Publicystyka

– Byłam kilka razy w Gniewie, zaprzyjaźniłam się z mieszkańcami i postanowiłam, że napiszę coś dla nich, bo Gniew to wspaniałe miasteczko, powinno być odpowiednikiem Kazimierza nad Wisłą w tej części Polski. Nie bez powodu Leon Wyczółkowski wybrał to miejsce na swe plenery malarskie. A jednak, mimo całego uroku i piękna, Gniew pozostaje nieodkryty – mówi Joanna Jodełka, autorka książki „Żony Gniewu".  czytaj dalej

– Wiele lat temu natknęłam się na informację, że największe dzieło Kopernika składało się początkowo z ośmiu ksiąg, potem zostało zredukowane do siedmiu, ale w druku ukazało się tylko sześć. Od razu zapaliło mi się w głowie światełko alarmowe: co stało się z siódmą księgą? Przeprowadziłam więc własne śledztwo, którego wynikiem jest moja książka – mówi Izabela Szylko, autorka książki „Poszukiwacze siódmej księgi".   czytaj dalej

– Wolno nam mieć marzenia, ale nie zawsze warto się upierać przy ich spełnieniu. W bajkach o Muminkach jest taka opowieść, w której Panna Migotka marzy o wielkich migdałowych oczach drewnianej królowej z wraku statku, bodajże. Ale kiedy je zyskuje, zauważa, że one do niej nie pasują i wpada w rozpacz – mówi Anna Rybkowska, autorka książki „Miłosna loteria".  czytaj dalej

– Uważam, że spłycanie wydźwięku zachowań noszących znamiona przemocy i dystansowanie się od krzywd, jakie te zachowania realnie wyrządzają innym, jest przyczynianiem się do błędnego definiowania symptomów nadużyć, co w efekcie może prowadzić do ich usprawiedliwiania – mówi Magdalena Artomska-Białobrzeska, autorka książki „Mielizna przeszłości".  czytaj dalej

– Jestem przekonana, że w otoczeniu każdej i każdego z nas jest jakaś kobieta, która toczy walkę. Mnie bardzo dotykają takie historie, bo wiele z nich wynika z błędów systemu. Brak odpowiedniej pomocy, a czasem zwykłego zrozumienia, że jakaś zmiana choćby w przepisach ułatwiłaby jakiejś kobiecie życie – mówi Ewelina Miśkiewicz, autorka książki „Sen przychodzi nad ranem".  czytaj dalej

– Uważam, że niektórzy ludzie nie spotykają się, by być ze sobą na zawsze. Zdarza się, że ich ścieżki przecinają się, że są ze sobą przez chwilę i jest dobrze, ale potem się rozchodzą. Człowiek, który w danej chwili, na danym etapie życia, jest z nami, nie musi nam towarzyszyć do końca naszych dni. Trzeba ofiarować mu przestrzeń i pamiętać, że nawet krótkie spotkania bywają wartościowe. Możemy od drugiego człowieka czerpać energię, a czasem i sami coś dobrego mu ofiarować – mówi Gabriela Gargaś, autorka książki „Wiem, co czujesz".  czytaj dalej

– Człowiek, który kocha siebie – ale kocha naprawdę – kocha też innych ludzi. Przestaje żyć w trwodze przed mitycznym potworem, zbudowanym z przekonań. Jest wolną istotą – mówi Wioletta Milewska, autorka książki „Mazurka". czytaj dalej

– Czasami mam wrażenie, że pisząc, zachowuję się trochę, jakbym równocześnie była po tej drugiej stronie, jakbym była Czytelniczką. Czekam na te momenty, które mnie porwą, które zmienią bieg wydarzeń. Pewnie dlatego w wielu recenzjach moich książek przewija się wzmianka o „lekkim piórze”, bo ja też pragnę płynąć przez te historie, tak samo jak osoby, które będą je potem czytać – mówi Kinga Tatkowska, autorka książki „Pod ścisłą ochroną".   czytaj dalej

– Od lat jako dziennikarka jestem zainteresowana właśnie sprawami „prawdziwego człowieka”. Wystarczy uważnie słuchać i być czujnym, by życie podsunęło mnóstwo gotowych, niesamowitych scenariuszy. Nikt by ich od samego życia lepiej nie wymyślił – mówi Anna Matusiak, autorka książki „Naznaczona".  czytaj dalej

– Żyjemy w czasach rozwiniętych mediów społecznościowych, gdzie, nie ukrywajmy, wciąż panuje kult piękna i idealizowania. Robimy sobie selfie, pokazujemy innym zdjęcia, gdzie świetnie wyglądamy (nierzadko na tle równie pięknych wnętrz lub widoków). Dziś wydaje się to naturalne, jednak jakieś piętnaście lat temu ktoś robiący sobie samemu zdjęcie telefonem wzbudzał pewne zdumienie. Spotkałam na swojej drodze kilku narcyzów, również kobiet, jednak jak dotąd nie miałam do czynienia z taką osobą jak bohater mojej książki. Co innego, jeśli ktoś jest egocentryczny, przesadnie skupiony na sobie i swojej wspaniałości, co innego jeśli krzywdzi przy tym niewinnych ludzi, jak czynił to mój bohater – mówi Izabela M. Krasińska, autorka powieści „Narcyz".  czytaj dalej