przyzwyczaiła nas w swej twórczości Olga Tokarczuk. Jest też niezła dawka humoru, czasem nawet... czarnego (jak w przypadku przezabawnej i zakończonej zaskakującą puentą historii z marynatami w tle).

Myślę, że jest to świetna okazja dla tych, którzy nie znają twórczości pisarki - na przykładzie małych form można bardzo dobrze poznać jej styl i sposób opowiadania.

Trudno byłoby jednak powiedzieć, o czym są te opowiadania - bo ich treść często wymyka się konkretnym określeniom, przyporządkowaniom i opisom. Są po prostu... bizarne :) 

Link do opinii
Avatar użytkownika - Barklej34
Barklej34
Przeczytane:2020-05-22, Ocena: 4, Przeczytałem,
Avatar użytkownika - monikad
monikad
Przeczytane:2018-09-16, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - Anulak
Anulak
Przeczytane:2018-08-27, Ocena: 3, Przeczytałem,

Olga Tokarczuk to chyba jedna z najbardziej znanych i cenionych współczesnych polskich pisarek. Nagradzana wielokrotnie, a niedawno uhonorowana jedną z najważniejszych nagród literackich — Bookerem. Nic dziwnego, że postanowiłam sięgnąć po jakąś jej książkę.

Padło na „Opowiadania bizarne". Czy żałuję? Nie wiem.

 

Opowiadania mają to do siebie, że zazwyczaj są nierówne. Ciężko znaleźć tomik opowiadań, w którym każde utrzymywałoby ten sam poziom. Jedne lubimy bardziej, inne mniej. Trudno więc oceniać krótką formę jako zbiór.

Opowiadania Olgi Tokarczuk mają jedną wspólną cechę — wszystkie oscylują na granicy rzeczywistości i snu. Są dziwne, unikatowe, specyficzne. Budzą niepokój, zdziwienie i sprawiają, że czytelnik ma unosi brwi ze zdumienia.

 

Jedni będą zachwycać się nad unikatowością i specyfiką tych krótkich form. Mnie nie do końca to urzekło. Niejednokrotnie nie rozumiałam, o co chodzi, czułam zawód i rozczarowanie. Klimat opowiadań, dla jednych wspaniały, dla mnie był przytłaczający i męczący.

Styl pisania Tokarczuk jest wspaniały i nie mogę się do niego przyczepić. Gdyby nie język, jakim pisze autorka, chyba odłożyłabym tę książkę na półkę. Niezwykłe jest, z jaką lekkością porusza ona tematy ważne, jak subtelnie wkłada ona między zdania uniwersalne prawdy.

 

„Człowiek, którego widzisz, nie dlatego istnieje, że go widzisz, ale dlatego, że to on na ciebie patrzy."

 

Muszę przyznać, że mimo że nie oceniam tego zbioru zbyt dobrze, są tu opowiadania, do których myślami wracam. Mam na myśli tutaj, chociażby opowieść o leśnych dzieciach, która naprawdę mi się podobała i jak dla mnie była jedną z najlepszych. Klimatyczne, świetne i bardzo tajemnicze, mistyczne opowiadanie robi wrażenie.

 

„Najgorsze bywa to, co powtarzalne, rytmiczne, niezmienne, przewidywalne, nieuchronne i bezwładne- to, na co się nie ma wpływu, a co chwyta w swoje kleszcze i targa ze sobą do przodu."

 

Powtarzalne, rytmiczne i przewidywalne — tego o Opowiadaniach Bizarnych powiedzieć nie można. W takim razie, jakie one są?

Specyficzne.

Dziwne.

Bizarne.

Link do opinii
Avatar użytkownika - millawia
millawia
Przeczytane:2018-07-01, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2018,

„Opowiadania bizarne” autorstwa Olgi Tokarczuk to zbiór dziesięciu osobliwych, dziwacznych i mocno niepokojących opowieści, które wywołały we mnie burzę sprzecznych emocji. Podobała mi się wypełniona surrealizmem fabuła opowiadań, ich oniryczność. Podczas lektury niejednokrotnie odnosiłam wrażenie, że pisarka przenosi mnie w sam środek dziwacznego, nierzadko koszmarnego snu. Bardzo lubię czytać utwory utrzymane w takiej zwariowanej konwencji, jednak w tych nowelach czegoś mi brakowało.

 

Początkowa fascynacja i zaciekawienie pod koniec lektury konkretnych historii bardzo często przekształcały się w rozczarowanie. W wielu opowieściach brakowało mi puenty lub bardziej rozbudowanego, konkretnego zakończenia. Niektóre teksty – „Przetwory”, „Szwy”, „Serce” – były dla mnie totalnie niezrozumiałe i nie potrafiłam wyciągnąć z nich nic dla siebie. Szczególnie ich fabuła przywodziła mi na myśl zapis pozbawionych głębszego sensu snów.

 

Podczas lektury niejednokrotnie miałam poczucie, że historie są niedokończone, urwane w połowie, że stanowią wstęp do dłuższej opowieści. Czułam spory niedosyt po przeczytaniu „Zielonych dzieci”, „Transfugium”. „Wzgórza Wszystkich Świętych” czy „Kalendarza ludzkich świąt – były to bardzo tajemnicze i wciągające opowieści z elementami realizmu magicznego, fantastyki i science-fiction. Czytałam te nowelki z ogromnym zaciekawieniem i żałuję, że nie były one dłuższe.

 

Olga Tokarczuk stworzyła ciekawy i niebanalny zbiór opowiadań, który w moich oczach nie jest jednak pozbawiony wad. Z jednej strony zafascynowały mnie bizarne fabuły, z drugiej rozczarowały ich zakończenia, a część opowiadań okazała się dla mnie jednak zbyt dziwaczna i nie potrafiłam odkryć ukrytego w nich przesłania.

Link do opinii
Inne książki autora
Księgi Jakubowe. Audiobook
Olga Tokarczuk0
Okładka ksiązki - Księgi Jakubowe. Audiobook

NAJBARDZIEJ WYCZEKIWANY AUDIOBOOK OSTATNICH LAT MISTRZOWSKA PROZA NOBLISKI W INTERPRETACJI WYBITNYCH AKTORÓW Księgi Jakubowe czytają Danuta Stenka...

Profesor Andrews w Warszawie. Wyspa
Olga Tokarczuk0
Okładka ksiązki - Profesor Andrews w Warszawie. Wyspa

Oko w oko z niespodziewanym. Dwie historie ludzi, którzy przestali być pewni tego, co dzieje się wokół nich, kim są. Ich świat w jednej chwili wywrócił...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Złoty dukat
Grażyna Bąkiewicz
Złoty dukat
Gruzińskie wino
Anna Pilip
Gruzińskie wino
Trzeci etap
Katarzyna Ryrych
Trzeci etap
Po prostu Mama
Renata Piątkowska
Po prostu Mama
Dzieci żółtej gwiazdy
Mario Escobar;
Dzieci żółtej gwiazdy
Polscy szpiedzy 2
Sławomir Koper
Polscy szpiedzy 2
Kieszonkowiec
Fuminori Nakamura
Kieszonkowiec
Obserwatorka
Alicja Sinicka
Obserwatorka
Pokaż wszystkie recenzje