Kim jesteś, Nikolo?

Kim jesteś Nikolo? - Bernardyna Darecka - Władzimiruk 

Dziękuję autorce za możliwość przeczytania tej książki.

Kurcze! W tej książce jest tyle emocji, że nawet jak teraz piszę te słowa, to wciąż jestem z myślami o niej treści.

Bardzo dobrze rozumiem ten motyw, że nigdy tak naprawdę nie znamy swoich najbliższych. Szczególnie jeśli chodzi o rodzeństwo, to tak jak ogień i woda. Mocno uderzyła we mnie ta historia i sprawiła, że nie sposób było można się oderwać od lektury.

Bardzo lubię jak autorzy dodają rozdziały oczami pewnych osób. Tutaj akurat, to Nikola i Maksymilian. Czułam się jakby to była spowiedź, szczególnie u Nikoli. 

Zaskoczona byłam tymi dwoma zakończeniami i powiem szczerze, że się zawiesiłam. Dobrze, że ten dodatkowy rozdział rozwiał moje wątpliwości.

Lubię szczęśliwe zakończenia, bo na świecie jest ich zdecydowanie zbyt mało.

Historia, która pokazuje, że miłość pojawia się już w dzieciństwie, ale ta jedna strona nie zdaje sobie z tego sprawy. Wszyscy to widzą, ale nie obiekt westchnień. Tak często bywa. Ile jest niespełnionych miłości?

Polubiłam bohaterów tej książki. Takie przyjaźnie jakie tam były, to samemu chciałoby się mieć.

Maksymilian. Przypominał mi moją podstawówkę.

Ważna lekcja z tej historii jest taka, że nigdy tak do końca nie wiesz, czy naprawdę kogoś znasz. Szczególnie tych osób z tzn "tej samej krwi".

Wątek miłosny był piękny. Trochę przypominał "Ania z Zielonego wzgórza", szczególnie te momenty dokuczania. Chłopaki to chyba tak mają, że w ten sposób chcą zwrócić na siebie uwagę tej miłości.

Czy polecam? 

Oczywiście! To książka, która dosłownie skłoni do refleksji. 

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Myślisz, że znasz kogoś całe życie, a tu przychodzi moment, w którym to wszystko okazuje się bańką mydlaną. Czy wiesz, jak masz się w zachować w tej sytuacji? Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta."

"Wszystko ma dwie strony... nawet życie. To tylko Twój wybór, czy jesteś po tej dobrej, czy złej stronie.

Wybierasz to, co podpowiada Ci serce lub rozum...

A później czekasz na to, co będzie dalej...

Myślisz, że kogoś znasz! Niestety, na koniec dochodzisz do wniosku, że tak naprawdę nikt go nie znał.

Nawet Ty..."

"Nikola była bardziej stanowcza ode mnie i już od dziecka musiała stawiać na swoim. Zawsze to jej musiało być na wierzchu. A ja ciągle jej ustępowałam, łagodząc tym sposób bycia mojej siostry. Nie zawsze było mi to na rękę, ale czułam, że postępuję właściwie. Jednak mimo tych zawirowań związanych z zachowaniem Nikoli kochałam ją. Tylko czy ona mnie też? Co do tego nie byłam przekonana. Na pewno kochała siebie. Dla siebie była najważniejszą osobą na świecie. Tylko jej musiało być dobrze."

"Pierwsza miłość zostaje w naszych sercach na zawsze i o niej się nigdy nie zapomina."

"No tak, byliśmy w Hell. Jednak pomimo wszystko czułam się bardzo nieswojo. Kiedyś nazywał mnie „Nato" i wiedział, że to mnie bardzo denerwuje, a teraz - „aniołku".

Maksymilianie, co się z tobą działo? Ktoś cię podmienił? - pytałam w myślach."

"Byliśmy dziećmi, później nastolatkami i zawsze byliśmy razem. Zawsze był blisko mnie. A ja niczego nie zauważyłam. Naoglądałam się romantycznych filmów i czekałam na kwiaty, długie spacery, wieczorne wspólne oglądanie gwiazd. A on był nastolatkiem, któremu się podobałam."

"Nie dał mi dokończyć, odstawił moją pustą lampkę wina i swoją szklankę z whisky.

Ujął moją twarz w dłonie i zaczął delikatnie dotykać mojej skóry, jakby sprawdzał, czy to, co się teraz dzieje, jest prawdziwe, czy ja jestem prawdziwa, czy nadal jestem obok niego, a cała ta sytuacja nie jest bańką mydlana, która zaraz pęknie.

Po tym zaczął mnie całować po całej twarzy, chwilę później wpił się w moje usta. Całował mnie zachłannie i tak, jakby czekał na to całe swoje życie. Wiedziałam i czułam, że teraz się na tym nie skończy. Miałam świadomość i chciałam, aby to trwało. Całowaliśmy się dalej. Byliśmy siebie spragnieni."

"Dzisiejszej nocy uświadomiłam sobie, że między nienawiścią a miłością jest bardzo cieniutka granica."

"Każda miłość jest piękna. A ta z dziecięcych lat nie mija, tylko wzrasta, dojrzewa i nie pozwala o sobie zapomnieć. I czeka na odpowiedni moment, aby już na stałe połączyć ze sobą dwa serca, które biją w tym samym rytmie..."

"Kochaliśmy się, tworzyliśmy swój mały kolorowy świat - to było najważniejsze. Zawsze trzeba wierzyć w miłość, bo ona na nas czeka. Czasami to ona robi ten pierwszy krok, a często to my musimy jej trochę pomóc i go postawić."

Informacje dodatkowe o Kim jesteś, Nikolo?:

Wydawnictwo: WasPos
Data wydania: 2025-11-25
Kategoria: Romans
ISBN: 9788382908916
Liczba stron: 270
Dodał/a opinię: Oliwia Zalewska

Tagi: romans