Halina Auderska

Halina Auderska - biografia, życie i twórczość

Halina Auderska przyszła na świat 3 lipca 1904 r. w Odessie. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim oraz studium pedagogiczne. W latach 1926-39 była nauczycielką w szkołach średnich. Po wybuchu wojny była warszawską sanitariuszką i żołnierzem ZWZ- AK. Uczestniczyła też w tajnym nauczaniu i brała udział w powstaniu warszawskim. Debiutowała literacko w 1924 r. jako autorka słuchowisk radiowych. W 1935 r. wydała pierwszą powieść. W latach 1946-50 była redaktorem naczelnym wydawnictwa Trzaska, Evert i Michalski. W latach 1956-59 była jedną z redaktorek miesięcznika „Dialog”, a od 1950 do 1969 r. zastępcą redaktora naczelnego „Słownika języka polskiego”. W 1958 r. była współzałożycielką, a do 1979 r. prezesem ITI. W latach 1983-86 była pierwszą prezes Związku Literatów Polskich (od 1986 r. prezesem honorowym). W latach 1980-89 była posłanką na Sejm. Zmarła 21 lutego 2000 r. w Warszawie. Kalina Beluch

Halina Auderska - bibliografia

1935 Poczwarki Wielkiej Parady 1952 Zbiegowie 1954 Rzeczpospolita zapłaci 1959 Zaczarowana zatoka 1964 Awantura w Jaworowie 1971 Jabłko granatu 1973 Ptasi gościniec 1974 Babie lato 1977 Szmaragdowe oczy 1977 Kwartet wokalny 1980 Miecz Syreny 1983 Smok w herbie. Królowa Bona 1985 Zabić strach