Ławka

Wydawnictwo: Dziewięć Muz
Data wydania: 2015-06-18
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788393687329
Liczba stron: 224
Dodał/a książkę: czytam

Ocena: 3 (1 głosów)

Zagubiony, nieco roztargniony samotnik o duszy romantyka, tytułowa ławka w parku i tajemnicza młoda kobieta. On widzi ją codziennie, zakochuje się w niej, ona zdaje się w ogóle go nie zauważać. Kiedy jednak on decyduje się do niej zbliżyć, rozpocznie lawinę zdarzeń, których nikt się nie spodziewa...

Kup książkę Ławka

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - catarina78
catarina78
Przeczytane:2015-09-09, Przeczytałam,
Ławka Jerzego Jaworskiego, debiutanta, byłego tenisisty i fotografa, stanowi swoiste spełnienia kolejnego marzenia o napisaniu książki. Zdaje się, że tym sposobem autor niejako "odhaczył" kolejny punkt na swojej liście rzeczy do zrobienia.   O czym zatem opowiada ta powieść? Otóż należy do serii książek o tym, że bohater wstał rano i nie bardzo wiedział, co zrobić ze swoim życiem. Włóczy się więc bez celu całymi dniami, trochę popracuje. W tym przypadku jest wolnym strzelcem, dziennikarzem pracującym dla dwóch konkurencyjnych miejskich gazet. Pisanie wykluczających się artykułów na ten sam temat dla dwóch zleceniodawców, choć nie przynosi mu satysfakcji, to daje godziwe pieniądze. Resztę czasu nasz bohater może poświęcić na... łażenie do parku, gdzie na jednej z ławek przesiaduje z książką jego Ukochana. Obca dziewczyna, do której nie ma śmiałości przemówić, ale kocha ją, jest o tym przekonany. Dziewczyna nieświadomie stanowi dla niego sens życia. Gdy jej nie ma, chłopak jest załamany. I tak się to toczy.   Można by pomyśleć, że Ławka to nieudana próba literacka, w której zabrakło czegoś, by stała się hitem. Można. Ale można też uznać ją za głos pokolenia, które nic nie musi. Nie ma z czym i o co walczyć. Nie potrafi nawiązywać zdrowych relacji z innymi ludźmi, co prowadzi do bolesnej samotności, wyobcowania, a potem może nawet ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Ławka

Avatar użytkownika - Stella_Aga
Stella_Aga
Przeczytane:2015-08-20, Ocena: 3, Przeczytałam, 26 książek 2015, Przeczytane,
Na początku powieść mnie zbytnio nie wciągnęła, a momentami wręcz na siłę brnęłam przez kolejne strony. Wkrótce jednak coś zaczęło się dziać i wcześniejsze negatywne odczucia zniknęły. Musicie zaś wiedzieć, że jest to książka bardzo specyficzna. Przede wszystkim akcja nie pędzi do przodu jak szalona, Autor bardziej skupia się na przeżyciach głównego bohatera, to one są tu najważniejsze. Właściwie "Ławka" przypomina taki pamiętnik, w którym ktoś opisuje praktycznie wszystko, co go spotyka, dzieli się swoimi rozterkami, uczuciami, ale i takimi najzwyklejszymi rzeczami, jak chociażby obiad. Nie każdemu może się to podobać. Osobiście lubię taką formę, lecz uważam, że autor nie musiał opisywać wszystkich całkowicie prozaicznych czynności. Opisy w ogóle momentami są nieco za długie. Te dotyczące przyrody z reguły przypadły mi do gustu. Były bardzo plastyczne i po prostu przyjemne, ale pozostałe momentami nużyły. Jeśli chodzi o bohaterów to najbardziej polubiłam Asię, po prostu za to, jaka była. Cierpliwa, pełna życia, sympatyczna. Z kolei dziewczyna z ławki jest owiana tajemnicą, więc ciężko ją ocenić, ale wydaje mi się, że mogła zostać przedstawiona trochę ciekawiej. Natomiast główny bohater bardzo często doprowadzał mnie do szału. Kompletnie nie zgadzam się z jego decyzjami, nie do końca potrafię zrozumieć jego postępowanie i momentami trudno było mi uwierzyć, że to trzydziestoletni facet! Wiem, że można być nieśmiałym, ale przez tyle czasu bać się zagadać do dziewczyny? Absurdalne jest też nazywanie miłością zwykłego zauroczenia... Nie potrafię się też pogodzić z tym, że upierał się przy czymś, co zupełnie nie miało sensu. Pomimo wad "Ławka" jest ciekawą powieścią z zaskakującym zakończeniem i wieloma kwestiami do przemyślenia. Wbrew pozorom nie znajdziecie tu typowego trójkąta miłosnego. Mówi o poszukiwaniu miłości, szczęścia, ale też o tym, jak łatwo przegapić uczucie. Każe zastanowić się, co jest ważniejsze: fascynacja kimś, a przede wszystkim jego wyglądem, czy też tzw. "pokrewieństwo dusz", doskonałe rozumienie się itd. Miłość do każdego przychodzi inaczej, ale trzeba uważać, bo czasami ciężko pozbyć się zaślepienia i łatwo rozminąć się z kimś. Poza tym powieść opowiada też o frustracji wynikającej z niespełnionych ambicji, poszukiwaniu swojej drogi zawodowej, pisaniu powieści. "Ławka" w ostatecznym rozrachunku podobała mi się, choć uważam, że potencjał tej historii nie został w pełni wykorzystany. Myślę jednak, że wielu osobom może ona przypaść do gustu, szczególnie tym, którzy lubią pamiętniki i pełne refleksji opowieści o życiu. Po cichu liczę na to, że powstanie kolejna część...
Link do opinii
Reklamy