Rodzina Tylczyńskich (#2). Rodzina Tylczyńskich. Tom 2: Skąd ta nienawiść między wami?. Skąd ta nienawiść między wami?

Jestem świeżo po przeczytaniu drugiego tomu serii „Rodzina Tylczyńskich” i muszę powiedzieć, że było jeszcze lepiej niż za pierwszym razem. Wszystko dzięki Piotrkowi i Adzie, którzy są zadziorni, charakterni i nadawali fabule prawdziwego pazura. Wybaczcie, Melka i Daniel, ale to ta dwójka zdecydowanie skradła moje czytelnicze serce.

Piotrek Tylczyński rozpoczyna okres próbny w wymarzonej firmie, nie spodziewając się, że przez najbliższe trzy miesiące będzie dzielił biuro i rywalizował o jedno stanowisko z Adą – dziewczyną, której szczerze nie znosi. Dawne urazy i wzajemna niechęć sprawiają, że współpraca okazuje się wyjątkowo trudna. Z czasem jednak napięcie między nimi zaczyna przeradzać się w coś, czego żadne z nich się nie spodziewało.

Mocnym punktem tej serii jest idylliczny obraz rodziny wielodzietnej, w której mimo codziennego gwaru i zamętu nie brakuje miłości, wsparcia i szacunku. Patrząc na rodzeństwo Tylczyńskich, śmiało mogłabym napisać, że sama chciałabym, aby moje dzieci miały tylu braci i sióstr. Dla mnie autorka napisała tę serię trochę za późno. W tej części szczególnie moje serce podbiła babcia Helenka, która za swój główny cel obrała zeswatanie wnuków, a sposób, w jaki to robi, dodaje powieści sporo humoru.

Podoba mi się to, że w każdej części Monika skupia uwagę na konkretnej parze bohaterów, a ich poprzednikom poświęca tylko niewielkie fragmenty – każdy ma tu swój czas. Wątek miłosny Piotrka i Ady jest na tyle wciągający, że nie czułam potrzeby wracania do historii Melki i Daniela, którzy już wcześniej mieli swoje „pięć minut”.

Seria „Rodzina Tylczyńskich” to bardzo lekka obyczajówka, przez którą po prostu się płynie podczas czytania, bez zbędnych opisów i nadmiernie rozbudowanych wątków. Pokuszę się o stwierdzenie, że to idealna lektura na jedno popołudnie, a w tej części czuć też, że autorka nabrała większej pewności w tym, co robi.

Jedyną rzeczą, do której mogłabym się przyczepić, jest ta część historii, w której wyznania miłosne stają się momentami zbyt cukierkowe i wręcz idealne. Bywa to trochę jak „spijanie sobie miodku z ust”, co chwilami odbiera scenom naturalność. Z drugiej strony to przecież pierwsze poważne miłości bohaterów, więc może właśnie taka poprawność i grzeczność są tu uzasadnione.

Spędziłam z rodziną Tylczyńskich bardzo przyjemny czas i wiem, że to jeszcze nie koniec naszej wspólnej przygody. To literatura obyczajowa, która nie próbuje na siłę zagłębiać się w ludzką psychikę czy poruszać ciężkich tematów, dzięki czemu nie obciąża emocjonalnie czytelnika. Jest to lektura niezobowiązująca, ciepła, z odrobiną humoru, idealna na letnie popołudnia.

Moja ocena: 9/10.

(...) Adrianna po powrocie do rodzinnego domu, stara się unikać znienawidzonego przez nią Piotra Tylczyńskiego. Jemu też nie specjalnie zależy, choć wciąż nie może zrozumieć dlaczego dawna przyjaciółka, z dnia na dzień zaczęła pałać do niego taką niechęcią. Już wkrótce los zakpi sobie z tej dwójki, szykując im coś, czego nigdy by się nie spodziewali.. Nie tylko przeszłość da o sobie znać, ale i aktualne wydarzenia sprawią, że Ada i Piotrek zaczną patrzeć na siebie w dość nieoczekiwany sposób. Co z tego wyniknie? Jedno jest pewne.. babcia Helenka będzie w pełni usatysfakcjonowana.

"Rodzina Tylczyńskich. Skąd ta nienawiść między wami?" to już drugie spotkanie z bohaterami rodzinnej sagi Moniki Klary Krajniak. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć bohaterów z krwi i kości, których losy angażują od pierwszych stron i nie pozwalają odłożyć książki, aż do samego końca. W tej części postacią wysuwającą się na pierwszy plan jest najstarszy z rodzeństwa, Piotrek. Obserwujemy jego relację nie tylko z Adą, dawną przyjaciółką, ale i z samym sobą. Bo chłopak, pod wpływem różnych wydarzeń, musi mierzyć się z ogromem emocji, nieoczywistych uczuć, znaków zapytania, które z dnia na dzień mnożą się w jego głowie. Kibicowałam mu widząc jak miota się nie wiedząc jeszcze tego, co ja już wiedziałam.

Autorka umiejętnie łączy wątki obyczajowe z romantycznymi, dodając do nich nutę niepewności i zagrożenia. Gdy Ada staje w obliczu niebezpieczeństwa, historia nabiera jeszcze większego tempa, a czytelnik z zapartym tchem śledzi rozwój wydarzeń. No i te dialogi które dla mnie są wielki atutem powieści, naturalne, pełne ciętych ripost, emocji, humoru, dzięki czemu z dużą uwagą śledzi się każdą słowną konfrontację.

Ta ciepła, poruszająca i jednocześnie pełna emocjonalnych zawirowań opowieść o drugich szansach, rodzinnych więzach, dojrzewaniu do trudnych decyzji i odkrywaniu, że czasem największym przeciwnikiem jest własna przeszłość, z pewnością was nie zawiedzie. To książka, która bawi, wzrusza, trzyma w napięciu i pozostawia z ogromną ochotą na kolejne spotkanie z rodziną Tylczyńskich.

„Skąd ta nienawiść między wami?” to drugi tom cyklu „Rodzina Tylczyńskich”, który łączy w sobie elementy powieści obyczajowej i romansu. Monika Klara Krajniak stworzyła historię pełną emocji, niewypowiedzianych słów, dawnych urazów i uczuć, które mimo upływu czasu nie dają o sobie zapomnieć. To książka o tym, jak cienka granica dzieli niechęć od fascynacji oraz jak trudno uciec przed przeszłością, gdy los nieustannie stawia na naszej drodze tę samą osobę.

Głównymi bohaterami powieści są Adrianna i Piotrek. Ona wraca do rodzinnej wsi po roku spędzonym na wymianie studenckiej, chcąc skupić się na sobie i swoich planach. On właśnie otrzymuje szansę na wymarzoną pracę i wierzy, że rozpoczyna nowy rozdział w życiu. Oboje mają własne cele i marzenia, jednak los szybko krzyżuje ich plany. Trafiają do tej samej firmy i zaczynają rywalizować o jedno stanowisko. Problem w tym, że ich relacja już wcześniej była skomplikowana, a wspólna przeszłość pozostawiła po sobie wiele niewyjaśnionych emocji. Każde spotkanie prowadzi do kolejnych spięć, a napięcie między nimi staje się coraz bardziej wyczuwalne.

Akcja książki została osadzona we współczesnych realiach, częściowo w rodzinnej wsi bohaterów, a częściowo w środowisku zawodowym, gdzie rozgrywa się ich rywalizacja. To ciekawe połączenie dwóch światów – spokojniejszej, bardziej kameralnej przestrzeni rodzinnej oraz miejsca pracy, które staje się areną codziennych starć i walki o przyszłość. Autorka dobrze pokazuje zarówno atmosferę niewielkiej społeczności, gdzie wszyscy się znają, jak i wyzwania związane z budowaniem kariery zawodowej.

Największym atutem książki są bohaterowie. Adrianna i Piotrek nie są idealni, popełniają błędy, kierują się emocjami i czasami podejmują decyzje, które trudno zrozumieć. Dzięki temu wydają się autentyczni. Ich relacja została oparta na motywie „od nienawiści do miłości”, jednak autorka unika schematyczności. Między bohaterami czuć chemię, ale jednocześnie ciężar dawnych doświadczeń, które nie pozwalają im po prostu zapomnieć o przeszłości. Czytelnik z zainteresowaniem obserwuje, jak stopniowo odkrywają przed sobą swoje prawdziwe uczucia.

Podczas lektury nie brakuje emocji. Są momenty pełne frustracji, kiedy bohaterowie wydają się sami komplikować swoje życie, ale są też chwile wzruszenia, nadziei i czułości. Autorka umiejętnie buduje napięcie emocjonalne, dzięki czemu czytelnik nieustannie zastanawia się, czy Adriannie i Piotrkowi uda się przezwyciężyć wzajemne urazy. Dodatkowy wątek zagrożenia, z którym musi zmierzyć się Ada, sprawia, że historia nabiera jeszcze większej dynamiki.

Styl Moniki Klary Krajniak jest lekki, naturalny i bardzo przystępny. Dialogi brzmią wiarygodnie, a narracja płynie swobodnie, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z dużym zaangażowaniem. Autorka skupia się przede wszystkim na emocjach bohaterów i relacjach między nimi, co pozwala lepiej zrozumieć ich motywacje oraz przeżycia. Jednocześnie nie brakuje momentów humorystycznych i scen, które wywołują uśmiech.

To książka skierowana przede wszystkim do miłośników romansów i powieści obyczajowych. Szczególnie przypadnie do gustu osobom lubiącym historie o drugich szansach, rywalizacji, skomplikowanych relacjach oraz bohaterach, którzy muszą zmierzyć się zarówno z własną przeszłością, jak i uczuciami, których nie potrafią już ignorować.

„Skąd ta nienawiść między wami?” to pełna emocji opowieść o miłości, która rodzi się tam, gdzie wcześniej dominowały żal i niechęć. Monika Klara Krajniak stworzyła historię angażującą, ciepłą i momentami wzruszającą, a jednocześnie pokazującą, że czasami największe uczucia pojawiają się tam, gdzie najmniej się ich spodziewamy. To idealna lektura dla wszystkich, którzy lubią romantyczne historie z wyrazistymi bohaterami i emocjami, które pozostają z czytelnikiem jeszcze długo po zakończeniu książki.

Rodzina Tylczyńskich, tom 2 - Skąd ta nienawiść między nami? - Monika Klara Krajniak 

Dziękuję wydawnictwu Videograf za możliwość przeczytania tej książki.

Z niecierpliwością wyczekiwałam tego tomu.

Byłam bardzo ciekawa, jak autorka przedstawi motyw, od nienawiści do miłości. (Nie jest to prosty motyw do przedstawienia tak, aby był prawdziwy) Muszę przyznać, że autorce się to jednak udało. Powoli i naturalnie wszystko się wyjaśnia.

Ona go nie nawidzi, a on ją - tak dla zasady.

Mamy tutaj podobieństwa do Bridgertownów. Para - Anthony i Kate. Rownei. Przypomniał mi "Duma i uprzedzenie". Tu słowa są kluczowe i to one kształtują realcje bohaterów. Ta historia pokazuje, jak pewne słowa niszczą, nawet tę wielką i najsilniejszą relacje. Kiedy bycie tchórzem, odciska piętno. 

Nie mogłam się oderwać od lektury, póki nie skończyłam ostatniej strony. Dynamiczna i rozwojowa akcja. Tylko konfrontacja i dużo czasu, pomogą ustabilizować tę relacje.

Czy polecam?

Oczywiście. To pełna emocji historia, która pokazuje, że miłość zawsze się ukaże, nawet po latach.

Z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu. Bardzo interesuję mnie historia Roberta vel Suchar. To postać, która pod maską dowcipnisia, ma wiele tajemnic.

Moja ocena 10/10 

Cytaty z książki:

" Z jednej strony cieszyła się, że spotka dawno niewidzianych znajomych, jednak z drugiej na pewno będzie tam obecny chłopak, którego nie miała ochoty oglądać. Natychmiast przypomniało jej się ostatnie spotkanie, na którym go widziała. To była totalna katastrofa. Gdy o tym myślała, zalewała ją fala wstydu. Tak bardzo nie znosiła tego człowieka. On wyzwalał w niej najgorsze instynkty. Postanowiła, że tego wieczoru nie da się sprowokować. Nie chciała powtórki z rozrywki. Tym razem będzie bardziej zrównoważona i spokojna, przynajmniej taką miała nadzieję."

" Czasem lepiej to z siebie wyrzucić, żeby mniej bolało."

" - Mamo, to nie są swaty - odparła wesoło.

Helena tylko machnęła lekceważąco ręką.

- Co wy tam, dzieci, wiecie o życiu... Młodzi się nie garną, to musimy ich trochę popchnąć do przodu - odparła z przebiegłym uśmiechem.

- Czyli mam rozumieć, że przyjdziecie? - zapytała Janina, chcąc się upewnić, że goście zjawią się w ustalonym terminie.

- Oczywiście, z wielką chęcią - odpowiedziała Helena z szerokim uśmiechem."

"- Hela, czy ty oczadziałaś? Zostaw tych chłopaków w spokoju. Mówiłem ci tyle razy, żebyś dała sobie spokój z tym swataniem! - Józef oburzył się jej słowami.

- Józek, ty się nie wtrącaj! Nie wiesz, o co chodzi, to siedź cicho - odparła, zła, że mąż wypowiada się na tematy, o których nie ma pojęcia.

- Biedne te nasze chłopaki. Trzymajcie się i nie słuchajcie babci, gada same głupoty! - Dziadek mrugnął, uśmiechając się szeroko do wnuków.

- Stary dureń - mruknęła staruszka pod nosem."

" - Powiedz mi, Ada, czy nasz Piotrek to nie jest przystojny chłopak? - rzuciła Helena niby od niechcenia, ale praktycznie od razu przy stole ucichły wszystkie rozmowy, a oczy skierowane były na dziewczynę. 

Ada najpierw zaniemówiła, ale po chwili delikatnie się uśmiechnęła do starszej kobiety.

- Oczywiście, że tak. W waszej rodzinie nie brak przystojnych chłopaków - odpowiedziała miło, ale dyplomatycznie.

-To wspaniale, że ci się podoba, bo ostatnio Piotrek wspominał, jaka jesteś piękna - dorzuciła Helena z szerokim uśmiechem."

" - Gratulacje! W końcu się ustatkowałeś - powiedział Patryk, starając się naśladować głos babci.

- Ada, dziwię się, że go wzięłaś, ale pamiętaj, po odejściu od kasy zwrotów nie przyjmujemy! - rzucił Leon, rozbawiając część rodziny."

Czy można przez lata pielęgnować urazę do drugiej osoby, a mimo to nie potrafić wyrzucić jej ze swojego serca?

Po przeczytaniu pierwszego tomu serii „Rodzina Tylczyńskich” wiedziałam, że nie poprzestanę na jednej części. Monika Klara Krajniak stworzyła rodzinny cykl, który przyciąga nie tylko ciekawymi bohaterami, ale przede wszystkim autentycznymi emocjami i relacjami, w których łatwo odnaleźć cząstkę własnych doświadczeń. Gdy więc sięgnęłam po drugi tom zatytułowany „Skąd ta nienawiść między wami?”, byłam niezwykle ciekawa, jakie losy tym razem przygotowała autorka. Już sama okładka przyciąga wzrok i doskonale oddaje klimat historii pełnej napięcia, niedopowiedzeń oraz uczuć, które trudno nazwać.

Tym razem poznajemy bliżej Adriannę i Piotrka. Ona wraca po roku spędzonym na studenckiej wymianie, chcąc w końcu skupić się na sobie i poukładać własne życie. On właśnie otrzymuje szansę, o której marzył od dawna - pracę w wymarzonej firmie. Oboje są przekonani, że wkraczają w nowy etap. Los jednak ma wobec nich zupełnie inne plany.

Ich wspólna przeszłość pozostawiła ślady, których nie sposób wymazać. Kiedy trafiają do tej samej firmy i okazuje się, że będą rywalizować o jedno stanowisko, napięcie zaczyna narastać z każdym kolejnym spotkaniem. Dawne urazy odżywają, a emocje stają się coraz trudniejsze do kontrolowania. Czy można zaufać komuś, kto kiedyś zranił? Czy pod warstwą wzajemnej niechęci kryje się coś więcej? I jaką rolę odegra wydarzenie, które ponownie wystawi ich relację na ciężką próbę?

Bardzo spodobało mi się to, jak autorka poprowadziła relację głównych bohaterów. Nie ma tutaj sztucznego przyspieszania wydarzeń ani nagłych zwrotów uczuć bez uzasadnienia. Wszystko rozwija się stopniowo, dzięki czemu można obserwować każdą zmianę, każde zawahanie i każdą próbę przełamania murów, które przez lata budowali wokół siebie. To właśnie te emocjonalne starcia, pełne iskier dialogi i ciągła walka między sercem a rozumem były dla mnie jednymi z najciekawszych elementów tej powieści.

Piotrek okazał się bohaterem, którego trudno ocenić jednoznacznie. Z jednej strony ambitny i skupiony na realizacji swoich marzeń, z drugiej skrywający ciężar przeszłości, który wpływa na jego decyzje. To postać pełna sprzeczności, dzięki czemu wydaje się bardzo prawdziwa. Adrianna również wzbudziła moją sympatię swoją determinacją i siłą, choć życie niejednokrotnie wystawiało ją na próbę.

Autorka świetnie pokazuje, jak cienka bywa granica między niechęcią a uczuciem oraz jak ogromny wpływ na nasze dorosłe życie mają wydarzenia z przeszłości. Nie brakuje tu momentów, które skłaniają do refleksji nad własnymi wyborami, relacjami i tym, jak często pozwalamy, by niewypowiedziane słowa rosły do rozmiarów muru nie do pokonania.

Szczególnie urzekło mnie psychologiczne podejście do bohaterów. Monika Klara Krajniak nie ocenia ich decyzji, lecz pozwala zrozumieć, dlaczego postępują właśnie w taki sposób. Dzięki temu historia staje się jeszcze bardziej wiarygodna i poruszająca.

„Skąd ta nienawiść między wami?” to piękna, pełna emocji opowieść o drugich szansach, trudnych wspomnieniach, rodzinnych więziach i uczuciach, które potrafią zaskoczyć wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy. Jeśli lubicie historie o skomplikowanych relacjach, bohaterach z bagażem doświadczeń oraz romansach typu „od nienawiści do miłości”, ta książka z pewnością Was nie zawiedzie. A ja już z ogromną niecierpliwością czekam na kolejne części sagi, bo autorka udowadnia, że rodzina Tylczyńskich ma jeszcze wiele historii do opowiedzenia.

Tutaj skupiajmy się na Piotrku i Adriannie. Za dzieciaka przyjaciele lecz z biegiem czasu coś się między nimi wydarzyło a ich relacją totalnie posypała się niczym domek z kart. Od tego czasu unikają się jak ognia lecz los ma dla nich trochę inne plan.

~

Oboje trafiają do tej samej firmy lecz muszą rywalizować o stanowisko. Wspólna praca, niechęć i te ciągłe docinki sprawiają że chemia między nimi wzrasta. W końcu "kto się czubi ten się lubi". A dodatkowo babcia Helena za wszelką cenę chce zostać swatka i właśnie tych dwoje do siebie przyciągnąć. 

~

Ale jak to w życiu bywa są wzloty i upadki. Ada ma problemy w domu a dodatkowo nachalny typ z pracy nie daje za wygraną. Z opresji ratuje ją Piotr niczym książkę na białym koniu ratuje księżniczkę przed smokiem. Co wydarzy się w życiu tych dwoje? Czy Ada wybaczy Piotrkowi? Jaki udział w ich związku będzie miała babcia Helena?

~

Gdy tylko skończyłam czytać pierwszy tom to od razu chciałam kontynuację i wyczekiwałam jej z wielką niecierpliwością. Rodzina Tylczyńskich to po prostu odzwierciedlenie typowej dużej polskiej rodziny. Chaos, sprzeczki i dogryzki ale gdy trzeba to każdy za sobą stanie murem.

~

Relacja Ady i Piotrka od samego początku była napięta pełna uszczypliwości ale czuć było między nimi też te emocje i uczucia. Od samego początku czułam że prędzej czy później każde z nich się do sobie przekona ale nie spodziewałam się tyle trudnych etapów ich miłości. 

~

Po raz kolejny się nie zawiodłam a bohaterowie są wykreowani wręcz idealnie i nie da się ich po prostu nie lubić. Każdy z nich ma cechy, które przyciągają czytelnia do nich. Oczywiście historię czytało mi się szybko, miło i przyjemnie oczywiście pochłaniałam ją w zawrotnym tempie.

~

Autorka oczywiście zapewniła rozrywkę i umiejętnie połączyła romantyczne uniesienia z dobrym poczuciem humoru. Fajnie, że w fabule spotkamy resztę tej zwariowanej rodzinki i autorka o nich wspomnia. Daje to fajne połączenie i spójność z poprzednią częścią.

~

Cóż więcej mogę dodać książka idealna na weekend bo naprawdę można ją pochłonąć dość szybko. Fajnie, że oba tomy są świetne i na równym poziomie co czasem się wyklucza niestety. Ja już czekam jak babcia Helena weźmie w obroty Roberta a Was zachęcam do poznania tej wspaniałej serii. Polecam. Wy czytajcie tę jak i pierwsza część (jeśli nie znacie), a ja odliczam dni do premiery trzeciej części.

Dziękuję wydawnictwu Videograf za egzemplarz ♥️ 

❤„Skąd ta nienawiść między nami?Rodzina Tylczyńskich.Tom2” to obfitująca w tajemnice przeszłości opowieść o młodych osobach będących na początku zawodowej drogi. Mieszkając obok siebie byli dla siebie ważni,jedna zła decyzja niszczy na lata ich przyjaźń.Brak szczerej rozmowy nie daje szansy,by zacząć przyszłość z czystą kartą. Złość, smutek oraz żal to pozostało w sercu,a później jest tylko nienawiść…

❤Historia ukazuje obraz dwójki pogubionych osób,którzy nie potrafiąc szczerze rozmawiać są dla siebie wrogiem.Niezrozumienie i żal staje się codziennością,a walka o stanowisko pracy pogarsza ich znajomość. Piotrek chcąc dowiedzieć się przyczyn zachowania Ady chce rozmowy,lecz dziewczyna ucieka od jakiekolwiek wyjaśnienia….

❤Powieść zabiera czytelnika w świat rodziny Tylczyńskich i ich relacji ze sobą. Nie tylko wsparcie rodziców i ich zrozumienie decyzji syna było urzekające,ale także zachowanie rodzeństwa bohatera było takie prawdziwe. Bo jak wiemy z rodzeństwo się kocha i nie lubi jednocześnie.

❤ „Skąd ta nienawiść między nami?Rodzina Tylczyńskich.Tom2” to kolejna wyśmienita historia syna rodziny Tylczyńskich-Piotrka. Jest to odrębna opowieść i można czytać ją jako odrębną historię.🫠Polecam również poznanie historii o Meli & Danielu z tomu1🥹
❤Powieść udowadnia jak jedna zła decyzja możne zmienić nastawienie wobec bliskiej osoby.
❤Czytajcie-ogromnie polecam📚❣

*współpraca reklamowa*

Drugi tom serii, który kontynuuje nam losy młodego pokolenia rodziny Tylczyńskich. Pierwszy tom zrobiła na mnie ogromne wrażenie i świetnie się przy nim bawiłam, ale też zrobił mi chrapkę na ciąg dalszy, który zapowiadał się ekscytująco. Kontynuacja dobra, nawet bardzo dobra, oparta na popularnym motywie enemies to lovers. To komedia romantyczna, przy której dobrze spędziłam czas, ale jednocześnie zabrakło mi w niej pazura.

Gdy Piotrek odbiera telefon z wymarzonej firmy jest pewien, że w końcu idzie ku lepszemu. Na miejscu jednak dowiaduje się, że jest jednym z dwóch kandydatów na to stanowisko, a sprawę ma rozstrzygnąć rywalizacja. Niby nic nadzwyczajnego, ale jego konkurentką zostaje Adrianna, dziewczyna z którą zna się od lat, mieszka w jego sąsiedztwie, i z którą żyje w konflikcie, choć sam nie do końca wie dlaczego. Adrianna nosi w sobie wiele żalu spowodowanego przez wydarzenia z przeszłości. Gdy musi stanąć w szranki z Piotrkiem, nie waha się i z determinacją a nawet ze złośliwością podejmuje grę. Jednak wkrótce sprawy się komplikują, a dziewczyna wpada w kłopoty, Piotrek zaś pomimo niechęci i konfliktu stara się jej pomóc. Oboje zaczynają się zbliżać do granicy, po której przekroczeniu może już nie być odwrotu, tylko czy demony przeszłości pozwolą im pójść dalej?

Drugi tom, ale inna historia, choć co nieco powiązana z tym pierwszym, ale nawet jak zmienicie kolejność to nie będzie to wielki grzech, bo powiązanie jest luźne i nie porusza najważniejszych kwestii, choć dostrzegalne są konsekwencje tego co się zadziało. Mimo wszytko historia jest inna, skupia się na innych bohaterach, tym razem na Piotrku i Adzie oraz ich słynnym już konflikcie, o którym nikt nic nie wie. Książka daje nam więc odpowiedź o co poszło, i tutaj wam powiem, że troszkę się zawiodłam, bo jednak myślałam, że podłoże będzie mocniejsze. Z drugiej jednak strony, nie czułam się zaskoczona, bo autorka daje nam lekką opowieść o życiu, o wyborach, o problemach, z którymi można sobie poradzić. Podobnie jak w pierwszej części poziom dramatyzmu jest niewielki, a samo enemies to lovers, jest na moje oko zbyt wygórowanym określeniem.

Bohaterowie byli prości, nie wzbudzili we mnie większych emocji, choć jeśli miałabym wskazać jedno dominujące to irytacja. Oboje ciągną konflikt przez lata. On nie ma pojęcia co zrobił źle, ona miała powód, ale czy był on tak mocny, żeby aż tak się boczyć... Moim zdaniem nie był, ale każdy może to ocenić inaczej, albo zwalić na wiek bohaterów, w momencie w którym ta nienawiść się zaczęła. Plusem jest pojawienie się całego klanu Tylczyńskich, których nie da się nie lubić. Możemy podpatrzeć jak rozwijają się relacje z pierwszego tomu, jak działają swatki, oraz obserwować rodzinne utarczki i waśnie, które choć podszyte złośliwościami, są prawdziwe, urocze i wyrażają głęboką więź rodzinną.

Lektura przyjemna i oceniam ją jako bardzo dobrą. Historia typowa, szablonowa i schematyczna, ale wiem że są fani tego typu lektur, a ja sama też lubię sięgać po coś oczywistego, przy czym nie muszę za bardzo wysilać szarych komórek. To książka dla każdego, kto lubi proste historie, które mogło napisać samo życie, dla kogoś kto ceni sobie sagi rodzinne, wartości, czy lektury przy których się płynie i można się przy nich dobrze bawić. Dla mnie ten tom był ciut słabszy niż pierwszy, który póki co jest moim ulubionym, ale już wypatruję kolejnych. Ze swojej strony polecam, zwłaszcza jeśli lubicie komedie romantyczne z motywem hate-love.

✨ RECENZJA PATRONACKA ✨

„Skąd ta nienawiść między wami?”

Cykl: Rodzina Tylczyńskich (tom 2)

Autor: Monika Klara Krajniak

Wydawnictwo: Videograf

Niektóre historie nie opowiadają wyłącznie o miłości. Opowiadają o ranach, które mimo upływu czasu nadal pozostają otwarte. O słowach, które nigdy nie padły, choć mogły zmienić wszystko. O emocjach tak silnych, że zaczynają przypominać nienawiść… podczas gdy pod nią od dawna ukrywa się coś znacznie bardziej kruchego i prawdziwego.

„Skąd ta nienawiść między wami?” to historia, która wciąga od pierwszych stron i zostaje w sercu jeszcze długo po zakończeniu lektury. Emocjonalna, autentyczna i niezwykle życiowa opowieść o dorastaniu, trudnych wyborach, rodzinnych więzach i uczuciach, które nigdy nie wygasły, mimo że bohaterowie bardzo próbowali je w sobie zagłuszyć.

Piotrek i Adrianna stoją na progu prawdziwej dorosłości. Oboje ambitni, zdeterminowani i pełni obaw rozsyłają CV, marząc o pracy, która stanie się początkiem nowego etapu życia. I właśnie tutaj autorka trafia w punkt. Bo dorosłość często nie zaczyna się wraz z zakończeniem szkoły czy studiów. Zaczyna się w chwili, gdy z drżącymi rękami czekamy na pierwszy telefon z pracy, próbując znaleźć swoje miejsce w świecie.

Los jednak postanawia ponownie skrzyżować ścieżki Ady i Piotrka. Trafiają do tej samej firmy i zaczynają rywalizować o jedno stanowisko. Problem w tym, że ich wspólna przeszłość wciąż ciąży między nimi niczym niewypowiedziany wyrzut sumienia. Adrianna nosi w sobie ogromny żal, a Piotrek zdaje się równie zagubiony w emocjach, których nie potrafi nazwać.

Relacja tej dwójki została poprowadzona fenomenalnie. To nie jest banalny romans oparty wyłącznie na przyciąganiu. To historia ludzi poranionych, dumnych i zagubionych, którzy próbują odnaleźć siebie pośród dawnych błędów, niedomówień i emocji tłumionych przez lata. Każde ich spotkanie iskrzy napięciem. Każda rozmowa przypomina emocjonalne starcie, ale jednocześnie pod tym gniewem wyczuwa się coś znacznie głębszego.

Autorka znakomicie pokazuje, jak wielką siłę mają niedopowiedzenia. Jak jedno przemilczenie może zniszczyć relację na długie lata. I właśnie dlatego ta historia wydaje się tak prawdziwa. Bohaterowie nie są idealni. Popełniają błędy, gubią się w emocjach, podejmują złe decyzje i próbują na nowo nauczyć się ufać. A czytelnik zadaje sobie podczas lektury jedno bardzo ważne pytanie, czy naprawdę można wybaczyć komuś ból, który zostawił trwały ślad w sercu?

Ogromnym atutem powieści jest psychologia postaci. Monika Klara Krajniak stworzyła bohaterów z krwi i kości. Takich, którzy czują za mocno, milczą za długo i kochają bardziej, niż chcieliby się do tego przyznać. Ich emocje są autentyczne, a relacje naturalne i niewymuszone.

Widać również ogromny rozwój stylu autorki. Już pierwszy tom był znakomity, to drugi pokazuje jeszcze większą dojrzałość literacką. Historia płynie lekko, dialogi brzmią naturalnie, a emocje uderzają z ogromną siłą. To jedna z tych książek, które czyta się z bijącym sercem i nieustanną potrzebą poznania prawdy.

Ogromnie uwielbiam także klimat tej serii. Z jednej strony mamy spokojną, ciepłą Dąbrowę i rodzinę Tylczyńskich, która mimo problemów zawsze pozostaje blisko siebie. Z drugiej, korporacyjny świat pełen presji, rywalizacji i walki o własne miejsce. To połączenie wypadło znakomicie i sprawia, że historia ma zarówno klimat rodzinnej sagi, jak i emocjonalnego romansu pełnego napięcia.

I choć książka porusza trudniejsze tematy, nie brakuje w niej ciepła, humoru i momentów, które wywołują szczery uśmiech. Babcia Helenka absolutnie kradnie każdą scenę swoim swataniem i tekstami, które rozładowują napięcie w najlepszy możliwy sposób. Dzięki takim bohaterom Dąbrowa naprawdę żyje.

„Skąd ta nienawiść między wami?” to opowieść o budowaniu siebie od nowa. O przeciwnościach losu, trudnych początkach dorosłości, rodzinie dającej wsparcie i uczuciach rodzących się pośród chaosu oraz bólu. To historia pokazująca, że nawet po największej burzy może nadejść spokój.

Ta seria ma w sobie coś wyjątkowo kojącego. Po zakończeniu lektury człowiek ma wrażenie, jakby wracał z miejsca, które dobrze zna i za którym zwyczajnie tęskni. Dąbrowa, rodzina Tylczyńskich i ich codzienne problemy stają się dziwnie bliskie, dlatego już teraz nie mogę doczekać się kolejnego tomu i następnej historii. 💛✨

Niektóre historie przypominają, że największe konflikty nie zawsze rodzą się między obcymi ludźmi. Czasem powstają między tymi, którzy kiedyś byli sobie najbliżsi. I właśnie o tym opowiada ta książka.

Piotrek i Adrianna znają się od lat. Dawniej łączyła ich przyjaźń, dziś dzieli mur zbudowany z żalu, niedomówień i niewypowiedzianych słów. Los jednak postanawia postawić ich przed nie lada wyzwaniem -- trafiają do tej samej pracy i przez okres próbny muszą dzielić jedno stanowisko. Problem w tym, że na końcu zostać może tylko jedno z nich.

To początek historii pełnej emocji, słownych przepychanek i napięcia, które czuć od pierwszych stron. Bardzo podobało mi się to, że autorka nie poszła na skróty. Relacja bohaterów rozwija się powoli, naturalnie i przede wszystkim wiarygodnie. Nie ma tutaj nagłych zwrotów uczuć -- jest za to stopniowe odkrywanie prawdy, konfrontacja z przeszłością i próba zrozumienia własnych błędów.

Ogromnie polubiłam zarówno Adę, jak i Piotrka. To bohaterowie pełni emocji, niedoskonali i przez to bardzo prawdziwi. Ich historia pokazuje, jak wiele problemów może wynikać z braku szczerej rozmowy i jak trudno czasem zrobić pierwszy krok do porozumienia.

Dużym atutem książki jest również to, że nie skupia się wyłącznie na wątku romantycznym. Pojawiają się tu trudniejsze tematy związane z przeszłością, życiowymi wyborami i walką o lepsze jutro, dzięki czemu całość zyskuje dodatkową głębię.

Nie mogę też nie wspomnieć o rodzinie Tylczyńskich, która po raz kolejny skradła moje serce. Ich relacje są pełne ciepła, humoru i wzajemnego wsparcia. A babcia Helenka? To absolutna królowa tej historii! Charyzmatyczna, zabawna i bezpośrednia -- każda scena z jej udziałem była dla mnie prawdziwą przyjemnością.

To książka, od której bardzo trudno się oderwać. Pełna emocji, wzruszeń, humoru i życiowych prawd. Historia o drugich szansach, niewypowiedzianych uczuciach i o tym, że czasem jedna szczera rozmowa może zmienić wszystko.

Powrócimy na chwilę do rodziny Tylczyńskich, gdzie pojęcie nudy jest nieznane. Za to ciepło, jakie od nich bije, jest czymś, czego każdy z nas chciałby doświadczać codziennie... ?

Poszukiwania pracy przez Piotrka nie były zbyt owocne, więc gdy w końcu otrzymał telefon z pewnej firmy, bardzo się ucieszył. Nie spodziewał się jednak, że o posadę będzie musiał przez jakiś czas konkurować z pewną dziewczyną, która go nienawidzi. 

Adrianna, która po roku nieobecności powróciła w rodzinne strony, boryka się z problemami, jakie pozostawił jej ojciec. Stres i nerwy towarzyszą jej na każdym kroku, więc gdy dowiaduje się, że czas w pracy będzie musiała dzielić z chłopakiem, któremu najchętniej wydłubałaby oczy, wszystko się w niej gotuje. 

Przed Adrianną ciężkie dni, które jednak dla Piotrka również nie będą najłatwiejszej! ?

Relacja między tą dwójką jest bardzo napięta. Bolesna przeszłość często daje o sobie znać, a dziewczyna nie może się z nią pogodzić. Młody Tylczyński nie do końca rozumie, o co w tymi wszystkim chodzi i dlaczego Ada tak bardzo go nienawidzi... 

Ta historia idealnie wpasowuje się w motyw ,,hate to love". Temu wszystkiemu towarzyszą ogromne emocje, od których serce robi fikołki! Pomimo trudnej relacji głównych bohaterów, z której strzelają iskry, a pożar w niektórych momentach jest już bardzo blisko, jest też wesoło i zabawnie. To wszystko dzięki rodzeństwu Piotrka oraz babci, która usilnie pragnie znaleźć swoim wnukom ich drugie połówki! 

Ta historia nie gna na łeb na szyję. Tu wszystko ma swój czas i w końcu przychodzi moment na zrozumienie prawdy. To opowieść o życiu, bez kolorowania i tony słodkiego lukru. Tu autentyczność gra główne skrzypce i chyba właśnie dzięki temu ,,Rodzina Tylczyńskich" trafia prosto w sam środek ludzkiego serca. 

? 

Polecam z całego serca i z ogromną niecierpliwością czekam na dalsze losy tej cudownej rodzinki! 

?Recenzja?

Premiera:  21.05.2026 r.                    

"Skąd ta nienawiść między Wami?" - Monika Klara Krajniak

Współpraca reklamowa z @videograf.sa

Motywy:

- hate-love

- stare rany

- rywalizacja

- swatanie

Kolejny członek rodziny Tylczyński wchodzi w dorosłość i tym razem to w jego perypetie zostajemy wciągnięci. Oczywiście nie może zabraknąć pozostałego rodzeństwa, które nadaje śmiesznego charakteru, ale jest też nieocenionym wsparciem w problemach.

Adriannie udało się dostać na staż do wymarzonej redakcji. Uwielbia pisać artykuły, czuje to, ale nie spodziewa się, że o swoje stanowisko będzie musiała rywalizować z facetem którego nienawidzi. Dziewczyna nie miała łatwo w życiu, ojciec alkoholik, potem długi i ciągły niepokój. Dobrze, że otacza się dobrymi ludźmi, którzy zawsze są gotowi jej pomóc. Posiada niewyparzony język, który dosyć często pokazuje, a przy Piotrku aktywacja jest podwójna.  

Piotrek jest zwykłym chłopakiem, który jest w trakcie szukania pracy. Niestety nie idzie mu najlepiej. O pracę w naszych czasach, jeszcze dla młodych, jest naprawdę ciężko.  

Niestety ma duży problem i jest on dosyć powszechny, bo młodym naprawdę ciężko jest znaleźć zatrudnienie. Kiedy mu się udaje, okazuje się, że będzie pracować z dziewczyną, która go nie lubi , a on sam do końca nie wie dlaczego. 

Między tą dwójką jest wiele niedopowiedzeń i nienawiści. Ona trzyma w sobie wiele bólu i cierpienia z przeszłości. On tego wszystkiego nie rozumie, ale nie pozwoli sobie na nieznośnie komentarze. Często sobie dokuczają, ale kiedy pojawia się problem to potrafią wyciągnąć pomocną dłoń. Z każdym dniem patrzą na siebie inaczej. Czują zrozumienie i pragną odpowiedzi na nurtujące ich pytania.

Autorka stworzyła idealną historię z motywem od nienawiści do miłości, gdzie w tle pojawia się zabawne rodzeństwo, babcie-swatki oraz dokuczanie, które osiąga nietypowe pomysły. Lubię kiedy można się pośmiać razem z bohaterami, albo poczuć towarzyszące im emocje. A ich paleta jest naprawdę różnorodna.

Uwielbiam książki, które są o życiu zwykłych ludzi, o ich perypetiach, problemach i sukcesach. Życie nie jest łatwe, czasem trzeba przejść naprawdę ciężką drogę, a przy okazji mogą pojawić się inne przeszkody. Nie można się tylko poddawać, bo to najgorsza forma jaką można wybrać.

Jeśli lubicie książki gdzie zwykli ludzie opowiadają swoją historię bez upiększania z całym asortymentem problemów i radzeniem sobie z nowymi uczuciami, to proponują sięgnąć po historię kolejnego członka rodziny Tylczyńskich.

10/10

Jest to drugi tom historii o rodzinie Tylczyńskich. Tym razem główne role przypadły Piotrowi Tylczyńskiemu i Adriannie. Jednakże pozostałych członków rodziny również tutaj spotkamy. Nie oszukujmy się, bez rodzeństwa nie byłoby tego klimatu.

,, Skąd ta nienawiść między wami "to historia pełna emocji, napięcia i relacji, które od pierwszych stron wciągają czytelnika bez reszty. To książka, przy której naprawdę trudno przejść obojętnie dzięki bohaterom i ich skomplikowanej przeszłości.

Bardzo polubiłam Adę i Piotrka. Nie da się z nimi nudzić. Ich relacja jest wybuchowa, pełna ciętych dialogów, ripost,niedopowiedzeń i emocji, które aż iskrzą między stronami książki. Napięcie między bohaterami rośnie z każdym kolejnym rozdziałem. Autorka doskonale pokazała, jak cienka granica dzieli nienawiść od czegoś znacznie głębszego. 

Ogromnym plusem tej historii jest autentyczność emocji. Bohaterowie nie są idealni, popełniają błędy, mają swoje lęki i trudne doświadczenia, przez co wydają się bardzo prawdziwi. Do tego dochodzi tajemnicza atmosfera, rodzinne konflikty i wątek niebezpieczeństwa, który sprawia, że od książki trudno się oderwać.

Styl autorki jest lekki i przyjemny, a całość czyta się niezwykle szybko. To jedna z tych historii, które wywołują uśmiech, frustrację, wzruszenie i ekscytację jednocześnie. 

Z jednej strony dzielnie kibicowałam głównym bohaterom, a z drugiej miałam nie raz ochotę ukręcić im głowy ?

W tej części poznajemy też bliżej fenomenalną babcię Helenkę. Pokochałam ją całym sercem ? uwielbiam takie wyraziste z charakterem i poczuciem humoru babcie. Mam nadzieję, że babcia zostanie z nami na dłużej. 

W przypadku tego cyklu klątwa drugiego tomu się nie sprawdziła, a dla mnie lektura tej powieści potwierdziła przekonanie, że czasem warto dać szansę drugiemu tomowi. Ta część to kolejne spotkanie z sympatyczną rodziną Tylczyńskich. Co sprawiło, że ten tom zdecydowanie lepiej mi się spodobał?

Przede wszystkim temat powieści. Sympatyczna historia związku młodych ludzi, która potwierdza, że kto się czubi ten się lubi, a co ma wisieć nie utonie. Główni bohaterowie to sąsiedzi, nie lubią się wielce, jednak na skutek niespodziewanych okoliczności powoli zbliżają się do siebie. Jednak są ludzie, a może też i los, pewne niedopowiedzenia, które sprawiają, że nie będzie to wszystko takie proste. Jak to w życiu...

Ten tom czytało mi się zdecydowanie lepiej. Spójna i wciągająca fabuła, lekki styl sprawiały, że z dużą dozą sympatii kibicowałam głównym bohaterom. Przede wszystkim urzekła mnie wartość fabuły, która pokazuje, że czasem trzeba naprawdę mocno zastanowić się zanim się coś powie. To również powieść o tym, że łatwo się pomylić co do człowieka i warto dać szansę jeszcze raz. 

To co i w poprzednim tomie najbardziej mi się podobało. To przedstawienie wartości rodziny. Relacje członków wielodzietnej rodziny Tylczyńskich. Ich wzajemne wsparcie, potwierdzające jak ważną wartością w życiu człowieka są najbliżsi, który wspierają w trudnych chwilach. 

Cóż mi rzec w podsumowaniu. Zdecydowanie, w moim odczuciu lepszy drugi tom, daje nadzieję na jeszcze lepszy tom trzeci. Czekam, by móc go przeczytać i przekonać się samemu o jego wartości.