Recenzja książki: Tam gdzie Ty

Recenzuje: znakzapytania

Powieść Jodi Picoult Tam gdzie Ty opowiada o małżonkach, Maxie i Zoe, których życie opiera się wyłącznie na oczekiwaniu na dziecko. Nadzieja, tęsknota i determinacja – tylko one podtrzymują ich związek, o czym można się przekonać, czytając o tym, jak walczą o każdy zarodek, jak sięgają po najróżniejsze metody, by w końcu doczekać upragnionego potomka. Niestety, każda próba kończy się fiaskiem i w końcu po tym, jak na świat przychodzi martwy synek, Max decyduje, że nie chce przeżywać tego horroru jeszcze raz, a zarazem nie chce również żyć wraz z Zoe. W tym momencie rozpoczyna się długa seria wydarzeń, które doprowadzają do procesu o zarodki, jakie zachowane zostały do kolejnej próby in vitro. Walczyć o nie będzie Zoe, która znalazła szczęście u boku innej kobiety, oraz Max – nawrócony, religijny mężczyzna, który - podobnie jak jego otoczenie - jest przeciwny związkom homoseksualnym, a tym bardziej przeciw wychowywaniu przez homoseksualne pary dzieci.

I choć lektura zapowiada się interesująco, po przeczytaniu powieści Picoult niemal natychmiast się o niej zapomina. Bardzo trudno tu identyfikować się z bohaterami, również problem wychowywania dzieci przez pary homoseksualne wydaje się w Polsce raczej odległy. Jest jednak zasadnicza zaleta powieści Tam gdzie Ty.Ukazuje ona związki homoseksualne w zupełnie nowym świetle. Nawet czytelnicy, którzy mówią o sobie, że są tolerancyjni, spoglądać będą na pary seksualne z jeszcze większą przychylnością. Z drugiej strony Picoult ukazuje, jak bardzo wyraźnie i stanowczo Kościół katolicki sprzeciwia się homoseksualizmowi.

Tam gdzie Ty to więc z jednej strony powieść przeznaczona dla osób, które mają już dzieci i potrafią zrozumieć, co czuje kobieta, nie mogąca zajść w ciążę. To także książka dla każdego, kto ma problem z akceptacją ludzi o odmiennej orientacji seksualnej – może ta powieść pomoże w sprecyzowaniu swojego zdania na ów temat, być może przyczyni się do spojrzenia na nich z większą dozą życzliwości.