Zranić marionetkę

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: 2019-05-29
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 9788308068892
Liczba stron: 512

Ocena: 4.3 (10 głosów)

Miłość, nienawiść, stare krzywdy i nowe zbrodnie.

Kto w naszym życiu pociąga za sznurki?

Warszawa, tu i teraz. W luksusowym apartamencie odnalezione zostaje ciało znanego biznesmena. Po oględzinach miejsca zdarzenia policja ogłasza, iż było to samobójstwo. Gdy jednak wkrótce dochodzi do kolejnych tajemniczych zgonów, śledczy muszą wziąć pod uwagę, że za wszystkim może stać morderca.

Sprawę prowadzi Natan, doświadczony policjant, jeden z ostatnich mężczyzn z zasadami, i przydzielona mu przez policyjną ,,górę" młoda antropolożka Weronika, pisząca pracę doktorską na temat samobójstw. Obydwoje zmagają się z demonami przeszłości, a nowe śledztwo zaprowadzi ich w rejony, których nawet nie byliby w stanie sobie wyobrazić.

Czy w plątaninie coraz bardziej przerażających zdarzeń Natanowi i Weronice uda się odkryć prawdę?

Katarzyna Grochola po raz pierwszy w swej karierze zostaje autorką kryminału i od razu osiąga w nim mistrzostwo. Zranić marionetkę to porywająca i wielopoziomowa opowieść o dobru i złu, o nienawiści i miłości, a także o tym, jak trudno czasem jedno odróżnić od drugiego. Pisarka po raz kolejny udowadnia, że nie ma sobie równych w subtelnym opisywaniu i odsłanianiu ludzkich sekretów.

Katarzyna Grochola - najpopularniejsza polska pisarka, której książki sprzedały się w nakładzie prawie pięciu milionów egzemplarzy. Inspiruje i zachwyca. I zaskakuje. Tym razem znakomitą powieścią kryminalną.

Tagi: Literatura kryminalna - detektyw kobieta

Kup książkę Zranić marionetkę

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Opinie o książce - Zranić marionetkę

„Zranić marionetkę” Katarzyny Grocholi to książka dość szeroko reklamowana. Jako że nie jestem fanką książek autorki, podeszłam do tej powieści sceptycznie – i dobrze zrobiłam… Nie jest to z pewnością typowy kryminał, raczej powieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym.

Książka jest dość ciekawa i dobrze się czyta, pada tutaj wiele trafnych spostrzeżeń i uwag odnośnie aktualnych wydarzeń politycznych i przemian społecznych – to na plus (choć niekiedy są one zbyt nachalne i dydaktyzujące). Jednak były też rzeczy, które mi się nie podobały: – przede wszystkim język, jakim książka jest napisana. Dziwaczne porównania, trochę górnolotne zwroty (zwłaszcza, gdy chodzi o sprawy damsko-męskie) i opisy, no i te wydumane imiona i nazwiska… Zwykle oryginalne imię czy nazwisko jest pomocne, kiedy czyta się książkę, w której jest wielu bohaterów, bo pozwala od razu skojarzyć tego najważniejszego. Pod warunkiem, że takie dziwne miano nosi jeden bohater, a nie wszyscy… Natan, Joanka, Cedr-Cedrowski, Koziołek, doktor Grzebałek – to tylko mała próbka. Cenię kreatywność autorki, ale nie wiem, czemu miał służyć ten zabieg.

Nie podobała mi się także przewidywalność zdarzeń, no i zakończenie – trochę mdłe, trochę takie bez przytupu (z wyjątkiem ostatniej rozmowy Natana i Joanki – ta podobała mi się bardzo i zaskoczyła mnie – bo przyznaję, że też dałam się ponieść stereotypowemu myśleniu, czym może się zajmować ładna, bogata, rozpieszczona panienka, która ma w życiu wszystko).

A tym, co mnie bardzo drażniło, było posługiwanie się przez Natana stanowiskiem „porucznika”, chociaż od lat nie istnieje taka funkcja w policji. Niby autorka zdaje sobie z tego sprawę, bo w jakimś momencie Natan tłumaczy, że robi to, bo nowa nomenklatura mu się nie podoba – no ale błagam, takie numery to mogą przechodzić, kiedy siedzi na piwku z kumplami, a nie gdy oficjalnie przesłuchuje świadka. Zabieg bezsensowny i odbierający wiarygodność postaci.

Mimo wszystko jednak moim zdaniem warto sięgnąć po „Zranić marionetkę” – nawet, jeżeli dotychczasowa twórczość Katarzyny Grocholi nie przypadła Wam do gustu. Powieść porusza dość istotne problemy społeczne i zwraca uwagę na kwestie, które często są wstydliwie ukrywane i zamiatane pod dywan. Pokazuje manipulację, jaką stosują dorośli wobec krzywdzonych dzieci – i skutki, jakie ta krzywda przynosi dziecięcej psychice. Tych ważnych, często bardzo ważnych kwestii, jakie się w tej powieści pojawiają, jest bardzo wiele – chyba zbyt wiele, jak na tak krótką historię. Bo mamy nie tylko przemoc, pedofilię, niezrozumienie w związku, problem niebezpieczeństw, jakie czekają na nastolatków w sieci, ale jeszcze perypetie Natana i Joanki, przyjaźń (a może coś więcej?) rodzącą się między nim a Weroniką, trudną relację z ojcem, dwulicowość polityków – ja po lekturze odczułam przesyt. Chociaż przyznam, że nie żałuję, że przeczytałam, niemniej zachwycona też nie jestem.

Podsumowując: kryminał, który dobrze się czyta, choć nie porywa. Niemniej uważam, że to znacznie lepsza powieść, niż wcześniejsze książki autorki.

Link do opinii

Poznawałam i odkrywałam powiązane ze sobą wydarzenia mające związek z tajemniczymi do rozwiązania wielu spraw, które są nietypowe dla tej niezwykle opisanej zagadki kryminalnej, gdyż sposób dokonania mordu na jednym z warszawskich biznesmenów wywoływał we mnie ogromne emocje od samego początku rozpoczęcia czytania.

Pani Katarzyna Grochola debiutującą w tej oto powieści kryminalnej pt. ''Zranić marionetkę'' precyzyjnie zilustrowała główną fabułę, która właściwie porusza w niej wiele zagadnień związanych z popełnianymi samobójstwami czy choćby nawet problemami pojawiającymi się wśród młodzieży- uwięzionej w świecie wirtualnym.

Doskonała została ujęta przez autorkę znajomość obserwacji codziennej pośród społeczeństwa, będącymi świadkami występującym w sprawie na dokonanym mordzie biznesmenie. Ludzie Ci są bardzo tajemniczy, ostrożni. Mający chwilami swój indywidualny i nieufny świat, któremu policja i Pani antropolożka chcą dokładnie się przyjrzeć z bliska i zanalizować ich wypowiedzi.

Umiejętnie został dopasowany barwny język, którym się posługują na co dzień skonstruowani występujący w tej powieści kryminalnej bohaterowie we wszystkich przeprowadzonych z nimi dialogach.

Nie da się tak naprawdę przejść obojętnie obok tematu mającym związek z popełnianymi samobójstwami czy problemami młodzieży, którzy mają indywidualny swój świat w wirtualnej rzeczywistości nieprzynoszącej im pozytywnej korzyści, lecz możliwości na zwrócenie na siebie szczególnej uwagi.

Przykład. Dziewczyny Miśka i Marcelina były tak różne od siebie, ale ciekawość ich nie zna granic, by uciec od codzienności domowej, szkolnej. Brak szacunku dla rodziców.

Na szczęście w sprawie dokonanego mordu na biznesmenie badały dokładnie dwie osoby pracujący policji, a w tym do pomocy mieli Weronikę Sarnę, młodą antropolożkę, porucznika Natana, aspiranta Koziołka.

Każdy z nich wykazywał się rzetelną i dokładną pracą nad sprawą. Różni od siebie, ale są sobą w każdej sytuacji, czasem bywają poważni, ale mają chwile powodujące do uśmiechu wraz z nimi.

Tutaj każdy z bohaterów cierpi po cichu, ale nie mówiąc o swoim bólu nikomu. To taka gra, w której nikt nic nie wie. Nawet ja.

Uważam, że jest to trafnie napisana przez Panią Katarzynę Grocholę powieść kryminalna, w której to od samego początku do końca trzyma w napięciu, że nie było możliwości oderwania się od jej czytania.

Wydawnictwu Literackiemu dziękuje za podarowanie mi do zrecenzowania książki autorstwa Pani Katarzyny Grocholi pt. ''Zranić marionetkę''.

Polecam przeczytać tę książkę.

Link do opinii

Według mnie nie jest to kryminał, a książka z wątkiem kryminalnym. Bardzo mnie zawiodła, bo zapowiadała się obiecująco, jednak podanie rozwiązania sprawy wprost w połowie powieści, jest strzałem kolano.

Link do opinii

Twórczości tej autorki raczej nie trzeba nikomu specjalnie rekomendować, ponieważ autorka ma całkiem spory dorobek literacki i ogromne grono fanów w całej Polsce.
W swojej najnowszej powieści Katarzyna Grochola, bo o niej mowa, postanowiła jednak nieco zaskoczyć swoich czytelników pokazując się im w kryminalnej odsłonie.

Autorka w swoim kryminalnym debiucie podjęła bardzo trudny i delikatny temat, jakim z całą pewnością jest molestowanie seksualne dzieci. Dzięki misternie skonstruowanej fabule oraz wyraziście wykreowanym postaciom czytelnik ma możliwość wniknąć bardzo głęboko w świat charyzmatycznego policjanta Natana i antropolożki Weroniki, która nie tylko współpracuje z Natanem przy rozwikływaniu coraz bardziej zawiłej sprawy, lecz również przyglądamy się jej zmaganiom z własną traumą, demonami przeszłości oraz próbą poukładania życia na nowo.

Katarzyna Grochola, chociaż nie stroni w swojej książce od dosyć drastycznych opisów tego, z czym stykają się policjanci i ich współpracowniczka kładzie również nacisk na całą gamę ludzkich zachowań psychologiczno-emocjonalnych, które mają swoje uwarunkowania w przeszłości opisywanych postaci oraz w ich bardzo często zagmatwanych relacjach z innymi ludźmi, co w konsekwencji staje się motorem takich, a nie innych ich decyzji i idących za tym działań.

Autorka poruszając niezwykle istotny i bardzo aktualny temat pedofilii tak naprawdę kreśli historię wręcz buzującą emocjami i naszpikowaną portretami psychologicznymi bardzo różnorodnych postaci, które wychodząc spod jej pióra stają się niemalże istotami z krwi i kości, gdyż pisarka ukazuje nam ich wady i zalety oraz wzloty i upadki na różnych płaszczyznach egzystencji.

Rzecz jasna nie zdradzę Wam zakończenia tej niebanalnej i wielowątkowej historii. Powiem jedynie, iż kryminał ten czyta się, pomimo kalibru podjętego tematu, szybko i z wypiekami na twarzy. Wartka akcja trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.

Według mnie Katarzyna Grochola bardzo dobrze odnalazła się w tym nowym dla niej gatunku, a mało tego bez szwanku dla całości udało jej się przemycić tak charakterystyczne dla powieści jej autorstwa refleksje nad życiem, relacjami międzyludzkimi, a także wyborami dokonywanymi przez jednostkę, których konsekwencje ponoszą bardzo często szersze kręgi ludzi.

 

Polecam Wam, zatem gorąco lekturę tej powieści.

* https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta *
https://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2019/12/nic-nie-jest-ani-czarne-ani-biae-zanim.html
Link do opinii
Avatar użytkownika - poszukujaca
poszukujaca
Przeczytane:2019-09-22, Ocena: 5, Przeczytałam, 12 książek 2019,

Wciągająca, zaskakująca, momentami aż nazbyt realistyczna. Czyta się szybko. 

Link do opinii

Miłość, nienawiść, stare grzechy i nowe zbrodnie.
Kto w naszym życiu pociąga za sznurki?


Wątpię by ktoś nie znał tej popularnej polskiej pisarki, ale parę słów i tak napiszę. Katarzyna Grochola, urodziła się w Krotoszynie. Pierwszą powieść napisała mając 11 lat [Na premierach Dzikiego Zachodu]. Zanim zajęła się literaturą, pracowała m.in. jako salowa, sprzątaczka, konsultantka w biurze matrymonialnym i pomocnik cukiernika. Współpracowała z czasopismami Jestem i Poradnik Domowy oraz była współautorką scenariusza serialu M jak miłość. Jest autorką kilku sztuk teatralnych i telewizyjnych. Zranić marionetkę, to pierwsza w jej dorobku powieść kryminalna.
W apartamencie na ekskluzywnym warszawskim osiedlu zostaje odnalezione ciało znanego biznesmena. Wszystko wskazuje na to, że przyczyną śmierci było samobójstwo. Ale gdy wkrótce w podobny sposób zaczynają umierać kolejne osoby, sytuacja robi się podejrzana.


Marionetka – lalka teatralna poruszana za pomocą nitek lub drucików zawieszonych na krzyżaku. Każda linka jest przymocowana do innej, oddzielnej części ciała marionetki i przy ruchu krzyżaka są one poruszane. Marionetka z reguły przedstawia całą postać. To tyle wikipedia podaje o marionetce, ale wszyscy wiemy świetnie, że nie musi to być lalka. Człowiekiem również można „sterować” jak taką lalką.


Katarzyna Grochola – mistrzyni prozy obyczajowej, niektórzy mówią, że kobiecej. Autorka kilkunastu książek i kilku zbiorów opowiadań. Czy pani Kasia mogła popełnić kryminał? A dlaczego nie, tylko potrzebowała na to dwóch lat. Zranić marionetkę to całkiem dobra powieść kryminalna z interesującymi bohaterami, szybką akcją i tajemnicą do rozwiązania.


Sprawę prowadzi Natan, policjant bez skazy, a pomaga mu młoda antropolożka Weronika, która akurat pisze pracę na temat samobójców. Bohaterów jest oczywiście więcej i każdy został wykreowany z dbałością. Z Natanem i Weroniką polubiliśmy się, choć niejednokrotnie próbowałam im tłumaczyć, gdzie tkwi błąd. Niestety słuchać mnie nie chcieli (nawet, gdy do nich długo przemawiałam), ale i tak doszli do rozwiązania metodą prób i błędów.


Podłożem jest świetnie skonstruowana powieść obyczajowa (to było do przewidzenia). Na wierzch wypływają wątki kryminalne, napisane bardzo dobrze. Niesamowicie ciekawe są intrygi w tej książce; intrygi, przez które naszym bohaterom nie jest łatwo. A czytelnik w pewnym momencie już wie who is who, ale nie może im pomóc. Całkiem bezradnie musimy czytając, obserwować prowadzone działania w śledztwie.

 


Pani Kasia już nas przyzwyczaiła, że jej powieści, niekoniecznie te pierwsze, nie są o niczym. Często dotykają problemów, których boją się inni pisarze. Jej historie są bardzo prawdziwe, nie cukierkowe; nic nie jest podkoloryzowane. Pokazuje nam prawdziwe życie, bez udziwnień. W tym przypadku jest podobnie. A temat przewodni, który pojawia się w tej książce jest ogromnie ważny i jednakowo trudny. Pedofilia, molestowanie nieletnich, próby samobójcze to tematyka, która może się wydawać ograna, ale Grochola udowadnia, że tak nie jest. W książce Zranić marionetkę pokazuje nam jaki wpływ mają te zaburzenia na dorosłe życie. W rozmowie dla Onet Rano z Jarosławem Kuźniarem powiedziała: Wszyscy bierzemy jakiś odwet. Nie ma morderców, którzy nie byli kiedyś ofiarami (…) To nie jest usprawiedliwienie, to prawda.


Jako pisarka muszę być mordercą i muszę być ofiarą, i muszę być każdą postacią, o której piszę (…) [z rozmowy dla onet rano z Jarosławem Kuźniarem].


Zranić marionetkę to interesująca historia z autentycznymi bohaterami, którzy oprócz zalet posiadają również wady. Książka wciąga od pierwszych stron i tak już zostaje do samego końca. Mimo tematyki czyta się z wielką przyjemnością. Kasia Grochola – pisarka dla kobiet, od tej chwili już nie. Kasia Grochola – pisarka uniwersalna! Będę wyczekiwać kolejnej kryminalnej odsłony, ale nie tylko. A tymczasem pierwszą powieść kryminalną Grocholi szczerze polecam.

Link do opinii
Inne książki autora
Upoważnienie do szczęścia
Katarzyna Grochola0
Okładka ksiązki - Upoważnienie do szczęścia

Długotrwałe związki i przelotne romanse. Szalona namiętność i bezpieczna stabilizacja. Miłość prawdziwa i miłość urojona według Katarzyny Grocholi... Czuła...

Upoważnienie do szczęścia
Katarzyna Grochola0
Okładka ksiązki - Upoważnienie do szczęścia

"Upoważnienie do szczęścia" Katarzyny Grocholi to zbiór opowiadań o miłości i przyjaźni. W codziennej krzątaninie nie zauważamy tego, co najważniejsze...

Zobacz wszystkie książki tego autora