Czuła przewodniczka. Kobieca droga do siebie

"Czuła Przewodniczka. Kobieca droga do siebie" Natalii de Barbaro to książka, którą zaczęłam czytać już kilka lat temu, lecz zbyt szybko się poddawałam i jakoś nie udało mi się jej skończyć. Czytając jednak opinie o tej książce, zauważyłam, że nie tylko mnie lektura szła dość opornie.
Jednak teraz, gdy otrzymałam wydanie jubileuszowe tej książki, postanowiłam tym razem poznać tę książkę do końca. Cieszę się, że przeczytałam "Czułą Przewodniczkę", bo dzięki niej jestem bardziej pewna siebie. Utwierdziłam się w tym, że ja też mam swoją osobistą przewodniczkę, która odkryłam w sobie po ciężkiej chorobie. Jestem już na emeryturze, mam więcej czasu, lecz gdy człowieka dopadnie nieprzewidywalna choroba, trudno się nie załamać. Owszem, pomoc rodziny i znajomych jest ważna i potrzebna, lecz gdy samemu się nie chce walczyć, na nic zdadzą się wtedy wysiłki innych.
Autorka bardzo stara się pokazać, że w każdej z nas drzemie kilka postaci, które są niejako naszą wersją obronną, chociaż tak naprawdę wcale takie nie są. Chowamy się za kilkoma postaciami jak za maską, które nie pozwalają na prawdziwe bycie sobą. Potulna kobieta, to cicha i uległa, podszyta strachem i obawą. Gdy przyjrzymy się sobie, to z pewnością jakaś cząstka Potulnej jest w każdej z nas. Królowa Śniegu, to zgodnie ze znana baśnią - kobieta bez serca, zimna jak lód, perfekcyjna, która nie dopuszcza do siebie nikogo i gna wciąż naprzód nie patrząc na innych. Czasem bywamy też i takimi zimnymi osobami... Męczennica to kobieta nie dość, że cicha i spokojna, to wiecznie też zalękniona, przestraszona, która poświęca całą siebie, żeby sprawić innym przyjemność. Nigdy nie powie tego wprost, ale obwinia wszystkich za to, że musi tak ciężko pracować, że nie jest szczęśliwa itp.

"Jeśli wykonujesz emocjonalną harówę, będziesz czuć się zobowiązana pamiętać o imieninach koleżanki z pracy, przypominać o nich innym i organizować zakup prezentu - bo wiesz, co ona by chciała na prezent. Będziesz pamiętać, kto jaką pije kawę. Będziesz pamiętać, kto ile ma dzieci, i dopytywać się, co u nich słychać."
Gdy jednak spróbujemy spojrzeć w głąb samej siebie, może nam się udać odizolować od tych złych wersji, które nie tylko utrudniają nam życie, ale też nie pozwalają na szczęście i radość. Może odkryjemy też własną Przewodniczkę, która będzie służyć radą i pomocą, ale też poprowadzi ścieżką (lub drogą) do szczęścia...
A im szybciej ją odkryjemy, tym szybciej nauczymy się jak korzystać z jej pomocy i odbić się od oczekiwań innych osób a przede wszystkim zadbać o siebie i własne potrzeby.

"Czuła Przewodniczka jest moją wewnętrzną instancję, zawsze we mnie obecną, która prowadzi mnie, kiedy wybieram to, co mi służy. Zrobiona jest z miłości i odwagi; miłość bez odwagi stałaby w miejscu, odwaga bez miłości byłaby niedostatecznie serdeczna."
Książka pięknie napisana i równie pięknie wydana. Twarda oprawa, kartki trwale zszyte i zakładka, gwarantują, że książka nie rozsypie się po kilkukrotnym czytaniu. A ja z pewnością wrócę do lektury tego poradnika za jakiś czas. W książce znajdziemy sporo miejsca na notatki i spostrzeżenia, które możemy zapisywać w trakcie lektury.
Dodatkowo jubileuszowe wydanie ma barwione brzegi i Notes w prezencie.

Książkę mogłam przeczytać dzięki BONITO i serwisowi Dobre Chwile.

Czuła przewodniczka 6/10

Książka znanej psycholożki i felietonistki magazynu „Wysokie obcasy”.

Natalia de Barbaro pracuje z kobietami, które poszukują odpowiedzi na pytania: „Kim tak naprawdę jestem? Czego chcę? O czym marzę? Na co sobie pozwalam?”. Jej książka to rzetelna z punktu widzenia psychologii, ale także poetycka, czasem brutalnie szczera i poruszająca opowieść o kobiecej drodze do poznania samej siebie. Dlaczego kobiety grają role, które wcale im nie odpowiadają? Czemu pracują ponad siły i surowo oceniają się za najmniejsze uchybienia? Jak sprawić, by wewnętrzny głos, mówiący kobiecie o jej potrzebach i marzeniach, był słyszany wyraźniej niż nakazy i wymogi kultury? Autorka zaprasza w podróż pod opieką Czułej Przewodniczki – kobiecej intuicji i mądrości. Idealna lektura dla kobiet, które czują, że w ich życiu za dużo jest powinności, a za mało radości.

„Czuła przewodniczka” jest zilustrowana kolażami wybitnej artystki młodego pokolenia Anety Klejnowskiej.

  Książkę kupiłam i przeczytałam z tego względu że byłam na warsztatach z kobiecości i miłości do siebie. Książka tam jak i na portalach społecznościowych była mocno zachwalana. A warsztat był oparty na tej książce. Zajęcia mega mocno mi się podobały i w fali natchnieni przeczytałam książkę. Książkę czytałam mega długo ponieważ nie umiałam się przemóc. Książka dostała odemnie 6/10 bo poruszały bardzo ważne aspekty życiowe ale niestety język w jakim został napisany był dla mnie nie do przebrnięcia. Polecam książkę osobą które lubią się rozwijać i potrafią czytać w języku bardziej specjalistycznym czy takim nietypowym.

 Myślę że książka zdobyła bardzo dużo czytelników dzięki dobrej reklamie i wielu polecenia na social mediach.

O tej książce było głośno. Wiele z Was ją polecało. W końcu doczekałam się swojej rezerwacji w bibliotece i przeczytałam.

Zajęła mi 2 wieczory i na pewno warta polecenia każdej kobiecie. Każda z nas znajdzie w niej cząstkę siebie.

Bądź sobą i doceniaj siebie! Wiedz, że najważniejszą osobą dla siebie powinnaś być Ty sama. O tym przede wszystkim opowiada ta książka. Żeby nie bać się życia, swoich decyzji i cieszyć się swoją codziennością. Brać z życia to, co dla Ciebie jest najlepsze.

Choć jeśli miałabym wybierać to "Pestki" Ciarkowskiej dalej u mnie przodują. I jak na razie żadna książka nie przebiła jak dla mnie jej fenomenu.

„Ta książka jest o tym, że choćbyśmy daleko od się siebie samych odeszły, możemy znaleźć drogę powrotną”.

„Czuła przewodniczka. Kobieca droga do siebie” – niezwykła książka Natalii De Barbaro, psycholożki, poetki, felietonistki „Wysokich obcasów” i „Charakterów”. Nietuzinkowej kobiety, która prowadzi też autorskie warsztaty dla kobiet Własny Pokój i sesje coachingowe.
Choć ta książka liczy nieco ponad 200 stron, jest tu kilka fajnych zdjęć i sporo miejsca na własne notatki, mi jej przeczytanie zajęło kilka wieczorów. Jest tu tyle „tak zwanej życiowej mądrości”, ciekawych przemyśleń, prostych i nieoczywistych myśli – że nie sposób było pewnych rzeczy nie przemyśleć, przetrawić, skonsumować…
Autorka bezbłędnie prezentuje trzy typy kobiet tak dobrze nam znane: „Potulną”, „Królową Śniegu” i „Męczennicę”. A następnie kreśli autorską recepturę, jak pod opieką osobistej „Czułej Przewodniczki” z „Potulnej” stać się „Dziką dziewczyną”, z „Królowej Śniegu” – „Dorosłą”, a z „Męczennicy” – „Serdeczną”.
Może nie ma tu nic odkrywczego, mimo to, książka jest osobistą, kobiecą, pouczającą, niekiedy bardzo emocjonalną podróżą w głąb siebie. Warto sięgnąć. Warto kiedyś do niej wrócić.

Polecam.

Interesująca, ale i grafomańska próba analizy psychologicznej kobiety. Autorka ma kilka trafnych spostrzeżeń na temat schematów postępowania kobiet we współczesnym świecie. Nie są to prawdy uniwersalne, ale są dość trafne. Upatruje w nas osobowości Królowej Śniegu (bezwzględnej i nakierowanej na sukces), Męczennicy (która robi wszystko nieustannie poświęcając się dla kogoś) i Potulnej (która godzi się na wszystko, bo nie ma odwagi powiedzieć nie). Ich opisy są bardzo trafne i błyskotliwe, jednak niejednokrotnie giną w zupełnie niepotrzebnych monologach autorki, która pisze o tym, że pisze książkę i dyskutuje sama ze sobą, czy to dobrze (sic!). Takie wtręty są wręcz grafomańskie i obniżają wartość treści, która płynie z tej książki.

Męczy trochę nieuporządkowany światopogląd autorki, która, jak sama to określiła, jest religijnie poliamoryczna. Wszystko tam się miesza ze sobą - możnaby przypuszczać, że swoimi poglądami chciała się przypodobać wszystkim potencjalnym czytelnikom. Wprowadza to chaos i odbiera wiarygodność analizom psychologicznym, o których pisze w tej książce. 

Jest tu kilka cennych rad i z pewnością wprowadzę je w swoje życie. Myślę jednak, że możnaby spokojnie tę książkę okroić o połowę, aby pozbyć się niepotrzebnego bełkotu, który rozmywa istotne spostrzeżenia. 

Polecam i jednocześnie przestrzegam - będzie wartościowo i momentami wkurzająco.

Książka bardzo polecana, więc miałam wobec niej duże oczekiwania. Jak to często bywa w takich sytuacjach - trochę się rozczarowałam. Książka miejscami przegadana, a czasem mocno oderwana od rzeczywistości i zbyt uduchowiona. Jednak warto przeczytać. Autorka opisuje tu 3 typy kobiet - Potulna, Królowa Śniegu, Męczennica. Każda z nas może odnaleźć tu swoje zachowania i podejście do życia. Lektura skłania do przemyśleń i pozwala lepiej poznać siebie. 

Książka bardzo wartościowa, o tym, aby być dla siebie dobrą, czułą, zadbać o siebie, a nie ciągle o innych. Trzeba nauczyć stawiać siebie na pierwszym miejscu i dostarczać sobie tego, co w danej chwili jest nam potrzebne. Nie robić nic na siłę i wbrew sobie.

Dziwne rzeczy się dzieją. Idzie nowe. Idzie zmiana. Do tej pory sądziłam, że jestem osobą stroniącą od poradników, a to już drugi w niedługim czasie. Z tą książką to jest taka historia, że widziałam ją wielokrotnie, parę razy prawie kupiłam, a jednak coś stawiało we mnie opór. Nieeee... ja takich książek nie czytam... I pewnego dnia w ulubionej księgarni dostaję tę książkę do ręki ze słowami "do przeczytania dla Oli". Jeśli anioł czuwający nade mną wkłada mi tę książkę do ręki, to przecież nie będę się z nim kłócić ;). Kupiłam. I chwilę jeszcze odczekałam na właściwy moment i jest.

To co mnie ujęło w lekturze, to podejście autorki. Mieszanka akademickiej psychologii doprawionej podejściem duchowym, ale bez wierności jednemu nurtowi. Taka duchowość poliamoryczna, jak sama autorka to określiła. To jest dokładnie to, co jest mi najbliższe. To powód, dla którego nie pracuję jako psycholog, po wielu latach studiów. Bo za bardzo to było wyzbyte emocji, czucia, miłości i zrozumienia. I dlatego też nie jestem tylko po stronie duchowości. Bo za bardzo idzie to w stronę ezoteryki, która sama w sobie też mi nie odpowiada. Wyważenie tego, tak jak zrobiła to Natalia de Barbaro, jest dopasowane do mnie idealnie, właściwie szyte na miarę. Takie podejście dokładnie odzwierciedla moje podejście do życia. Wniosek z tego taki, że nie jest to książka dla każdego. Dla kobiet odciętych od swoich emocji, skupionych tylko na "tabelkach, excelach i wykresach", planach i ich realizacji, to będzie lanie wody. Dla kobiet żyjących, a przynajmniej próbujących, tylko życiem uduchowionym, ta książka wyda się zbyt racjonalna. Dla mnie jest idealna. Z jednej strony bardzo konkretna, z drugiej bardzo emocjonalna, otwarta, zapraszająca do własnej drogi. Mnie autorka przekonała. Wiem, że jestem gotowa odkrywać drogę do siebie z miłością i czułością. I jestem gotowa na zmiany. "Czuła Przewodniczka..." trafiła do mnie we właściwym czasie i miejscu. I za to jestem wdzięczna.

Zamiast ulegać reklamom wydawcy, poczuj sercem czy jesteś gotowa na drogę do siebie. Jeśli tak i jeśli to Twoja droga, Natalia de Barbaro poprowadzi cię za rękę. Pięknie, lekko, z poczuciem dystansu i humoru, a jednocześnie szczerze i prawdziwie, z wiedzą, empatią i zrozumieniem. Możliwe też, że jeszcze nie pora albo nie ta droga. Każda z nas ma swoje życie i swoje własne ścieżki. Myślę też, że mężczyźni też mogą mieć problem ze zrozumieniem. Ta książka jest bardzo kobieca. Niech służy tym, które są na nią gotowe.

Wspaniała książka, otwiera oczy, skłania do refleksji i samorozwoju. Polecam każdej kobiecie!