Rosą pisane

„Rosą pisane”, drugi tom cyklu Azyl autorstwa Urszula Gajdowska, to historia pełna emocji, ciepła i wewnętrznej siły, która pokazuje, jak trudna, ale jednocześnie możliwa jest droga do odzyskania spokoju i poczucia bezpieczeństwa. To powieść obyczajowa osadzona w malowniczej scenerii Puszczy Knyszyńskiej, gdzie natura odgrywa równie ważną rolę jak bohaterowie, stając się tłem dla ich przemian i prób odnalezienia siebie na nowo.

Fabuła skupia się na Edycie – kobiecie, która po latach życia w cieniu przemocy próbuje zacząć wszystko od początku. Wraz z dziećmi, Tosią i Tymkiem, trafia do Azylu – miejsca stworzonego przez jej brata Eryka i jego żonę Weronikę. To przestrzeń wyjątkowa, bo choć z założenia ma służyć ratowaniu zwierząt, szybko okazuje się, że daje też schronienie ludziom poranionym przez życie. Edyta, początkowo zamknięta w sobie i nieufna, stopniowo zaczyna otwierać się na nowe doświadczenia, ucząc się cieszyć codziennością i drobnymi gestami, które wcześniej wydawały się nieosiągalne.

Ważnym elementem fabuły jest pojawienie się Dawida Branta – byłego wojskowego, który przyjeżdża do Azylu z własnym bagażem doświadczeń. Jego obecność wprowadza do historii nową dynamikę i napięcie, ale też subtelnie rozwijający się wątek relacji, która nie jest ani oczywista, ani łatwa. Dawid, podobnie jak Edyta, zmaga się z przeszłością i próbuje odnaleźć swoje miejsce, co sprawia, że ich historie w naturalny sposób zaczynają się przeplatać.

Bohaterowie tej powieści są bardzo autentyczni i różnorodni. Edyta to postać, która budzi ogromną sympatię – jej droga do odzyskania siebie jest pełna małych kroków, wahań i momentów zwątpienia, co czyni ją niezwykle wiarygodną. Dzieci, Tosia i Tymek, wnoszą do historii lekkość, ale też pokazują, jak głęboko doświadczenia dorosłych wpływają na najmłodszych. Na szczególną uwagę zasługują także postacie drugoplanowe – ciotka Benia, barwna i nieco ekscentryczna szeptucha, czy mieszkańcy okolicy, którzy tworzą ciepłą, wspierającą społeczność. To właśnie oni sprawiają, że Azyl naprawdę żyje i staje się czymś więcej niż tylko miejscem.

Emocje w tej książce są bardzo wyraźne, ale nie przytłaczające. Dominuje tu nadzieja, spokój i delikatna radość, przeplatane z bólem, lękiem i niepewnością. Autorka świetnie oddaje proces leczenia się po traumie – nie jako nagłą przemianę, ale jako powolne, często trudne odbudowywanie siebie. Czytelnik może poczuć zarówno ciężar przeszłości bohaterów, jak i ulgę, która przychodzi wraz z kolejnymi małymi zwycięstwami.

W powieści pojawia się wiele ważnych motywów – przede wszystkim motyw drugiej szansy, odbudowy życia po trudnych doświadczeniach, siły rodziny i przyjaźni, a także uzdrawiającej mocy natury. Istotny jest również wątek zaufania – zarówno do innych ludzi, jak i do samego siebie. Zwierzęta, obecne w Azylu, pełnią nie tylko rolę tła, ale także symbolicznego elementu, który podkreśla empatię i potrzebę opieki – zarówno wobec innych, jak i wobec własnych emocji.

Styl Urszuli Gajdowskiej jest lekki, płynny i bardzo obrazowy. Autorka potrafi w prosty, naturalny sposób budować atmosferę, dzięki czemu czytelnik łatwo zanurza się w świecie przedstawionym. Opisy przyrody są subtelne, ale sugestywne, a dialogi brzmią autentycznie i niewymuszenie. Książkę czyta się z dużą przyjemnością – to lektura, która pozwala zwolnić, zatrzymać się na chwilę i po prostu pobyć z bohaterami. Mimo trudnych tematów, całość ma w sobie dużo ciepła i spokoju, które sprawiają, że jest to bardzo kojąca historia.

To powieść skierowana do osób, które lubią historie obyczajowe z wyraźnym ładunkiem emocjonalnym, ale jednocześnie niosące nadzieję. Spodoba się czytelnikom ceniącym spokojną narrację, dobrze zbudowane postacie i historie o relacjach międzyludzkich. To także dobra propozycja dla tych, którzy szukają książki pokazującej, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można zacząć od nowa.

To ciepła, poruszająca i pełna nadziei opowieść o odnajdywaniu siebie, budowaniu na nowo i sile, która rodzi się z codziennych, małych kroków. Historia, która otula spokojem i przypomina, że czasem wystarczy jedno bezpieczne miejsce, by wszystko mogło się zmienić – zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Informacje dodatkowe o Rosą pisane:

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska
Data wydania: 2026-02-25
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788384301357
Liczba stron: 336
Dodał/a opinię: Małgorzata Styczeń

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna