Opowieści z Narnii. Książę Kaspian

Wydawnictwo: Media Rodzina
Data wydania: 2008-02-07
Kategoria: Dla dzieci
ISBN: 9788372783011
Liczba stron: 222
Tytuł oryginału: Prince Caspian
Tłumaczenie: Andrzej Polkowski
Ilustracje: Pauline Baynes
Dodał/a książkę: Autor X

Ocena: 5.06 (48 głosów)

W życiu znanych nam z tomu "Lew, Czarownica i stara szafa" bohaterów upłynął rok, w świecie Narnii natomiast 1300 lat! Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja - młodzi bohaterowie opowieści - spieszą na pomoc prawowitemu władcy Narnii, księciu Kaspianowi, który toczy śmiertelny bój o prawo do tronu.

Drugi tom narnijskiej sagi w szacie "filmowej", ilustrowany fotosami z ekranizacji "Księcia Kaspiana".

Kup książkę Opowieści z Narnii. Książę Kaspian

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - slk
slk
Przeczytane:,
W drugim tomie „Opowieści z Narnii” – „Księciu Kaspianie” C. S. Lewis ponownie zabiera Czytelników wraz z czwórką rodzeństwa – Piotrem, Zuzanną, Edmundem i Łucją Pevensie do baśniowej krainy, gdzie żyją mówiące zwierzęta, a nad wszystkim czuwa Wielki Lew – Aslan, którego mądrość i moc są wszechogarniające. Tym razem dzieci niespodziewanie przenoszą się do Narnii wprost z dworca kolejowego, z którego miały odjechać do różnych szkół. Okazuje się, że wezwani zostali przez Kaspiana – prawowitego władcę Narnii, toczącego bój z własnym wujem – Mirazem, uzurpującym sobie prawo do tronu. Okazuje się, że podczas nieobecności rodzeństwa Pevensie, Narnię opanowali ludzie pochodzący z kraju Telmaru. Wiele zwierząt zginęło, drzewa utraciły zdolność do mówienia i zapadły w głęboki sen. Piotr, Zuzanna, Łucja i Edmum przybywają, by obudzić krainę i porwać ją do walki przeciwko najeźdźcom. O ile książka „Lew, czarownica i stara szafa” była opowieścią nade wszystko o zdradzie, przebaczeniu i pewnym Lwie, który poświęca życie w zamian za zdrajcę, jak również o miłości braterskiej, siostrzanej, tu na plan pierwszy wysuwają się przyjaźń i szacunek dla tradycji, historii. O ile Miraz próbuje zafałszować dzieje Narnii, twierdząc, że zawsze należała ona do Telmarczyków, a mówiące zwierzęta ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Opowieści z Narnii. Książę Kaspian

Avatar użytkownika - gabolek000
gabolek000
Przeczytane:2016-08-26, Ocena: 4, Przeczytałam, 2016, 52 książki 2016, zrecenzowane,
Na samym początku mojej przygody z Narnią postanowiłam, że będę recenzować kolejne przeczytane części. Stwierdziłam, że opowieść autorstwa Clive Staplesa Lewisa potraktuję tak samo, jak inne książki tego gatunku, ale nie potrafię. Spory czas po lekturze doszłam do wniosku, iż historyjka ta jest tak krótka, ale zarazem magiczna, że choć mogłabym mówić o niej godzinami, powtarzanie w kółko tych samych słów jest zbędne. Z tego też względu dzisiaj bardzo krótko: polecam, bo warto. I jeśli dobrze znam siebie, ta recenzja jest ostatnią. Jejku, jak to zabrzmiało! Oczywiście nie mam na myśli ostatniej na całym blogu, ale ostatnią książek z tej serii. Bo nie potrafiłabym znaleźć nowych słów, które opiszą moje odczucia. Być może po tomie siódmym zrobię całkowite podsumowanie i omówienie cyklu, ale do tego momentu jeszcze daleko. Łucja, Edmund, Piotr oraz Zuzanna Pevensie zupełnie niespodziewanie, z dworca kolejowego, trafiają wprost do Narnii. Tyle tylko, że wszystko jest zupełnie inne, niż jak to sobie zapamiętali. Mnóstwo zwierząt wyginęło i utraciło zdolność mówienia, drzewa zapadły w głęboki sen, a pozostałą przyrodę zastąpili ludzie pochodzący z Telmaru. Okazuje się, że rodzeństwo wezwał Kaspian, prawowity władca Narnii. Jego wuj Miraz przywłaszczył sobie prawo do tronu. Teraz czwórka nastolatków będzie musiała obudzić magiczną krainę, zaprowadzić dawny porządek i dopomóc Kaspiana w walce. "Lew, czarownica i stara szafa" opowiadała głównie o zdradzie i przebaczeniu, między którymi hasał poczciwy Lew Aslan, poświęcający swoje własne życie w zamian za zdrajcę. Druga część książeczki napisanej dla małej dziewczynki przerodziła się w niezwykłą opowieść o sile przyjaźni, o walce dobra ze złem, o potrzebie bycia dobrym człowiekiem, o szacunku do historii i tradycji. Ukryte powiązania i odpowiedniki śmierci Chrystusa zeszły na drugi bok. Dostrzegłam też mniej inspiracji w baśniach znanych autorów. Clive Staples Lewis przemyca pomiędzy linijkami tekstu ukryte wartości. Odszukane przez młodego człowieka pozwalają mu uczyć się poprzez zabawę. Dorośli również mogą na tym skorzystać - czytając "Księcia Kaspiana" łatwo jest powspominać beztroskie dzieciństwo, oderwać się od problemów i stresu, a razem z tym, skrócić lejce czasu, który niczym galopujący koń, pędzi zbyt szybko. Warto skorzystać z tych wartości i przypomnieć sobie, co w życiu jest ważne, o czym należy pamiętać i jakim człowiekiem być. Akcja toczy się już od pierwszych chwil bardzo szybko i nie zwalnia aż do samego końca. Opowiem Wam pewną anegdotę z życia książkoholika, z której będzie można wywnioskować parę spraw. Pewna osoba bardzo późnym wieczorem zaczęła czytać drugi tom "Opowieści z Narnii", ale ze względu porę usnęła prędko. Obudziła się w nocy, w godzinach wczesnych, jednak do świtania dużo jeszcze brakowało. Wierciła się i przekręcała z boku na bok, skopując kołdrę w najgłębsze czeluście łóżka, aż wtem doszła do wniosku, iż nie zmruży oka. Zaświeciła światło, złapała za "Księcia Kaspiana" i postanowiła czytać. Kolejne strony przeskakiwały w oka mgnieniu. Wreszcie, przekręcając ostatnią stronę, spojrzała w stronę okna, przerażając się niemało. Był już ranek. Z sytuacji tej (zapewniam o jej autentyczności) można łatwo wywnioskować, iż: po pierwsze - książka jest bardzo dobrym pochłaniaczem czasu, po drugie - dobrze się czyta w nocy, po trzecie: "Książę Kaspian" nieźle wciąga, skoro bohater tej "szalonej sytuacji" czytał, nie zdając sobie sprawy, że jest już coraz jaśniej na zewnątrz. Auto nie rozwinął obrazu magicznej krainy Narnii, nie poszerzył horyzontu i nie wplótł do powieści większej ilości opisów, tak abym mogła lepiej poznać to miejsce, jednak pomimo tego czułam się tak, jakbym znała je już na wylot. Lewis wprowadził za to znaczące zmiany, z których można wyczytać, że aby mieć coś na czym nam zależy i cieszyć się z tego, należy o to dbać - i o zwierzaka, i o roślinę, i o szczęście, i o marzenia.Podobnie postąpił z bohaterami. Wciąż nie wiadomo o nich zbyt wiele, jednak obecna ilość informacji wystarcza. Nie czuć niedosytu, nic nie przytłacza. Zaostrza tylko naszą niezmożoną ciekawość. Nowe postacie zyskują uwielbienie, niezależnie od tego, czy należą do tych złych czy tych dobrych. Bo dobro i zło przez większą część czasu stanowią jedyne wyznaczniki, jednak momentami ścierają się ze sobą, a zza tekstu wyłania się neutralność. Uważam, iż jest to lektura obowiązkowa dla każdego czytelnika. Iście baśniowe klimaty i ukryte wartości są niesamowicie ważnymi elementami, które sprawiają, że z czytania czerpie się zarówno zabawę i doświadczenie. Jeśli jeszcze nie czytaliście pierwszej części, gorąco polecam, bo to maksymalnie dwie godziny poświęcone na lekturę, a przecież czeka tom drugi.
Link do opinii
Zaczyna się rok szkolny. Czwórka dzieci, które poznaliśmy już w poprzedniej części (Piotr, Zuzanna, Edmunt i Łucja ) czekają na pociąg. Tymczasem w Narnii źle się dzieje. Prawdziwy władca zaginął, zaś jego syn jest pod opieką wuja, który podstępnie przejął władzę. Kaspian interesuje się historią Narni, więc też czwórką wielkich władców. Niania chłopaka pod zakazem króla uczy go historii państwa. Wkrótce znika. Za to wuj Kaspiana zatrudnia nauczyciela. Jak się potem okazuje- karła. Nauczyciel różnież w tajemnicy naucza historii. Pewnego dnia rodzi się syn króla. Miraz nakazuje zabić Kaspiana. Ten jednak ucieka pod namową Doktora Korneliusa. W lesie spotyka borsuka i 2 karły . Ci ratują mu życie. Po pewnym czasie zbiera armię narnijczyków i wzywa rogiem wielkich władców. Czwórka rodzeństwa przenosi się do Ker-Paravelu. W tych czasach to ruiny. Ratując karła trafiają na swojego przewodnika. Zuchon opowiada im historię Kaspiana. Postanawiają mu pomóc. Po pewnym czasie spotykają się. Kaspian prawie ulega Białej Czarownicy. Zaczyna się wojna. Z pomocą Aslana, zbudzonych driad i rzeki dobra armia wygrywa. Kaspian zostaje prawdziwym królem.Telmarowie wracają do naszego świata. Czwórka dzieci też. Przed powrotem Zuzanna całuje Kaspiana. Ta część tak jak poprzednia jest ekstra.
Link do opinii
Avatar użytkownika - dayna15
dayna15
Przeczytane:2015-12-10, Ocena: 5, Przeczytałam, z_52 książki 2015 (181),
W drugim tomie "Opowieści z Narnii" czwórka dzielnych bohaterów: Piotr, Zuzanna, Edward i Łucja zostaje przeniesiona do Narnii bezpośrednio z peronu dworca, z którego mieli się rozjechać do szkół. Jednak nie od razu wiedzą, dokąd trafili, bo zaszło wiele zmian, a ich dawna siedziba niezamieszkana przez nikogo, uległa zniszczeniu. Ratują przed śmiercią karła Zuchona, który opowiada im historię o księciu Kaspianie - prawowitym królu Narnii i jego podłym wuju Mirazie, przywódcy Telmarów, którzy najechali krainę, tępiąc fauny, mówiące zwierzęta i inne niezwykłe istoty. Po ucieczce Kaspiana, młodzieniec tworzy własną armię z karłami, borsukami, niedźwiedziami i myszami, żeby odzyskać prawo do tronu i to on zadął w róg Zuzanny i wezwał rodzeństwo do Narnii. Dochodzi do decydującego starcia między Piotrem a Mirazem, a nad wszystkim czuwa lew Aslan. Druga część nieco niemrawa, ale seria o Narnii to i tak wspaniała książka do czytania wieczorami przed zaśnięciem - pełne przygód sny gwarantowane! Jednocześnie książki są uniwersalne i można je czytać w każdym wieku. Podoba mi się przemiana Edwarda, który stał się moim ulubieńcem, a jego zachowanie wreszcie jest przemyślane i dojrzalsze. Sama Narnia nie ma szczęścia do władców, jak nie Biała Czarownica przemieniająca wszystkich w lodowe posągi, to Miraz bezwzględny morderca istot i magii, a także historii tej niesamowitej krainy.
Link do opinii
Avatar użytkownika - just_monca
just_monca
Przeczytane:2013-06-03, Ocena: 4, Przeczytałam,
Jeśli mam być szczera (a zwykle taka bywam) to druga część przygód czwórki rodzeństwa okazała się dla mnie.. za mdła. Owszem było tajemnicze przeniesienie się do Narnii, walka u boku Kaspiana by odzyskał panowanie nad tą krainą ale książka moim zdaniem straciła swój niepowtarzalny klimat. Co prawda pojawienie się Aslana wniosło trochę świeżości, ale to nie było już to, co w pierwszej części.
Link do opinii
Avatar użytkownika - 1lolka18
1lolka18
Przeczytane:2014-06-07, Ocena: 6, Przeczytałam,
Cudowna książka, choć nie najlepsza z tej serii.
Link do opinii
Avatar użytkownika - LaLuna19
LaLuna19
Przeczytane:2011-04-12, Ocena: 6, Przeczytałam,
Jedna z moich ulubionych książek fantastycznych :-)
Link do opinii
Avatar użytkownika - Karmelek3
Karmelek3
Przeczytane:2014-05-08, Ocena: 5, Przeczytałam,
Druga z siedmiu części opowieści o rodzeństwie : Piotrze, Zuzannie, Edmundzie i Łucji. Polecam . ;)
Link do opinii
Avatar użytkownika - samantajurczak
samantajurczak
Przeczytane:2014-01-09, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2014,
Opowieści z Narnii przenoszą nas w inny, magiczny świat. Nie jest książka tylko dla dzieci ale również dla dorosłych chcących oderwać się od realnego świata.
Link do opinii
Avatar użytkownika - mirabell3012
mirabell3012
Przeczytane:2014-02-28, Ocena: 5, Przeczytałam, Czytam regularnie w 2014 roku, Mam,
Druga część podobała mi się znaczniej. Może to dlatego, że mogłam pozwolić wyobraźni pofolgować bardziej nie mając narzuconych wcześniej filmowych scen, tak jak to było w przypadku pierwszej części.
Link do opinii
Avatar użytkownika - agnik66
agnik66
Przeczytane:2013-05-13, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2013, Wyzwanie - Media Rodzina,
Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja siedzą na peronie i czekają na pociąg, który zawiezie ich do szkoły. Nagle zaczynają odczuwać dziwne szarpnięcia i przenoszą się do innej krainy. Początkowo nie wiedzą, gdzie się znajdują, ale wkrótce okazuje się, że jest to Narnia. Mimo, że u nich minęło mało czasu, to w tej krainie upłynęło już ponad tysiąc lat i dużo rzeczy się zmieniło. Wkrótce karzeł Zuchon wyjaśnia wszystko dzieciom. Narnię opanowali Telmarowie, a Kaspian (następca tronu) chce przywrócić panowanie istotom mieszkającym tam poprzednio. Musi jednak zmierzyć się ze swoim wujem i potrzebuje pomocy. Książka jest bardzo dobra, ale bardziej podobała mi się pierwsza część, czyli "Lew, czarownica i stara szafa". Książka jest bardzo interesująca, szybko się ją czyta, a wręcz pochłania. Nie można się oderwać. Akcja rozwija się powoli, trzyma czytelnika w ciągłej niepewności. Gorsza od pierwszej części jest tylko dlatego, że bohaterowie trochę za długo podróżowali. Dużym atutem jest język książki, które jest bardzo lekki, idealny dla dzieci i młodzieży. Wszystko jest zrozumiałe, autor zwraca się do czytelników.
Link do opinii
Avatar użytkownika -

Przeczytane:,
Po rewelacyjnym pierwszym tomie serii postanowiłem sięgnąć po drugi. Tutaj autor bez przydługich wstępów ściąga rodzeństwo do Narnii. Klimatyczna i ciepła okładka wprowadza nas w nastrój panujący w Narnii i poprzednia część także zrobiła swoje. Tym razem dzieci muszą pomóc księciu Kaspianowi w objęciu władzy nad Narnią i zaprowadzeniu pokoju w kraju. Czy autor dalej utrzymał poziom, tak jak w poprzedniej części? Jaki był ostateczny wynik spotkania? Czy i tym razem jestem zadowolony z lektury? Mija rok od ostatniego spotkania z Narnijczykami. Gdy dzieci mają wrócić do szkoły, na stacji metra przenoszą się do magicznej krainy - Narnii. Tym razem lądują w ruinach Ker Paravelu. Mają nie lada problem do rozwiązania. Półwysep, na którym stoi Ker Paravel zamienił się wyspę, a ich zapasy się kończą. Gdy tak spacerują po wyspie znajdują sad i szybko zaspokajają głód jabłkami. Odkrywają również skarbiec, w którym znajdują swoje dawne stroje. Gdy tak prowadzą nudne życie wyspiarzy, niespodziewanie niedaleko wyspy przepływa łódź, w której żołnierze trzymają związanego karła. Dzieci ratują go od kary śmierci i... nic więcej nie powiem, by nie zepsuć Wam lektury:) Tak, jak w poprzednim tomie, tak tu autor bez przedłużania wciąga nas w świat Narnii, w której na każdym kroku bohaterowie przeżywają przygody. Akcja jest dynamiczna i nie da się tu nudzić. W najmniej oczekiwanym momencie jest zwrot akcji i wszystko idzie w przeciwnym kierunku niżby chcieliśmy. W tym tomie autor nie wykazał się oryginalnością. Tak, jak w poprzednim tomie toczy się bitwa w tym samym miejscu, co tysiąc lat temu. Różnica jest tylko w tym, że mają innego wroga (w pierwszym tomie Biała Czarownica, w tym Miraz). I to tyle z minusów. Podsumowując. Powieść "Książę Kaspian" to świetna powieść fantasy. Polecam ją miłośnikom fantastyki oraz osobom lubiącym spędzić zimowy wieczór z dobrą książką. Polecam ją również wszystkim innym osobom, które oglądały film i osobom nie lubiącym czytać, bo nawet im się ta książka spodoba. Gorąco polecam.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Kai
Kai
Przeczytane:2017-11-04, Ocena: 6, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - Aneeaa
Aneeaa
Przeczytane:2017-10-15, Ocena: 5, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - lewoszm
lewoszm
Przeczytane:2017-05-16, Ocena: 5, Przeczytałam, Przeczytam 100 książek w 2017,
Avatar użytkownika - kaori
kaori
Przeczytane:2017-05-04, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,
Avatar użytkownika - natalia2412
natalia2412
Przeczytane:2016-10-10, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2016,
Inne książki autora
Cztery miłości
C.S. Lewis0
Okładka ksiązki - Cztery miłości

W kolejnym tomie esejów C.S. Lewis, pisarz i filozof, podejmuje temat miłości. Wyróżnia cztery jej rodzaje: przywiązanie, przyjaźń, miłość erotyczną oraz...

Lew, Czarownica i stara szafa. Opowieści z Narnii
C.S. Lewis0
Okładka ksiązki - Lew, Czarownica i stara szafa. Opowieści z Narnii

Czy zastanawialiście się kiedyś, jak wygląda walka dobra ze złem? Walka o władzę i panowanie nad światem dotyczy przeważnie tej złej strony. Dobro zawsze...

Reklamy