Rosą pisane

„Rosą pisane” to powieść obyczajowa oparta na temacie przemocy domowej, traumy i na próbie odbudowania życia po latach funkcjonowania w strachu. Historia rozgrywa się na Podlasiu, w pobliżu Puszczy Knyszyńskiej, gdzie działa Azyl, miejsce stworzone dla porzuconych zwierząt i ludzi, którzy próbują wrócić do równowagi po trudnych doświadczeniach.

Główną bohaterką powieści jest Edyta, kobieta uciekająca od przemocowego męża. Razem z dziećmi trafia pod opiekę brata i stopniowo odnajduje się w nowym miejscu. Autorka pokazuje ten proces bez pośpiechu. Skupia się bardziej na codzienności niż na widowiskowych zwrotach akcji. Dużo miejsca zajmują zwykłe czynności, rozmowy i momenty, w których bohaterka próbuje odzyskać poczucie bezpieczeństwa. To sprawia, że historia wydaje się wiarygodna.

Istotnym elementem książki jest relacja Edyty i Dawida Branta, byłego wojskowego z doświadczeniem wojennym i objawami traumy. Ten wątek nie dominuje od początku, rozwija się stopniowo. Autorka pokazuje dwoje ludzi, którzy mają problem z zaufaniem i próbują funkcjonować mimo doświadczeń, które wciąż wpływają na ich życie. Ważne jest to, że żadna z tych postaci nie jest przedstawiona jako całkowicie silna albo całkowicie bezradna. Oboje reagują emocjonalnie, popełniają błędy i długo są zamknięci na innych.

Dużą rolę odgrywa też otoczenie. Podlasie i natura są stale obecne w tle wydarzeń. Las, zwierzęta i spokojne tempo życia budują atmosferę odcięcia od wcześniejszego chaosu. Nie jest to jednak wyidealizowany obraz prowincji. W książce stale obecne są lęk, napięcie i świadomość, że przeszłość bohaterów może wrócić.

Autorka porusza kilka trudnych tematów jednocześnie, przemoc psychiczną, kontrolę w związku, PTSD u żołnierzy i problem życia po traumie. Nie sprowadza tych doświadczeń do pojedynczych scen. Pokazuje ich skutki, takie jak problemy ze snem, nieufność, impulsywne reakcje i ciągłe poczucie zagrożenia. Widać, że postacie nie wychodzą z tych doświadczeń szybko ani bez konsekwencji.

Powieść jest napisana prostym językiem. Najlepiej wypadają sceny oparte na relacjach między bohaterami i codziennym funkcjonowaniu w Azylu. Postacie drugoplanowe, szczególnie ciotka Benia, wprowadzają trochę lżejszego tonu, ale nie odciągają uwagi od głównego tematu.

„Rosą pisane” nie jest historią o spektakularnej przemianie ani o idealnym początku nowego życia. To opowieść o próbie odzyskania spokoju po długim czasie życia pod presją i w strachu. Najmocniej wybrzmiewa w niej temat wsparcia, obecności ludzi, którzy nie rozwiązują problemów za bohaterów, ale dają im przestrzeń, żeby mogli powoli stanąć na nogi. Warta poznania, polecam!

Informacje dodatkowe o Rosą pisane:

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska
Data wydania: 2026-02-25
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788384301357
Liczba stron: 336
Dodał/a opinię: maitiri_books

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna