Dziewczyna z mgły

Carla Montero w powieści Dziewczyna z mgły zabiera czytelnika do Europy końca lat trzydziestych. To moment szczególny, bo ludzie jeszcze próbują żyć normalnie, zakochiwać się, rozwijać pasje, budować przyszłość, ale nad wszystkim majaczy już widmo wojny. Mila Kovac także to czuje, ale ona zmaga się także z innymi dramatami. Trudna przeszłość nie przeszkadza jej jednak w tym, by stać się kierowczynią wyścigową. Imponujące, prawda? To bardzo ciekawe, jak mocno historia kobiet w motoryzacji została wypchnięta z powszechnej świadomości. Dziś wydaje nam się czymś oczywistym, że kobieta może prowadzić samochód, ścigać się albo pracować przy silnikach (choć wciąż są to czynności typowo męskie). Tymczasem jeszcze w pierwszej połowie XX wieku kobiety za kierownicą traktowano często jak dziwactwo czy nawet zagrożenie. W świecie zdominowanym przez mężczyzn Mila nie chce siedzieć z boku ani pełnić roli ozdoby. Ryzyko i prędkość są dla niej naturalne, ale pod tą brawurą i twardością kryje się ogromny lęk przed stratą i samotnością. Mila nosi w sobie żałobę po mężu i desperacko szuka miejsca, w którym mogłaby poczuć się bezpiecznie. Carla Montero pokazuje ją jednak przede wszystkim jako człowieka rozdartego między potrzebą niezależności a pragnieniem bliskości. Jako bohaterkę niezwykłą, pionierkę. I osobę, która stale musi walczyć z lekceważeniem i konwenansami epoki Prędkość, jaką trzeba osiągać w wyścigach samochodowych można uznać w tej

...
(czytaj dalej)